Η Αµερικανική Ένωση Παρατηρητών Μεταβλητών Αστέρων, η AAVSO, αρχειοθετεί δεδομένα εξωπλανητών από ερασιτέχνες αστρονόμους

Τεκμηριώνεται η μόνιμη πλέον συνεισφορά των ερασιτεχνών αστρονόμων. 

Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι συνεργάζονται πλέον με τους επαγγελματίες για να παρακολουθούν, και ενδεχομένως να ανακαλύψουν πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από μακρινά άστρα

Βρήκαν και δέκατο εξωπλανήτη με δύο ήλιους – Διαβάστε ποιοι είναι οι έξι εξωπλανήτες που μοιάζουν με τη γη

Ομάδα αστρονόμων, με επικεφαλής τον καθηγητή αστρονομίας Ουίλιαμ Γουέλς του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, ανακάλυψε ακόμη έναν, τον δέκατο κατά σειρά, εξωπλανήτη που έχει δύο ήλιους στον ουρανό του. H σχετική ανακοίνωση θα γίνει στη γενική συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) στη Χαβάη
Ο νέος εξωπλανήτης είναι ο Κέπλερ-453b, ενώ ο πρώτος αυτής της κατηγορίας με δύο ήλιους είχε ανακαλυφθεί από τους ίδιους επιστήμονες το 2012, με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου «Κέπλερ». Είναι πιθανότατο ότι τέτοιοι πλανήτες είναι πολύ συχνοί στο σύμπαν.
Ο Κέπλερ-453b είναι ένας αέριος γίγαντας, που αποκλείεται να φιλοξενεί ζωή (τουλάχιστον όπως την ξέρουμε). Έχει ακτίνα 6,2 φορές μεγαλύτερη από τη Γη, αλλά μάζα 16 φορές μικρότερη, πράγμα που δείχνει ότι δεν είναι βραχώδης.
Το ένα μητρικό άστρο του εξωπλανήτη μοιάζει με τον Ήλιο μας, ενώ το άλλο είναι πολύ μικρότερο και πιο αχνό. Το εν λόγω διπλό «ηλιακό» σύστημα βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού της Λύρας, σε απόσταση περίπου 1.400 ετών φωτός από τη Γη και έχει ηλικία ενός έως δύο δισεκατομμυρίων ετών, δηλαδή είναι πολύ νεότερο από το δικό μας.
Οι έξι πιο όμοιοι με τη Γη εξωπλανήτες
Από το 1995 που ανακαλύφθηκε ο πρώτος εξωπλανήτης γύρω από ένα άστρο, οι αστρονόμοι αισιοδοξούν ότι είναι θέμα χρόνου να ανακαλύψουν έναν πλανήτη πραγματικά «δίδυμο» της Γης. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί σχεδόν 2.000 επιβεβαιωμένοι εξωπλανήτες (για πολλούς ακόμη εκκρεμεί η επιβεβαίωση) και μερικοί φαίνεται να μοιράζονται αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τον δικό μας πλανήτη.
Η ύπαρξη βραχώδους επιφάνειας, νερού και ατμόσφαιρας είναι τα βασικά στοιχεία που καθιστούν έναν εξωπλανήτη «γήινο». Για να υπάρχουν αυτά, πρέπει να κινείται στη λεγόμενη «κατοικήσιμη» ζώνη του άστρου του, δηλαδή ούτε πολύ κοντά, ούτε πολύ μακριά από αυτό, ώστε να μην είναι ούτε καυτός, ούτε παγωμένος, πράγμα που θα επιτρέπει στο νερό του να υπάρχει σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του.
Υπενθυμίζεται ότι η Γη είναι ένας βραχώδης πλανήτης ηλικίας 4,5 δισεκατομμυρίων ετών, καλυμμένος κατά περίπου 70% από νερό, ο οποίος περιφέρεται γύρω από ένα μεσαίου μεγέθους άστρο, που έχουμε ονομάσει Ήλιο. Σύμφωνα με τη NASA και το Space.com, οι έξι πιο γήινοι εξωπλανήτες μέχρι στιγμής είναι οι εξής (σχεδόν όλοι ανακαλύφθηκαν χάρη στο διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ»):
- Κέπλερ-452b: Ανακαλύφθηκε φέτος τον Ιούλιο σε απόσταση 1.400 ετών φωτός και θεωρείται ο πιο όμοιος με τη Γη έως τώρα. Το άστρο του μοιάζει πολύ με τον Ήλιο μας, ενώ ο πλανήτης είναι μόνο 1,6 φορές μεγαλύτερος από τη Γη, η τροχιά του φαίνεται να βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη και ο ίδιος να είναι βραχώδης.
- Γκλίζε 667Cc: Ανακαλύφθηκε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο στη Χιλή και είναι ο πιο κοντινός στη Γη, σε απόσταση μόλις 22 ετών φωτός. Έχει μάζα τουλάχιστον 4,5 φορές μεγαλύτερη από τον πλανήτη μας και δεν είναι βέβαιο αν είναι βραχώδης. Βρίσκεται υπερβολικά κοντά στο άστρο του, όμως το τελευταίο είναι ένας αχνός ερυθρός νάνος, πολύ πιο κρύος από τον Ήλιο μας, συνεπώς ο εξωπλανήτης μπορεί να βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη (δεν αποκλείεται όμως και να «ψήνεται» από το άστρο του).
- Κέπλερ-22b: Σε απόσταση 600 ετών φωτός, είναι ο πρώτος εξωπλανήτης που βρέθηκε στην κατοικήσιμη ζώνη ενός άστρου. Είναι 2,4 φορές μεγαλύτερος από τη Γη και δεν είναι βέβαιο αν είναι βραχώδης ή αέριος.
- Κέπλερ-69c: Μακρινός εξωπλανήτης, σε απόσταση 2.700 ετών φωτός, περίπου 70% μεγαλύτερος από τη Γη, παραμένει επίσης ασαφές αν είναι βραχώδης. Απέχει από το άστρο του όσο η Αφροδίτη από τον Ήλιο, αλλά επειδή το άστρο του είναι κατά 20% λιγότερο λαμπρό από τον Ήλιο, ο εξωπλανήτης μπορεί να κινείται στην κατοικήσιμη ζώνη.
- Κέπλερ-62f: Σε απόσταση 1.200 ετών φωτός, είναι περίπου 40% μεγαλύτερος από τη Γη. Αν και το άστρο του είναι πιο πολύ κρύο από τον Ήλιο, ο πλανήτης μπορεί να βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη.
- Κέπλερ-186f: Σε απόσταση 500 ετών φωτός από τη Γη, είναι σχεδόν στο μέγεθος της Γης (το πολύ 10% μεγαλύτερος) και φαίνεται να κινείται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου του, που είναι ένας ερυθρός νάνος.
«Βαφτίσια» για 32 εξωπλανήτες
Με ονόματα που επέλεξε το ευρύ κοινό μετά από ανοιχτή ψηφοφορία, θα «βαφτιστούν» 32 εξωπλανήτες. Τα ονόματα θα ανακοινωθούν στη γενική συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) στη Χαβάη, που είχε και την πρωτοβουλία με την πρωτότυπη καμπάνια της «Δώστε όνομα στους Εξώ-κοσμους».

Όταν ανακαλύπτονται νέοι πλανήτες και άστρα, αυτομάτως παίρνουν τεχνικού χαρακτήρα ονόματα (π.χ. HD 149026), κάτι που προφανώς δεν εξάπτει ιδιαίτερα τη φαντασία του κοινού. Γι” αυτό, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση αποφάσισε να «εκλαϊκεύσει» τη διαδικασία ονοματοδοσίας και να την κάνει πιο δημοκρατική.

Sgairika.gr

Ένα αινιγματικό σύστημα έξι εξωπλανητών με ρυθμική κίνηση γεννά θεωρίες για τον πλανητικό σχηματισμό

Χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό τηλεσκοπίων, συμπεριλαμβανομένου του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου (Very Large Telescope of the European Southern Observatory ESL's VLT), οι αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα σύστημα αποτελούμενο από έξι εξωπλανήτες, πέντε από τους οποίους είναι "κλειδωμένοι" σε έναν σπάνιο ρυθμό γύρω από το κεντρικό τους αστέρι. 

Αστρονόμοι ανακάλυψαν πρόσφατα ένα αστρικό σύστημα με τρεις Υπεργαίες.

Πάνω από 3500 εξωηλιακοί  ή εξωπλανήτες έχουν επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Οι περισσότεροι από αυτούς ανακαλύφθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της πλανητικής διάβασης. Οι αστρονόμοι πλέον μπορούν να συνδυάσουν τις καμπύλες φωτός της διάβασης με παρατηρήσεις ταχύτητας ταλάντωσης, για να προσδιορίσουν έτσι τη μάζα και την ακτίνα του πλανήτη, και ακόμη να υπολογίσουν με περισσότερη ακρίβεια την εσωτερική του δομή. Η ατμόσφαιρα μπορεί επίσης να μελετηθεί κατά την πλανητική διάβαση από το γεγονός ότι η χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας δηλώνει ότι η αδιαφάνεια της ποικίλει ανάλογα με τη κυματομορφή των επιμέρους συστατικών της. Μετρώντας το βάθος της διάβασης σε διαφορετικά μήκη κύματος, είναι δυνατόν να συναγάγουμε τη σύνθεση και τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας του πλανήτη.

Καλλιτεχνική άποψη ενός εξωπλανητικού αστρικού συστήματος, που υπάρχει γύρω από το αστέρι HD7924, το οποίο  φιλοξενεί δύο Υπεργαίες (τα αντικείμενα c και d στην εικόνα). Αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει ένα αστέρι με τρεις Υπεργαίες με τη μέθοδο της πλανητικής διάβασης, καθιστώντας τους ιδανικούς υποψήφιους για λεπτομερείς ατμοσφαιρικές μελέτες. Εικόνα : Karen Teramura & BJ Fulton, UH IfA

Οι αστρονόμοι του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ - Σμιθσόνιαν (Harvard–Smithsonian Center for Astrophysics CfA) Joseph Rodriguez, Andrew Vanderburg, Jason Eastman, David Latham και Samuel Quinn, και η ομάδα των επιστημόνων τους ανακάλυψαν τρεις μικρούς πλανήτες που διέρχονται μπροστά από τον αστρικό δίσκο (διάβαση) του μητρικούς τους άστρου GJ9827, και οι οποίοι περιφέρονται  γύρω από το αστέρι αυτό, το οποίο βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη Γη περίπου 100 έτη φωτός. Οι τρεις εξωπλανήτες έχουν ακτίνες περίπου 1,6, 1,3 και 2,1 φορές μεγαλύτερες από την ακτίνα της Γης αντίστοιχα. Όλες είναι κατηγοριοποιημένες ως Υπεργαίες , δηλαδή με μάζες μεγαλύτερες από τη Γη, αλλά λιγότερο από αυτές του πλανήτη Ποσειδώνα. (Οι μετρήσεις της ακτινικής ταχύτητας των εξωπλανητών, που δεν περιλαμβάνονται στη παρούσα εργασία, δημοσιεύθηκαν πρόσφατα ξεχωριστά και επιβεβαιώνουν αυτό τα συμπεράσματα αυτά ).

Ο αστέρας GJ9827 είναι ένας από τους λίγους γνωστούς αστέρες που έχουν πολλαπλές διελεύσεις από εξωπλανήτες βραχώδους τύπου, οι οποίοι είναι κατάλληλοι για να ταξινομηθούν ως πλανήτες που διαθέτουν ατμοσφαιρικά χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα, οι τρεις αυτοί εξωπλανήτες είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες επειδή δύο από αυτούς έχουν ακτίνες μεταξύ 1,5 και 2,0 της γήινης ακτίνας. 

Σε αυτή την περιοχή που βρίσκονται οι εξωπλανήτες αυτοί, η σύνθεση τους αναμένεται να αλλάξει από βραχώδη σε αέρια. Επιπλέον, υπάρχουν σχετικά λίγοι τέτοιοι υποψήφιοι για να μελετηθούν διεξοδικά. Οι πλανήτες αυτοί  περιστρέφονται πολύ κοντά στο μητρικό τους άστρο, με περιόδους 1,2, 3,6 και 6,2 ημερών αντίστοιχα, και σε αυτές τις κοντινές αποστάσεις έχουν αρκετά υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες υπολογίζονται στους 1172, 811 και 680 βαθμούς της κλίμακας Κέλβιν. Οι μελλοντικές παρατηρήσεις θα διερευνήσουν την ατμόσφαιρά τους και θα δώσουν μια πολύ πιο λεπτομερή εικόνα αυτής της ασυνήθιστης οικογένειας Υπεργαιών.

Αρχική εργασία: Joseph E. Rodriguez, et al., “A System of Three Super Earths Transiting the Late K-Dwarf GJ 9827 at 30 pc,” AJ 155, 72, 2018; doi:10.3847/1538-3881/aaa292

Αρχική πηγή: Peter Edmonds, Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Βρέθηκε νέος πλανήτης που μπορεί να κατοικηθεί στη... γειτονιά μας!

    Καλλιτεχνική αναπαράσταση του συστήματος Wolf 1061

Αυστραλοί αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν τον κοντινότερο στη Γη δυνητικά κατοικήσιμο βραχώδη εξωπλανήτη, σε απόσταση μόνο 14 ετών φωτός. Ο πλανήτης, που κινείται γύρω από ένα άστρο ερυθρό νάνο, τον Wolf 1061, έχει υπερτετραπλάσια μάζα σε σχέση με τη μάζα του δικού μας πλανήτη. Γύρω από το ίδιο άστρο ανακαλύφθηκαν συνολικά τρεις εξωπλανήτες, από τους οποίους ο ένας βρίσκεται σε τροχιά πιο φιλική για την ανάπτυξη ζωής.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, με επικεφαλής τον δρα Ντάνκαν Ράιτ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής "The Αstrophysical Journal Letters", πραγματοποίησαν την ανακάλυψη με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Λα Σίλα της Χιλής.

«Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανακάλυψη, επειδή και οι τρεις εξωπλανήτες έχουν σχετικά μικρή μάζα, ώστε δυνητικά να είναι βραχώδεις και να έχουν στερεή επιφάνεια, ενώ ο μεσαίος πλανήτης, ο Wolf 1061c, βρίσκεται στην 'κατοικήσιμη' ζώνη, όπου θα μπορούσε να έχει υγρό νερό και ίσως ζωή» δήλωσε ο Ράιτ.
Οι τρεις εξωπλανήτες ολοκληρώνουν μια πλήρη περιφορά (το έτος τους) γύρω από το μικρό σχετικά ψυχρό και σταθερό άστρο τους κάθε πέντε, 18 και 67 μέρες αντίστοιχα, ενώ οι μάζες τους είναι 1,4, 4,3 και 5,2 φορές μεγαλύτερες από της Γης.
Αν και έχουν βρεθεί μερικοί εξωπλανήτες πιο κοντά στη Γη, κανείς δεν θεωρείται τόσο δυνητικά κατοικήσιμος όσο ο Wolf 1061c, όπως είπε ο Ράιτ.

Οι μικροί βραχώδεις εξωπλανήτες όπως ο δικός μας φαίνεται πως αφθονούν στον γαλαξία μας, όμως οι περισσότεροι που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, απέχουν εκατοντάδες ή χιλιάδες έτη φωτός. Εξαίρεση αποτελεί ο Gliese 667Cc, που απέχει 22 έτη φωτός από τη Γη, κινείται επίσης γύρω από έναν ερυθρό νάνο και έχει μάζα τουλάχιστον 4,5 φορές μεγαλύτερη του δικού μας πλανήτη.





ΠΗΓΗ: Newsit.gr

Wolf 1061c: ένας εξωπλανήτης 14 έτη φωτός από τη Γη

Σίδνεϊ
Αυστραλοί αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν τον κοντινότερο στη Γη δυνητικά κατοικήσιμο βραχώδη εξωπλανήτη, σε απόσταση μόνο 14 ετών φωτός. Ο πλανήτης, που κινείται γύρω από ένα άστρο ερυθρό νάνο, τον Wolf 1061, έχει υπερ-τετραπλάσια μάζα σε σχέση με τη μάζα του δικού μας πλανήτη. Γύρω από αυτό το άστρο ανακαλύφθηκαν συνολικά τρεις εξωπλανήτες, από τους οποίους ο ένας βρίσκεται σε τροχιά πιο φιλική για την ανάπτυξη ζωής.




Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας, με επικεφαλής τον δρ. Ντάνκαν Ράιτ πραγματοποίησαν την ανακάλυψη με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Λα Σίλα της Χιλής.

«Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανακάλυψη, επειδή και οι τρεις εξωπλανήτες έχουν σχετικά μικρή μάζα, ώστε δυνητικά να είναι βραχώδεις και να έχουν στερεή επιφάνεια, ενώ ο μεσαίος πλανήτης, ο Wolf 1061c, βρίσκεται στην ‘κατοικήσιμη’ ζώνη, όπου θα μπορούσε να έχει υγρό νερό και ίσως ζωή» δήλωσε ο Ράιτ. Οι τρεις εξωπλανήτες ολοκληρώνουν μια πλήρη περιφορά (το έτος τους) γύρω από το μικρό σχετικά ψυχρό και σταθερό άστρο τους κάθε πέντε, 18 και 67 μέρες αντίστοιχα, ενώ οι μάζες τους είναι 1,4, 4,3 και 5,2 φορές μεγαλύτερες από της Γης.

Αν και έχουν βρεθεί μερικοί εξωπλανήτες πιο κοντά στη Γη, κανείς δεν θεωρείται τόσο δυνητικά κατοικήσιμος όσο ο Wolf 1061c, όπως είπε ο Ράιτ. Οι μικροί βραχώδεις εξωπλανήτες όπως ο δικός μας φαίνεται πως αφθονούν στον γαλαξία μας, όμως οι περισσότεροι που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα, απέχουν εκατοντάδες ή χιλιάδες έτη φωτός. Εξαίρεση αποτελεί ο Gliese 667Cc, που απέχει 22 έτη φωτός από τη Γη, κινείται επίσης γύρω από έναν ερυθρό νάνο και έχει μάζα τουλάχιστον 4,5 φορές μεγαλύτερη του δικού μας πλανήτη. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The Αstrophysical Journal Letters.


ΑΠΕ-ΜΠE – unsw.edu.au

physicsgg

Φυσικοί και Φυσική από το διαδίκτυο

Εξωπλανήτες: ενδιαφέροντα δεδομένα στην ανακάλυψη νέων κόσμων

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Roman Telescope θα μπορούσε να αποκαλύψει περισσότερο από 100.000 πλανήτες μέσω του φαινομένου του Μικροεστιασμού (Microlensing)

Οι 15 μεγαλύτερες ανακαλύψεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ της NASA

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ της NASA συμπλήρωσε πρόσφατα 15 χρόνια στο διάστημα. Προς τιμήν αυτής της επετείου, 15 από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις του ΔΤ Σπίτζερ δημοσιεύονται μέσα από μία σειρά από χαρακτηριστικές φωτογραφίες.

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Σπίτζερ εκτοξεύτηκε στις 25 Αυγούστου του 2003, ακολουθεί τη Γη, και σταδιακά παρασύρεται μακρύτερα από τον πλανήτη μας. Ήταν το τελευταίο από τα  τέσσερα Μεγάλα Διαστημικά Παρατηρητήρια της NASA που έφθασαν στο διάστημα. Αρχικά είχε προγραμματιστεί για μια μικρή αποστολή διάρκειας τουλάχιστον 2,5 ετών. Όμως το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ της NASA "έζησε" πολύ περισσότερο από την αναμενόμενη διάρκεια ζωής του.

#15: Ο πρώτος μετεωρολογικός χάρτης για εξωπλανήτες

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/Harvard-Smithsonian CfA

Το ΔΤ Σπίτζερ ανιχνεύει το υπέρυθρο φως, το οποίο συχνά εκπέμπεται από θερμά αντικείμενα όπως η ακτινοβολία θερμότητας. Ενώ οι σχεδιαστές της αποστολής Σπίτζερ δεν σκόπευαν ποτέ να το χρησιμοποιήσουν για να μελετήσουν πλανήτες πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, η υπέρυθρη όμως "όραση" του έχει αποδειχθεί πολύτιμο εργαλείο στον τομέα αυτό.


Τον Μάιο του 2009, οι επιστήμονες που χρησιμοποίησαν δεδομένα από το ΔΤ Σπίτζερ δημιούργησαν τον πρώτο "μετεωρολογικό χάρτη" ενός εξωπλανήτη - έναν μακρινό πλανήτη που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι εκτός από τον δικό μας Ήλιο. Αυτός ο μετεωρολογικός χάρτης για εξωπλανήτες χαρτογραφεί τις θερμοκρασιακές διακυμάνσεις στην επιφάνεια ενός γιγαντιαίου πλανήτη αερίου τον HD 189733b. Επιπλέον, η μελέτη αποκάλυψε ότι οι θορυβώδεις άνεμοι πιθανόν να μαίνονται μέσα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Η παραπάνω εικόνα δείχνει την καλλιτεχνική άποψη ενός γραφίστα για τον πλανήτη αυτό.


#14: Κρυμμένα λίκνα νεογέννητων άστρων

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/Harvard-Smithsonian CfA

Το υπέρυθρο φως μπορεί, στις περισσότερες περιπτώσεις, να διεισδύσει σε νέφη αερίου και σκόνης καλύτερα από το ορατό φως. Ως αποτέλεσμα, το ΔΤ Σπίτζερ έχει προσφέρει πρωτοφανείς θεάσεις σε περιοχές όπου γεννιούνται αστέρια. Αυτή η εικόνα δείχνει τα νεογέννητα αστέρια να "κρυφοκοιτάζουν" έξω από τα γενέθλια σκεπάσματα τους στο σκοτεινό νεφέλωμα "Ρο Οφιούχου".    


Οι αστρονόμοι ονομάζουν το νεφέλωμα αυτό "Rho Oph", και είναι μία από τις πιο κοντινές περιοχές σχηματισμού αστεριών στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Βρίσκεται κοντά στους αστερισμούς Σκορπιού και Οφιούχου, περίπου 410 έτη φωτός μακριά από τη Γη.


#13: Μια μητρόπολις από γαλαξίες που συνεχώς μεγαλώνει

Εικόνα: Subaru/NASA/JPL-Caltech

Το 2011, οι αστρονόμοι χρησιμοποιώντας το ΔΤ Σπίτζερ ανίχνευσαν μια πολύ μακρινή συγκέντρωση γαλαξιών που ονομάζεται COSMOS-AzTEC3. Το φως αυτής της ομάδας γαλαξιών είχε ταξιδέψει για περισσότερα από 12 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στη Γη.


Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι αντικείμενα όπως αυτό, που ονομάζονται "πρωτοσυστάδες", (proto-cluster) τελικά εξελίχτηκαν σε σύγχρονες συστάδες γαλαξιών ή ομάδες γαλαξιών που συνδέονται είναι ¨δεμένες¨αν προτιμάτε μεταξύ τους, με τη βαρύτητα. Το αντικείμενο COSMOS-AzTEC3 ήταν η πιο απομακρυσμένη πρωτοσυστάδα που εντοπίστηκε ποτέ εκείνη την εποχή. Παρέχει στους ερευνητές μια καλύτερη ιδέα για το πώς σχηματίστηκαν και εξελίχθηκαν οι γαλαξίες κατά τη διάρκεια όλης της ιστορίας του σύμπαντος.


#12: Συνταγή για σούπα από...κομήτη

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Όταν το διαστημικό σκάφος Deep Impact της NASA έπεσε και καταστράφηκε σκόπιμα στον κομήτη Tέμπελ 1 στις 4 Ιουλίου του 2005, "σήκωσε" ένα σύννεφο ύλης το οποίο εκτοξεύτηκε στο διάστημα και περιείχε τα συστατικά της αρχέγονης ..."σούπας" του ηλιακού μας συστήματος. Συνδυάζοντας δεδομένα από τη διαστημοσυσκευή  Deep Impact με τις παρατηρήσεις του ΔΤ Σπίτζερ, οι αστρονόμοι ανέλυσαν τη ...σούπα αυτή και άρχισαν να εντοπίζουν τα συστατικά εκείνα που τελικά παράγουν οι πλανήτες, οι κομήτες και άλλα σώματα στο ηλιακό μας σύστημα.


Πολλά από τα συστατικά που εντοπίστηκαν στη σκόνη του κομήτη ήταν γνωστά συστατικά κομήτη, όπως πυριτικά άλατα ή άμμος. Αλλά υπήρχαν επίσης και συστατικά έκπληξη, όπως πηλός, ανθρακικά άλατα (τα οποία απαντώνται στα κοχύλια), ενώσεις σιδήρου και αρωματικοί υδρογονάνθρακες τα οποία  βρίσκονται σε ...ψησταριές και εξατμίσεις αυτοκινήτων εδώ στη Γη. Η μελέτη αυτών των συστατικών παρέχει πολύτιμες ενδείξεις για το σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος.


#11: Ο μεγαλύτερος γνωστός δακτύλιος γύρω από τον πλανήτη Κρόνο

Εικόνα: Keck/NASA/JPL-Caltech

Το εκπληκτικό σύστημα δακτυλίων του πλανήτη Κρόνου έχει φωτογραφηθεί εκτενώς, αλλά οι εικόνες αυτές δεν έχουν αποκαλύψει το μεγαλύτερο δαχτυλίδι του. Η λεπτή αυτή δομή είναι μια διάχυτη συλλογή από σωματίδια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Κρόνο πολύ πιο μακριά του, καθώς και από οποιοδήποτε από τους άλλους, γνωστούς του δακτυλίους. Ο δακτύλιος αυτός ξεκινά περίπου έξι εκατομμύρια χιλιόμετρα (3,7 εκατομμύρια μίλια) μακριά από τον πλανήτη. Είναι περίπου 170 φορές ευρύτερος από τη διάμετρο του Κρόνου και περίπου 20 φορές παχύτερος από τη διάμετρο του πλανήτη. Αν μπορούσαμε να δούμε το δαχτυλίδι αυτό με τα μάτια μας, θα ήταν διπλάσιο από το μέγεθος της πανσελήνου στον νυκτερινό μας ουρανό.


Ένα από τα μακρύτερα φεγγάρια του πλανήτη Κρόνου, η Φοίβη, περιφέρεται μέσα στον δακτύλιο αυτό, και είναι πιθανόν η πηγή του υλικού του. Ο σχετικά μικρός αριθμός σωματιδίων στο κοσμικό αυτό δαχτυλίδι δεν αντανακλά πολύ ορατό φως, ειδικά έξω από την τροχιά του Κρόνου όπου το ηλιακό φως είναι αδύναμο, γι 'αυτό και παρέμεινε κρυμμένο για τόσο πολύ καιρό. Το ΔΤ Σπίτζερ κατάφερε να ανιχνεύσει τη λάμψη της παγωμένης σκόνης στον δακτύλιο, ο οποίος έχει θερμοκρασία περίπου μείον 193 βαθμούς Κελσίου (μείον 316 βαθμούς Φαρενάιτ, ή μείον 80 βαθμούς Kelvin).


#10: Σφαίρες Φουλερένιου (Buckyballs) στο διάστημα

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Οι σφαίρες Φουλερένιου (Buckyballs) είναι σφαιρικά μόρια άνθρακα που έχουν εξάγωνο-πεντάγωνο μοτίβο όπως εκείνο το οποίο παρατηρείται στην επιφάνεια μιας μπάλας ποδοσφαίρου. Ωστόσο, ονομάζονται σφαίρες Φουλερένιου για την ομοιότητά τους με τους γεωδαιτικούς θόλους που έχει σχεδιάσει ο αρχιτέκτονας Buckminster Fuller. Αυτά τα σφαιρικά μόρια ανήκουν σε μια κατηγορία μορίων γνωστών ως buckminsterfullerenes ή fullerenes (Φουλερένιο), τα οποία έχουν εφαρμογές στην ιατρική, τη μηχανική και την αποθήκευση ενέργειας.


Το ΔΤ Σπίτζερ ήταν το πρώτο τηλεσκόπιο για τον εντοπισμό των Buckyballs στο διάστημα. Ανακαλύπτει τις σφαίρες ύλης που υπάρχουν γύρω από ένα ετοιμοθάνατο άστρο, ή το πλανητικό νεφέλωμα, που ονομάζεται Tc 1. Το αστέρι στο κέντρο του Tc 1 ήταν κάπως παρόμοιο με τον ήλιο μας, αλλά καθώς γερνούσε, απέρριπτε τα εξωτερικά του στρώματα στο διάστημα αφήνοντας μόνο ένα πυκνό, λευκό νάνο αστέρα. Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι οι σφαίρες Φουλερένιου (Buckyballs) δημιουργήθηκαν σε στρώματα άνθρακα που απομακρύνθηκαν από το αστέρι. Συμπληρωματικές μελέτες οι οποίες χρησιμοποιούν τα δεδομένα του ΔΤ Σπίτζερ βοήθησαν τους επιστήμονες να μάθουν περισσότερα για την επικράτηση αυτών των μοναδικών δομών άνθρακα στη φύση.


#9: Συγκρούσεις στο Ηλιακό μας σύστημα

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Το ΔΤ Σπίτζερ έχει ανακαλύψει στοιχεία από διάφορες βραχώδεις συγκρούσεις σε απομακρυσμένα ηλιακά συστήματα. Αυτοί οι τύποι συγκρούσεων ήταν συνηθισμένοι στις πρώτες εποχές του δικού μας ηλιακού συστήματος, και έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση των πλανητών.


Σε μια συγκεκριμένη σειρά παρατηρήσεων, το ΔΤ Σπίτζερ αναγνώρισε μια έκρηξη σκόνης γύρω από ένα νεαρό αστέρι που θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης μεταξύ δύο μεγάλων αστεροειδών. Οι επιστήμονες είχαν ήδη παρατηρήσει το σύστημα αυτό όταν έλαβε χώρα η έκρηξη. Σημειώστε ότι είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες συνέλεξαν δεδομένα για ένα σύστημα, τόσο πριν όσο και μετά από αυτές τις "σκονισμένες" εκρήξεις.


#8: Μια πρώτη γεύση από εξωπλανητικές ατμόσφαιρες.

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Το 2007, το ΔΤ Σπίτζερ έγινε το πρώτο τηλεσκόπιο που εντοπίζει άμεσα μόρια στις ατμόσφαιρες των εξωπλανητών. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια τεχνική που ονομάζεται φασματοσκοπία για τον εντοπισμό χημικών μορίων σε δύο διαφορετικούς αέριους εξωπλανήτες. Οι πλανήτες HD 209458b και HD 189733b οι οποίοι αποκαλούνται πλανήτες τύπου  "Καυτός Δίας", είναι δομημένοι από αέριο (και όχι από βράχο), και βρίσκονται πολύ πιο κοντά στους ήλιους τους, στα μητρικά τους άστρα αν προτιμάτε, από τους αέριους πλανήτες (Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας)  στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Η άμεση μελέτη της σύνθεσης των εξωπλανητικών ατμοσφαιρών ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τη δυνατότητα κάποια ημέρα να ανιχνευτούν σημάδια ζωής σε βραχώδεις εξωπλανήτες. Η άποψη του καλλιτέχνη στη παραπάνω εικόνα δείχνει με τι μπορεί να μοιάζει ένας Καυτός Δίας.


#7: Μακρινές μαύρες τρύπες

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες "κρύβονται" στους πυρήνες των περισσότερων γαλαξιών. Οι επιστήμονες που χρησιμοποίησαν το ΔΤ Σπίτζερ αναγνώρισαν δύο από τις πιο μακρινές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που ανακαλύφθηκαν ποτέ, δίνοντας μια εικόνα από την ιστορία του σχηματισμού των γαλαξιών στο σύμπαν.


Οι γαλαξιακές μαύρες τρύπες συνήθως περιβάλλονται από δομές σκόνης και αερίου, οι οποίες τις τροφοδοτούν και τις διατηρούν. Αυτές οι μαύρες τρύπες και οι δίσκοι που τις περιβάλλουν ονομάζονται Κβάζαρ. Το φως από δύο κβάζαρ που ανιχνεύτηκε από το ΔΤ Σπίτζερ ταξίδεψε 13 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στη Γη, πράγμα που σημαίνει ότι σχηματίστηκαν λιγότερο από 1 δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη γέννηση του σύμπαντος, δηλαδή τη Μεγάλη έκρηξη.


#6: Ο πιο μακρινός πλανήτης

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech (απόδοση στα Ελληνικά Δημήτρης Γκίκας)

Το 2010, το ΔΤ Σπίτζερ βοήθησε τους επιστήμονες να ανιχνεύσουν έναν από τους πιο απομακρυσμένους πλανήτες που ανακαλύφθηκαν ποτέ, ο οποίος βρίσκεται περίπου 13.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Οι περισσότεροι γνωστοί εξωπλανήτες που γνωρίζουμε από προηγούμενες ανακαλύψεις βρίσκονται περίπου 1.000 έτη φωτός από τη Γη. Η παραπάνω εικόνα δείχνει αυτές τις σχετικές αποστάσεις.

Το ΔΤ Σπίτζερ ολοκλήρωσε αυτή την αποστολή με τη βοήθεια ενός επίγειου τηλεσκοπίου και μιας τεχνικής ανίχνευσης πλανητών που ονομάζεται Μικροεστιασμός (microlensing). Αυτή η προσέγγιση βασίζεται σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται "βαρυτικός φακός", στο οποίο το φως κάμπτεται και μεγεθύνεται από τη βαρύτητα. Όταν ένα αστέρι περνά μπροστά από ένα πιο απομακρυσμένο αστέρι, όπως φαίνεται από τη Γη, η βαρύτητα του αστέρα του προσκηνίου μπορεί να λυγίσει και να μεγεθύνει το φως από το αστέρι του φόντου. Εάν ένας πλανήτης περιστρέφεται γύρω από το αστέρι του προσκηνίου, η βαρύτητα του πλανήτη μπορεί να συμβάλει στη μεγέθυνση και να αφήσει ένα ξεχωριστό αποτύπωμα στο μεγενθυνόμενο φως.


Η ανακάλυψη αυτή παρέχει μια ακόμη ένδειξη για τους επιστήμονες που θέλουν να μάθουν εάν ο "πληθυσμός" των πλανητών είναι παρόμοιος σε διάφορες περιοχές του Γαλαξία μας ή αν διαφέρει από αυτό που παρατηρήθηκε στην περιοχή μας.


#5: Το πρώτο φως από έναν εξωπλανήτη

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Το ΔΤ Σπίτζερ ήταν το πρώτο τηλεσκόπιο που παρατηρούσε άμεσα το φως από έναν πλανήτη έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Πριν από αυτό, οι εξωπλανήτες είχαν παρατηρηθεί μόνο έμμεσα. Αυτό το επίτευγμα ξεκίνησε μια νέα εποχή στην επιστήμη των εξωπλανήτων και σηματοδότησε ένα σημαντικό ορόσημο στο ταξίδι προς την ανίχνευση πιθανών σημείων ζωής σε βραχώδεις εξωπλανήτες.


Δύο μελέτες που κυκλοφόρησαν το 2005 ανέφεραν άμεσες παρατηρήσεις θερμών υπέρυθρων λάμψεων από δύο πλανήτες που είχαν εντοπιστεί προηγουμένως. Οι πλανήτες τύπου " Καυτός Δίας", ονομάστηκαν HD 209458b και TrES-r1. Οι πλανήτες τύπου "Καυτός Δίας" είναι γίγαντες αερίου παρόμοιοι με τους πλανήτες Δία ή Κρόνο, αλλά βρίσκονται πολύ κοντά στα μητρικά τους αστέρια. Από τις ...καυτές τροχιές τους, "απολαμβάνουν" άφθονο αστρικό φωτισμό και έχουν εξαιρετική λαμπρότητα στα υπέρυθρα μήκη κύματος.


#4: Εντοπίζοντας μικρούς αστεροειδείς

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/Northern Arizona University/SAO

Η υπέρυθρη ...όραση του ΔΤ Σπίτζερ επιτρέπει τη μελέτη σε μερικά από τα πιο μακρινά αντικείμενα που έχουν ποτέ ανακαλυφθεί. Το διαστημικό αυτό παρατηρητήριο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να μελετήσει μικρά αντικείμενα που βρίσκονται κοντά στη Γη. Συγκεκριμένα, το ΔΤ Σπίτζερ βοήθησε τους επιστήμονες να αναγνωρίσουν και να μελετήσουν τα λεγόμενα Γεωπλήσια αντικείμενα (NEAs) τα οποία είναι αστεροειδείς που βρίσκονται κοντά στο πλανήτη μας. Η NASA παρακολουθεί αυτά τα αντικείμενα για να βεβαιωθεί ότι κανένα από αυτά δεν βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με τον πλανήτη μας.


Το ΔΤ Σπίτζερ είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για τον χαρακτηρισμό των πραγματικών μεγεθών των γεωπλήσιων αντικειμένων (NEAs), επειδή ανιχνεύει το υπέρυθρο φως που ακτινοβολείται απευθείας από τους αστεροειδείς. Συγκριτικά, οι αστεροειδείς δεν ακτινοβολούν ορατό φως, αλλά απλώς το αντανακλούν από τον Ήλιο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, το ορατό φως μπορεί να αποκαλύψει πόσο αντανακλαστικός είναι ένας αστεροειδής, αλλά όχι κατ 'ανάγκη πόσο μεγάλος είναι. Το ΔΤ Σπίτζερ έχει χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη πολλών γεωπλήσιων αντικειμένων που έχουν πλάτος μικρότερο από 100 μέτρα (100 μέτρα).


#3: Ένας απρόσμενος χάρτης του Γαλαξία μας

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/University of Wisconsin

Το 2013, οι επιστήμονες συνέταξαν περισσότερα από 2 εκατομμύρια εικόνες από το ΔΤ Σπίτζερ, οι οποίες συλλέχθηκαν για πάνω από 10 χρόνια για να δημιουργήσουν έναν από τους πιο εκτεταμένους χάρτες του Γαλαξία μας που έγινε ποτέ. Τα δεδομένα του χάρτη προέρχονταν κυρίως από το πρόγραμμα Galactic Legacy Mid-Plane Survey Extraordinaire 360 (GLIMPSE360).

Το να δούμε τον Γαλαξία μας είναι μια πρόκληση, επειδή η κοσμική σκόνη εμποδίζει το ορατό φως, έτσι ώστε ολόκληρες περιοχές του Γαλαξία να παραμένουν αόρατες. Αλλά το υπέρυθρο φως μπορεί συχνά να διεισδύει σε σκονισμένες περιοχές καλύτερα από το ορατό φως, αποκαλύπτοντας έτσι κρυμμένα τμήματα του Γαλαξία μας.


Μελέτες του Γαλαξία με τη χρήση δεδομένων από το ΔΤ Σπίτζερ έδωσαν στους επιστήμονες καλύτερους χάρτες της σπειροειδούς δομής του Γαλαξία και της κεντρικής του "ράβδου" που αποτελείται από μεγάλο αριθμό αστέρων. Το ΔΤ Σπίτζερ βοήθησε στην ανακάλυψη νέων απομακρυσμένων τοποθεσιών αστρικού σχηματισμού, και αποκάλυψε υψηλότερη αφθονία άνθρακα στον Γαλαξία από ότι αναμενόταν. Ο χάρτης GLIMPSE360 συνεχίζει να καθοδηγεί τους αστρονόμους στην εξερεύνηση του Γαλαξία μας.


#2: Γαλαξίες "Μεγάλα βρέφη"

Credits: NASA/JPL-Caltech/ESA

Το ΔΤ Σπίτζερ συνέβαλε σημαντικά στη μελέτη μερικών από τους πρώιμα σχηματισμένους γαλαξίες που μελετήθηκαν ποτέ. Το φως από αυτούς τους γαλαξίες χρειάζεται μερικά δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στη Γη, και έτσι οι επιστήμονες τους βλέπουν όπως ήταν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Οι πιο απομακρυσμένοι γαλαξίες που παρατηρήθηκαν από το ΔΤ Σπίτζερ ακτινοβολούσαν το φως τους περίπου 13,4 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ή λιγότερο από 400 εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννηση του σύμπαντος.


Μια από τις πιο εκπληκτικές ανακαλύψεις σε αυτόν τον τομέα της έρευνας ήταν η ανίχνευση γαλαξιών με το παρατσούκλι "μεγάλα βρέφη" ή με άλλα λόγια εκείνων που ήταν πολύ μεγαλύτεροι και πιο ώριμοι από ότι πίστευαν οι επιστήμονες ότι θα μπορούσαν να είναι οι πρώιμα σχηματιζόμενοι γαλαξίες. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι μεγάλοι, σύγχρονοι γαλαξίες σχηματίζονται μέσω της σταδιακής συγχώνευσης μικρότερων γαλαξιών. Όμως, οι γαλαξίες τύπου "μεγάλο βρέφος" έδειξαν ότι μαζικές συλλογές άστρων συγκεντρώθηκαν πολύ νωρίς στην ιστορία του σύμπαντος.


#1: Επτά πλανήτες στο μέγεθος της Γης γύρω από ενα άστρο.

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech

Επτά πλανήτες μεγέθους γης περιστρέφονται γύρω από ενα αστέρι γνωστό ως TRAPPIST-1. Η μεγαλύτερη παρτίδα πλανητών μεγέθους Γης που ανακαλύφθηκε ποτέ σε ένα ενιαίο σύστημα, αυτό το εκπληκτικό πλανητικό σύστημα έχει εμπνεύσει επιστήμονες και μη επιστήμονες. Τρεις από τους πλανήτες βρίσκονται στην λεγόμενη  "κατοικήσιμη ζώνη" γύρω από το μητρικό τους αστέρι, όπου οι θερμοκρασίες μπορεί να είναι κατάλληλες για να υποστηρίξουν την ύπαρξη υγρού νερού στην επιφάνεια ενός πλανήτη. Η ανακάλυψη αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην αναζήτηση ζωής πέρα από το Ηλιακό μας Σύστημα.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν το σύστημα TRAPPIST-1 για πάνω από 500 ώρες με το ΔΤ Σπίτζερ για να καθορίσουν πόσοι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από το μητρικό τους αστέρι. Η  υπέρυθρη όραση του τηλεσκοπίου ήταν ιδανική για τη μελέτη του αστέρα TRAPPIST-1, ο οποίος είναι πολύ λιγότερο θερμός από τον Ήλιο μας. Οι επιστήμονες παρατήρησαν τις ελαφρές "βυθίσεις" στο φως του αστεριού καθώς οι επτά πλανήτες πέρασαν μπροστά του. Οι παρατηρήσεις του ΔΤ Σπίτζερ επέτρεψαν επίσης στους επιστήμονες να μάθουν για το μέγεθος και τη μάζα αυτών των πλανητών, πληροφορίες οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να διερευνηθεί το περιεχόμενο από το οποίο είναι δομημένοι οι πλανήτες αυτοί.

Από την CALLA COFIELD, JET PROPULSION LABORATORY

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή
https://scitechdaily.com/15-greatest-discoveries-from-nasas-spitzer-space-telescope/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Αστρονόμοι ανακάλυψαν πρόσφατα τον πρώτο εξωπλανήτη ο οποίος βρίσκεται έξω από το γαλαξιακό επίπεδο

Μέχρι σήμερα, έχουν εντοπιστεί με βεβαιότητα στον Γαλαξία μας πάνω από 4.000 εξωπλανήτες. Όλοι αυτοί οι εξωπλανήτες έχουν κάτι κοινό: βρίσκονται στο σχετικά επίπεδο δίσκο του γαλαξιακού επιπέδου, τον λεγόμενο και λεπτό δίσκο (thin disc).

Από την MICHELLE STARR

Τι είναι η πλανητική διάβαση;...με απλά λόγια...

...και ποια η σημασία της για την Αστρονομία; 

Προσοχή!

Μην κοιτάτε ποτέ κατευθείαν στον Ήλιο, ακόμα και για ένα δευτερόλεπτο! Μπορεί να βλάψει την όρασή σας για πάντα!

Για να παρατηρήσετε μια ηλιακή έκλειψη, χρησιμοποιήστε ειδικά ηλιακά γυαλιά για ηλιακή παρατήρηση. Αποκτήστε τα από ένα κατάστημα φωτογραφικών μηχανών ή online.

ΜΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΤΕ  ΓΥΑΛΙΑ ΗΛΙΟΥ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΦΟΡΕΣΕΤΕ ΠΟΛΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΜΑΖΙ... 

 Εικόνα από την παρατήρηση της διάβασης του πλανήτη Ερμή από την ομάδα ΑΡΑΤΟΣ - Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας στις 9 Μαΐου 2016 στη Σαλαμίνα.