Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2018

Η υπόθεση του διαστημοπλοίου Oumuamua - Ο Avi Loeb του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ απαντά στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης

Θυμάστε το `αντικείμενο Oumuamua και τις θεωρίες γύρω από αυτόν τον μυστηριώδη επισκέπτη από το διαγαλαξιακό χώρο; 


"Μόνο ένα κλάσμα από τα διαστρικά αντικείμενα μπορεί να είναι τεχνολογικά κατάλοιπα εξωγήινων πολιτισμών. Αλλά, πρέπει να εξετάσουμε οτιδήποτε εισέρχεται στο Ηλιακό μας Σύστημα από τον διαστρικό χώρο για να εξάγουμε συμπεράσματα για την αληθινή φύση του «Oumuamua ή άλλων αντικειμένων του μυστηριώδους αυτού πληθυσμού".

Ο Avi Loeb, πρόεδρος του Τμήματος Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και ο καθηγητής επιστήμης Frank B. Baird, Jr., απάντησαν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο χθες 8 Νοεμβρίου στην ερώτησή μας σχετικά με την φρενίτιδα των μέσων ενημέρωσης που ακολούθησε την εργασία του για το Oumuamua, καθώς και πρόσθετα σχόλια που θα δούμε παρακάτω.

Η ερώτησή μας είναι : "Κάνοντας μια συνέχεια στην πρόσφατη ανάρτησή μας στον ιστότοπο dailygalaxy.com. θα θέλαμε να συμπεριλάβουμε ένα απόσπασμα (όσο μεγάλο κι αν είναι) από εσάς όσο αναφορά για το τι σκέφτεστε σχετικά με τις ανθρώπινες συνέπειες του διαλόγου που έχει προκύψει σχετικά με το "διαστημικό σκάφος" Oumuamua. Εν ολίγοις, φαίνεται ότι θα κινηθούμε πέρα ​​από την επιστήμη για την επικύρωση της υπόθεσης του διαστημικού σκάφους. Στο μοχθηρό και, φυλετικό περιβάλλον που ζούμε, φαίνεται ότι το ανθρώπινο είδος θέλει να επικυρώσει την νοήμονα ζωή πέρα ​​από την εύθραυστη μας ωχρή κυανή κουκκίδα. "

Ακολουθεί η απάντηση του Avi Loeb :

Έμεινα αρκετά έκπληκτος για την αντίδραση των μέσων μαζικής ενημέρωσης στην εργασία μας (paper). Δεν είχαμε εκδώσει κάποιο δελτίο τύπου. Η εργασία κατατέθηκε για δημοσίευση πριν από δέκα ημέρες, και δημοσιεύτηκε αμέσως στον ιστότοπο arXiv . Αναθεωρήθηκε και έγινε δεκτή για δημοσίευση μέσα σε χρόνο ρεκόρ λίγων μόνο ημερών. Έλαβα θετικές αντιδράσεις από διακεκριμένους αστρονόμους, όπως ο "Βασιλικός Αστρονόμος" (Astronomer Royal ) στο Ηνωμένο Βασίλειο, με επικεφαλής τον Λόρδο Martin Rees. Χαίρομαι που βλέπω τον ενθουσιασμό για την εργασία μας, αλλά δεν συντάχτηκε για το σκοπό αυτό. Ακολουθήσαμε τη συνήθη πρακτική της επιστημονικής έρευνας.

Προτιμώ να μην αναθέτουμε πιθανότητες στη φύση του Oumuamua. Απλά πρέπει η έρευνα αυτή να είναι πρακτική, και θα πρέπει να συλλεχθούν περισσότερα στοιχεία για αυτό ή άλλα μέλη του πληθυσμού του, της οικογένειας του αν προτιμάτε. Η ερμηνεία των υφιστάμενων και των μελλοντικών δεδομένων είναι το σχέδιό μου για το μέλλον.

Επισυνάπτεται ένα αρχείο PDF με ορισμένες γενικές σημειώσεις, μαζί με μερικά επιπλέον σχόλια παρακάτω. [Δείτε το σχετικό έγγραφο PDF του άρθρου "Οι ερευνητές του Χάρβαρντ προτείνουν ότι το διαστρικό αντικείμενό μπορεί να προέρχεται από εξωγήινο πολιτισμό"]

Είναι συναρπαστικό να ζούμε σε μια εποχή στην οποία έχουμε την επιστημονική τεχνολογία για να αναζητήσουμε στοιχεία για εξωγήινους πολιτισμούς. Τα στοιχεία για το αντικείμενο "Oumuamua" δεν είναι καθοριστικά αλλά ενδιαφέροντα. Θα ενθουσιαστώ πραγματικά όταν έχουμε στα χέρια μας τεκμηριωμένα στοιχεία.

Το αντικείμενο Oumuamua αποκλίνει από μια τροχιά που υπαγορεύεται αποκλειστικά από τη βαρύτητα του Ήλιου. Αυτό θα μπορούσε να ήταν το αποτέλεσμα της εξάτμισης ατμών από την κόμη του αντικειμένου, αλλά δεν υπάρχουν αποδείξεις για μια τέτοια ουρά γύρω από αυτό. Επιπλέον, οι κομήτες αλλάζουν την περίοδο της περιστροφής τους, και δεν ανιχνεύθηκε καμία τέτοια αλλαγή για το αντικείμενο 'Oumuamua. Η υπερβολική επιτάχυνση του Oumuamua ανιχνεύτηκε σε πολύ μικρούς χρόνους, αποκλείοντας έτσι μία αυθόρμητη ώθηση, μια "κλωτσιά" ας το πούμε, λόγω της διάσπασης του αντικειμένου. Η μόνη άλλη εξήγηση που έρχεται στο μυαλό μας είναι μια επιπλέον δύναμη που ασκείται στο 'Oumuamua από το φως του Ήλιου. Προκειμένου να είναι αποτελεσματική, η δύναμη αυτή πάνω στο αντικείμενο Oumuamua, θα πρέπει να έχει πάχος μικρότερο του ενός χιλιοστού, όπως ένα ιστίο. Αυτό μας οδήγησε να προτείνουμε ότι μπορεί να είναι ένα ελαφρύ ιστίο το οποίο έχει κατασκευαστεί από κάποιο εξωγήινο πολιτισμό.

