Πιθανός εξωπλανήτης πέρα από τον Γαλαξία μας !

Η πρώτη απόδειξη ενός πλανήτη ο οποίος αναγνωρίστηκε  ότι βρίσκεται πέρα από τον Γαλαξία μας

Σημάδια ενός πλανήτη ο οποίος διαβαίνει μπροστά από ένα αστέρι έξω από τον Γαλαξία μπορεί να έχει εντοπιστεί για πρώτη φορά. Αυτό το συναρπαστικό αποτέλεσμα έγινε εφικτό, χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Chandra της NASA, ανοίγοντας όσο ποτέ άλλοτε, ένα νέο παράθυρο για αναζήτηση εξωπλανητών σε μεγαλύτερες αποστάσεις.

Εξωπλανήτες: ενδιαφέροντα δεδομένα στην ανακάλυψη νέων κόσμων

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Roman Telescope θα μπορούσε να αποκαλύψει περισσότερο από 100.000 πλανήτες μέσω του φαινομένου του Μικροεστιασμού (Microlensing)

Η δραστηριότητα του Ηλίου είναι εξαιρετικά αδύναμη σε σύγκριση με παρόμοια αστέρια

Ο βαθμός στον οποίο ποικίλλει η ηλιακή δραστηριότητα (και συνεπώς ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων και της ηλιακής φωτεινότητας) μπορεί να ανακατασκευαστεί χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους - τουλάχιστον για μια ορισμένη χρονική περίοδο...

Εξωπλανήτες: Μια αργοπορημένη επιβεβαίωση

Ο Πρώτος υποψήφιος Πλανήτης του ΔΤ Κέπλερ επιβεβαιώθηκε, 10 χρόνια αργότερα

Ερασιτέχνες επιστήμονες ανακαλύπτουν έναν νέο κόσμο με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler

Στις 30 Οκτωβρίου του 2018 στο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ τα καύσιμα εξαντλήθηκαν, πράγμα που σήμανε το τέλος  της αποστολή του μετά από εννέα χρόνια παραμονής στο Διάστημα, κατά την οποία ανακάλυψε 2.600 επιβεβαιωμένους πλανήτες γύρω από άλλα αστέρια - το μεγαλύτερο μέρος των γνωστών πλέον εξωπλανητών - μαζί με χιλιάδες επιπλέον υποψήφιους εξωπλανήτες τους οποίους οι αστρονόμοι προσπαθούν να επιβεβαιώσουν. Και ενώ ο τροχιακός δορυφόρος Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) της NASA είναι ο νεότερος διαστημικός κυνηγός πλανητών, αυτό το νέο εύρημα δείχνει ότι περισσότερες ανακαλύψεις περιμένουν τους επιστήμονες στα δεδομένα του ΔΤ Kepler.

Η Αµερικανική Ένωση Παρατηρητών Μεταβλητών Αστέρων, η AAVSO, αρχειοθετεί δεδομένα εξωπλανητών από ερασιτέχνες αστρονόμους

Τεκμηριώνεται η μόνιμη πλέον συνεισφορά των ερασιτεχνών αστρονόμων. 

Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι συνεργάζονται πλέον με τους επαγγελματίες για να παρακολουθούν, και ενδεχομένως να ανακαλύψουν πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από μακρινά άστρα

Τίτλοι τέλους και για την αποστολή Dawn

"Ένα σούρουπο μετά την αυγή": Η πρωτοποριακή αποστολή της NASA φθάνει στο τέλος

Χωρίς καύσιμα για να κατευθύνει την κεραία της στη Γη, η αποστολή της NASA Dawn (Αυγή) η οποία χρησιμοποιήθηκε για τη εξερεύνηση των αστεροειδή-μικρού πλανήτη 4Εστία (4Vesta) και του  μικρού πλανήτη 1 Δήμητρα (1 Κέρες Δήμητρα και Ceres) έχει φτάσει στο τέλος της αποστολής της  της μετά από 11 αξιόλογα χρόνια στο διάστημα.

Καλλιτεχνική άποψη για την διαστημοσυσκευή Dawn στον αστεροειδή Δήμητρα  

Εικόνα:NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA

Ήταν ενα συναρπαστικό ταξίδι. 

Με τα καύσιμα να τελειώνουν και ακινητοποιημένο σε μόνιμη τροχιά γύρω από το νάνο πλανήτη Δήμητρα (1 Ceres), το τέλος είναι κοντά για τη διαστημοσυσκευή Dawn της NASA.

"Σήμερα γιορτάζουμε το τέλος της αποστολής Dawn", δήλωσε σήμερα ο Thomas Zurbuchen (HQ της NASA) σε δελτίο τύπου. "Οι εκπληκτικές εικόνες και τα δεδομένα που συλλέγονται από τη διαστημοσυσκευή Dawn από την Εστία και την Δήμητρα είναι κρίσιμα για την κατανόηση της ιστορίας και της εξέλιξης του Ηλιακού μας συστήματος".

Οι μηχανικοί της NASA δήλωσαν ότι το διαστημικό σκάφος, το οποίο έχει πλέον εξαντλήσει τα καύσιμα του, θα παραμείνει σε μια τελική ελλειπτική τροχιά με διάρκεια πάνω από 27 ώρες, φθάνοντας σε ένα απομακρυσμένο σημείο το οποίο λέγεται Αποαψίδα (apoapsis ) από τη Δήμητρα με μήκος 4000 χιλιομέτρων περίπου (2485 μίλια), και την πλησιέστερη προσέγγιση που λέγεται Περιαψίδα (periapsis) στα 22 μίλια (35 χιλιόμετρα). Αυτό είναι σύμφωνο με τα πρωτόκολλα πλανητικής προστασίας, που εγγυώνται ότι η διαστημοσυσκευή Dawn δεν θα συντριβεί πάνω στη Δήμητρα για τις επόμενες δεκαετίες.

"Η κληρονομιά της αποστολής Dawn είναι ότι διερεύνησε δύο από τους τελευταίους αχαρτογράφητους κόσμους στο εσωτερικό Ηλιακό μας σύστημα", λέει ο Marc Rayman (NASA-JPL) σε πρόσφατο δελτίο τύπου. "Η διαστημοσυσκευή Dawn  μας έχει δείξει κόσμους πέρα από τη Γη, όπου για δύο αιώνες ήταν μόνο σημαδάκια φωτός ανάμεσα στα αστέρια".

Το διαστημικό σκάφος έχασε δύο προγραμματισμένες επικοινωνίες με τη Γη στις 31 Οκτωβρίου και τη 1η Νοεμβρίου, οδηγώντας τους επιστήμονες της αποστολής να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το διαστημικό σκάφος είχε εξαντλήσει τελικά τα καύσιμα του. Η "Αυγή" θα παραμείνει μόνιμα σε τροχιά γύρω από την Δήμητρα, σαν απόδειξη για το πρωτοποριακό πνεύμα της εξερεύνησης του διαστήματος. Υπήρχαν προηγούμενες προτάσεις για μια τρίτη αποστολή στους αστεροειδείς 2 Pallas ή στον 145 Adeona το 2019, οι οποίες διαλύθηκαν υπέρ της παραμονής των επιστημονικών παρατηρήσεων στη Δήμητρα για περαιτέρω εξερεύνηση.

Η διαστημοσυσκευή Dawn πραγματοποίησε αρκετές "πρωτιές" στην εξερεύνηση του διαστήματος: Ήταν η πρώτη και μοναδική αποστολή που επισκέφτηκε τόσο την Εστία όσο και την Δήμητρα, στην πρώτη αποστολή βαθέος διαστήματος της NASA στην οποία χρησιμοποιήθηκε Ιοντική πρόωση (ion propulsion), και είναι η πρώτη αποστολή που τέθηκε σε τροχιά πάνω από ένα αντικείμενο πέρα από τη Γη και τη Σελήνη. Η διαστημοσυσκευή Dawn ήταν επίσης η πρώτη αποστολή η οποία επισκέφτηκε έναν νάνο πλανήτη, ξεπερνώντας την διαστημοσυσκευή New Horizons (Νέοι Ορίζοντες), νικώντας την θα λέγαμε κατά λίγους μήνες, και η οποία όπως γνωρίζετε έκανε εκείνο το ιστορικό πέρασμα από τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα και τον φυσικό του δορυφόρο τον Χάροντα τον Ιούλιο του 2015.

Το πρόβλημα πηγάζει από την έλλειψη Υδραζίνης. Οι τροχοί αντίδρασης της διαστημοσυσκευής Dawn που χρησιμοποιήθηκαν για την στόχευση σε παρατηρησιακά σημεία του διαστημικού σκάφους, απέτυχαν να λειτουργήσουν τις τελευταίες ημέρες. Αν και το διαστημικό σκάφος χρησιμοποιεί τρεις κινητήρες ιόντων οι οποίοι κινούνται με Ξένο σαν κύρια πηγή προώθησης, οι προωστικοί κινητήρες του εξαρτώνται από την Υδραζίνη. Χωρίς 'πηδαλιουχία", η διαστημοσυσκευή Dawn δεν θα είναι πλέον σε θέση να κατευθύνει την κύρια κεραία επικοινωνίας της στη Γη

Ένα συναρπαστικό έπος για την εξερεύνηση του διαστήματος

Εκτοξεύτηκε πάνω στην κορυφή ενός πυραύλου Delta II από τη βάση της πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο ακρωτήριο Canaveral στις 27 Σεπτεμβρίου του 2007, η αποστολή Dawn εκτέλεσε μια σειρά από μακρές αναφλέξεις στους κινητήρες ιόντων της για να αποκτήσει σιγά-σιγά την απαιτούμενη ταχύτητα. Η διαστημοσυσκευή Dawn πραγματοποίησε επίσης μια διέλευση από τον πλανήτη Άρη στις 17 Φεβρουαρίου του 2009, δίνοντας στους μηχανικούς την ευκαιρία να βαθμονομήσουν, να καλιμπράρουν όπως λέμε, τις φωτογραφικές μηχανές  και τα όργανα του σκάφους, καθ 'οδόν προς τους κύριους στόχους της στη Κύρια ζώνη των αστεροειδών.

Μια εικόνα της περιοχής Tempe Terra στον πλανήτη Άρη η οποία λήφθηκε από την φωτογραφική μηχανή πλαισίωσης της διαστημοσυσκευής Dawn κατά τη διάρκεια της διέλευσης της το 2009.
Εικόνα: NASA/JPL/MPS/DLR/IDA/Ομάδα πτήσης της διαστημοσυσκευής Dawn (Dawn Flight Team)

Η διαστημοσυσκευή Dawn έφτασε στην 4 Εστία στις 16 Ιουλίου του 2011. Αποκάλυψε τον ασαφή κόσμο της Εστίας με δραματικές λεπτομέρειες, χαρτογράφοντάς την από πόλο σε πόλο, "σαρώνοντας" την επίσης από τον πυρήνα έως την επιφάνεια της. Ένα βασικό εύρημα από την Dawn στην Εστία ήταν ότι φαίνεται να είναι το τελευταίο του είδους της, ένα κατάλοιπο των plantesimals, των βραχώδων συμπαγών αντικειμένων που υπήρχαν στον προτοπλανητικό δίσκο και του λεγόμενου δίσκου θραυσμάτων του πρωίμου Ηλιακού μας συστήματος, τα οποία σταδιακά σχημάτισαν πλανήτες με τη μέθοδο της πλανητικής συσσωμάτωσης*. 

Δύο εκπληκτικές εικόνες της Εστίας : Η μία επίγεια από το όργανο SPHERE / ZIMPOL στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του ΕΟΔ (ESO) στα αριστερά η οποία δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο MISTRAL, και μία άλλη με μια σύνθετη εικόνα η οποία προέκυψε από δεδομένα που βασίζονται στο διάστημα, και εμφανίζονται στα δεξιά για σύγκριση. Η σύνθετη αυτή εικόνα δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο το οποίο αναπτύχθηκε για διαστημικές αποστολές που ονομάζεται OASIS και βασίζεται σε εικόνες από το διαστημικό σκάφος Dawn της NASA.
Εικόνα: ESO / L. Jorda et αϊ., Ρ. Vernazza et αϊ.

Στη συνέχεια η διαστημοσυσκευή Dawn ξεκίνησε τους κινητήρες ιόντων της, και αναχώρησε από την Εστία στις 5 Σεπτεμβρίου του 2012, και ξεκινώντας μια διαδρομή 30 μηνών, έφθασε στη Δήμητρα στις 6 Μαρτίου 2015.

Αποδείχθηκε ότι η προηγούμενη εξερεύνηση της Εστίας ήταν μόνο ένα προοίμιο για τον ενθουσιασμό που θα ακολουθούσε. Κατά την προσέγγιση στη Δήμητρα, η διαστημοσυσκευή Dawn είχε εντοπίσει διάφορες παράξενες, μη φυσιολογικές θα λέγαμε λευκές κηλίδες πάνω στην επιφάνεια της. Αποδείχθηκαν να είναι αποθέσεις άλατος ενυδατωμένου θειικού μαγνησίου και αργίλου, (πηλό) πλούσιους σε αμμωνία, υπολείμματα υδατικών εκρήξεων από το εσωτερικό της Δήμητρας.

 Η διαστημοσυσκευή Dawn  μας έδωσε βασικές ιδέες για την εκρηκτική κρυοηφαιστιακή δραστηριότητα στην επιφάνεια της Δήμητρας, καθώς και μια ματιά σε έναν ενεργό νάνο πλανήτη. Μεταξύ της  Δήμητρας και της Εστίας, η αποστολή Dawn διερεύνησε περίπου το 45% (σχεδόν το μισό) της μάζας της κύριας ζώνης αστεροειδών. Δεν είναι κι άσχημο αποτέλεσμα!

Στην κινούμενη αυτή εικόνα βλέπουμε εξη ώρες και 45 λεπτά από την εννιάωρη περιστροφή της Δήμητρας, όπως φάνηκε από την διαστημοσυσκευή Dawn.

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA

"Αν και θα είναι λυπηρό να βλέπουμε την αναχώρηση της Dawn από την οικογένεια των διαστημικών μας αποστολών, είμαστε έντονα περήφανοι για τα πολλά της επιτεύγματά", δηλώνει η Lori Glaze (Τμήμα Πλανητικής Επιστήμης - NASA HQ) σε πρόσφατο δελτίο τύπου. "Τα επιτεύγματα επιστήμης και μηχανικής της διαστημοσυσκευής Dawn θα αντηχούν σε ολόκληρη την ιστορία".

Το τέλος της αποστολής Dawn είναι μόνο μία από τις πολλές καταλήξεις στη σύγχρονη εξερεύνηση στο βαθύ διάστημα. Η διαστημοσυσκευή Cassini ολοκλήρωσε μιάμιση δεκαετία στην εξερεύνηση του πλανήτη Κρόνου τον περασμένο χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου του 2017. Η διαστημοσυσκευή New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) θα εξερευνήσουν το αντικείμενο Ultima Thule στη ζώνη του Kuiper την Πρωτοχρονιά του 2019 σε μια σύντομη διέλευση πριν κατευθυνθεί έξω από από το Ηλιακό μας σύστημα. Και η διαστημοσυσκευή Juno (Ήρα) της NASA θα τελειώσει την ζωή της στον πλανήτη Δία όταν τελικά θα υποκύψει από την ακτινοβολία η οποία  έχει συσσωρευτεί από τα διαδοχικά περάσματα της πάνω από τον γίγαντα αερίων, πιθανώς το 2019. Μόλις την περασμένη Τρίτη, 30 Οκτωβρίου επίσης ανακοινώθηκε και το τέλος μιας άλλης εξερευνητικής αποστολής...της διαστημοσυσκευής Kepler...

Δυστυχώς, η ματιά μας στο εξωτερικό Ηλιακό μας σύστημα σκοτεινιάζει. Η αποστολή Europa Clipper της NASA στο χρονικό πλαίσιο 2022-202, και ίσως ένα ή δύο διαστημοσυσκευές της αποστολής Ice Giant Orbiters που θα κατευθυνθούν προς τους πλανήτες Ουρανό και / ή τον Ποσειδώνα στη δεκαετία του 2030, πιθανότατα θα είναι οι επόμενες εξωτερικές αποστολές, πάνω στην εξέδρα εκτόξευσης, για το Ηλιακό μας σύστημα.  

Είναι πραγματικά  ενα σούρουπο για την διαστημοσυσκευή Dawn (#DuskforDawn). Μπορείτε να ακολουθήσετε τις τελευταίες ημέρες της αποστολής μέσω hashtag στο Twitter. Ήταν μια εκπληκτική 11ετής αποστολή. Η "Αυγή" έχει δώσει στους πλανητικούς επιστήμονες βασικές ιδέες για το σχηματισμό του πρώιμου Ηλιακού μας συστήματος, καθώς και δεδομένων τα οποία θα γίνουν γνωστά τα επόμενα χρόνια.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε την 1η Νοεμβρίου του 2018
Από τον: David Dickinson

--------------------*--------------------

*Συσσωμάτωση μια διαδικασία η οποία συμβαίνει στο διάστημα όπου η βαρύτητα επιτρέπει την ένωση, την συσσωμάτωση της ύλης. Αν εδώ στη Γη ρίξουμε μια χούφτα ζάχαρη πάνω σε ενα τραπέζι, αυτή θα διασκορπιστεί. Δεν συμβαίνει όμως αυτό και στο διάστημα, όπου εκεί τα σωματίδια της ζάχαρης θα ενωθούν μεταξύ τους. Το ίδιο συνέβη και με τα πρώιμα υλικά του Ηλιακού μας συστήματος, τα οποία σιγά σιγά μεγάλωναν σε όγκο δίνοντας τελικά σε ορισμένα αντικείμενα πλανητική μορφή μικρή ή μεγάλη. 

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://www.skyandtelescope.com/astronomy-blogs/astronomy-space-david-dickinson/dusk-for-dawn-nasas-groundbreaking-mission-comes-to-an-end/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

R.I.P. Kepler

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler είναι πλέον εκτός λειτουργίας ύστερα από την ανακάλυψη χιλιάδων κόσμων.

Η εικόνα αυτή από τη NASA δείχνει το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler. Έως και τον Οκτώβριο του 2018, η περίφημη διαστημοσυσκευή αναζήτησης εξωπλανητών βρίσκεται στο διάστημα για σχεδόν μια δεκαετία. (NASA μέσω AP)

Η ελίτ της ΝΑΣΑ στο "κυνήγι" εξωπλανητών, ενα από τα κορυφαία διαστημικά τηλεσκόπια, κηρύχθηκε νεκρό, μόλις λίγους μήνες πριν τα δέκατα του γενέθλια.

Οι αξιωματούχοι της ΝΑΣΑ ανακοίνωσαν το τέλος του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler την Τρίτη.

Ήδη μετά από την αναμενόμενη διάρκεια ζωής του, το ηλικίας 9,5 ετών διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler είχε παρουσιάσει χαμηλή κατανάλωση καυσίμων εδώ και μήνες. Η ικανότητά του να εστιάζει στα μακρινά αστέρια και να εντοπίζει πιθανούς ξένους κόσμους επιδεινώθηκε δραματικά στις αρχές Οκτωβρίου, αλλά οι ελεγκτές πτήσης κατάφεραν να ανακτήσουν τις τελευταίες παρατηρήσεις του. Το τηλεσκόπιο πια αργοσβήνει, οι δεξαμενές καυσίμων του ;...άδειες.

"Το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ άνοιξε τις πύλες στην ανθρωπότητα για την εξερεύνηση του Σύμπαντος", δήλωσε ο αφυπηρετήσας επιστήμονας της NASA William Borucki, ο οποίος ηγήθηκε της αρχικής επιστημονικής ομάδας του ΔΤ Kepler.

Το ΔΤ  Κέπλερ ανακάλυψε 2.681 επιβεβαιωμένους πλανήτες εκτός του Ηλιακού μας συστήματος, και ακόμη περισσότερους υποψήφιους. Μας παρουσίασε βραχώδεις κόσμους με μέγεθός και χαρακτηριστικά όπως η Γη, οι οποίοι θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή όπως την ξέρουμε. Επίσης αποκάλυψε απίστευτες Υπεργαίες: πλανήτες μεγαλύτεροι από τη Γη αλλά μικρότεροι από τον Ποσειδώνα.

Ο διευθυντής αστροφυσικής της NASA Paul Hertz εκτιμά ότι οπουδήποτε από δύο έως δώδεκα από τους πλανήτες που ανακαλύφθηκαν από το ΔΤ Kepler είναι βραχώδεις, με γήινο μέγεθος, και βρίσκονται  στη λεγόμενη Κατοικήσιμη ζώνη (Goldilocks zone). Όμως, η γενική απογραφή πλανητών του Κέπλερ έδειξε ότι το 20 με 50 τοις εκατό των αστεριών που είναι ορατά στον νυχτερινό ουρανό θα μπορούσε να έχει πλανήτες οι οποίοι να φιλοξενούν ζωή σαν τη Γη μας στην κατοικήσιμη ζώνη του αστρικού τους συστήματος, δήλωσε ο Hertz.

Η αποστολή των 700 εκατομμυρίων δολαρίων βοήθησε ακόμη στην ανακάλυψη πέρυσι ενός ηλιακού συστήματος με οκτώ πλανήτες, όπως και το δικό μας.

"Έχει φέρει επανάσταση στην κατανόησή μας για τη θέση μας στον Σύμπαν", δήλωσε ο Hertz. "Τώρα πια γνωρίζουμε, λόγω του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Κέπλερ και της επιστημονικής του αποστολής, ότι οι πλανήτες είναι πιο συνηθισμένοι από οτι τα αστέρια στον γαλαξία μας."

Παραλίγο να χαθεί το 2013 εξαιτίας αποτυχίας του εξοπλισμού του, το ΔΤ Kepler σώθηκε από τους μηχανικούς του προγράμματος, και συνέχισε να παρατηρεί το Σύμπαν, το οποίο σφύζει από αστέρια και γαλαξίες, και βρισκόταν πάντα σε επιφυλακή για "βυθίσεις" στη φωτεινότητα των αστεριών που θα μπορούσαν να δείξουν οτι ενός πλανήτης βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ενα άστρο (πλανητική διάβαση).

"Ήταν σαν να προσπαθούμε να ανιχνεύσουμε έναν ψύλλο που σέρνεται πάνω σε έναν προβολέα αυτοκινήτου όταν το αυτοκίνητο αυτό ήταν 100 μίλια μακριά μας", δήλωσε ο Borucki.

Η "αναστημένη" αποστολή έγινε γνωστή ως K2, και η ¨σοδειά"της ; 350 επιβεβαιωμένοι εξωπλανήτες ή πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από άλλα αστέρια, επιπλέον από οτι είχε ήδη αποκαλύψει το τηλεσκόπιο από την 7η Μαρτίου του 2009, όταν εκτοξεύτηκε από το ακρωτήριο Canaveral.

Σε όλους, σχεδόν τους 4.000 εξωπλανήτες, έχουν επιβεβαιωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, τα δύο τρίτα εξ αυτών χάρη στον ΔΤ Kepler.

Το ΔΤ Κέπλερ επικεντρώθηκε σε αστέρια τα οποία βρίσκονται χιλιάδες έτη φωτός μακριά μας, και σύμφωνα με τη NASA, έδειξε ότι στατιστικά υπάρχει τουλάχιστον ένας πλανήτης γύρω από κάθε αστέρι στον Γαλαξία μας.

Ο Borucki, ο οποίος ονειρευόταν την αποστολή πριν από δεκαετίες, δήλωσε ότι μία από τις αγαπημένες του ανακαλύψεις ήταν ο Kepler 22b, ένας πλανήτης ο οποίος καλύπτεται πιθανότατα από νερό, μεγαλύτερος από τη Γη, και δεν είναι ούτε πολύ ζεστός ούτε πολύ ψυχρός - ο τύπος πλανήτη "ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία ζωής".

Ένας διάδοχος του Kepler το οποίο εκτοξεύτηκε τον Απρίλιο, και είναι η διαστημοσυσκευή Tess της NASA, η οποία έχει στρέψει το βλέμμα της στα αστέρια που βρίσκονται σχετικά κοντά μας. Έχουν ήδη εντοπιστεί ορισμένοι πιθανοί πλανήτες.

Ο επιστήμονας του έργου Tess, Padi Boyd αποκάλεσε την αποστολή του Kepler "εκπληκτικά επιτυχημένη".

Το ΔΤ Κέπλερ μας έδειξε ότι «ζούμε σε ένα γαλαξία ο οποίος σφύζει από πλανήτες, και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το επόμενο βήμα για να εξερευνήσουμε αυτούς τους πλανήτες», δήλωσε ο Boyd.

Εν τω μεταξύ, ενα άλλο διαστημικό σκάφος το οποίο έχει πολλά χρόνια ζωής "στη πλάτη του", και  που "κυνηγάει" παράξενους κόσμους στο δικό μας ηλιακό σύστημα, είναι επίσης κοντά στο τέλος της ζωής του.

Το 11 ετών διαστημικό σκάφος Dawn της NASA, ξεμένει από καύσιμα, μετά την τροχιά του γύρω από τον αστεροειδή  Εστία (Vesta), καθώς και από τον νάνο πλανήτη Δήμητρα  (Ceres). Παραμένει σε τροχιά γύρω από τη Δήμητρα η οποία όπως και η Εστία, βρίσκεται στη λεγόμενη κύρια ζώνη των αστεροειδών, η οποία βρίσκεται μεταξύ των πλανητών Άρη και Δία.

Δύο από τα παλαιότερα τηλεσκόπια της NASA έχουν πληγεί πρόσφατα από προβλήματα στον εξοπλισμό τους, αλλά έχουν ανακάμψει. Το 28χρονο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble συνέχισε τις επιστημονικές του παρατηρήσεις το περασμένο Σαββατοκύριακο, μετά από μια διακοπή λειτουργίας τριών εβδομάδων. Το δεκαεξάχρονο σύστημα κατάδειξης του Διαστημικού Τηλεσκοπίου ακτίνων Χ  Chandra είχε μια σύντομη βλάβη τον Οκτώβριο. Και οι δύο περιπτώσεις αφορούσαν κρίσιμα γυροσκόπια, τα οποία είναι απαραίτητα στην σταθεροποίηση των τηλεσκοπίων στους παρατηρήσιμους στόχους .

Ο Hertz είπε ότι όλα τα προβλήματα του διαστημικού σκάφους ήταν "εντελώς ανεξάρτητα" και συμπτωματικά.

Τώρα, 94 εκατομμύρια μίλια από τη Γη, το ΔΤ Kepler θα πρέπει να παραμείνει σε μια ασφαλή και σταθερή τροχιά γύρω από τον Ήλιο. Οι ελεγκτές πτήσης θα απενεργοποιήσουν τους πομπούς του διαστημικού σκάφους, πριν του πουν μια τελική... "καλή νύχτα".

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://phys.org/news/2018-10-kepler-telescope-dead-thousands-worlds.html?fbclid=IwAR0Ax7Vzkg9qIyxgRsB_Wavgo5M7jLHkFv3kPcgyHisL81Q3sNMK9DBXhb8

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Αναζήτηση στο Σύμπαν

Η NASA αναζητά τρόπους για να ανακαλύψει νοήμονα ζωή, αρκετά προηγμένη έτσι ώστε να μπορεί να δημιουργήσει τεχνολογία.

Κοιτώντας προσεκτικά τη φωτογραφία αυτή μιας τεράστιας φυσαλίδας που μοιάζει με παιδικό μπαλόνι και η οποία έχει ληφθεί από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χάμπλ. Το κοσμικό αυτό μπαλόνι "φουσκώνει" στον περιβάλλοντα διαστημικό του σπίτι από ένα πολύ θερμό και τεράστιο αστέρι. Οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν αυτό το εμβληματικό τηλεσκόπιο (Το ΔΤ Χάμπλ λέγεται και Iconic Telescope σε ελεύθερη απόδοση και απεικονιστικο τηλεσκόπιο) για να αποκαλύψουν τα πολύχρωμα χαρακτηριστικά, του γνωστού νεφελώματος "Φυσαλίδα ή  NGC 7635. 

Εικόνα: NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA), F. Summers, G. Bacon, Z. Levay, and L. Frattare (Viz 3D Team, STScI) 

Από την αρχή του πολιτισμού, η ανθρωπότητα έχει αναρωτηθεί εάν είμαστε μόνοι στο Σύμπαν. Καθώς η NASA έχει εξερευνήσει το Ηλιακό μας σύστημα και πέρα από αυτό, έχει αναπτύξει όλο και πιο εξελιγμένες συσκευές για να δοθεί απάντηση σε αυτό το θεμελιώδες ερώτημα. Μέσα στο Ηλιακό μας σύστημα, οι αποστολές της NASA αναζητούν σημάδια τόσο αρχαίας όσο και σύγχρονης ζωής, ειδικά στον πλανήτη Άρη και σύντομα, στο φεγγάρι του πλανήτη Δία την Ευρώπη. Πέρα από το Ηλιακό μας σύστημα, αποστολές, όπως τα προγράμματα Kepler και TESS, αποκάλυψαν χιλιάδες πλανήτες σε τροχιά γύρω από άλλα αστέρια.

Η "έκρηξη" των γνώσεων μας πάνω στους πλανήτες που περιφέρονται γύρω από άλλα αστέρια, και που ονομάζονται εξωηλιακοί πλανήτες ή εξωπλανήτες, καθώς και τα αποτελέσματα δεκαετιών έρευνας για τις λεγόμενες "υπογραφές της ζωής" - που οι επιστήμονες αποκαλούν βιουπογραφές (biosignatures) - ενθάρρυναν την NASA να αντιμετωπίσει με επιστημονικό τρόπο το ζήτημα :αν η ανθρωπότητα είναι μόνη της στο αχανές Σύμπαν. Πέρα από την αναζήτηση αποδείξεων για μικροβιακή ζωή, η NASA διερευνά τώρα τρόπους για να αναζητήσει ζωή αρκετά προηγμένη έτσι ώστε να είναι σε θέση να δημιουργήσει τεχνολογία.

Οι τεχνικές υπογραφές ή τεχνουπογραφές (Technosignatures) είναι σημάδια ή σήματα, τα οποία, αν παρατηρηθούν, θα μας επιτρέψουν να συμπεράνουμε την ύπαρξη τεχνολογικής ζωής σε άλλα μέρη του Σύμπαντος. Η πιο γνωστή τεχνική υπογραφή είναι τα ραδιοφωνικά σήματα ή ραδιοσήματα, αλλά υπάρχουν πολλά άλλα τα οποία δεν έχουν εξερευνηθεί πλήρως.

Τον Απρίλιο του 2018, προέκυψε νέο ενδιαφέρον στο Αμερικανικό Κογκρέσο για την ΝΑSA, ώστε να αρχίσει την επιστημονική έρευνα για τεχνουπογραφές ως μέρος της αναζήτησης της ΝΑSA για ζωή. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, η υπηρεσία (ΝΑSA) φιλοξενεί το εργαστήριο NASA Technosignatures στο Χιούστον από τις 26-28 Σεπτεμβρίου 2018 με σκοπό την αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασης του τομέα αυτού, καθώς και των πλέον ελπιδοφόρων τρόπων έρευνας στον τομέα των τεχνολογιών, όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν επενδύσεις για να προωθηθεί η επιστήμη. Ένας από τους κύριους στόχους είναι να προσδιοριστεί πώς η NASA θα μπορούσε να υποστηρίξει καλύτερα αυτή την προσπάθεια μέσω εταιρικών σχέσεων με ιδιωτικές και φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Για να δείτε το σεμινάριο online, επισκεφτείτε τον σύνδεσμο: http://www.ustream.tv/channel/asteroid-initiative-idea-synthesis-3

Σήμερα Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου στις 8 το βράδυ ώρας Ελλάδας (1 μ.μ. EDT), αρκετοί από τους ομιλητές του εργαστηρίου θα απαντήσουν σε ερωτήσεις σε μία ανοικτή συζήτηση ερωτήσεων (Reddit AMA).

Τι είναι οι τεχνουπογραφές;

Ο όρος αυτός έχει μια ευρύτερη έννοια από την ιστορικά χρησιμοποιούμενη ορολογία "αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης" ή SETI (search for extraterrestrial intelligence), η οποία γενικά περιορίστηκε σε σήματα επικοινωνίας. Τεχνουπογραφές όπως ραδιοεκπομπές ή εκπομπές λέιζερ, σημάδια τεράστιων δομών ή ατμόσφαιρας γεμάτη από ρύπους θα μπορούσαν να υπονοήσουν τη ύπαρξη νοημοσύνης.

Τις τελευταίες δεκαετίες, οι ιδιωτικοί και φιλανθρωπικοί τομείς πραγματοποίησαν αυτή την έρευνα. Έχουν χρησιμοποιήσει μεθόδους όπως αναζήτηση δομών σε ραδιοσυχνότητες χαμηλής ζώνης χρησιμοποιώντας ραδιοτηλεσκόπια. Πράγματι, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές της ανθρωπότητας έχουν μεταφερθεί στο διάστημα για αρκετά χρόνια. Το πρόγραμμα SETI της NASA έληξε το 1993, αφού το Κογκρέσο, λειτουργώντας με έλλειμμα του προϋπολογισμού του, καθώς και με μειωμένη πολιτική στήριξη, ακύρωσε τη χρηματοδότηση μιας έρευνας μικροκυμάτων υψηλής ανάλυσης του ουρανού. Από τότε, οι προσπάθειες της NASA έχουν στραφεί προς την προώθηση της θεμελιώδους κατανόησης της ίδιας της ζωής, της προέλευσής της, καθώς και της κατοικισιμότητας άλλων ουρανίων σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα και στον Γαλαξία μας.

Ιστορία της αναζήτησης τεχνολογικής ζωής

Οι προσπάθειες ανίχνευσης τεχνολογικά προηγμένης ζωής προηγήθηκαν της εποχής του διαστήματος, καθώς οι πρωτοπόροι ραδιοφωνικών εκπομπών στις αρχές του 20ου αιώνα προέβλεψαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα διαπλανητικής επικοινωνίας. Η θεωρητική εργασία που προέβλεψε τη δυνατότητα μεταφοράς σημάτων πάνω σε ραδιοφωνικές και μικροκυματικές ζώνες σε τεράστιες αποστάσεις στον Γαλαξία με μικρή παρεμβολή (ραδιοφωνικά παράσιτα), οδήγησε στα πρώτα πειράματα "ακρόασης" στη δεκαετία του 1960.

Χάρη στην ανακάλυψη χιλιάδων πλανητών από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA πέρα από το Ηλιακό μας σύστημα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων με βασικές ομοιότητες με τη Γη, είναι πλέον δυνατόν αυτή τη στιγμή όχι μόνο να βιώσουμε πνευματικά την επιστημονική φαντασία στο θέμα της ανακάλυψης ζωής σε άλλους κόσμους, αλλά και οτι μια μέρα με επιστημονικό τρόπο θα αποδειχτεί ότι υπάρχει ζωή υπάρχει πέρα από το Ηλιακό μας σύστημα.

Όπως η στρατηγική της NASA για την αστροβιολογία του 2015  ορίζει: "Η πολύπλοκη ζωή μπορεί να εξελιχθεί σε γνωστικά συστήματα που μπορούν να χρησιμοποιούν τεχνολογία με τρόπους που μπορεί να γίνουν αντιληπτά με την παρατήρηση. Κανείς δεν γνωρίζει την πιθανότητα, αλλά γνωρίζουμε ότι δεν είναι μηδέν. "Λαμβάνοντας υπόψη το περιβάλλον άλλων πλανητών, οι τεχνικές υπογραφές μπορούν να συμπεριληφθούν στις πιθανές ερμηνείες των δεδομένων που λαμβάνουμε από άλλους κόσμους.

Η Εξίσωση  Drake

Η συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα εύρεσης σημάτων προχωρημένης τεχνολογικά ζωής ποικίλλει ευρέως. Το 1961, ο αστρονόμος Frank Drake δημιούργησε μια φόρμουλα που υπολογίζει τον αριθμό των πιθανών ευφυών πολιτισμών στον γαλαξία, που ονομάζεται "εξίσωση Drake", και υπολογίζει την ύπαρξη 10.000 τέτοιων πολιτισμών. Οι περισσότερες από τις μεταβλητές στην εξίσωση εξακολουθούν να είναι θα λέγαμε ακαθόριστες εκτιμήσεις, οι οποίες υπόκεινται σε αβεβαιότητες. Μια άλλη διάσημη υπόθεση για το θέμα αυτό ονομάζεται το "Παράδοξο του Fermi", το οποίο διατυπώθηκε από τον Ιταλό φυσικό Enrico Fermi, όπου εδώ υπάρχει ο ισχυρισμός ότι εάν μια ευφυής μορφή ζωής ήταν πράγματι εκεί έξω, θα τη είχαμε συναντήσει μέχρι τώρα.

Οι εργασίες του SETI της NASA ξεκίνησαν με μια πρόταση του 1971 από τον βιοϊατρικό ερευνητή John Billingham στο ερευνητικό κέντρο της Ames της NASA για μια συστοιχία 1.000 δορυφορικών δίσκων, πιάτων πιο γνωστά, με τηλεσκόπια των 100 μέτρων, τα οποία θα μπορούσαν να λαμβάνουν τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά σήματα από άλλα αστέρια. Το πρόγραμμα "Κύκλωπες" (Project Cyclops) δεν χρηματοδοτήθηκε, αλλά το 1976, η Ames δημιούργησε ένα παράρτημα του SETI για να συνεχίσει την έρευνα στον τομέα αυτό. Το εργαστήριο αεριώθησης της NASA (Jet Propulsion Laboratory- JPL) ξεκίνησε επίσης τις εργασίες του SETI.

Το 1988, το Αρχηγείο της NASA στην Ουάσινγκτον ενέκρινε επισήμως το πρόγραμμα SETI, το οποίο οδήγησε στην ανάπτυξη της Μικροκυματικής Έρευνας Υψηλής Ανάλυσης (High Resolution Microwave Survey). Ανακοινώθηκε την Ημέρα του Κολόμβου το 1992 - 500 χρόνια μετά την άφιξη του Κολόμβου στη Βόρεια Αμερική - αυτό το 10ετές πρόγραμμα ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων περιελάμβανε μια στοχευμένη αναζήτηση αστεριών με επικεφαλής την Ames, χρησιμοποιώντας το ραδιοτηλεσκόπιο των 300 μέτρων στο Arecibo του Πουέρτο Ρίκο, και μια γενική έρευνα του ουρανού υπό την ηγεσία της JPL χρησιμοποιώντας το δορυφορικό δίσκο (πιάτο αν προτιμάτε) Deep Space Network. Το πρόγραμμα διήρκεσε μόνο ένα χρόνο πριν η αντιπολίτευση καταργήσει το πρόγραμμα, το οποίο τερμάτισε αποτελεσματικά τις ερευνητικές προσπάθειες της NASA στο πρόγραμμα SETI.

Γιατί να αρχίσουμε να αναζητάμε τεχνουπογραφές;

Υποστηριζόμενοι από την ανακάλυψη ότι ο Γαλαξίας μας είναι γεμάτος πλανήτες, το ενδιαφέρον για την ανίχνευση σημείων τεχνολογικής προχωρημένης ζωής έρχεται και πάλι στο προσκήνιο. Η ανακάλυψη το 2015 του ΔΤ Κέπλερ των ακανόνιστων διακυμάνσεων (βύθισης) της φωτεινότητας σε αυτό που έγινε γνωστό ως το "αστέρι της Tabby" οδήγησε σε μια σε μια συνομωσιολογία σχετικά με μία εξωγήινη Υπερκατασκευή (alien megastructure), αν και οι επιστήμονες έκτοτε κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πιθανή αιτία είναι ένα νέφος κοσμικής σκόνης. Ωστόσο, το αστέρι της Tabby έχει αποδείξει τη δυνητική χρησιμότητα της εξεύρεσης ανωμαλιών στα δεδομένα που συλλέγονται από το διάστημα, καθώς τα σημάδια της τεχνολογικά προηγμένης ζωής μπορεί να εμφανίζονται ως παρεκκλίσεις από τον κανόνα.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι θα χρειαστεί περισσότερο από ένα ανεξήγητο σήμα για να αποδείξουμε οριστικά την ύπαρξη τεχνολογικής ζωής. Για παράδειγμα, μπορεί να υπάρξουν πολλές παρεμβολές ραδιοσυχνοτήτων από επίγειες πηγές.

Η NASA θα συνεχίσει να αξιολογεί τις πολλά υποσχόμενες τρέχουσες προσπάθειες έρευνας σε τεχνολογικές υπογραφές, καθώς και να διερευνά το πού θα μπορούσαν να γίνουν επενδύσεις για την προώθηση της επιστήμης. Παρόλο που δεν έχουμε εντοπίσει σημάδια εξωγήινης ζωής, η NASA ενισχύει την εξερεύνηση του Ηλιακού μας συστήματος, και πέραν από αυτού, για να βοηθήσει την ανθρωπότητα να απαντήσει στο αγωνιώδες ερώτημα : είμαστε μόνοι στο Σύμπαν;

Από τη μελέτη του νερού που εντοπίστηκε στον πλανήτη Άρη, διερευνώντας υποσχόμενους "Ωκεάνιους κόσμους" όπως ο δορυφόρος του πλανήτη Δία Ευρώπη, ή το φεγγάρι του Κρόνου Εγκέλαδος, για την αναζήτηση βιουπογραφών στις ατμόσφαιρες των εξωπλανητών, οι επιστημονικές αποστολές της NASA συνεργάζονται με στόχο να ανακαλύψουν αδιάσειστα σημάδια ζωής πέρα από τη Γη. Και ίσως αυτή η ζωή να είναι πράγματι πιο τεχνολογικά προηγμένη από τη δική μας.

Απίθανο!!!

Από την TRICIA TALBERT, της NASA

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://scitechdaily.com/nasa-exploring-ways-to-search-for-life-advanced-enough-to-create-technology/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Νέα στοιχεία για το τι μπορεί να χτύπησε τον πλανήτη Ουρανό και τον ανάγκασε να περιστρέφεται διαφορετικά από τους υπόλοιπους πλανήτες.

Ο γίγαντας πλανήτης από αέριο και πάγο Ουρανός αποτελεί από καιρό μια πηγή μυστηρίου για τους αστρονόμους. Εκτός ότι παρουσιάζει ορισμένες θερμικές ανωμαλίες και ένα έκκεντρο μαγνητικό πεδίο, έχει ακόμη μια μοναδική ιδιαιτερότητα. Είναι ο μοναδικός πλανήτης στο Ηλιακό μας σύστημα ο οποίος περιστρέφεται κάθετα στο επίπεδο της τροχιάς του, στο "πλάι" του αν προτιμάτε. Με κλίση στον άξονά περιστροφής του 98 °, ο πλανήτης βιώνει ακραίες εποχές, και έναν κύκλο ημέρας-νύχτας στους πόλους του όπου ένα ημερονύκτιο διαρκεί 84 χρόνια 42 χρόνια ημέρα και 42 χρόνια νύχτα...

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι μια τεράστια πρόσκρουση ίσως να είναι ο λόγος που ο πλανήτης Ουρανός περιστρέφεται κάθετα από το επίπεδο της τροχιά του. Εικόνα: Αποστολή NASA / JPL / Voyager

Χάρη σε μια νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές από το πανεπιστήμιο Durham, ο λόγος για αυτά τα μυστήρια μπορεί τελικά να βρεθεί. Με τη βοήθεια ερευνητών της NASA και πολλών επιστημονικών οργανισμών, η ομάδα πραγματοποίησε προσομοιώσεις που έδειξαν πως ο πλανήτης Ουρανός μπορεί να έχει υποστεί μια τεράστια σύγκρουση στο παρελθόν. Κάτι τέτοιο όχι μόνο θα μπορούσε να εξηγήσει την ακραία κλίση του άξονα περιστροφής του και του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη, θα εξηγούσε επίσης να μας πει γιατί η εξωτερική ατμόσφαιρα του είναι τόσο κρύα.

Η μελέτη αυτή με τίτλο:  "Οι συνέπειες των γιγάντιων επιπτώσεων στον πρώιμο πλανήτη Ουρανό για την περιστροφή, την εσωτερική δομή, τα συντρίμμια, και την ατμοσφαιρική διάβρωση" (Consequences of Giant Impacts on Early Uranus for Rotation, Internal Structure, Debris, and Atmospheric Erosion), δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό The Astrophysical Journal. Η μελέτη διεξήχθη με επικεφαλής τον Jacob Kegerreis, διδακτορικό ερευνητή στο Ινστιτούτο Υπολογιστικής Κοσμολογίας του Πανεπιστημίου Durham (Institute for Computational Cosmology), και περιέλαβε και μέλη από το Ινστιτούτο Bay Area Environmental Research (BAER), του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA, του Εθνικού Εργαστηρίου στο Λος Άλαμος, το Descartes Labs, το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον και του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Κρούζ (UC Santa Cruz).

Καλλιτεχνική άποψη της μεγάλης σύγκρουσης της Γης με ένα τεράστιο αντικείμενο στο μέγεθος του πλανήτη Άρη με την ονομασία " Θεία" και η οποία σύγκρουση πιστεύεται ότι διαμόρφωσε την Σελήνη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. 

Εικόνα: Joe Tucciarone

Για τη μελέτη τους αυτή, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Συμβούλιο Επιστημών και Τεχνολογίας, τη Βασιλική Εταιρεία, τη NASA και το Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος, η ομάδα διενήργησε τις πρώτες προσομοιώσεις υπολογιστών υψηλής ανάλυσης για το πόσο οι μαζικές συγκρούσεις στον πλανήτη Ουρανό θα επηρέαζαν την εξέλιξη του πλανήτη. Όπως εξήγησε ο Kegerries σε ένα πρόσφατο  δελτίο τύπου του πανεπιστημίου του Durham:

"Ο πλανήτης Ουρανός περιστρέφεται στην πλευρά του, με τον άξονά του δηλαδή να βρίσκεται σχεδόν σε ορθή γωνία με εκείνους όλων των άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. Αυτό προκλήθηκε, σχεδόν σίγουρα, από μια τεράστια σύγκρουση, αλλά γνωρίζουμε πολύ λίγα για το πώς συνέβη αυτό, καθώς και με ποιο άλλο τρόπο αυτό το βίαιο γεγονός επηρέασε τον πλανήτη".

Για να προσδιοριστεί πώς μια γιγαντιαία πτώση ενός ουρανίου αντικειμένου θα επηρέαζε τον Ουρανό, η ομάδα διεξήγαγε μια σειρά υδροδυναμικών προσομοιώσεων από ομαλά σωματίδια (smoothed particle hydrodynamics-SPH), οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν και στο παρελθόν για να "μοντελοποιήσουν"  να παραμετροποιήσουν τη γιγάντια σύγκρουση η οποία οδήγησε στο σχηματισμό της Σελήνης (Επίσης γνωστή και ως η "Θεωρία της γιγαντιαίας σύγκρουσης"). Η ομάδα μας επεξεργάστηκε περισσότερα από 50 διαφορετικά σενάρια συγκρούσεων χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή υψηλής ισχύος για να διαπιστώσει εάν θα ήταν εφικτό να αναπαριστούσε τις συνθήκες που διαμόρφωσαν τον πλανήτη Ουρανό.


Τελικά, οι προσομοιώσεις επιβεβαίωσαν ότι η κλίση της θέσης του άξονα περιστροφής του πλανήτη Ουρανού προκλήθηκε από μια σύγκρουση με ένα τεράστιο αντικείμενο (με μάζα μεταξύ δύο και τρεις φορές τη μάζα της Γης) η οποία έλαβε χώρα πριν από περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια - δηλαδή κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του Ηλιακού μας Συστήματος. Αυτό ήταν σύμφωνο με μια προηγούμενη μελέτη που έδειχνε ότι μια σύγκρουση με ένα νεαρό πρωτο-πλανήτη από βράχο και πάγο θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για την αξονική κλίση του πλανήτη Ουρανού.

Σύνθετη εικόνα του πλανήτη Ουρανού από το θρυλικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Voyager 2 και από δύο εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble- Μια για τούς δακτυλίους και μία για το Σέλας. Εικόνα : NASA/ESA

"Τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν ότι το πιο πιθανό σενάριο θέλουν τον νεαρό πλανήτη Ουρανό να  εμπλέκεται σε μια κατακλυσμιαία σύγκρουση με ένα αντικείμενο διπλάσιο της μάζας της Γης, αν όχι μεγαλύτερο, χτυπώντας τον στο πλευρό του, στο ύψος περίπου του Ισημερινού του, καθορίζοντας έτσι τα γεγονότα εκείνα που συνέβαλαν στη δημιουργία του πλανήτη που βλέπουμε σήμερα ", δήλωσε ο Kegerries.

Επιπλέον, οι προσομοιώσεις απάντησαν σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τον πλανήτη Ουρανό τα οποία είχαν εγερθεί σε προηγούμενες μελέτες. Ουσιαστικά, οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν πώς ο πλανήτης Ουρανός θα μπορούσε να διατηρήσει την ατμόσφαιρα του μετά από μια βίαιη σύγκρουση, η οποία θα είχε θεωρητικά απομακρύνει τα στρώματα αερίων Υδρογόνου και Ήλιου. Σύμφωνα με τις προσομοιώσεις της ομάδας, αυτό συνέβη πιθανότατα επειδή η σύγκρουση αυτή, η πτώση πιο σωστά, του αντικειμένου αυτού έπληξε τον πλανήτη με ένα κρουστικό κύμα κάτι σαν πολύ ισχυρό φύσημα.

Ένα τέτοιο χτύπημα θα ήταν αρκετό ώστε να αλλάξει τη κλίση του άξονα περιστροφής του πλανήτη Ουρανού, αλλά δεν θα ήταν αρκετά ισχυρό για να αφαιρέσει την εξωτερική του ατμόσφαιρα. Επιπλέον, οι προσομοιώσεις της ομάδας έδειξαν ότι η σύγκρουση αυτή θα μπορούσε να έχει εκτοξεύσει βράχους και πάγο σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Τα κομμάτια αυτά, τα συντρίμμια αν θέλετε, θα μπορούσαν στη συνέχεια να συσσωματωθούν,  να συγκολληθούν πιο απλά, και να σχηματίσουν έτσι τους εσωτερικούς δορυφόρους του πλανήτη, αλλάζοντας την περιστροφή οποιωνδήποτε προϋπάρχοντων φεγγαριών που βρίσκονταν ήδη σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Ουρανό.


Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, οι προσομοιώσεις προσέφεραν μια πιθανή εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο ο πλανήτης Ουρανός απέκτησε το εξωτερικό του μαγνητικό πεδίο και τις θερμικές του ανωμαλίες. Εν ολίγοις, η σύγκρουση θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει λιωμένο πάγο και ασύμμετρα κομμάτια βράχου μέσα στον πλανήτη (και συνεπώς να προσμετρούνται στο μαγνητικό του πεδίο). Θα μπορούσε επίσης να δημιουργήσει ένα λεπτό κέλυφος από συντρίμμια κοντά στην άκρη του στρώματος πάγου του πλανήτη, το οποίο κέλυφος παγίδευσε εσωτερικά θερμότητα, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η εξωτερική ατμόσφαιρα του Ουρανού έχει τόσο πολύ χαμηλές θερμοκρασίες -216 ° C  Κελσίου (-357 ° F  Φαρενάιτ).

Στην εικόνα βλέπουμε την άποψη του καλλιτέχνη για τον εξωπλανήτη Kepler-421b, ο οποίος έχει το μέγεθος του πλανήτη Ουρανού, και ο οποίος περιφέρεται γύρω από ένα πορτοκαλί αστέρα φασματικού τύπου Κ, ο οποίος απέχει από τη Γη 1000 έτη φωτός. Εικόνα : David A. Aguilar (CfA)

Πέρα από το να βοηθήσουμε τους αστρονόμους να κατανοήσουν τον πλανήτη Ουρανό, έναν από τους λιγότερο κατανοητούς πλανήτες στο Ηλιακό μας Σύστημα, η μελέτη έχει επίσης επιπτώσεις όταν πρόκειται για τη μελέτη εξωπλανητών. Μέχρι στιγμής, οι περισσότεροι από τους πλανήτες που ανακαλύφθηκαν σε άλλα αστρικά συστήματα ήταν συγκρίσιμοι σε μέγεθος και μάζα με τον Ουρανό. Ως εκ τούτου, οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα ευρήματά τους θα ρίξουν φως στις χημικές συνθέσεις αυτού του πλανήτη και θα εξηγήσουν πώς αυτά εξελίχθηκαν.


Όπως δήλωσε ο Δρ Luis Teodoro - του Ινστιτούτου BAER και του Ερευνητικού Κέντρου της NASA Ames - και ένας από τους συγγραφείς στην εργασία (στο paper όπως είναι παγκοσμίως γνωστό), "όλα τα στοιχεία δείχνουν προς την περίπτωση των γιγαντιαίων συγκρούσεων οι οποίες ήταν συχνές κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του πλανήτη, και με αυτού του είδους της έρευνας αποκομίζονται πλέον περισσότερες γνώσεις σχετικά με τις επιπτώσεις τους σε δυνητικά κατοικήσιμους εξωπλανήτες ".

Τα επόμενα χρόνια προγραμματίζονται και άλλες αποστολές για τη μελέτη του εξώτερου ηλιακού μας συστήματος, καθώς και των γιγάντιων πλανητών. Αυτές οι μελέτες όχι μόνο θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να κατανοήσουν πώς εξελίχθηκε το Ηλιακό μας Σύστημα, αλλά θα μπορούσαν επίσης να μας πουν ποιο ρόλο παίζουν οι αέριοι γίγαντες όταν πρόκειται να εξεταστεί η κατοικισημότητα τους.  

Από τον Matt Williams

 --------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy