Αποστολή της NASA αποκαλύπτει ότι ο αστεροειδής Bennu κρύβει μεγάλες εκπλήξεις

Ένα διαστημικό μη επανδρωμένο σκάφος της NASA το οποίο θα επιστρέψει στη Γη το 2023 ένα δείγμα ενός Γεωπλήσιου αστεροειδούς ο οποίος ονομάζεται Bennu, έκανε τις πρώτες προσεκτικές παρατηρήσεις στους πίδακες σωματιδίων οι οποίοι εκτινάσσονται από την επιφάνεια ενός αστεροειδούς. Ο Bennu αποκάλυψε επίσης ότι είναι πιο τραχύς από ότι αναμενόταν, προκαλώντας την ομάδα της αποστολής να αλλάξει τα σχέδια πτήσης και δειγματοληψίας λόγω της τραχύτητας του εδάφους.

Το Osiris-Rex της NASA φτάνει στο αστεροειδή Bennu μετά από ένα ταξίδι δύο ετών.

Το διαστημικό σκάφος αρχίζει τώρα μια ενδελεχή μελέτη του πρωτόγονου αυτού διαστημικού βράχου, αναζητώντας ενδείξεις για το πρώιμο Ηλιακό μας σύστημα.

Το μεγάλο ταξίδι του διαστημικού σκάφους OSIRIS-REx

 ...και η εξερεύνηση του αστεροειδή Bennu

Ένα animation από το CI Lab με εντυπωσιακές λεπτομέρειες

Μια καλλιτεχνική άποψη της προσέγγισης του διαστημικού σκάφους της NASA, OSIRIS-REx, στον αστεροειδή Bennu

Μετά την εξερεύνηση του κομήτη 67/Ρ από το διαστημικό σκάφος Rosetta και την ρομποτική διαστημοσυσκευή Philae – που δεν ολοκληρώθηκε ακόμα – σειρά έχει η εξερεύνηση ενός αστεροειδή. Η NASA επέλεξε τον αστεροειδή Bennu.

Η αποστολή OSIRIS-REx έχει ως στόχο την λήψη δειγμάτων από τον Bennu και την μεταφορά τους στη Γη για μελέτη.

Η εκτόξευση θα πραγματοποιηθεί στα τέλη του 2016 και υπολογίζεται ότι το διαστημικό σκάφος OSIRIS-REx θα φτάσει στον αστεροειδή το 2018, ενώ η επιστροφή του στη Γη με δείγματα από τον αστεροειδή το 2023.

Το βίντεο που ακολουθεί, δημιουργήθηκε από το Goddard’s Conceptual Image Laboratory (CI Lab) και αναφέρεται στην αποστολή OSIRIS-REx, τον αστεροειδή Bennu και τον σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος:


www.nasa.gov
==============================
(νεώτερη ενημέρωση 12/9/2016)

Bennu: Το «προφίλ» του προορισμού του σκάφους OSIRIS-Rex

«Πλώρη» για τον αστεροειδή Bennu έχει βάλει εδώ και λίγα 24ωρα το διαστημόπλοιο OSIRIS-Rex της NASA, καθώς λίγο μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Πέμπτης, και πιο συγκεκριμένα στις 2 ώρα Ελλάδας, εκτοξεύθηκε με επιτυχία από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Το ταξίδι του σκάφους αναμένεται να κρατήσει μέχρι το 2023, ώστε αφότου μελετήσει τον αστεροειδή, να συλλέξει περίπου 60 γραμμάρια σκόνης και πετρωμάτων από την επιφάνειά του, και στη συνέχεια να τα μεταφέρει πίσω στη Γη.

Πρόκειται για την πρώτη απόπειρα της αμερικανικής υπηρεσίας διαστήματος για τη λήψη υλικού από έναν αστεροειδή, με τη NASA να ελπίζει πως η εξερεύνηση του διαστημικού βράχου θα αποκαλύψει μεταξύ άλλων σημαντικά στοιχεία για την προέλευση της ζωής στη Γη. Ωστόσο, το γεγονός ότι αποτελεί τον προορισμό μιας ιστορικής αποστολής για τη NASA δεν είναι το μόνο εντυπωσιακό στοιχείο του Bennu.

Πιθανά απειλή για τον πλανήτη μας

Ο βράχος θα… ανταποδώσει την επίσκεψη του διαστημοπλοίου το 2135, όταν θα περάσει σε πολύ μικρή απόσταση – με συνέπεια να μην μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να συγκρουσθεί με τον πλανήτη μας. Ωστόσο, αν και υπαρκτό, το σενάριο αυτό κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι, αφού η πιθανότητα πρόσκρουσης είναι μόλις 1 στις 2.700. Παράλληλα, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, σε περίπου ενάμιση αιώνα από σήμερα η ανθρωπότητα θα έχει αναπτύξει μεθόδους «άμυνας», ώστε είτε να καταστρέψουν τον αστεροειδή είτε να τον εκτρέψουν από την πορεία του.

«Νονός» του βράχου 9χρονος μαθητής

Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε το 1999 και πήρε το όνομά του 14 χρόνια αργότερα. «Νονός» του αναδείχθηκε ο Μάικ Πάζιο, ένας 9χρονος τότε μαθητής από την Καρολίνα, ο οποίος είχε υποβάλει τον όρο Bennu σε διεθνή διαγωνισμό για την ονοματοδοσία του διαστημικού βράχου. Ο Πάζιο εμπνεύσθηκε το Bennu (Μπενού) από την αιγυπτιακή μυθολογία.

Λίγο ψηλότερος από το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ

Απαντώντας σε ερώτηση που της τέθηκε μέσω του Twitter, από κάποιον χρήστη ο οποίος ζητούσε ένα συγκριτικό παράδειγμα για το μέγεθος του Bennu, η NASA σημείωσε πως ο βράχος είναι λίγο ψηλότερος από το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ στη Νέα Υόρκη. Στην πραγματικότητα, το σχήμα του μοιάζει περισσότερο με σφαίρα, διαμέτρου περίπου 500 μέτρων.

Οι διαστάσεις του έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επιλογή του συγκεκριμένου αστεροειδούς για την αποστολή της NASA. Ο λόγος είναι πως οι αστεροειδείς με διάμετρο μικρότερη από 200 μέτρα περιστρέφονται πολύ γρήγορα γύρω από τον εαυτό τους, με συνέπεια να εκσφενδονίζουν στο διάστημα υλικό, θέτοντας σε κίνδυνο ένα διαστημόπλοιο που θα βρεθεί σε κοντινή απόσταση.

Κοσμικό «ραντεβού» σε μικρή απόσταση

Η τροχιά του Bennu είναι λίγο μεγαλύτερη από της Γης, αφού ολοκληρώνει μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο σε 14 μήνες. Επίσης, ο αστεροειδής συγκαταλέγεται σε μόλις 192 από 7.000 γνωστούς διαστημικούς βράχους, για τους οποίους ένα διαστημόπλοιο δεν θα έπρεπε να διανύσει περισσότερο από 230 εκατ. χιλιόμετρα, για να τους «επισκεφθεί».

Ιδανική «χρονοκάψουλα»

Η εξονυχιστική μελέτη του αστεροειδούς με επίγεια τηλεσκόπια έχει δείξει πως είναι πλούσιος σε άνθρακα, ο οποίος επομένως χρονολογείται από τη δημιουργία των πλανητών, πριν από 4,5 δισ. χρόνια. Αν το σκάφος επιβεβαιώσει τη μεγάλη του περιεκτικότητα σε άνθρακα, αυτό θα σημαίνει πως είναι ιδανική «χρονοκάψουλα», μεταφέροντας νοερά τους επιστήμονες στις πρώτες φάσεις σχηματισμού του ηλιακού συστήματος. Επομένως, συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να προσφέρει νέα στοιχεία γα την προέλευση της ζωής στη Γη και πιθανότατα σε άλλους πλανήτες ή δορυφόρους στην κοσμική «γειτονιά» μας.

 http://www.naftemporiki.gr/story/1146303/bennu-to-profil-tou-proorismou-tou-skafous-osiris-rex

 physicsgg.me 

Εικόνες από ενα άλλο κόσμο

Το OSIRIS-REx μας δίνει μια κοντινή άποψη του βόρειου ημισφαιρίου του αστεροειδούς Bennu

Οι τρεις αυτές εικόνες οι οποίες λήφθηκαν από το διαστημικό μη επανδρωμένο σκάφος OSIRIS-REx της NASA δείχνει μια ευρεία εικόνα και δύο κοντινά πλάνα μιας περιοχής στο βόρειο ημισφαίριο του αστεροειδούς Bennu.

Τολμηρό σχέδιο της NAΣA θα σώσει τη Γη από θανάσιμες απειλές αστεροειδών...

από τη Rebecca Boyle

Εικόνα :The Daily Galaxy

Λίγο πιο πέρα από το σπίτι μας , τη Γη,  στο Ηλιακό μας σύστημα, περίπου 152 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο, ένας κατάμαυρος αστεροειδής περιστρέφεται αργά, καθώς περιφέρεται γύρω από το μητρικό μας άστρο. Έχει μήκος περίπου 503 μέτρα , με μια μικρή διόγκωση γύρω από τη μέση, σαν μια σβούρα. Η χαμηλή του πυκνότητα σημαίνει ότι δεν είναι στερεός, αλλά, αντίθετα, είναι πιθανό να είναι ένας εύθρυπτος ‘’σωρός’’ από  βράχια πλούσια σε άνθρακα που συγκρατούνται από τη βαρύτητα.

Καλλιτεχνική άποψη του αστεροειδή 2016 WF9 καθώς περνά από τη τροχιά του Δία κατευθυνόμενος προς τον Ήλιο.

Εικόνα:NASA / JPL-Caltech

Ο αστεροειδής ονομάζεται Bennu, και κάθε έξι χρόνια, το σε σχήμα αυγού τροχιακό του σχήμα, τον φέρνει σε απόσταση μόνο 298.000 χιλιόμετρα από τη Γη - περίπου 86 χιλιάδες χιλιόμετρα πιο κοντά από το φεγγάρι μας. Σε περίπου 200 χρόνια, υπάρχει 1 πιθανότητα στις 2700, αυτός ο αστεροειδής να περάσει τόσο κοντά από τη Γη έτσι ώστε να παγιδευτεί από τη βαρύτητα του Πλανήτη μας. Αυτό όντως θα ήταν πολύ κακό.

Μία τέτοια σύγκρουση θα δημιουργήσει ένα κρατήρα σχεδόν 5 χιλιομέτρων σε πλάτος και βάθους 2415 μέτρων. Τοποθεσίες που θα βρίσκονται σε απόσταση 5 χιλιόμετρων από το σημείο της πρόσκρουσης, θα θαφτούν κάτω από 16 μέτρα βροχής από βράχους . Θα προκληθεί σεισμός 6,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Αλλά η πραγματική ζημιά θα προέλθει από την έκρηξη στον αέρα, που προκαλείται από το μετεωρίτη που συγκρούεται με τα στρώματα της ατμόσφαιρας καθώς κατέρχεται, και η οποία έκρηξη θα μπορούσε να γκρεμίσει κτίρια και να ρίξει δέντρα σε ακτίνα 48 χιλιόμετρων!

Ευτυχώς για εμάς, αστεροειδείς στο μέγεθος του Bennu, και γιγάντιοι αστεροειδείς όπως αυτός που συνετέλεσε στην εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, δεν περνούν συχνά από τη Γη. Αλλά μικρότεροι από αυτούς το κάνουν όλη την ώρα. Μπαίνουν στην ατμόσφαιρα μας ως μετεωρίτες, όπου πολλοί εκρήγνυται στον αέρα. Κάποιοι από αυτούς πέφτουν στο έδαφος ή στη θάλασσα. Τα καλά νέα είναι ότι είμαστε όλο και καλυτερεύει η ο τρόπος που τους εντοπίζουμε, αλλά είμαστε ακόμα απροετοίμαστοι αν κάποιος μεγαλύτερος από αυτούς, κατευθυνθεί προς τη Γη.

Ο πύραυλος  ‘’Atlas V’’ της εταιρείας εκτοξεύσεων United Launch Alliance που μεταφέρει το διαστημικό σκάφος OSIRIS-Rex απογειώθηκε από το βάση της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ  στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Ο Osiris-Rex θα ταξιδέψει στον αστεροειδή Bennu, θα συλλέξει δείγματα από το έδαφος, και στη συνέχεια θα τα μεταφέρει πίσω στη Γη.

Εικόνα: John Raoux / AP

Για να μπορέσει να επιτευχθεί αυτό εν μέρει, ένα διαστημικό σκάφος της NAΣA που ονομάζεται OSIRIS-Rex είναι καθ’ οδόν προς τον αστεροειδή Bennu, όπου θα συλλέξει πολλά κιλά από δείγματα εδάφους του αστεροειδή, και στη συνέχεια θα τα μεταφέρει πίσω στη Γη. Με το ψήσιμο των δειγμάτων αυτών ,καθώς και με την τήξη τους, οι επιστήμονες θα μάθουν την υφή του αστεροειδούς, πώς δημιουργήθηκαν οι βραχώδεις κόσμοι του Ηλιακού μας συστήματος, και πώς να προστατεύσουμε τη Γη από αυτές τις ‘’περιπλανώμενες πέτρες’’, - είτε σπρώχνοντάς τους μακριά από τη Γη, είτε διασπώντας τους, ή χρησιμοποιώντας την θέρμη του Ήλιου για να τους ωθήσει σε μια διαφορετική κατεύθυνση.

Με αυτόν τον τρόπο, ο Bennu μπορεί να γίνει ο αστεροειδής που μας θα μας σώσει όλους.

Η NAΣA είναι σε μία πυρετώδη κατάσταση σχετικά με τους αστεροειδείς αυτές τις μέρες. Νωρίτερα, τον Ιανουάριο, η διαστημική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει δύο ακόμη αποστολές για αυτά τα ‘’ψίχουλα’’ του  ‘Ηλιακού μας  συστήματος, τα επόμενα χρόνια. Το διαστημικό σκάφος ‘’Λούση’’ θα πετάξει στον Δία για να μελετήσει τους Τρωικούς αστεροειδείς, οι οποίοι βρίσκονται πάνω στη τροχιά του γιγαντιαίου πλανήτη. Η αποστολή ‘’Ψυχή’’ θα ταξιδέψει σε έναν αστεροειδή από σίδηρο ο οποίος  πιστεύεται ότι είναι το απομεινάρι από έναν πλανητικό πυρήνα, του οποίου ο μανδύας και ο φλοιός χάθηκαν στο χρόνο ύστερα από τρομακτικές συγκρούσεις.

Αυτές οι εξερευνήσεις θα παρέχουν στους πλανητικούς επιστήμονες μια πληθώρα νέων πληροφοριών, λέει ο Bill Bottke, ο οποίος μελετά αστεροειδείς στο Southwest Research Institute  στο Σαν Αντόνιο.

" Υπάρχουν ιστορίες, κλειδωμένες σε αστεροειδείς που μας λένε τι συνέβαινε όταν σχηματίστηκαν οι πλανήτες, όταν υπήρχε ακόμα το Ηλιακό νεφέλωμα ," δηλώνει ο Bill Bottke. Ποιες διεργασίες είναι απαραίτητες για το σχηματισμό ενός πλανήτη; "

Ευτυχώς, η μελέτη των αστεροειδών μας λένε επίσης τι χρειάζεται για να καταστραφεί από αστεροειδή ένας πλανήτης.

Καλλιτεχνική άποψη που παρουσιάζει το διαστημικό σκάφος OSIRIS-Rex να συλλέγει  δείγματα από τον αστεροειδή Bennu χρησιμοποιώντας ένα μηχανικό βραχίονα για να αγγίξει την επιφάνεια του αστεροειδή.

Εικόνα: NASA / Goddard Space Flight Center μέσω του AP

Καθώς ο Bennu περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του, η μελανόχρωμη επιφάνειά του απορροφά το φως του ήλιου, όπως η άσφαλτος σε μια καυτή ημέρα. Καθώς περιστρέφεται μέσα στο σκοτάδι, η ζεστασιά αυτή ακτινοβολείται στο διάστημα και έτσι πέφτει η θερμοκρασία στην επιφάνεια του αστεροειδή . Αυτή η αλλαγή της θερμοκρασίας δίνει στον αστεροειδή μια μικρή ώθηση, που ονομάζεται φαινόμενο Yarkovsky, η οποία με την πάροδο του χρόνου θα αλλάξει την τροχιά του.

Ένας από τους κύριους στόχους της διαστημοσυσκευής OSIRIS-Rex είναι να μετρηθεί αυτό το φαινόμενο, λέει ο Daniel Scheeres, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο που εργάζεται για το πρόγραμμα.

"Μετά την αποστολή, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να εκσυγχρονίσουμε τις γνώσεις μας για όλες αυτές τις πιθανότητες σύγκρουσης, και ελπίζω να τις ελαχιστοποιήσουμε», δηλώνει ο Daniel Scheeres. "Απλά δοκιμάζουμε και επικυρώνουμε την θεωρία με πιο ακριβείς μετρήσεις, που μπορούν να βοηθήσουν όλες τις άλλες προβλέψεις μας για την επίδραση του φαινόμενου Yarkovsky για όλους τους άλλους αστεροειδείς."

Αυτή τη στιγμή γνωρίζουμε περίπου 723.367 αστεροειδείς στο Ηλιακό μας σύστημα, και αστρονόμοι από πανεπιστήμια και παρατηρητήρια σε όλο τον κόσμο ανακαλύπτουν νέους σχεδόν κάθε μέρα. Με βάση στατιστικές αναλύσεις και λεπτομερείς έρευνες, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι βρήκαν πάνω από το 90 τοις εκατό των αστεροειδών με διάμετρο περίπου μισό μίλι  ή μεγαλύτερους, καθένας από τούς οποίους θα μπορούσε να προκαλέσει παγκόσμιες εξαφανίσεις ειδών αν έπεφταν πάνω στη Γη.

Επισταμένες αναζητήσεις έχουν βρει, επίσης, περίπου 25 τοις εκατό των αστεροειδών που έχουν διάμετρο τουλάχιστον 140 μέτρων ,ή περίπου το μέγεθος ενός γηπέδου ποδοσφαίρου. Αλλά και πάνω από ένα εκατομμύριο μικρούς αστεροειδείς (σαν κι΄ αυτόν που εξερράγη πάνω από Chelyabinsk, στη Ρωσία ο οποίος είχε το μέγεθος ενός αστικού λεωφορείου, πριν από τρία χρόνια ) που πιστεύεται ότι είναι εκεί έξω.

Κάτοικος περιοχής δείχνει ένα κομμάτι που πιστεύεται ότι είναι μέρος ενός μετεωρίτη που συλλέχτηκε σε μια χιονισμένη πεδιάδα στα Ουράλια Όρη της Ρωσίας το 2013. Αυτός λοιπόν ο  μετεωρίτης που εξερράγη πάνω από τα Ουράλια όρη της Ρωσίας έστειλε φωτεινές βολίδες που φώτισαν τη Γη, και πυροδότησε ένα ντελίριο ανεύρεσης θραυσμάτων του διαστημικού αυτού βράχου, τα οποία οι κυνηγοί μετεωριτών θα μπορούσαν να πουλήσουν χιλιάδες δολάρια το κομμάτι.

 Εικόνα: Andrei Romanov / Reuters

Πέρυσι, η NAΣA συγκέντρωσε τις προσπάθειες της για το κυνήγι των αστεροειδών, κάτω από ένα νέο πρόγραμμα που ονομάζεται : ‘’Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας (Planetary Defense Coordination Office)’’, το οποίο εντοπίζει και παρακολουθεί νέα αντικείμενα, και θα εκδίδει προειδοποιήσεις για πιθανές πτώσεις. Ο προϋπολογισμός του για το τρέχον οικονομικό έτος περιλαμβάνει 50 εκατομμύρια δολάρια για παρατηρήσεις κοντινών στη Γη αστεροειδών και θέματα πλανητικής άμυνας, η οποία αύξηση είναι  δεκαπλάσια από την αρχική  επί διοικήσεως Ομπάμα.

Αλλά η NASA δεν είναι η μόνη που κυνηγάει αστεροειδείς. Η ιαπωνική Αεροδιαστημική Υπηρεσία Εξερεύνησης (Japanese Aerospace Exploration Agency) έχει ήδη φέρει πίσω στη Γη τα κομμάτια ενός αστεροειδή, και έχει μια άλλη αποστολή καθ’ οδόν προς έναν δεύτερο. Η ιδιωτική χρηματοδότηση του Ιδρύματος B612, που πήρε το όνομά του από τον αστεροειδή στην ιστορία για μικρά παιδιά ’’Ο Μικρός Πρίγκιπας’’, συνεχίζει να ψάχνει για μια ‘’ένεση’’ μετρητών 450 εκατομμυρίων δολαρίων για να στείλει το τηλεσκόπιο του στο Διάστημα,  έτσι ώστε να ανιχνεύσει κοντινούς στη Γη αστεροειδείς.

Αλλά όλη αυτή η προσπάθεια για να βρεθούν αστεροειδείς και να στη συνέχεια να τους επισκεφθούμε, δεν θα σημαίνει πολλά, αν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό. Υπάρχουν μερικοί τρόποι για να σωθεί η Γη από έναν αστεροειδή. Θα μπορούσαμε να τον ωθήσουμε μακριά μας, ουσιαστικά χρησιμοποιώντας ουράνια μηχανική για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα ελκυστεί από τη βαρύτητα της Γης, ή θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε να καταστρέψουμε τον αστεροειδή πριν να του δοθεί η ευκαιρία να μας καταστρέψει.

Η απόφαση εξαρτάται από το πόσο χρόνο έχουμε και από την υφή του αστεροειδή , λέει ο Jason P. Dworkin, επιστήμονας που εργάζεται στο πρόγραμμα OSIRIS-Rex , στο Κέντρο Πτήσεων Γκόνταρντ της ΝΑΣΑ (NASA's Goddard Space Flight Center ) στο Γκρίνμπελτ του Μέρυλαντ των ΗΠΑ . Μερικοί αστεροειδείς μπορεί να είναι εύκολο να σπάσουν σε μικρότερα κομμάτια. Κάποια από αυτά θα μπορούσαν περαιτέρω να διαιρεθούν σε μικρότερες πέτρες οι οποίες θα πέσουν στη Γη σε πολλαπλά σημεία. Άλλοι μπορεί να απαιτούν μια πραγματικά μεγάλη ώθηση.

«Αν ήταν στο χέρι μου, θα ήθελα να στείλω ένα πύραυλο με κάποια διοξείδια του Τιτανίου πάνω του, και θα έβαφα το αστεροειδή λευκό, επιταχύνοντας έτσι το φαινόμενο Yarkovksy, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση του μακριά από τη Γη," λέει ο Dworkin. Το διοξείδιο του τιτανίου είναι ένα συνηθισμένο συστατικό στα αντηλιακά, και είναι λευκό όπως είναι μια κιμωλία. Ένα διαστημικό σκάφος θα μπορούσε να πάει σε ένα επικίνδυνο αστεροειδή, να μπει σε τροχιά γύρω του, και να τον ψεκάσει με μια τέτοια μπογιά.

"Αν έχετε στη διάθεσή σας 50 χρόνια, όπου θα μπορούσατε να τον εκτρέψετε αρκετά μακριά, αυτό θα μπορούσε να είναι μια πολύ πιο  απλούστερη λύση από την αποστολή  πυρηνικών όπλων», λέει ο Dworkin.

Εικόνες ραντάρ του κοντινού στη Γη αστεροειδή ‘’Δίδυμος’’ και του μικρού του δορυφόρου το 2003. Ο ‘’Δίδυμος’’  θα είναι ο στόχος της δοκιμής AIDA για μια κινητική επίδραση σε ένα μικρό αστεροειδή.

          Εικόνα: NASA

Εάν αυτό δεν λειτουργήσει, μια ώθηση θα μπορούσε να έχει επιτυχία . Η NAΣA και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) σχεδιάζουν να  μελετήσουν μια τέτοια λύση με μια αποστολή που ονομάζεται : οι Επιπτώσεις της πτώσης αστεροειδή και ή εκτίμηση της Εκτροπή του (Asteroid Impact and Deflection Assessment με ακρωνύμιο AIDA), η οποία θα προσκρούσει έναν  δορυφόρο πάνω σε έναν αστεροειδή το 2020.

Αν δεν έχουμε 50 χρόνια ή έναν αρκετά γρήγορο πολιορκητικό κριό, μπορεί να χρειαστεί αντ’ αυτού να σπάσουμε τον αστεροειδή που μας απειλεί. Η Catherine Plesko του Εθνικού Εργαστηρίου του Λός Άλαμος των ΗΠΑ  (Los Alamos National Laboratory),  χρησιμοποιεί υπερυπολογιστές για να μελετήσει πώς να κομματιάσει αστεροειδείς με τη χρήση πυρηνικών εκρήξεων και ‘’κινητικών συγκρούσεων ," ουσιαστικά γιγαντιαίες διαστημικές οβίδες.

"Η τεχνολογία γύρω από αυτές τις οβίδες είναι πραγματικά πολύ καλή , επειδή αναχαιτίζεται το αντικείμενο σε πολύ υψηλές ταχύτητες, έτσι ώστε να καταλήγει να είναι πιο αποτελεσματική λύση από ότι τα συμβατικά ισχυρά εκρηκτικά», δήλωσε η Catherine  Plesko σε μια συνεδρίαση της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, τον Δεκέμβριο. "Εάν όμως χρειάζεστε πραγματικά πολλή ενέργεια, μια πυρηνική έκρηξη είναι ο τρόπος για να πάρετε τη μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα ενέργειας έξω από το αντικείμενο, με το μικρότερο δυνατό δοχείο."

Οι προσομοιώσεις της περιλαμβάνουν εξισώσεις που περιγράφουν τον τρόπο ροής των υγρών, τα σημεία βρασμού και τήξης των βράχων, ανάλογα με την πυκνότητα τους, πώς διαδίδονται το φως και η ενέργεια, και άλλα περί φυσικής. Στη συνέχεια, μπορεί να δημιουργήσει ένα μοντέλο για ένα συγκεκριμένο αστεροειδή, και να παρατηρήσει το πώς αυτό το μοντέλο ανταποκρίνεται μέσα σε μια οβίδα.

Εάν η Γη αποφασίσει αντ’ αυτού τη χρήση πυρηνικών, η έκρηξη δεν θα πρέπει να ανατινάξει τον αστεροειδή από μέσα. Το σχέδιο θα απαιτούσε την εκτόξευση ενός πύραυλου με τη πυρηνική βόμβα, σαν ωφέλιμο φορτίο του (μια επικίνδυνη προοπτική, που μπορεί να προκαλέσει έκρηξη πάνω από το πεδίο εκτόξευσης) το οποίο θα είχε σαν στόχο φυσικά τον αστεροειδή. Η έκρηξη της βόμβας στην επιφάνεια του αστεροειδή θα μπορούσε να διαταράξει το εσωτερικό του αρκετά για να τον σπάσει σε κομμάτια, μετατοπίζοντας έτσι την πορεία του, περιορίζοντας με αυτό τον τρόπο την απειλή για τη Γη.

"Η πυρηνική εκτροπή, είναι πραγματικά η καλύτερη ιδέα, γιατί έτσι μπορούμε να εντατικοποιήσουμε τους υπολογισμούς, πριν καν χρειαστεί να εξετάσουμε αν πρέπει κάνουμε κάτι πραγματικό,» λέει η Plesko.

Αν πράγματι χρειαστεί να κάνουμε κάτι, αυτό δεν θα συμβεί ‘’εν μία νυκτί’’. Χρειάζονται τουλάχιστον πέντε χρόνια για να σχεδιαστεί, να κατασκευαστεί και να εκτοξευτεί ένα διαστημικό σκάφος που μπορεί να εκτρέψει ή να καταστρέψει έναν αστεροειδή ή έναν κομήτη, σύμφωνα με τον αστρονόμο  Joseph Nuth του Γκόνταρντ, ο οποίος λέει ότι οι άνθρωποι θα ήταν σοφό να χτίσουν ένα διαστημικό σκάφος τώρα, και στην ιδανική περίπτωση δύο: ένας παρατηρητής που θα μπορούσε να αποσταλεί γρήγορα για να μάθει περισσότερα σχετικά με τον αστεροειδή, και ένας αναχαίτιστής που θα μπορούσε να τον εκτρέψει.

"Αν μπορέσουμε να το κατασκευάσουμε τώρα με ένα φυσιολογικό σχεδιασμό, και να αποθηκεύσουμε αυτό τον αναχαιτιστή, μπορούμε να τον εκτοξεύσουμε σε λιγότερο από ένα χρόνο," εξήγησε κατά τη συνεδρίαση της AGU. "Αυτό θα μπορούσε να μετριάσει την πιθανότητα μιας ύπουλης επίθεσης από έναν  αστεροειδή που προέρχεται από ένα μέρος που είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, εάν είναι μπροστά προς τον Ήλιο*». (Το μετέωρο του Τσελιαμπίνσκ ήταν ένας τέτοιος αστεροειδής.)

Δεν υπάρχει ακόμα ΚΑΜΙΑ αποστολή εκτροπής αστεροειδών από κανένα Διαστημικό οργανισμό, αλλά οι επιστήμονες γνωρίζουν και κάνουν πολύ περισσότερα σήμερα από ότι έκαναν, πριν από 15 χρόνια, λέει η  Bottke.

"Υπήρξε μια εποχή, όπου δεν είχαμε ένα πρόγραμμα για να ανιχνεύσουμε για τέτοια αντικείμενα, και ότι έγινε, έγινε με ιδιωτική πρωτοβουλία . Είχαμε ανθρώπους σαν τον αστρονόμο Γιουτζίν Μέρλ Σουμάκερ (Eugene Merle Shoemaker) που πηγαινοέρχονταν κάθε μήνα στο Αστεροσκοπείο Palomar ψάχνοντας για αυτούς», λέει ο Bottke. "Τώρα έχουμε 50 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για να ψάξουμε για αυτούς. Τώρα κατασκευάζουμε σοβαρές επιστημονικές αποστολές για να δούμε αυτά τα αντικείμενα."

Η Bottke και άλλοι λένε ότι η αύξηση της ευαισθητοποίησης για τις  απειλών από αστεροειδείς έχει επίσης ένα όφελος για την επιστήμη, και για τους ανθρώπους που μελετούν αστεροειδείς όχι μόνο ως προάγγελοι καταστροφών, αλλά και σαν αγγελιοφόροι για τη δημιουργία της Γης.

"Η πιθανότητα ότι οποιοσδήποτε μεγάλος αστεροειδής πρόκειται να μας χτυπήσει στο εγγύς μέλλον, είναι αρκετά χαμηλή," λέει η Bottke. "Γι’ αυτό πρόκειται να επικεντρωθώ στα πιο…εμψυχωτικά μέρη των αστεροειδών."

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 *Τα δυνητικά επικίνδυνα αντικείμενα είναι εκείνα που δεν φωτίζονται από τον Ήλιο και κατά συνέπεια είναι πολύ δύσκολη έως αδύνατη η θέαση τους.

Πηγές: nbcnews.com

            el.wikipedia.org

            en.wikipedia.org

            The Daily Galaxy

 Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας

 Για διορθώσεις, απορίες, ή συμπληρώματα γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com

Ζωοδότες μετεωρίτες

Οι ενώσεις οι οποίες ανακαλύφθηκαν στους μετεωρίτες μπορεί να κρατούν ενδείξεις για την προέλευση της ζωής

Τα σχέδια της NASA για την εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος μετά και πέρα από το Juno

«Υπάρχουν πολλοί αχαρτογράφητοι κόσμοι που υπόσχονται πολλά και αντικείμενα που ανυπομονούμε να εξερευνήσουμε, με τις τωρινές και τις μελλοντικές μας αποστολές» λέει ο Τζιμ Γκριν, Planetary Division Director της NASA.Φωτο: Solar System ESA Carreau

Με το διαστημόπλοιο Juno να έχει μπει σε τροχιά γύρω από τον Δία και να αναμένονται οι πρώτες κοντινές φωτογραφίες (η λήψη τους αναμένεται στις 27 Αυγούστου), η NASA συνεχίζει την εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος, καθώς ακόμα και αν θεωρείται η διαστημική μας «γειτονιά» ή το «σπίτι» μας, είναι άπειρα ακόμα τα ερωτήματα, αφού παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητο.

«Υπάρχουν πολλοί αχαρτογράφητοι κόσμοι που υπόσχονται πολλά και αντικείμενα που ανυπομονούμε να εξερευνήσουμε, με τις τωρινές και τις μελλοντικές μας αποστολές» λέει ο Τζιμ Γκριν, Planetary Division Director της NASA.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αναμένεται να εκτοξευτεί το 2018 και δεν ειδικεύεται μόνο στην παρατήρηση μακρινών σωμάτων, αλλά και «γειτονικών» πλανητών και των φεγγαριών τους στο ηλιακό σύστημα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Ιώ, ένα από τα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία, που είναι και ο πλέον ενεργός ηφαιστειακά κόσμος στο ηλιακό σύστημα.

Επίσης, η NASA έχει ήδη επιλέξει εννιά επιστημονικά εργαλεία για μια μελλοντική αποστολή με σκοπό τη μελέτη της Ευρώπης, επίσης δορυφόρου του Δία, που θεωρείται ότι κρύβει έναν ωκεανό σε υγρή μορφή κάτω από την παγωμένη της επιφάνεια.

Ακόμη, το Hubble, με τα αναβαθμισμένα του όργανα έχει βρει ενδείξεις ύπαρξης αλμυρού νερού στον Γανυμήδη, το μεγαλύτερο φεγγάρι του Δία, και η NASA περιμένει επιπλέον πολύτιμα στοιχεία, καθώς η αποστολή του τηλεσκοπίου έχει επεκταθεί για άλλα πέντε χρόνια.

Το Cassini συνεχίζει την εξερεύνηση του Κρόνου, των δακτυλίων και των φεγγαριών του από το 2004 και το 2017, στην τελική φάση της μακρόχρονης αποστολής του, θα πραγματοποιήσει 22 «βυθίσεις» στο κενό ανάμεσα στην εξώτερη ατμόσφαιρα του Κρόνου και τους δακτυλίους του.

Όσον αφορά στον Τιτάνα, ένα από τα μεγαλύτερα φεγγάρια του, έχει παρατηρηθεί ενδελεχώς από το Cassini, αλλά και το Huygens της ESA. Μετά το τέλος της αποστολής Cassini, τη μελέτη θα αναλάβει το τηλεσκόπιο Webb.

Στις 14 Ιουλίου η NASA γιόρτασε το ένα έτος από το πέρασμα του New Horizons από τον Πλούτωνα, το οποίο απέδωσε άνευ προηγουμένου εικόνες του πλανήτη- νάνου και του φεγγαριού του, Χάροντα.

Επόμενος στόχος είναι η μελέτη ενός αντικειμένου στη ζώνη Kuiper. Επίσης, σε εξέλιξη είναι η αποστολή του διαστημοπλοίου Dawn, για την εξερεύνηση της Εστίας και της Δήμητρας.

Τον Σεπτέμβριο, η NASA θα εκτοξεύσει το OSIRIS-REx, την πρώτη αμερικανική αποστολή σε αστεροειδή κοντά στη Γη (Bennu) για τη συλλογή δειγμάτων που θα επιστραφούν στον πλανήτη μας το 2023. Το OSIRIS-REx θα βοηθήσει στην κατανόηση της ιστορίας του ηλιακού συστήματος και θα ρίξει πιθανώς φως στο πώς μπορεί να εμφανίστηκε η ζωή στον πλανήτη μας.

Ακόμη, μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ άλλοτε: Το Opportunity και το Curiosity εξερευνούν το έδαφος του πλανήτη, ενώ τα MAVEN, MRO και Mars Odyssey βρίσκονται σε τροχιά, δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα για την ατμόσφαιρα και την επιφάνειά του.

Το επόμενο όχημα εδάφους, που πρόκειται να εκτοξευτεί το 2020, είναι υπό κατασκευή, και η αποστολή InSight για τη μελέτη του εσωτερικού του Κόκκινου Πλανήτη πρόκειται να εκτοξευτεί το 2018.

 naftemporiki.gr
 wikipedia.org

Πέρα από τη Γη...

Η ερευνητική διαστημοσυσκευή της NASA OSIRIS-REx έλαβε μια φωτογραφία της Γης από μια εκπληκτική απόσταση…71 εκατομμύρια μίλια μακριά μας

H NAΣA επιλέγει δύο αποστολές για να εξερευνήσουν το πρώιμο Ηλιακό μας σύστημα

(Αριστερά) καλλιτεχνική απεικόνιση του διαστημικού οχήματος ‘’Λούση’’ (Lucy) καθώς πετάει πάνω από τον Τρωικό αστεροειδή ‘’Ευρυβάτη’’ – έναν από τους έξι διαφορετικούς και επιστημονικά σημαντικούς Τρώες αστεροειδείς που αξίζει να μελετηθεί. Οι ‘’Τρωικοί αστεροειδείς’’ (Trojans) είναι απολιθώματα του σχηματισμού των πλανητών, γεγονός που θα δώσει σημαντικές ενδείξεις για την πρώιμη ιστορία του Ηλιακού μας συστήματος. (Δεξιά) ή  ‘’Ψυχή’’ (Psyche), η πρώτη αποστολή σε ένα κόσμο από μέταλλο που ονομάζεται: ’Ψυχή 16’’ (16 Psyche) που  θα χαρτογραφήσει τα χαρακτηριστικά, τη δομή, τη σύνθεση, και το μαγνητικό του πεδίο, εξετάζοντας ένα τοπίο αντίθετο με οτιδήποτε έχει εξερευνηθεί ποτέ πριν. Η ‘’Ψυχή’’ θα μας διδάξει για τους κρυμμένους πυρήνες της Γης, του Άρη, του Ερμή και της Αφροδίτης.

Εικόνα: SwRI και SSL / Peter Rubi

Η NASA έχει επιλέξει δύο αποστολές που έχουν τη δυνατότητα να ανοίξουν νέα ‘’παράθυρα’’ για μία από τις πρώτες εποχές στην ιστορία του Ηλιακού μας συστήματος - σε μια περίοδο λιγότερο από 10 εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννηση του Ήλιου μας. Οι αποστολές, γνωστές σαν ‘’Λούση’’ και ‘’Ψυχή’’, επιλέχθηκαν από πέντε φιναλίστ και θα προχωρήσουν στη διαμόρφωση της αποστολής, με στόχο την εκτόξευσή τους το 2021 και το 2023, αντίστοιχα.

"Η Λούση θα επισκεφθεί μια περιοχή με  περιβάλλον από πλούσια ύλη. Τους μυστηριώδεις Τρωικούς αστεροειδείς του Δία. Ενώ η Ψυχή θα μελετήσει ένα μοναδικό μεταλλικό αστεροειδή που ποτέ δεν έχουμε επισκεφθεί στο παρελθόν", δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, συνεργατικός διοικητής της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NAΣA στην Ουάσιγκτον. "Αυτό είναι του τι σημαίνουν τα προγράμματα αποστολών εξερεύνησης  - το να επισκεπτόμαστε με τόλμη μέρη που ποτέ πριν δεν έχει δει κανείς, έτσι ώστε να εφαρμοστεί αυτό που λέμε : πρωτοποριακή επιστήμη."

Η Λούση, ένα ρομποτικό διαστημικό σκάφος, που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί τον Οκτώβριο του 2021. Έχει προοριστεί να φτάσει στο πρώτο του ''στόχο'', στη κύρια ζώνη των αστεροειδών, το 2025. Από το 2027-2033, η Λούση θα εξερευνήσει έξι Τρωικούς αστεροειδείς του Δία. Αυτοί οι αστεροειδείς ''παγιδευμένοι'' από τη βαρύτητα του Δία σε δύο σμήνη που μοιράζονται την τροχιά του πλανήτη, ένα να ηγείται και ένα να έπεται του Δία στη 12ετή διάρκειας περιφορά του γύρω από τον ήλιο. Οι Τρώες, όπως αλλιώς λέγονται οι Τρωικοί αστεροειδείς, πιστεύεται ότι είναι λείψανα μίας  πολύ παλιάς εποχής στην ιστορία του Ηλιακού μας συστήματος, και μπορεί να έχουν σχηματιστεί πολύ πιο πέρα ​​από την τρέχουσα τροχιά του Δία.

«Πρόκειται για μια μοναδική ευκαιρία», είπε ο Harold F. Levison, κύριος ερευνητής της αποστολής Λούση από το Νοτιοδυτικό Ερευνητικό Ινστιτούτο (Southwest Research Institute) στο Μπουλντέρ του Κολοράντο. "Επειδή οι ‘’Τρώες’’ είναι απομεινάρια του αρχέγονου υλικού που σχημάτισε τους εξωτερικούς πλανήτες, κατέχουν ζωτικής σημασίας ενδείξεις για την αποκρυπτογράφηση της ιστορίας του Ηλιακού συστήματος. Η Λούση, όπως το ανθρώπινο απολίθωμα από το οποίο πήρε το όνομά της, θα φέρει επανάσταση στην κατανόηση της προέλευσής μας.

Η Λούση θα βασιστεί στην επιτυχία της αποστολής Νέοι Ορίζοντες (New Horizons) της NAΣA στον Πλούτωνα και την ζώνη Κάιπερ (Kuiper Belt), χρησιμοποιώντας νεότερες εκδόσεις των επιστημονικών οργάνων  Ράλφ και Λόρι (RALPH and LORRI) που βοήθησαν στο να αναδειχτούν τα επιτεύγματα της αποστολής. Αρκετά μέλη της ομάδας της  αποστολής Λούση είναι επίσης βετεράνοι της αποστολής Νέοι Ορίζοντες . Η Λούση, επίσης, θα βασιστεί στην επιτυχία της αποστολής Όσιρις- Ρέξ (OSIRIS-Rex) στον αστεροειδή Μπενού (Bennu), με το όργανο  ΟΤΕΣ (OTES) και με αρκετά μέλη της ομάδας  Όσιρις- Ρέξ.

Η αποστολή ''Ψυχή'' θα εξερευνήσει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αντικείμενα στην κύρια ζώνη των αστεροειδών - ένα τεράστιο μεταλλικό αστεροειδή, που είναι γνωστός ως ''Ψυχή 16'', περίπου τρεις φορές πιο μακριά από τον Ήλιο από ότι είναι η Γη. Αυτός ο αστεροειδής έχει περίπου 130 μίλια (210 χιλιόμετρα) διάμετρο, και σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους αστεροειδείς που είναι βραχώδη ή παγωμένα σώματα, πιστεύεται ότι αποτελείται κυρίως από μεταλλικό σίδηρο και νικέλιο, παρόμοια με τον πυρήνα της Γης. Οι επιστήμονες αναρωτιούνται αν η ''Ψυχή'' θα μπορούσε να είναι ένας εκτεθειμένος πυρήνας ενός πρώιμου πλανήτη που θα μπορούσε να ήταν τόσο μεγάλος όσο ο πλανήτης Άρης, ο οποίος όμως έχασε τα βραχώδη εξωτερικά στρώματά του, σαν αποτέλεσμα από μια σειρά βίαιων συγκρούσεων πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.

Η αποστολή θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς οι πλανήτες και τα άλλα σώματα αποχωρίζονται τα στρώματα τους  - συμπεριλαμβανομένων των πυρήνων, των μανδύων και των φλοιών τους -  στην πρώιμη ιστορία τους.

"Αυτή είναι μια ευκαιρία να εξερευνήσουμε ένα νέο τύπο κόσμων - όχι ένα βραχώδη ή από πάγο, αλλά από μέταλλο," δήλωσε ο κύριος ερευνητής της αποστολής ''Ψυχή'' Lindy Elkins-Tanton του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα (Arizona State University) στο Τέμπε. ‘’Η ''Ψυχή 16'' είναι το μόνο γνωστό αντικείμενο του είδους του στο Ηλιακό σύστημα, και αυτός είναι ο μόνος τρόπος που οι άνθρωποι θα επισκεφθούν ποτέ τους έναν πυρήνα. Μαθαίνουμε για το εσώτερο Διάστημα επισκεπτόμενοι το εξώτερο  Διάστημα. "

Η ''Ψυχή'', επίσης, μια ρομποτική αποστολή, έχει ως στόχο να ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2023, φθάνοντας σε αστεροειδή το 2030, με τη βαρύτητα της Γης που θα βοηθήσει τους ελιγμούς του διαστημοπλοίου το 2024 ( Η λεγόμενη βαρυτική σφενδόνη) και θα περάσει από τον  Άρη το 2025.

Εκτός από την επιλογή των αποστολών ''Λούση'' και ''Ψυχή'' για την υλοποίηση του προγράμματος, η υπηρεσία θα επεκτείνει τη χρηματοδότηση για ένα επιπλέον έτος για το πρόγραμμα ‘’Κάμερα Κοντινών Αντικειμένων στη Γη (Near Earth Object Camera- NEOCam). Το διαστημικό τηλεσκόπιο NEOCam έχει σχεδιαστεί για να ερευνά τις περιοχές του Διαστήματος που βρίσκονται πλησιέστερα προς την τροχιά της Γης, όπου μπορεί να βρεθούν δυνητικά επικίνδυνοι αστεροειδείς.

"Αυτές είναι πραγματικές εξερευνητικές αποστολές που ενσωματώνονται στην ευρύτερη στρατηγική της NAΣA που ερευνά το πώς σχηματίστηκε και εξελίχθηκε το Ηλιακό μας σύστημα " δήλωσε ο Jim Green Πλανητικός διευθυντής της NAΣA. "Έχουμε εξερευνήσει βραχώδεις πλανήτες, γίγαντες αερίων, και μια σειρά από άλλα αντικείμενα σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. ''Η Λούση'' θα παρατηρήσει τα αρχέγονα απομεινάρια που είναι πέρα μακριά, έξω στο Ηλιακό μας σύστημα, ενώ η ''Ψυχή'' θα παρατηρήσει άμεσα το εσωτερικό ενός πλανητικού σώματος. Αυτά τα πρόσθετα κομμάτια του παζλ θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε πώς σχηματίζονται ο Ήλιος και η οικογένειά του, οι  πλανήτες,  πως αυτό αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, δημιουργώντας μέρη όπου η ζωή θα μπορούσε να αναπτυχθεί και να διατηρηθεί -. Και τι επιφυλάσσει το μέλλον  "

Η κατηγορία με αποστολές εξερευνητικών Προγραμμάτων, όπως αυτές, είναι σχετικά χαμηλού κόστους, και η ανάπτυξή τους έχει σαν ανώτατο όριο περίπου τα 450 εκατομμύρια δολάρια. Διαχειρίζονται για το τμήμα Πλανητικής Επιστήμης της NAΣA (NASA’s Planetary Science Division ) από το γραφείο προγράμματος πλανητικών αποστολών (Planetary Missions Program Office) στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων του Μάρσαλ (Marshall Space Flight Center), στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Οι αποστολές σχεδιάστηκαν και διευθύνονται από έναν κύριο ερευνητή, ο οποίος συγκεντρώνει μια ομάδα επιστημόνων και μηχανικών, για την αντιμετώπιση βασικών ερωτημάτων της επιστήμης για το Ηλιακό σύστημα.

Το χαρτοφυλάκιο των  εξερευνητικών Προγραμμάτων περιλαμβάνει 12 κύριες επιλογές, όπως η αποστολή ‘’Αγγελιαφόρος’’ (MESSENGER) που μελέτησε τον Ερμή, η αποστολή Dawn για την εξερεύνηση των αστεροειδών Εστία και Δήμητρα (Vesta and Ceres), και την αποστολή ''Διορατικό Προσεδαφιστή του Άρη'' (InSight Mars lander), που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί τον Μάιο του 2018.

Άλλες αποστολές της NAΣA για αστεροειδείς ξεκίνησαν με την αποστολή ''Κοντινή Τροχιά   του αστεροειδή Έρως'' (NEAR orbiter of asteroid Eros), η οποία έφτασε το 2000, και συνεχίζει με την αποστολή ''Αυγή'' (Dawn), η οποία βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Εστία και τώρα βρίσκεται σε μια παρατεταμένη φάση της αποστολής της στον αστεροειδή Δήμητρα. Η αποστολή Οσιρις- Ρέξ (OSIRIS-Rex), η οποία εκτοξεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2016, επιταχύνει  προς το σημείο συνάντησης της με τον αστεροειδή Μπενού (Bennu) το 2018, και θα παραδώσει ένα δείγμα πίσω στη Γη το 2023. Κάθε αποστολή εστιάζει σε μια διαφορετική πτυχή της επιστήμης των αστεροειδών, έτσι ώστε  να δώσει στους επιστήμονες μια ευρύτερη εικόνα του σχηματισμού και της εξέλιξης του Ηλιακού μας συστήματος.

Διαβάστε περισσότερα για το Πρόγραμμα Discovery της NASA και τις αποστολές της στη διεύθυνση: 

https://discovery.nasa.gov/missions.cfml

Dwayne Brown / Laurie Cantillo
Headquarters, Washington
202-358-1726 / 202-358-1077
dwayne.c.brown@nasa.gov / laura.l.cantillo@nasa.gov

Τελευταία ενημέρωση: 4 Ιανουαρίου 2017

Αρθρογράφος: Karen Northon

ΠΗΓΗ: nasa.gov
             el.science.wikia.com 

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

Για διορθώσεις ή συμπληρώματα: gikasd63@hotmail.com

Η προέλευση του νερού στη Γη από:

..."Δισεκατομμύρια τόνων αστεροειδών γεμάτους από νερό"

Διάστημα: Τι καταφέραμε το 2015, τι περιμένουμε το 2016

Το 2015 που φεύγει, ήταν ένα σημαντικό έτος από πλευράς διαστημικών επιτευγμάτων. Το 2016 αναμένεται ότι επίσης θα εξάψει το ενδιαφέρον της ανθρωπότητας για τα διαστημικά ταξίδια και την μελέτη του ουρανού.

Ακολουθεί μια σύντομη αξιολόγηση για την κορυφαία δεκάδα (Top 10), που βασίζεται στο εξειδικευμένο Space.com:

Στην πρώτη θέση, το πρώτο ταξίδι του σκάφους New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) στον μακρινό Πλούτωνα:

Επέτρεψε στην ανθρωπότητα να δει τις πρώτες εικόνες από τον μυστηριώδη νάνο πλανήτη που ανακαλύφθηκε το 1930 και ο οποίος, μεταξύ άλλων, όπως αποκαλύπτεται, διαθέτει τεράστια βουνά πάγου και παγετώνες αζώτου.

Με το ταξίδι στον Πλούτωνα τον Ιούλιο, η NASA ολοκλήρωσε πλέον τον κύκλο επισκέψεων στους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Το New Horizons θα συνεχίσει και το 2016 να στέλνει ενδιαφέροντα στοιχεία για τον Πλούτωνα, ενώ ήδη βρίσκεται καθ” οδόν για το ακόμη πιο μακρινό σώμα «2014 MU69» στη ζώνη Κάιπερ.

Η ιστορική πρώτη όρθια προσεδάφιση πυραύλου στη Γη μετά από ταξίδι στο διάστημα: Προ ημερών η ιδιωτική διαστημική εταιρεία Space Χ του επιχειρηματία Έλον Μασκ εκτόξευσε τον πύραυλο «Falcon 9» (Γεράκι), ο οποίος, αφού έθεσε σε τροχιά 11 δορυφόρους, κατάφερε να επανέλθει…σαν κύριος, σε όρθια θέση στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ, όπως ακριβώς είχε εκτοξευθεί.
Είχε προηγηθεί τον Νοέμβριο η ομαλή επιστροφή στη Γη του πυραύλου «New Shepard» της ιδιωτικής εταιρείας Blue Origin του ιδρυτή της Amazon Τζεφ Μπέζος. Οι πύραυλοι δεν θα είναι πια μιας χρήσης στο μέλλον και αυτό θα φανεί καλύτερα το 2016.


Η πρώτη αποστολή στη Δήμητρα (Ceres): Τον Μάρτιο το σκάφος «Dawn» (Αυγή) της NASA τέθηκε σε τροχιά γύρω από το μεγαλύτερο σώμα στην εκτεταμένη ζώνη αστεροειδών μεταξύ “Αρη και Δία, αφού προηγουμένως, το 2011, είχε τεθεί σε τροχιά γύρω από τον δεύτερο μεγαλύτερο αστεροειδή, την Εστία (Vesta).

Μεταξύ άλλων, αποκαλύφθηκε ότι η διαμέτρου 950 χλμ Δήμητρα διαθέτει ένα πυραμιδοειδές βουνό ύψους πέντε χιλιομέτρων και αινιγματικές λάμψεις στην επιφάνειά της. Το σκάφος μόλις κατέβηκε στην τελική και χαμηλότερη τροχιά του σε ύψος 385 χλμ και το 2016 θα στείλει περισσότερα στοιχεία.

Το πείραμα ετήσιας παραμονής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό: Τον Μάρτιο ο αμερικανός αστροναύτης Σκοτ Κέλι και ο ρώσος κοσμοναύτης Μιχαήλ Κορνιένκο ξεκίνησαν την πρώτη ετήσιας διάρκειας (αντί για τη συνήθη εξάμηνη) αποστολή παραμονής τους στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στο πλαίσιο πειραματισμού εν όψει των επανδρωμένων αποστολών στον πλανήτη Άρη.



Τον Δεκέμβριο, το ιαπωνικό σκάφος «Ακατσούκι» κατάφερε με τη δεύτερη προσπάθεια -μετά την αρχική αποτυχία του το 2010- να τεθεί σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη, για να την μελετήσει, πράγμα που υπόσχεται σχετικές ειδήσεις εντός του 2016.

Η νεκρανάσταση του «Falcon 9» της Space X: Μετά από έξι πετυχημένες ρομποτικές αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στο έβδομο ταξίδι του, τον Ιούνιο, ο πύραυλος εξερράγη καταστρέφοντας και τη μη επανδρωμένη κάψουλα Dragon. Όμως, μετά από βελτιώσεις, το «Γεράκι» όχι μόνο ξαναπέταξε, αλλά -όπως είδαμε- επέστρεψε όρθιο στη Γη.



Άλλη μια ιδιωτική διαστημική εταιρεία, η Orbital ΑΤΚ, κατόρθωσε τον Δεκέμβριο να στείλει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το δικό της σκάφος «Cygnus» (Κύκνος).

Μετά την ιστορική άφιξη στον κομήτη 67Ρ/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο το 2014, η «Ροζέτα» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) συνέχισε να παρακολουθεί κατά πόδας τον κομήτη το 2015 και το 2016 θα ολοκληρώσει την αποστολή της αυτοκαταστρεφόμενη πάνω του.

Οι πρώτοι αστροναύτες-ταξιτζήδες: Η NASA επέλεξε φέτος τα πρώτα πληρώματα που θα στελεχώσουν τα ιδιωτικά εμπορικά διαστημικά σκάφη-ταξί, που θα κατασκευάσουν η Space Χ και η Boeing και τα οποία από το 2017 θα κάνουν το δρομολόγιο Γη-Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, οπότε θα παύσει και η εξάρτηση των ΗΠΑ από τους ρωσικούς «Σογιούζ».

Τρίτα γενέθλια για το «Curiosity» στον “Αρη: To ρόβερ συμπλήρωσε φέτος τον Αύγουστο τρία χρόνια αναζητήσεων στον «κόκκινο πλανήτη» και το 2016 αναμένεται να στείλει νέα ενδιαφέροντα στοιχεία.


Το νέο έτος, καθώς οι τροχιές “Αρη και Γης πλησιάζουν ευνοώντας τα διαστημικά ταξίδια, η ευρωπαϊκή ESA και η ρωσική Roscosmos θα εκτοξεύσουν την αποστολή ExoMars τον Μάρτιο. Λίγους μήνες μετά, τον Ιούλιο, η αποστολή Juno της NASA θα φθάσει στον Δία, ενώ αργότερα θα εκτοξευθεί η επίσης αμερικανική αποστολή OSIRIS-Rex για να φέρει δείγματα από τον αστεροειδή Μπενού.

 sfairika.gr