Πώς τα αστρικά κρουστικά κύματα διαμόρφωσαν τη κοσμική μας γειτονιά

Γνωρίζετε ότι οι πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος δεν σχηματίστηκαν όλοι ταυτόχρονα; Είναι κάπως παράξενο. Τα υπάρχοντα μοντέλα για τον σχηματισμό του Ηλιακού συστήματος δηλώνουν ότι το νέφος αερίου, συμπυκνώθηκε (νεφελική συμπύκνωση) για να σχηματίσει το σύστημά μας,  μέσα σε έναν ελλειπτικό δίσκο, και όλα - ο Ήλιος, οι πλανήτες και οι αστεροειδείς - σχηματίστηκαν ταυτόχρονα...

Εικόνα: ESO

Οι φυσικοί κατέρριψαν επίσημα το ρεκόρ για την υπεραγωγιμότητα υψηλής θερμοκρασίας

Επιστήμονες στη Γερμανία έθεσαν ένα νέο ορόσημο για την Υπεραγωγιμότητα - επιτυγχάνοντας τη ροή ηλεκτρικού ρεύματος χωρίς αντίσταση στην υψηλότερη μέχρι σήμερα θερμοκρασία: μόλις 250 Kelvin ή -23 βαθμούς Κελσίου (-9,4 βαθμούς Φαρενάιτ).

Άνωση λόγω Υπεραγωγιμότητας . Εικόνα: (US Dept. of Energy/Flickr)

Νέα έρευνα ρίχνει φως στη δυνατότητα ο πλανήτης Αφροδίτη στο παρελθόν να φιλοξενούσε ζωή.

Ενώ σήμερα ο πλανήτης Αφροδίτη είναι ένας πολύ αφιλόξενος τόπος με επιφανειακές θερμοκρασίες αρκετά καυτές για να λιώσει το μόλυβδο, γεωλογικές ενδείξεις, υποστηριζόμενες από προσομοιώσεις μοντέλων υπολογιστών, δείχνουν ότι μπορεί να ήταν πολύ πιο...δροσερός πριν από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια, φιλοξενούσε ωκεανούς, κάνοντάς τον να μοιάζει πολύ με τον πλανήτη μας.   

Ο πλανήτης Αφροδίτη. Πιστοποίηση εικόνας: CC0 Public Domain

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Πλούτωνας μπορεί να έχει κρυμμένο ενα υπόγειο ωκεανό

Προσομοιώσεις υπολογιστών παρέχουν στην επιστημονική κοινότητα αναμφισβήτητες αποδείξεις ότι ένα μονωτικό στρώμα ένυδρων αερίων θα μπορούσε να προφυλάξει από την "κατάψυξη" έναν υπόγειο ωκεανό, ο οποίος εικάζεται οτι βρίσκεται κάτω από το παγωμένο εξωτερικό περιβάλλον του νάνου πλανήτη Πλούτωνα, σύμφωνα με μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Geoscience.

Εικόνα του νάνου πλανήτη Πλούτωνα οι οποία λήφθηκε από τη διαστημοσυσκευή Νέοι Ορίζοντες της NASA το 2015. Πηγή: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute/Alex Parker

Η Μεγάλη Γαλάζια Κηλίδα του πλανήτη Δία

"Απίστευτο! Επιδρά σε όλο το μαγνητικό πεδίο του αέριου γίγαντα"

"Είναι συναρπαστικό ότι ένα περιορισμένης έκτασης, μαγνητισμένο, καυτό σημείο, η Μεγάλη Γαλάζια Κηλίδα (αγγ. Great Blue Spot), θα μπορούσε να είναι υπεύθυνο για σχεδόν ολόκληρη τη διακύμανση του πλανήτη Δία, όμως οι αριθμοί το επιβεβαιώνουν", δήλωσε ο Kimee Moore του πανεπιστημίου Χάρβαρντ για την πρώτη οριστική ανίχνευση πέρα από τον κόσμο μας από την αποστολή Juno της NASA ενός εσωτερικού μαγνητικού πεδίου που αλλάζει με την πάροδο του χρόνου, ένα φαινόμενο που ονομάζεται "Κοσμική Παραλλαγή" (secular variation).

Νεότερα από τις παρυφές του Ηλιακού μας συστήματος

Η ομάδα του προγράμματος "Νέοι Ορίζοντες" εκδίδει τα πρώτα αποτελέσματα της επιστημονικής της έρευνας από τις πτήσεις της διαστημοσυσκευής στη ζώνη του Κάιπερ.

Η σύνθετη αυτή εικόνα του αρχέγονου δυαδικού αντικειμένου 2014 MU69 το οποίο βρίσκεται στη ζώνη του Κάιπερ (με το παρωνύμιο Έσχατη Θούλη αγγ. Ultima Thule) - το οποίο εμφανίζεται στο εξώφυλλο του περιοδικού Science, στις 17 Μαΐου, συντάχθηκε από δεδομένα που ελήφθησαν από το διαστημικό σκάφος Νέοι Ορίζοντες (New Horizons) της NASA, την 1η Ιανουαρίου του 2019. Η εικόνα συνδυάζει βελτιωμένα έγχρωμα δεδομένα (κοντά σε αυτό που βλέπει το ανθρώπινο μάτι) με λεπτομερείς παγχρωματικές εικόνες υψηλής ανάλυσης. Εικόνα: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute/Roman Tkachenko. 

Γαλαξιακές, ζωογόνες καταστροφές

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble αποκαλύπτει το γαλαξία που "φλέγεται" από νέα αστέρια τα οποία γεννήθηκαν μετά από μια...στενή κοσμική επαφή

Ο ακανόνιστος γαλαξίας NGC 4485 έχει όλα τα σημάδια εκείνα τα οποία δείχνουν ότι έχει εμπλακεί σε ένα γαλαξιακό "ατύχημα" με ενα διερχόμενο γαλαξία.

Παρατηρώντας ενα νέο κόσμο

Ο διαρκής, άλλα όχι παντοτινός, σχηματισμός αστρικών συστημάτων από αέριο και κοσμική σκόνη είναι μια από τις νομοτέλειες του Σύμπαντος. Κόσμοι που δημιουργούνται εξ αιτίας των συμπαντικών διακυμάνσεων και της ασφυκτικής πίεσης της βαρύτητας. Αστρικά συστήματα καταστρέφονται με βίαιο τρόπο πολλές φορές, σκορπίζοντας τα συστατικά που τα δημιούργησαν, στο αχανές διάστημα, και εκείνα αντί να χαθούν στην απεραντοσύνη που τα περιβάλλει σε πείσμα ίσως της λήθης και του κοσμικού κενού ξαναδημιουργούν άστρα, πλανήτες, ζωή, σε ενα κύκλο που προβλέπεται να κλείσει οριστικά σε πολλά τρισεκατομμύρια των τρισεκατομμυρίων χρόνια από σήμερα. Διαβάστε παρακάτω ένα εξαιρετικό άρθρο από τον ιστότοπο phys.org σχετικά με την εικόνα ενός τέτοιου νέου κόσμου.

Τα αστεροσκοπεία του όρους Maunakea ρίχνουν νέο φως σε ενα δυσδιάκριτο αστρικό σύστημα, το οποίο βρίσκεται σε νηπιακή κατάσταση.

Η Σελήνη...μικραίνει, συρρικνώνεται και αυτό μπορεί να...

...δημιουργήσει σεληνιακούς σεισμούς

Ας δούμε λίγη από την Σεληνιακή σεισμολογία 

Η Σελήνη συρρικνώνεται καθώς το εσωτερικό της ψύχεται, κάνοντας την πάνω από 150 πόδια (50 μέτρα) πιο λεπτή στη διάρκεια των τελευταίων εκατοντάδων εκατομμύριων ετών. Ακριβώς όπως ένα σταφύλι ζαρώνει σχηματίζοντας τελικά μια σταφίδα, η Σελήνη αποκτά και αυτή ρυτίδες καθώς συρρικνώνεται.

Από πού προήλθαν ο Χρυσός και ο Λευκόχρυσος ;

Αστρονόμοι ανακάλυψαν πρόσφατα το αρχαίο εκείνο κοσμικό γεγονός που έδωσε στη Γη χρυσό και λευκόχρυσο

Εικόνα: (NASA's Goddard Space Flight Center/CI Lab)

Μια βίαιη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αστέρια νετρονίων πριν από 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια "πλημμύρισε" το νεοσχηματιζόμενο Ηλιακό μας σύστημα με βαρέα στοιχεία, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Νέο θεωρητικό μοντέλο αποκαλύπτει πώς σχηματίστηκε η Σελήνη

Για περισσότερο από έναν αιώνα, οι επιστήμονες διαπληκτίζονται για το πώς σχηματίστηκε ο φυσικός μας δορυφόρος . Όμως, ερευνητές από το πανεπιστήμιο Yale και την Ιαπωνία λένε ότι μπορεί να έχουν την απάντηση.

Εικόνες από την αριθμητική μοντελοποίηση του σχηματισμού της Σελήνης μετά από μία κολοσσιαία σύγκρουσή. Το κεντρικό τμήμα της εικόνας είναι η πρώιμη Γη μια  Πρώτο-Γη όπως αλλιώς λέγεται. Τα κόκκινα σημεία δείχνουν υλικά από τον ωκεανό του μάγματος σε αυτή τη πρώτο-Γη, ενώ τα μπλε σημεία δείχνουν τα υλικά του προσκρουστήρα* (impactor).

Υπερμεγέθη αινίγματα...

Εντοπίστηκαν άγνωστα αντικείμενα σε τροχιά γύρω από το "κρυμμένο τέρας του Γαλαξία μας"

Εικόνα 1

"Έχουν δει ξεκάθαρα οτι κάτι να κινείται. Τι ακριβώς είναι, δεν είναι ξεκάθαρο ", δήλωσε ο Shep Doeleman, ένας αστρονόμος στο Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ Σμιθσόνιαν και διευθυντής του Τηλεσκοπίου Event Horizon Telescope - EHT  το οποίο δημιούργησε την πρώτη εικόνα μιας τερατώδους μαύρης τρύπας 55 εκατομμύρια έτη φωτός από Γη στον γειτονικό μας γαλαξία Mεσιέ 87.

Αστροφωτογράφιση – Τρόπος και εξοπλισμός

Καλοκαιριάζει σιγά σιγά – εκτός απροόπτου – και ο υπέροχος Ελληνικός νυχτερινός ουρανός προσφέρεται για κάθε είδους παρατηρησιακές δραστηριότητες. Μια από αυτές είναι και η αστροφωτογραφία. Χρησιμοποιώντας από ένα απλό κινητό έως τις πανάκριβες ψηφιακές μηχανές (πλανητικές ή βαθέος ουρανού) ερασιτέχνες και επαγγελματίες του είδους επιδίδονται σε ένα αγώνα κατάκτησης των ουρανών μέσα από τους φωτογραφικούς τους φακούς. Πως όμως μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό ;

Παρακάτω σας παραθέτω μερικούς συνδέσμους από άρθρα που αλίευσα στο διαδίκτυο, έτσι ώστε να πάρετε μια γεύση για το θέμα

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν...

   

Μία εικόνα 265.000 γαλαξίες

Εικόνες 16 ετών από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble συγκεντρώνονται σε αυτή την εικόνα η οποία περιέχει 265.000 γαλαξίες.

Ακόμη και μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες πιστής υπηρεσίας στην επιστήμη, το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble συνεχίζει να λειτουργεί και να μας δίνει εκπληκτικές εικόνες του Σύμπαντος . Ως ένα από τα Μεγάλα Αστεροσκοπεία της NASA, οι παρατηρήσεις του σε μακρινούς γαλαξίες, σε εξωπλανήτες, ακόμα και στην ίδια τη διαστολή του Σύμπαντος είχαν επαναστατικό αντίκτυπο στην αστρονομία, την αστροφυσική και την κοσμολογία.

Απαιτείται νέα φυσική; Το σύμπαν διαστέλλεται γρηγορότερα από το προβλεπόμενο

Νέες μετρήσεις δείχνουν μια μεγάλη διαφορά μεταξύ της πρώιμης και της όψιμης συμπεριφοράς του Σύμπαντος. 

Η Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου, όπως απεικονίστηκε από τον δορυφόρο Planck του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, από την οποία προέκυψαν μετρήσεις του ρυθμού διαστολής του πρώιμου σύμπαντος. Εικόνα: NASA/SCIENCE PHOTO LIBRARY

Το Σύμπαν διαστέλλεται ταχύτερα από το προβλεπόμενο, αποκαλύπτουν νέα δεδομένα, υποδεικνύοντας ότι κάτι λείπει από το τρέχον κοσμολογικό μοντέλο .

Ήχοι από το Σύμπαν στην υπηρεσία της Αστροφυσικής

Αστροφυσικοί προσομοιώνουν τους ήχους των αστεριών για να αποκαλύψουν τα μυστικά τους

Εικόνα: CC0 Public Domain 

Ο ήχος μπορεί να μην μπορεί να ταξιδέψει μέσα από στο κενό του διαστήματος.

Αλλά αυτό δεν σταματά τα αστέρια να απελευθερώσουν μια συμφωνία από υποηχητικές νότες, καθώς οι πυρηνικοί τους κλίβανοι παράγουν πολύπλοκες δονήσεις. Τα τηλεσκόπια μπορούν να εντοπίσουν αυτούς τους κραδασμούς ως διακυμάνσεις της φωτεινότητας ή της θερμοκρασίας στην επιφάνεια ενός αστέρα.

Ο πιο μακρινός γαλαξίας στο Σύμπαν

Ο εντοπισμός του πιο απόμακρου, μέχρι τώρα, γαλαξία στο Σύμπαν ανακοινώθηκε στις αρχές Μαρτίου του 2016 από μία ομάδα ερευνητών στο Κέντρο Ελέγχου του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χαμπλ, επεκτείνοντας έτσι την δυνατότητα παρατήρησης του Χαμπλ κατά 150 εκατομμύρια έτη φωτός.

Ο GN-z11 είναι ο πιο απόμακρος, μέχρι τώρα, γαλαξίας στο Σύμπαν. 

Εικόνα:NASA, ESA, P. Oesch (Yale University), G. Brammer (STScI), P. van Dokkum (Yale University), and G. Illingworth (University of California, Santa Cruz)

Πρωταρχικό μόριο

Ο πρώτος τύπος μορίου που σχηματίστηκε στο Σύμπαν παρατηρήθηκε στο διάστημα

Λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, η χημεία, όπως τη γνωρίζουμε, έκανε τα πρώτα της νηπιακά βήματα 

ΧΗΜΙΚΟ ΚΑΤΑΛΟΙΠΟ. Το ιόν Υδρίδιο του Ηλίου, το οποίο γενικά δεν ανιχνεύεται εύκολα, και που θεωρείται ότι είναι ο πρώτος τύπος μορίου που σχηματίστηκε στο Σύμπαν, βρέθηκε στο πλανητικό νεφέλωμα NGC 7027 (το οποίο παρουσιάζεται στο υπέρυθρο φως σε αυτή την εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble).
Εικόνα: WILLIAM B. LATTER/SIRTF SCIENCE CENTER/CALTECH, NASA, ESA

Ανακαλύφθηκε ένα νέο σήμα προερχόμενο από σύγκρουση αστέρων νετρονίων.

Μια φωτεινή έκρηξη ακτίνων Χ ανακαλύφθηκε πρόσφατα από το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Chandra σε έναν γαλαξία 6,6 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Το γεγονός αυτό πιθανότατα σηματοδότησε τη συγχώνευση δύο αστέρων νετρονίων, και θα μπορούσε να δώσει στους αστρονόμους μια νέα εικόνα για το πώς δημιουργούνται τα αστέρια νετρονίων - πυκνά αστρικά αντικείμενα γεμάτα κυρίως με νετρόνια.

Πώς θα αμυνθεί η Γη από τους αστεροειδείς

Με διάμετρο μόλις 17-20 μέτρων, ο μετεωρίτης του Τσελιάμπινσκ προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές στο έδαφος και πολλούς τραυματισμούς, όταν εξερράγη μετά από σύγκρουση με την ατμόσφαιρα της Γης τον Φεβρουάριο του 2013.

Τα συντρίμμια και η ουρά από ατμό που απέμεινε μετά την έκρηξη από τον μετεωρίτη (Απολλώνιο αστεροειδή) του Τσελιάμπινσκ. Εικόνα: Alex Alishevskikh/Wikipedia

Βαρυτικά κύματα: Νέες ανακαλύψεις

Ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων εντοπίζουν δύο πιθανές συγκρούσεις μελανών οπών μέσα σε μια εβδομάδα

Οι πρώτες εικόνες μιας μαύρης τρύπας από το Τηλεσκόπιο Event Horizon

      Παρατηρήσεις από το Τηλεσκόπιο Event Horizon  της υπερμεγέθης μαύρης τρύπας στο κέντρο του ελλειπτικού γαλαξία M87, για τέσσερις διαφορετικές ημέρες. 

Εικόνα: [EHT Collaboration et al (κ.ά.) 2019]   

"Σκοτεινός Κίνδυνος" - Υπερμεγέθεις Μαύρες Τρύπες που περιπλανώνται στο Γαλαξία μας.

Οι αστρονόμοι αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει όταν οι μαύρες τρύπες αποκτούν την ..."επιθυμία" να περιπλανηθούν στον Γαλαξία. Συνήθως, υπάρχει μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα (SMBH) στον πυρήνα ενός ογκώδους γαλαξία. Αλλά μερικές φορές οι ΥΜΤ (ΥΜΤ =Υπερμεγέθης Μαύρη Τρύπα ή Supermassive Black Holes εν συντομία SMBHs) μπορούν να "περιπλανηθούν" σε ολόκληρο τον γαλαξία που τους φιλοξενεί, παραμένοντας μακριά από το κέντρο του σε περιοχές όπως το αστρικό άλως, μια σχεδόν σφαιρική περιοχή από αστέρια και αέριο η οποία περιβάλλει το κεντρικό τμήμα ενός γαλαξία.

Αγγίζοντας τον Ήλιο

Η διαστημοσυσκευή  Parker Solar Probe της NASA πραγματοποιεί  τη 2η τολμηρή της πτήση στον Ήλιο 

Ήλιος : Νέες ανακαλύψεις. Τι αναφέρει ο καθηγητής Μιχαήλ Μαθιουδάκης

Ερευνητές θεωρούν ότι το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου είναι δέκα φορές ισχυρότερο από ότι πιστεύονταν προηγουμένως.

Πλανήτης Άρης: Αρχαίοι ποταμοί διέσχιζαν κάποτε την επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη

Ο πλανήτης Άρης έχει διάσπαρτες στη επιφάνειά του διακριτικές διαδρομές από μεγάλους ποταμούς, αποξηραμένων από πάρα πολύ παλιά, οι οποίοι χάραξαν την επιφάνειά του. 

Ακόμα όμως δεν γνωρίζουμε τι είδους καιρικές συνθήκες τροφοδότησαν του ποταμούς αυτούς. Οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι, διότι η κατανόηση τους για τις κλιματικές συνθήκες οι οποίες επικρατούσαν στον πλανήτη Άρη δισεκατομμύρια χρόνια στο παρελθόν παραμένει ελλιπής.

Πριν από τη μεγάλη έκρηξη

Πως θα μπορούσε να μοιάζει το αγέννητο Σύμπαν πριν την αρχή των πάντων;

Εξερεύνηση της Σελήνης από την Ρωσία

Η Ρωσική διαστημοσυσκευή Luna-25 θα εξερευνήσει το φυσικό δορυφορικό δορυφόρο της Γης με ακτίνες - Χ

Φυσική: Πως προέκυψαν τα βαριά στοιχεία στο Σύμπαν

Τα βαριά στοιχεία παράγονται κατά την αστρική έκρηξη (Υπερκαινοφανείς αστέρες) ή στις επιφάνειες των αστέρων νετρονίων μέσω της σύλληψης πυρήνων Υδρογόνου (πρωτόνια). Αυτό συμβαίνει μεν σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, αλλά σε σχετικά χαμηλές ενέργειες. Μια διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής το πανεπιστήμιο Goethe έχει πλέον καταφέρει να διερευνήσει τη σύλληψη πρωτονίων στον δακτύλιο αποθήκευσης του Κέντρου Έρευνας Βαρέων Ιόντων Helmholtz στη Γερμανία (GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung).

Αποστολή της NASA αποκαλύπτει ότι ο αστεροειδής Bennu κρύβει μεγάλες εκπλήξεις

Ένα διαστημικό μη επανδρωμένο σκάφος της NASA το οποίο θα επιστρέψει στη Γη το 2023 ένα δείγμα ενός Γεωπλήσιου αστεροειδούς ο οποίος ονομάζεται Bennu, έκανε τις πρώτες προσεκτικές παρατηρήσεις στους πίδακες σωματιδίων οι οποίοι εκτινάσσονται από την επιφάνεια ενός αστεροειδούς. Ο Bennu αποκάλυψε επίσης ότι είναι πιο τραχύς από ότι αναμενόταν, προκαλώντας την ομάδα της αποστολής να αλλάξει τα σχέδια πτήσης και δειγματοληψίας λόγω της τραχύτητας του εδάφους.