"Καλωσορίζω και άλλες προτάσεις, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια άλλη εξήγηση για την ιδιόρρυθμη επιτάχυνση του Oumuamua.

Η απάντηση στην εργασία μου με τον μεταδιδακτορικό μου συνάδελφο, Shmuel Bialy, ήταν πραγματικά αξιοσημείωτη. Την υποβάλαμε για δημοσίευση μόλις πριν από μία εβδομάδα. Έγινε αποδεκτή για δημοσίευση στον ιστότοπο The Astrophysical Journal Letters μόλις τρεις εργάσιμες ημέρες αργότερα. Η προσοχή δημιουργήθηκε από τα blogs στους ιστότοπους Centauri Dreams και Universe Today. Ακόμα σημειώστε οτι μέχρι τώρα, το Twitter "βουίζει" συνεχώς γι 'αυτό το θέμα.

Ο δικός μας πολιτισμός ασχολείται σήμερα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας ελαφρού ιστίου. Η αρχή του ηλιακού ιστίου έχει παρουσιαστεί ήδη από το ιαπωνικό πρόγραμμα IKAROS, και αναπτύσσεται προς ενα στόχο επίτευξης υψηλών ταχυτήτων με το έργο Starshot του Ιδρύματος Πρωτοποριακών  Βραβεύσεων ( Breakthrough Prize Foundation), στο οποίο προεδρεύω της συμβουλευτικής επιτροπής. Είναι κατανοητό ότι ένας πιο προηγμένος πολιτισμός χρησιμοποιεί αυτή την τεχνολογία σε διαρκή βάση, και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν διαστημικά κατάλοιπα τύπου «Oumuamua».

Κοιτώντας το μέλλον, θα πρέπει να αναζητήσουμε και άλλα διαστρικά αντικείμενα στον ουρανό. Μια τέτοια έρευνα θα μοιάζει με την αγαπημένη μου δραστηριότητα που έχω με τις κόρες μου όταν πάμε διακοπές σε μια παραλία, εξετάζοντας τα όστρακα που έχει ξεβράσει η θάλασσα στην ξηρά από τον ωκεανό. Δεν είναι όλα τα κοχύλια ίδια, και με παρόμοιο τρόπο μόνο ένα κλάσμα των διαστρικών αντικειμένων μπορεί να είναι τεχνολογικά συντρίμμια εξωγήινων πολιτισμών. Όμως, πρέπει να εξετάσουμε οτιδήποτε εισέρχεται στο Ηλιακό μας Σύστημα από τον διαστρικό χώρο για να συμπεράνουμε την αληθινή φύση του Oumuamua ή άλλων αντικειμένων του μυστηριώδους πληθυσμού στον οποίο ανήκει".

Κάναμε επίσης την ίδια ερώτηση μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον Seth Shostak, ανώτερο Αστρονόμο στο SETI.org.
Εδώ είναι η απάντησή του:

"Είναι αλήθεια ότι η εργασία του Χάρβαρντ, υποδηλώνει ότι το αντικείμενο αυτό μπορεί να είναι κατασκευασμένο, και όχι απλώς το δεκάκις εκατομμυριοστό πέτρωμα από τον Ήλιο, και αυτό προκάλεσε σίγουρα μεγάλο ενδιαφέρον από το κοινό. Όμως, πρέπει να έχουμε και στο νου μας ότι η ιδέα μιας εξωγήινης παρουσίας ήταν και είναι πάντοτε ενδιαφέρουσα ιδέα για το κοινό. Προσωπικά, νομίζω ότι αυτό συμβαίνει επειδή έμφυτα είμαστε είμαστε περίεργοι για τους δυνητικά αντίπαλους ή - αν βρίσκεστε ανάμεσα στους οπαδούς των εξωγήινων απαγωγών - συντρόφων μας. Σε όλους μας αρέσει η ιδέα των εξωγήινων, και αυτό δεν είναι μόνο επειδή βρίσκονται συχνά να παίζονται από ηθοποιούς στην τηλεόραση και στις ταινίες (πράγματι, παίρνουν αυτούς τους ρόλους επειδή ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ για εξωγήινα θέματα, όχι το αντίστροφο).

Αυτό ισχύει αφότου έχω προσέξει οτι: Οποιαδήποτε αξίωση για εξωγήινη δραστηριότητα έχει προκαλέσει ενδιαφέρον. Πολλά από αυτά δεν είναι επιστημονικά - το φαινόμενο των UFO, για παράδειγμα, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από δηλώσεις μαρτύρων ή διφορούμενες φωτογραφικές αποδείξεις, αλλά ποτέ δεν αποτυγχάνει να δημιουργεί ενδιαφέρουσα είδηση. Το ένα τρίτο του κοινού φαίνεται να πιστεύει ότι πραγματικά μας επισκέπτονται εξωγήινοι...τουρίστες. Αυτό ισχύει εδώ και πολλές δεκαετίες και νομίζω ότι η ιστορία του Oumuamua είναι κατά κάποιον τρόπο παρόμοια. Θέλουμε να πιστέψουμε ότι ο Homo sapiens είναι ενδιαφέρον και αρκετά σημαντικό είδος για να προσελκύσει επισκέψεις από κάποιο άλλο κόσμο. Προφανώς, αυτό είναι εγωκεντρικό (αναρωτιέμαι αν οι δεινόσαυροι ήταν σε θέση να κάνουν...αναφορές εξωγήινων σκαφών τα οποία ήλθαν στη Γη για να τους απαγάγουν!) Αλλά όσο ο ανθρωποκεντρισμός είναι σίγουρα ήπια διασκεδαστικός, είναι και εξίσου απόλυτα κατανοητός. Ως αυτοαποκαλόυμενος «κορωνίδα της δημιουργίας», ο άνθρωπος φυσικά θα ήθελε να θεωρεί ότι το υπόλοιπο Σύμπαν είναι πρόθυμο να μάθει περισσότερα για αυτόν - ότι εξακολουθούμε να βρισκόμαστε ακόμα, κατά κάποιο τρόπο, στο κέντρο του Σύμπαντος, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Αρίσταρχου του Σάμιου ή του Νικόλαου Κοπέρνικου για το αντίθετο. Είναι προφανώς πολύ λιγότερο ενδιαφέρον να υποδείξουμε ότι το αντικείμενο Oumuamua δεν θα μπορούσε να είναι μόνο ένα αδιάφορο, και τυχαίο κομμάτι πάγου".

Ο Avi Loeb στα αριστερά της εικόνας στο Αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ







--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:





Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy


Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2018

Κοσμικές Συγκρούσεις: Η..."ΣΟΦΙΑ" αποκαλύπτει τον μυστηριώδη σχηματισμό στα αστρικά σμήνη

Ο Ήλιος, όπως και όλα τα αστέρια, γεννήθηκαν σε ένα γιγαντιαίο ψυχρό νέφος μοριακού αερίου και σκόνης. Εκείνη λοιπόν την περίοδο το μητρικό μας άστρο ίσως να είχε δεκάδες ή και εκατοντάδες αστρικά αδέλφια - ένα σύμπλεγμα αστέρων γνωστό ως αστρικό σμήνος . 

Απεικόνιση του σχηματισμού αστρικού σμήνους από την σύγκρουση ενός ταραχώδους μοριακού νέφους, το οποίο φαίνεται στην εικόνα σαν σκοτεινή σκιά μπροστά απο το αστρικό γαλαξιακό πεδίο που υπάρχει στο υπόβαθρο.
Εικόνα: NASA/SOFIA/Lynette Cook

Τώρα όμως αυτοί οι πρώτοι συμπαντικοί σύντροφοι βρίσκονται διάσπαρτοι σε όλο τον Γαλαξία μας. Αν και τα απομεινάρια αυτού του συγκεκριμένου κοσμικού γεγονότος έχουν από καιρό διασκορπιστεί, η διαδικασία της γέννησης των αστεριών συνεχίζεται σήμερα μέσα στον Γαλαξία μας, αλλά και πέρα από αυτόν. Τα αστρικά σμήνη δημιουργούνται στις καρδιές των οπτικά σκοτεινών νεφών, όπου οι πρώιμες φάσεις του σχηματισμού τους παραμένουν κρυμμένες στη διάρκεια των αιώνων. Όμως τώρα, αυτά τα ψυχρά και σκονισμένα νέφη ακτινοβολούν στο υπέρυθρο μήκος κύματος, έτσι ώστε τηλεσκόπια όπως το "Στρατοσφαιρικό Παρατηρητήριο για την Υπέρυθρη Αστρονομία", (Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy, SOFIA), μπορούν να αρχίσουν πλέον να αποκαλύπτουν αυτά τα μυστικά που κρατάει το Σύμπαν εδώ και  πολύ καιρό.

Παραδοσιακά μοντέλα ισχυρίζονται ότι η δύναμη της βαρύτητας μπορεί να είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για το σχηματισμό αστεριών και αστρικών σμηνών. Πιο πρόσφατες παρατηρήσεις υποδηλώνουν ότι εμπλέκονται επίσης μαγνητικά πεδία, αναταράξεις ή και τα δύο, όπου μπορεί ακόμη και να κυριαρχούν στη διαδικασία της αστρικής δημιουργίας (ή αστρογένεσης). Αλλά τι ακριβώς ενεργοποιεί τα γεγονότα που οδηγούν στο σχηματισμό αστρικών σμηνών;

Οι αστρονόμοι χρησιμοποιώντας το όργανο SOFIA, τον γερμανικό αστρονομικό δέκτη στις συχνότητες των Τερακύκλων (Terahertz), γνωστός και ως GREAT, έχουν ανακαλύψει νέα στοιχεία ότι τα αστρικά σμήνη σχηματίζονται από συγκρούσεις μεταξύ γιγαντιαίων μοριακών νεφών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

"Τα αστέρια τροφοδοτούνται από πυρηνικές αντιδράσεις, οι οποίες δημιουργούν νέα χημικά στοιχεία", δήλωσε ο Έλληνας Θωμάς Μπίσμπας, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Charlottesvill eτης Βιρτζίνια, και ο κύριος συγγραφέας στην εργασία η οποία περιγράφει αυτά τα νέα αποτελέσματα. "Η ίδια η ύπαρξη της ζωής στη Γη είναι το προϊόν ενός αστέρα που εξερράγη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, αλλά ακόμα δεν γνωρίζουμε πώς σχηματίστηκαν αυτά τα αστέρια - συμπεριλαμβανομένου και του Ηλίου μας  ".


Οι ερευνητές μελέτησαν τη κατανομή και την κίνηση ιονισμένου άνθρακα γύρω από ένα μοριακό νέφος τα οποία συγκρούονται μεταξύ τους, με ταχύτητες άνω των 20.000 μιλίων την ώρα. Η κατανομή και η ταχύτητα των μοριακών και ιονισμένων αερίων είναι συνεπείς με τις προσομοιώσεις των συγκρούσεων στο νέφος αυτό, και οι οποίες υποδηλώνουν ότι σχηματίζονται αστρικά σμήνη καθώς το αέριο συμπιέζεται στο κρουστικό κύμα το οποίο δημιουργείται καθώς τα νέφη αυτά συγκρούονται.

"Αυτά τα μοντέλα σχηματισμού άστρων είναι δύσκολο να εκτιμηθούν παρατηρησιακά", δήλωσε ο Jonathan Tan, καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Chalmers στο (Chalmers University of Technology) στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, και στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, και επικεφαλής ερευνητής στην εργασία. "Είμαστε σε ένα συναρπαστικό σημείο στο έργο, όπου τα δεδομένα που παίρνουμε από το όργανο SOFIA μπορούν πραγματικά να ελέγξουν τις προσομοιώσεις μας."


Απεικόνιση των μοριακών νεφών που περιβάλλονται από ατομικούς μανδύες, με πράσινο χρώμα, τα οποία έχουν ανιχνευθεί από το όργανο SOFIA μέσω εκπομπής ιονισμένου άνθρακα. Η χωρική μετατόπιση καθώς και οι κινήσεις αυτών των κοσμικών "φακέλων" επιβεβαιώνουν τις προβλέψεις για τις προσομοιώσεις που έχουν γίνει σχετικά με τις συγκρούσεις νεφών.
Εικόνα: NASA / SOFIA / Lynette Cook

Παρόλο που δεν υπάρχει ακόμη επιστημονική συναίνεση για τον μηχανισμό που είναι υπεύθυνος για τη αίτιο το οποίο δημιουργεί τα αστρικά σμήνη, οι παρατηρήσεις αυτές από το όργανο SOFIA βοήθησαν τους επιστήμονες να κάνουν ένα σημαντικό βήμα προς την εξάλειψη του μυστηρίου. Ο τομέας της έρευνας παραμένει ενεργός, και αυτά τα στοιχεία παρέχουν κρίσιμα στοιχεία υπέρ του μοντέλου σύγκρουσης. Οι συγγραφείς αναμένουν ότι μελλοντικές παρατηρήσεις θα τεστάρουν το σενάριο αυτό για να καθορίσουν εάν η διαδικασία των συγκρούσεων νεφών είναι μοναδική σε αυτή την περιοχή, πιο εκτεταμένη, ή ακόμα οτι ίσως να υπάρχει ένας καθολικός μηχανισμός ο οποίος δημιουργεί αστρικά σμήνη.   

"Το επόμενο βήμα μας είναι να χρησιμοποιήσουμε το όργανο SOFIA για να παρατηρήσουμε ένα μεγαλύτερο αριθμό μοριακών νεφών τα οποία σχηματίζουν αστρικά σμήνη", πρόσθεσε ο Tan. "Μόνο τότε μπορούμε να καταλάβουμε πόσο συνηθισμένο είναι οι συγκρούσεις νεφών να ενεργοποιούν της γέννηση αστέρων στον Γαλαξία μας".


Εικόνα: ΝΑΣΑ

Η SOFIA είναι ένα αεροσκάφος Boeing 747SP τροποποιημένο έτσι ώστε να μεταφέρει ένα τηλεσκόπιο διαμέτρου 106 ιντσών. Πρόκειται για ένα κοινό σχέδιο της NASA και του Γερμανικού Αεροδιαστημικού Κέντρου, (German Aerospace Center- DLR). Το Ερευνητικό Κέντρο Ames της ΝΑΣΑ (NASA’s Ames Research Center) στη Silicon Valley της Καλιφόρνια, διαχειρίζεται το πρόγραμμα SOFIA, τις επιστημονικές λειτουργίες και τη διαχείριση της όλης αποστολής, σε συνεργασία με την Ένωση Πανεπιστημίων Διαστημικών Ερευνών (Universities Space Research Association) η οποία εδρεύει στην Κολούμπια του Μέριλαντ, και το Γερμανικό Ινστιτούτο του προγράμματος SOFIA (German SOFIA Institute  - DSI) του Πανεπιστημίου της Στουτγάρδης. Το αεροσκάφος συντηρείται και λειτουργεί από το Κέντρο Ελέγχου Πτήσεων Armstrong της NASA Hangar 703 (NASA’s Armstrong Flight Research Center Hangar 703), στο Παλμντέηλ, της Καλιφόρνια.

Να αναφέρουμε εδώ τη συνεισφορά του Έλληνα Δρ. Θωμά Μπίσμπα
Από τη σελίδα του Αστεροσκοπείου ΑΠΘ στο Facebook διαβάζουμε:
"ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΣΤΡΙΚΩΝ ΣΜΗΝΩΝ"

(δελτίου τύπου της NASA για νέα ερευνητική εργασία με κύριο συγγραφέα τον Δρ. Θωμά Μπίσμπα, μεταδιδάκτορα ερευνητή στον τομέα μας)
Ο Ήλιος, όπως όλα τα αστέρια, γεννήθηκε σε ένα γιγαντιαίο ψυχρό νέφος μοριακού αερίου και σκόνης. Τα νέφη αυτά λάμπουν στα υπέρυθρα μήκη κύματος και τηλεσκόπια όπως το Stratospheric Observatory for Infrared Astronomy (SOFIA) μπορούν να τα μελετήσουν. Κλασικά θεωρητικά μοντέλα δείχνουν ότι η δύναμη της βαρύτητας μπορεί να είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για το σχηματισμό αστέρων ή και σμήνους αστέρων. Άλλα μοντέλα δείχνουν ότι τα μαγνητικά πεδία μπορούν να συνεισφέρουν ή ακόμη και να κυριαρχήσουν στη διαδικασία δημιουργίας. Το τί ενεργοποιεί, όμως, αυτή τη διαδικασία της δημιουργίας, είναι κάτι το οποίο μελετούν πολλές επιστημονικές ομάδες σε όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις του τηλεσκοπίου SOFIA σε συνδυασμό με προηγμένες αριθμητικές προσομοιώσεις υδροδυναμικής και αστροχημείας, η ομάδα που ηγείται ο Δρ. Θωμάς Μπίσμπας (Πανεπιστήμιο Βιρτζίνια και τώρα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης) βρήκε ισχυρές ενδείξεις ότι τέτοια αστρικά σμήνη σχηματίζονται και από συγκρούσεις μεταξύ γιγαντιαίων μοριακών νεφών μεσοαστρικής ύλης. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό MNRAS Letters.


Media Point of Contact
Nicholas A. Veronico
Nicholas.A.Veronico@nasa.gov • SOFIA Science Center
NASA Ames Research Center, Moffett Field, California
Last Updated: Nov. 6, 2018
Editor: Kassandra Bell


Προδημοσίευση με ελεύθερη πρόσβαση: https://arxiv.org/abs/1803.00566


Δημοσίευση στο MNRAS: https://academic.oup.com/mnrasl/article/478/1/L54/4931752


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 


Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2018

Τίτλοι τέλους και για την αποστολή Dawn

"Ένα σούρουπο μετά την αυγή": Η πρωτοποριακή αποστολή της NASA φθάνει στο τέλος

Χωρίς καύσιμα για να κατευθύνει την κεραία της στη Γη, η αποστολή της NASA Dawn (Αυγή) η οποία χρησιμοποιήθηκε για τη εξερεύνηση των αστεροειδή-μικρού πλανήτη 4Εστία (4Vesta) και του  μικρού πλανήτη 1 Δήμητρα (1 Κέρες Δήμητρα και Ceres) έχει φτάσει στο τέλος της αποστολής της  της μετά από 11 αξιόλογα χρόνια στο διάστημα.

Καλλιτεχνική άποψη για την διαστημοσυσκευή Dawn στον αστεροειδή Δήμητρα  
Εικόνα:NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA

Ήταν ενα συναρπαστικό ταξίδι. 

Με τα καύσιμα να τελειώνουν και ακινητοποιημένο σε μόνιμη τροχιά γύρω από το νάνο πλανήτη Δήμητρα (1 Ceres), το τέλος είναι κοντά για τη διαστημοσυσκευή Dawn της NASA.

"Σήμερα γιορτάζουμε το τέλος της αποστολής Dawn", δήλωσε σήμερα ο Thomas Zurbuchen (HQ της NASA) σε δελτίο τύπου. "Οι εκπληκτικές εικόνες και τα δεδομένα που συλλέγονται από τη διαστημοσυσκευή Dawn από την Εστία και την Δήμητρα είναι κρίσιμα για την κατανόηση της ιστορίας και της εξέλιξης του Ηλιακού μας συστήματος".

Οι μηχανικοί της NASA δήλωσαν ότι το διαστημικό σκάφος, το οποίο έχει πλέον εξαντλήσει τα καύσιμα του, θα παραμείνει σε μια τελική ελλειπτική τροχιά με διάρκεια πάνω από 27 ώρες, φθάνοντας σε ένα απομακρυσμένο σημείο το οποίο λέγεται Αποαψίδα (apoapsis ) από τη Δήμητρα με μήκος 4000 χιλιομέτρων περίπου (2485 μίλια), και την πλησιέστερη προσέγγιση που λέγεται Περιαψίδα (periapsis) στα 22 μίλια (35 χιλιόμετρα). Αυτό είναι σύμφωνο με τα πρωτόκολλα πλανητικής προστασίας, που εγγυώνται ότι η διαστημοσυσκευή Dawn δεν θα συντριβεί πάνω στη Δήμητρα για τις επόμενες δεκαετίες.

"Η κληρονομιά της αποστολής Dawn είναι ότι διερεύνησε δύο από τους τελευταίους αχαρτογράφητους κόσμους στο εσωτερικό Ηλιακό μας σύστημα", λέει ο Marc Rayman (NASA-JPL) σε πρόσφατο δελτίο τύπου. "Η διαστημοσυσκευή Dawn  μας έχει δείξει κόσμους πέρα από τη Γη, όπου για δύο αιώνες ήταν μόνο σημαδάκια φωτός ανάμεσα στα αστέρια".

Το διαστημικό σκάφος έχασε δύο προγραμματισμένες επικοινωνίες με τη Γη στις 31 Οκτωβρίου και τη 1η Νοεμβρίου, οδηγώντας τους επιστήμονες της αποστολής να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το διαστημικό σκάφος είχε εξαντλήσει τελικά τα καύσιμα του. Η "Αυγή" θα παραμείνει μόνιμα σε τροχιά γύρω από την Δήμητρα, σαν απόδειξη για το πρωτοποριακό πνεύμα της εξερεύνησης του διαστήματος. Υπήρχαν προηγούμενες προτάσεις για μια τρίτη αποστολή στους αστεροειδείς 2 Pallas ή στον 145 Adeona το 2019, οι οποίες διαλύθηκαν υπέρ της παραμονής των επιστημονικών παρατηρήσεων στη Δήμητρα για περαιτέρω εξερεύνηση.

Η διαστημοσυσκευή Dawn πραγματοποίησε αρκετές "πρωτιές" στην εξερεύνηση του διαστήματος: Ήταν η πρώτη και μοναδική αποστολή που επισκέφτηκε τόσο την Εστία όσο και την Δήμητρα, στην πρώτη αποστολή βαθέος διαστήματος της NASA στην οποία χρησιμοποιήθηκε Ιοντική πρόωση (ion propulsion), και είναι η πρώτη αποστολή που τέθηκε σε τροχιά πάνω από ένα αντικείμενο πέρα από τη Γη και τη Σελήνη. Η διαστημοσυσκευή Dawn ήταν επίσης η πρώτη αποστολή η οποία επισκέφτηκε έναν νάνο πλανήτη, ξεπερνώντας την διαστημοσυσκευή New Horizons (Νέοι Ορίζοντες), νικώντας την θα λέγαμε κατά λίγους μήνες, και η οποία όπως γνωρίζετε έκανε εκείνο το ιστορικό πέρασμα από τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα και τον φυσικό του δορυφόρο τον Χάροντα τον Ιούλιο του 2015.

Το πρόβλημα πηγάζει από την έλλειψη Υδραζίνης. Οι τροχοί αντίδρασης της διαστημοσυσκευής Dawn που χρησιμοποιήθηκαν για την στόχευση σε παρατηρησιακά σημεία του διαστημικού σκάφους, απέτυχαν να λειτουργήσουν τις τελευταίες ημέρες. Αν και το διαστημικό σκάφος χρησιμοποιεί τρεις κινητήρες ιόντων οι οποίοι κινούνται με Ξένο σαν κύρια πηγή προώθησης, οι προωστικοί κινητήρες του εξαρτώνται από την Υδραζίνη. Χωρίς 'πηδαλιουχία", η διαστημοσυσκευή Dawn δεν θα είναι πλέον σε θέση να κατευθύνει την κύρια κεραία επικοινωνίας της στη Γη

Ένα συναρπαστικό έπος για την εξερεύνηση του διαστήματος


Εκτοξεύτηκε πάνω στην κορυφή ενός πυραύλου Delta II από τη βάση της πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο ακρωτήριο Canaveral στις 27 Σεπτεμβρίου του 2007, η αποστολή Dawn εκτέλεσε μια σειρά από μακρές αναφλέξεις στους κινητήρες ιόντων της για να αποκτήσει σιγά-σιγά την απαιτούμενη ταχύτητα. Η διαστημοσυσκευή Dawn πραγματοποίησε επίσης μια διέλευση από τον πλανήτη Άρη στις 17 Φεβρουαρίου του 2009, δίνοντας στους μηχανικούς την ευκαιρία να βαθμονομήσουν, να καλιμπράρουν όπως λέμε, τις φωτογραφικές μηχανές  και τα όργανα του σκάφους, καθ 'οδόν προς τους κύριους στόχους της στη Κύρια ζώνη των αστεροειδών.

Μια εικόνα της περιοχής Tempe Terra στον πλανήτη Άρη η οποία λήφθηκε από την φωτογραφική μηχανή πλαισίωσης της διαστημοσυσκευής Dawn κατά τη διάρκεια της διέλευσης της το 2009.
Εικόνα: NASA/JPL/MPS/DLR/IDA/Ομάδα πτήσης της διαστημοσυσκευής Dawn (Dawn Flight Team)

Η διαστημοσυσκευή Dawn έφτασε στην 4 Εστία στις 16 Ιουλίου του 2011. Αποκάλυψε τον ασαφή κόσμο της Εστίας με δραματικές λεπτομέρειες, χαρτογράφοντάς την από πόλο σε πόλο, "σαρώνοντας" την επίσης από τον πυρήνα έως την επιφάνεια της. Ένα βασικό εύρημα από την Dawn στην Εστία ήταν ότι φαίνεται να είναι το τελευταίο του είδους της, ένα κατάλοιπο των plantesimals, των βραχώδων συμπαγών αντικειμένων που υπήρχαν στον προτοπλανητικό δίσκο και του λεγόμενου δίσκου θραυσμάτων του πρωίμου Ηλιακού μας συστήματος, τα οποία σταδιακά σχημάτισαν πλανήτες με τη μέθοδο της πλανητικής συσσωμάτωσης*. 
ESO Dawn Vesta
Δύο εκπληκτικές εικόνες της Εστίας : Η μία επίγεια από το όργανο SPHERE / ZIMPOL στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του ΕΟΔ (ESO) στα αριστερά η οποία δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο MISTRAL, και μία άλλη με μια σύνθετη εικόνα η οποία προέκυψε από δεδομένα που βασίζονται στο διάστημα, και εμφανίζονται στα δεξιά για σύγκριση. Η σύνθετη αυτή εικόνα δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο το οποίο αναπτύχθηκε για διαστημικές αποστολές που ονομάζεται OASIS και βασίζεται σε εικόνες από το διαστημικό σκάφος Dawn της NASA.
Εικόνα: ESO / L. Jorda et αϊ., Ρ. Vernazza et αϊ.

Στη συνέχεια η διαστημοσυσκευή Dawn ξεκίνησε τους κινητήρες ιόντων της, και αναχώρησε από την Εστία στις 5 Σεπτεμβρίου του 2012, και ξεκινώντας μια διαδρομή 30 μηνών, έφθασε στη Δήμητρα στις 6 Μαρτίου 2015.

Αποδείχθηκε ότι η προηγούμενη εξερεύνηση της Εστίας ήταν μόνο ένα προοίμιο για τον ενθουσιασμό που θα ακολουθούσε. Κατά την προσέγγιση στη Δήμητρα, η διαστημοσυσκευή Dawn είχε εντοπίσει διάφορες παράξενες, μη φυσιολογικές θα λέγαμε λευκές κηλίδες πάνω στην επιφάνεια της. Αποδείχθηκαν να είναι αποθέσεις άλατος ενυδατωμένου θειικού μαγνησίου και αργίλου, (πηλό) πλούσιους σε αμμωνία, υπολείμματα υδατικών εκρήξεων από το εσωτερικό της Δήμητρας.

 Η διαστημοσυσκευή Dawn  μας έδωσε βασικές ιδέες για την εκρηκτική κρυοηφαιστιακή δραστηριότητα στην επιφάνεια της Δήμητρας, καθώς και μια ματιά σε έναν ενεργό νάνο πλανήτη. Μεταξύ της  Δήμητρας και της Εστίας, η αποστολή Dawn διερεύνησε περίπου το 45% (σχεδόν το μισό) της μάζας της κύριας ζώνης αστεροειδών. Δεν είναι κι άσχημο αποτέλεσμα!

Ceres rotation
Στην κινούμενη αυτή εικόνα βλέπουμε εξη ώρες και 45 λεπτά από την εννιάωρη περιστροφή της Δήμητρας, όπως φάνηκε από την διαστημοσυσκευή Dawn.
Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA

"Αν και θα είναι λυπηρό να βλέπουμε την αναχώρηση της Dawn από την οικογένεια των διαστημικών μας αποστολών, είμαστε έντονα περήφανοι για τα πολλά της επιτεύγματά", δηλώνει η Lori Glaze (Τμήμα Πλανητικής Επιστήμης - NASA HQ) σε πρόσφατο δελτίο τύπου. "Τα επιτεύγματα επιστήμης και μηχανικής της διαστημοσυσκευής Dawn θα αντηχούν σε ολόκληρη την ιστορία".

Το τέλος της αποστολής Dawn είναι μόνο μία από τις πολλές καταλήξεις στη σύγχρονη εξερεύνηση στο βαθύ διάστημα. Η διαστημοσυσκευή Cassini ολοκλήρωσε μιάμιση δεκαετία στην εξερεύνηση του πλανήτη Κρόνου τον περασμένο χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου του 2017. Η διαστημοσυσκευή New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) θα εξερευνήσουν το αντικείμενο Ultima Thule στη ζώνη του Kuiper την Πρωτοχρονιά του 2019 σε μια σύντομη διέλευση πριν κατευθυνθεί έξω από από το Ηλιακό μας σύστημα. Και η διαστημοσυσκευή Juno (Ήρα) της NASA θα τελειώσει την ζωή της στον πλανήτη Δία όταν τελικά θα υποκύψει από την ακτινοβολία η οποία  έχει συσσωρευτεί από τα διαδοχικά περάσματα της πάνω από τον γίγαντα αερίων, πιθανώς το 2019. Μόλις την περασμένη Τρίτη, 30 Οκτωβρίου επίσης ανακοινώθηκε και το τέλος μιας άλλης εξερευνητικής αποστολής...της διαστημοσυσκευής Kepler...
Δυστυχώς, η ματιά μας στο εξωτερικό Ηλιακό μας σύστημα σκοτεινιάζει. Η αποστολή Europa Clipper της NASA στο χρονικό πλαίσιο 2022-202, και ίσως ένα ή δύο διαστημοσυσκευές της αποστολής Ice Giant Orbiters που θα κατευθυνθούν προς τους πλανήτες Ουρανό και / ή τον Ποσειδώνα στη δεκαετία του 2030, πιθανότατα θα είναι οι επόμενες εξωτερικές αποστολές, πάνω στην εξέδρα εκτόξευσης, για το Ηλιακό μας σύστημα.  
Είναι πραγματικά  ενα σούρουπο για την διαστημοσυσκευή Dawn (#DuskforDawn). Μπορείτε να ακολουθήσετε τις τελευταίες ημέρες της αποστολής μέσω hashtag στο Twitter. Ήταν μια εκπληκτική 11ετής αποστολή. Η "Αυγή" έχει δώσει στους πλανητικούς επιστήμονες βασικές ιδέες για το σχηματισμό του πρώιμου Ηλιακού μας συστήματος, καθώς και δεδομένων τα οποία θα γίνουν γνωστά τα επόμενα χρόνια.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε την 1η Νοεμβρίου του 2018
Από τον: David Dickinson


--------------------*--------------------

*Συσσωμάτωση μια διαδικασία η οποία συμβαίνει στο διάστημα όπου η βαρύτητα επιτρέπει την ένωση, την συσσωμάτωση της ύλης. Αν εδώ στη Γη ρίξουμε μια χούφτα ζάχαρη πάνω σε ενα τραπέζι, αυτή θα διασκορπιστεί. Δεν συμβαίνει όμως αυτό και στο διάστημα, όπου εκεί τα σωματίδια της ζάχαρης θα ενωθούν μεταξύ τους. Το ίδιο συνέβη και με τα πρώιμα υλικά του Ηλιακού μας συστήματος, τα οποία σιγά σιγά μεγάλωναν σε όγκο δίνοντας τελικά σε ορισμένα αντικείμενα πλανητική μορφή μικρή ή μεγάλη. 


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy




Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2018

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble αποκαλύπτει τη σκιά μιας "κοσμικής νυχτερίδας" στην "ουρά ενός ερπετού"

Το νεφέλωμα του Όφεως, το οποίο βρίσκεται στην ουρά του αστερισμού του Όφεως (Serpens Cauda) περίπου 1300 έτη φωτός μακριά μας, είναι ένα νεφέλωμα ανάκλασης το οποίο οφείλει το μεγαλύτερο μέρος της λάμψης του στο φως που εκπέμπεται από αστέρια όπως το HBC 672 - ένα νεαρό αστέρι που βρίσκεται στις σκονισμένες πτυχές του . Σε αυτή την εικόνα το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA / ESA αποκάλυψε δύο τεράστιες σκιές που μοιάζουν με κώνους και οι οποίες προέρχονται από τον αστέρα HBC 672.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος ESA έχει καταγράψει μέρος του εκπληκτικού Νεφελώματος του Όφεως, το οποίο φωτίζεται από το αστέρι HBC 672. Αυτό το νεαρό αστέρι ρίχνει μια εντυπωσιακή σκιά - με το παρατσούκλι Σκιά της Νυχτερίδας - πάνω στο νεφέλωμα που βρίσκεται πίσω του, φανερώνοντας αποκαλυπτικές ενδείξεις του συνήθως αόρατου πρωτοπλανητικού του δίσκου.

Οι κολοσσιαίες αυτές σκιές στο Νεφέλωμα του 'Όφεως δημιουργούνται από τον πρωτοπλανητικό δίσκο που περιβάλλει τον αστέρα HBC 672. Με το να προσκολλάται σφιχτά στο αστέρι, ο δίσκος αυτός δημιουργεί μια επιβλητική σκιά, πολύ μεγαλύτερη από τον δίσκο - περίπου 200 φορές τη διάμετρο του Ηλιακού μας συστήματος. Η σκιά του δίσκου είναι παρόμοια με εκείνη που παράγεται από τη σκιά μιας κυλινδρικής λάμπας. Το φως διαφεύγει από την κορυφή και το κάτω μέρος της σκιάς, αλλά κατά μήκος της περιφέρειάς του, σχηματίζονται σκοτεινές κωνικές σκιές.

Ο ίδιος ο δίσκος, ο οποίος περικυκλώνει το αστέρι του, είναι τόσο μικρός και μακριά από τη Γη, που ούτε καν το ΔΤ Hubble μπορεί να τον εντοπίσει. Ωστόσο, τα χαρακτηριστικά της σκιάς - η οποία έχει το προσωνύμιο Σκιά της Νυχτερίδας ή Shadow Bat - αποκαλύπτει λεπτομέρειες για το σχήμα και τη φύση του δίσκου. Η παρουσία σκιάς υποδηλώνει ότι ο δίσκος είναι ορατός από το ΔΤ Hubble κοντά στις άκρες του.

Ενώ το μεγαλύτερο μέρος της σκιάς είναι εντελώς αδιαφανές, οι επιστήμονες μπορούν παρόλα αυτά να αναζητήσουν διαφορές χρώματος κατά μήκος των άκρων τους, όπου φθάνει κάποιο φως. Χρησιμοποιώντας το σχήμα και το χρώμα της σκιάς, μπορούν να καθορίσουν το μέγεθος και τη σύνθεση στους κόκκους της σκόνης οι οποίοι βρίσκονται στο δίσκο.

Ολόκληρο το νεφέλωμα του Όφεως, του οποίου η εικόνα αυτή παρουσιάζει μόνο ένα μικρό μέρος, θα μπορούσε να φιλοξενήσει περισσότερες από αυτές τις προβολές σκιών. Το νεφέλωμα περιβάλλει εκατοντάδες νεαρούς αστέρες, πολλοί από τους οποίους θα μπορούσαν επίσης να βρίσκονται στη διαδικασία σχηματισμού πλανητών σε ένα πρωτοπλανητικό δίσκο.

Αν και οι σκιώδεις δίσκοι είναι συχνοί γύρω από νεαρά αστέρια, ο συνδυασμός μιας γωνίας θέασης από τις άκρες και του γύρω νεφελώματος είναι σπάνιος. Ωστόσο, σε μια απίθανη σύμπτωση, ένα παρόμοιο φαινόμενο θέασης δια μέσου σκιάς φαίνεται να προέρχεται από ένα άλλο νεαρό αστέρι, στο πάνω αριστερό μέρος της εικόνας.

Αυτές οι πολύτιμες εσωτερικές θεάσεις σε πρωτοπλανητικούς δίσκους γύρω από νεαρά αστέρια επιτρέπουν στους αστρονόμους να μελετήσουν το δικό μας Συμπαντικό παρελθόν. Το πλανητικό σύστημα που ζούμε κάποτε αναδύθηκε από έναν παρόμοιο πρωτοπλανητικό δίσκο όταν ο Ήλιος μας είχε ηλικία μόλις λίγα εκατομμύρια χρόνια. Μελετώντας αυτούς τους μακρινούς δίσκους μπορούμε να αποκαλύψουμε το σχηματισμό και την εξέλιξη του δικού μας Συμπαντικού σπιτιού.

Μεταβείτε στον παρακάτω σύνδεσμο ο οποίος είναι και η πηγή του άρθρου, απολαύστε  και κατεβάστε υπέροχες εικόνες από αυτό το πανέμορφο νεφέλωμα 


Σύνδεσμοι

Επικοινωνία

Mathias Jäger
ESA/Hubble, Public Information Officer
Garching bei München, Germany
Cell: +49 176 62397500
Email: mjaeger@partner.eso.org
--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy


Τα μέλη της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) ψήφισαν για να...

...προτείνουν την μετονομασία του νόμου Hubble ως νόμου Hubble-Lemaître


Διεξήχθη ηλεκτρονική ψηφοφορία μεταξύ όλων των μελών της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης, και το ψήφισμα είχε να κάνει με σχετική πρόταση για τη μετονομασία του νόμου του Hubble ως νόμου Hubble-Lemaître κάτι που έχει γίνει αποδεκτό. Ο νόμος Hubble-Lemaître περιγράφει την επίδραση με την οποία τα αντικείμενα σε ένα διαστελλόμενο Σύμπαν απομακρύνονται μεταξύ τους με ταχύτητα αναλογικά σχετική με την απόστασή τους. Το ψήφισμα αυτό προτάθηκε προκειμένου να αποδώσει φόρο τιμής τόσο στον Lemaître όσο και στο Hubble για τη θεμελιώδη συμβολή τους στην ανάπτυξη της σύγχρονης κοσμολογίας.

Η ανακάλυψη της φαινομενικής απομάκρυνσης (apparent recession) των γαλαξιών, είναι ένας βασικός πυλώνας της σύγχρονης κοσμολογίας, και ένα σημαντικό ορόσημο της αστρονομικής έρευνας. Για να αναγνωρίσουν την επιστημονική συνεισφορά του Βέλγου αστρονόμου Georges Lemaître στην επιστημονική θεωρία της Διαστολής του Σύμπαντος, αλλά και με την ψήφο των μελών της, η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) αποφάσισε να συστήσει τη μετονομασία του νόμου Hubble ως  νόμος Hubble-Lemaître.

Μετά από μια περίοδο διαβουλεύσεων με την αστρονομική κοινότητα, παρουσιάστηκε και συζητήθηκε το συγκεκριμένο ψήφισμα για τη μετονομασία του νόμου Hubble στην XXX Γενική Συνέλευση της ΔΑΕ (IAU), η οποία πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη (στην Αυστρία) τον Αύγουστο του 2018. Όλα τα μέλη της IAU παλαιά και νέα (συνολικά 11072 άτομα) κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ηλεκτρονική ψηφοφορία, η οποία ολοκληρώθηκε τα μεσάνυχτα σε ώρα UT (2 π.μ. ώρα Ελλάδας) στις 26 Οκτωβρίου του 2018. Ψήφισαν 4060 εντός της προθεσμίας (σε ποσοστό 37%).


Το προτεινόμενο ψήφισμα έγινε δεκτό με 78% των ψήφων υπέρ και 20% κατά (και 2% αποχή).

Ένας από τους ρόλους της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) είναι να προωθήσει τις ανταλλαγές απόψεων και τις διεθνείς συζητήσεις - και πασχίζει θα λέγαμε να συνεισφέρει σε επιστημονικές συζητήσεις με ιστορικά γεγονότα. Για να τιμήσει τη διανοητική ακεραιότητα και την εξαιρετικά σημαντική ανακάλυψη του Georges Lemaître, η ΔΑΕ είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει οτι η Διαστολή του Σύμπαντος θα αναφέρεται ως ο νόμος Hubble-Lemaître.

Η ΔΑΕ είναι η διεθνής αστρονομική οργάνωση η οποία συγκεντρώνει σε κοινό τόπο περισσότερους από 13 500 επαγγελματίες αστρονόμους από περισσότερες από 100 χώρες παγκοσμίως. Αποστολή της είναι η προώθηση και η διαφύλαξη της αστρονομίας σε όλες τις πτυχές της, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας, της επικοινωνίας, της εκπαίδευσης και της ανάπτυξης, μέσω της διεθνούς συνεργασίας.  Επίσης, η μεγάλη χρησιμότητα και υπηρεσία της ΔΑΕ, είναι οτι ως διεθνώς αναγνωρισμένη αρχή είναι επιφορτισμένη με την ονοματοδοσία, και τον χαρακτηρισμών ουρανίων σωμάτων, και τα επιφανειακά χαρακτηριστικά τους. Η ΔΑΕ, ιδρύθηκε το 1919,και είναι ο μεγαλύτερος επαγγελματικός οργανισμός στον κόσμο για τους αστρονόμους.


Credit: iau.org

--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:


Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy