Ο Ήλιος είναι στην πραγματικότητα ένα από τα δυσκολότερα μέρη στο ηλιακό μας σύστημα για να επισκεφθεί κάνεις. Διαβάστε πως θα γίνει αυτό από τη διαστημοσυσκευή παρατήρησης και μελέτης του Ηλίου Parker Solar Probe .

Όταν πρόκειται για την εξερεύνηση του Ηλιακού μας Συστήματος, βρίσκουμε να υπάρχουν λίγες αποστολές πιο φιλόδοξες από εκείνες που προσπαθούν να μελετήσουν τον Ήλιο. Ενώ η NASA και άλλοι διαστημικοί οργανισμοί παρατηρούν τον ήλιο εδώ και δεκαετίες, η πλειονότητα αυτών των αποστολών πραγματοποιήθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. Μέχρι σήμερα, οι πλησιέστεροι ανιχνευτές που έχουν φτάσει στον Ήλιο ήταν οι ανιχνευτές Helios 1 και 2, οι οποίοι μελέτησαν τον Ήλιο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 από την τροχιά του πλανήτη Ερμή όταν βρισκόταν στο περιήλιο του, (στην πλησιέστερη απόσταση στον Ήλιο).

Η εκτόξευση της διαστημοσυσκευής Parker Solar στην κορυφή ενός πυραύλου ULA Delta IV Heavy από το σταθμό της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ στο ακρωτήριο Κανάβεραλ στις 12 Αυγούστου του 2018. Εικόνα: Glenn Davis

Η NASA προτίθεται να αλλάξει όλα αυτά με το Parker Solar Probe, τη ερευνητική διαστημοσυσκευή για τον Ήλιο, η οποία εκτοξεύτηκε πρόσφατα από το ακρωτήριο Κανάβεραλ, και πρόκειται να αλλάξει την αντίληψή μας για τον Ήλιο μπαίνοντας στην ατμόσφαιρά του (γνωστή και ως Ηλιακό στέμμα ή Ηλιακή κορώνα). Κατά τα επόμενα επτά χρόνια, το ερευνητικό αυτό σκάφος θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του πλανήτη Αφροδίτη για να επιτύχει μια σειρά από ωθήσεις γνωστές ως "Βαρυτική σφενδόνη", οι οποίες θα το φέρουν σταδιακά πιο κοντά στον Ήλιο από οποιαδήποτε άλλη αποστολή στην ιστορία των διαστημικών αποστολών!


Το διαστημικό σκάφος "ανέβηκε" στους ουρανούς στις 10:31 π.μ. ώρα Ελλάδας (3:31 π.μ. EDT) την Κυριακή 12 Αυγούστου, από το διαστημικό κέντρο εκτοξεύσεων Space Launch Complex-37 στο σταθμό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ στην κορυφή ενός βαρέος πυραύλου τύπου Delta IV της εταιρείας United Launch Alliance . Στις 12:33 π.μ. ώρα Ελλάδας (5:33 π.μ EDT), ο διαχειριστής των αποστολών ανέφερε ότι το διαστημικό σκάφος ήταν καθόλα εντάξει και ότι λειτουργούσε κανονικά. Κατά τη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας, θα αρχίσει να αναπτύσσει τα όργανά του της για την προετοιμασία της επιστημονικής του αποστολής.

Μόλις φτάσει στο εσωτερικό του ηλιακού στέμματος, η διαστημοσυσκευή Parker Solar Probe θα χρησιμοποιήσει μια προηγμένη "σουίτα" από επιστημονικά όργανα για να φέρει έτσι την επανάσταση στην κατανόηση της ατμόσφαιρας του ήλιου, καθώς και της προέλευσης και εξέλιξης του ηλιακού ανέμου. Αυτά και άλλα ευρήματα θα επιτρέψουν σε ερευνητές και αστρονόμους να βελτιώσουν την ικανότητά τους να προβλέπουν διαστημικά καιρικά φαινόμενα και γεγονότα γνωστά και ως "διαστημικός καιρός" (π.χ. ηλιακές εκλάμψεις), οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στην υγεία των αστροναυτών και τις τροχιακές αποστολές, να διαταράξουν τις ραδιοεπικοινωνίες, και να καταστρέψουν τα ηλεκτρικά δίκτυα.


Ο Thomas Zurbuchen, διευθύνων σύμβουλος της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA, δήλωσε σε πρόσφατο δελτίο τύπου της NASA:

"Η αποστολή αυτή σηματοδοτεί πραγματικά την πρώτη επίσκεψη της ανθρωπότητας σε ένα αστέρι, και η οποία θα έχει συνέπειες όχι μόνο εδώ στη Γη, αλλά και στο πώς κατανοούμε καλύτερα το σύμπαν μας. Καταφέραμε κάτι που πριν από δεκαετίες υπήρχε αποκλειστικά στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. "

Η αποστολή Parker Probes "εμπλέκεται" σίγουρα στο μερίδιο των προκλήσεων που της αναλογεί. Εκτός από την απίστευτη θερμότητα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει, υπάρχει και η πρόκληση απλά το να φτάσουμε εκεί. Αυτό επιτυγχάνεται εκμεταλλευόμενοι την τροχιακή ταχύτητα της Γης, η οποία ταξιδεύει γύρω από τον ήλιο με μέση ταχύτητα 30 Χιλιόμετρα / δευτερόλεπτο (18,64 μίλια το δευτερόλεπτο) - ή περίπου 108.000 χιλιόμετρα / ώρα (67,000 μίλια την ώρα). Αφαιρώντας τη ταχύτητα αυτή και ταξιδεύοντας απευθείας προς τον Ήλιο ενα τέτοιο εγχείρημα θα απαιτούσε 55 φορές περισσότερη ενέργεια από ότι θα έπρεπε ένα σκάφος να ταξιδέψει στον πλανήτη Άρη.

Για να αντιμετωπίσει την πρόκληση αυτή, η διαστημοσυσκευή Parker εκτοξεύτηκε από έναν πολύ ισχυρό πύραυλο - τον ULA Delta IV, ο οποίος είναι ικανός να παράγει ώση ίση με 9,700 Κιλονιούτον (kN). Επιπλέον, βασίζεται σε μια σειρά βαρυτικών ...βοηθημάτων (βαρυτική σφενδόνη) από τον πλανήτη Αφροδίτη. Αυτά τα βαρυτικά βοηθήματα θα συνδράμουν την διαστημοσυσκευή ώστε να εκτελέσει κοντινές πτήσεις στον Ήλιο, στη συνέχεια να εκτελέσει τροχιά γύρω από τον πλανήτη Αφροδίτη έτσι ώστε να ενισχυθεί η ταχύτητα της διαστημοσυσκευής από την βαρυτική ισχύ του πλανήτη, και στη συνέχεια να εξφενδονιστεί και πάλι γύρω από τον Ήλιο.

 Η εκτόξευση της διαστημοσυσκευής Parker από το διαστημικό κέντρο εκτοξεύσεων Space Launch Complex-37 στο σταθμό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ στην κορυφή ενός βαρέος πυραύλου τύπου Delta IV της εταιρείας United Launch Alliance. Στις 12 Αυγούστου 2018 10:31 π.μ. ώρα Ελλάδας (3:31 π.μ. EDT) Εικόνα :Glenn Davis

Κατά τη διάρκεια της επταετούς αποστολής της διαστημοσυσκευής Parker, θα λάβουν χώρα επτά βαρυτικά βοηθήματα από τον πλανήτη Αφροδίτη, -η Βαρυτική σφενδόνη που περιγράψαμε πιο πάνω- θα εκτελέσει 24 περάσματα από τον Ήλιο τα οποία διαρκώς θα "στενεύουν" όσο αναφορά τις τροχιές του σκάφους.Τελικά, θα φτάσει σε απόσταση περίπου 6 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο, και θα πετάξει μέσα από την ατμόσφαιρά του (γνωστή και ως ηλιακό στέμμα), επιτυγχάνοντας έτσι να βρεθεί περισσότερες από επτά φορές πιο κοντά στον Ήλιο από οποιοδήποτε διαστημικό σκάφος στην ιστορία των διαστημικών αποστολών. Επιπλέον, η διαστημοσυσκευή αυτή θα ταξιδεύει με ταχύτητες περίπου 692.000 χλμ / ώρα (430.000 μίλια / ώρα), οι οποίες θα την καταγράψουν ως το ταχύτερα κινούμενο διαστημικό σκάφος στην ιστορία.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας του ταξιδιού, το διαστημικό σκάφος θα αναπτύξει την υψηλής απόδοσης κεραία και το μαγνητόμετρο του το οποίο βρίσκεται πάνω σε ενα βραχίονα, τα οποία πάνω τους είναι τοποθετημένα τα τρία όργανα που θα χρησιμοποιήσει για να μελετήσει το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου. Θα εκτελέσει επίσης την πρώτη από τις δύο φάσεις ανάπτυξης των πέντε κεραιών ηλεκτρικού πεδίου (γνωστές και ως σουίτα οργάνων FIELDS), η οποία θα μετρήσει τις ιδιότητες του ηλιακού ανέμου, και θα βοηθήσει να παραχθεί μια τρισδιάστατη εικόνα των ηλεκτρικών πεδίων του Ήλιου.


Στα άλλα όργανα του διαστημικού σκάφους περιλαμβάνεται και ο απεικονιστής ευρέως πεδίου για τη διαστημοσυσκευή Parker [Wide-Field Imager for Parker Solar Probe (WISPR)], το μοναδικό όργανο απεικόνισης του διαστημικού σκάφους. Αυτό το όργανο θα τραβήξει φωτογραφίες της μεγάλης κλίμακας δομής του ηλιακού στέμματος, καθώς και του ηλιακού ανέμου προτού το διαστημόπλοιο περάσει μέσα από αυτό, καταγράφοντας φαινόμενα όπως οι Στεμματικές ή Στεφανιαίες Εκτινάξεις Μάζας (CMEs), πίδακες, καθώς και άλλα φαινόμενα που έχουν να κάνουν με ότι το μητρικό μας άστρο εκτοξεύει προς το διάστημα.

Στο βίντεο βλέπουμε την αντίδραση του Eugene Parker, Ομότιμου καθηγητή Φυσικής, Αστρονομίας και Αστροφυσικής  του Πανεπιστημίου του Σικάγου και του Ινστιτούτου Enrico Fermi, στην εκτόξευση της διαστημοσυσκευής που φέρει το όνομά του. 

----------------------------------------------------------------------------------------------

Ειρήσθω εν παρόδω 

Ο καθηγητής Eugene Parker είχε συμμετάσχει στο 2ο Συμπόσιο των Επτά Σοφών του Κόσμου για την Κοσμολογία, που πραγματοποιήθηκε σε Αθήνα και Μεσσηνία από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου του 2015. Τρεις κάτοχοι του βραβείου Nobel στη Φυσική και τέσσερις κορυφαίοι επιστήμονες στην Αστροφυσική, έδωσαν το παρών, περιβάλλοντας με το κύρος τους την πολύ σημαντική αυτή εκδήλωση.

Πρόεδρος του Συμποσίου ο Ακαδημαϊκός Δρ. Σταμάτης Κριμιζής, γνωστός για το έργο του στη NASA. Το συνέδριο τελέστηκε υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλου

Δείτε ΕΔΩ την ομιλία του στο συμπόσιο με τίτλο : "Αλλαγές φάσεων στο πρωταρχικό Σύμπαν" 

 ----------------------------------------------------------------------------------------------

Υπάρχει επίσης το όργανο έρευνας Ηλεκτρονίων Άλφα και Πρωτονίων του Ηλιακού ανέμου [Solar Wind Electrons Alphas and Protons (SWEAP) investigation instrument], το οποίο αποτελείται από δύο άλλα όργανα - την "Κούπα του Ηλιακού ανιχνευτή"  [Solar Probe Cup (SPC)] και τους αναλυτές του ηλιακού ανιχνευτή [Solar Probe Analyzers (SPAN)]. Τα όργανα αυτά θα μετρήσουν τα πιο πολυάριθμα σωματίδια που υπάρχουν στον ηλιακό άνεμο - ηλεκτρόνια, πρωτόνια και ιόντα Ηλίου - και θα μετρήσουν την ταχύτητά, την πυκνότητα, τη θερμοκρασία και άλλες ιδιότητες τους, για να βελτιώσουν την κατανόησή μας για τον ηλιακό άνεμο και το στεφανιαίο πλάσμα.


Έπειτα, υπάρχει η "Ενσωματωμένη Επιστημονική Έρευνα του ήλιου [Integrated Science Investigation of the Sun (ISOIS)], η οποία βασίζεται στα όργανα EPI-Lo και EPI-Hi - Όργανα ενεργειακών σωματιδίων [Energetic Particle Instruments (EPI)]. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δύο όργανα, το ISOIS θα μετρήσει ηλεκτρόνια, πρωτόνια και ιόντα σε ένα ευρύ φάσμα ενεργειών, ώστε να οι επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα από πού προέρχονται αυτά τα σωματίδια, πώς επιταχύνονται, καθώς και πώς κινούνται σε όλο το ηλιακό μας σύστημα.

Εκτός του ότι είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος που θα εξερευνήσει το ηλιακό στέμμα, το Parker Solar Probe είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος που πήρε το όνομά του από έναν εν ζωή επιστήμονα - τον Eugene Parker, τον φυσικό που αρχικά θεωρούσε την ύπαρξη του ηλιακού ανέμου υπαρκτή το 1958. Ο Nicola Fox, επιστήμονας πάνω στη κατασκευή της διαστημοσυσκευής Parker στο JHUAPL, αναφέρει:

"Η εξερεύνηση του Ηλιακού στέμματος με ένα διαστημόπλοιο υπήρξε μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις στην εξερεύνηση του διαστήματος. Θα είμαστε τελικά σε θέση να απαντήσουμε σε ερωτήσεις σχετικά με το Ηλιακό στέμμα και τον ηλιακό άνεμο που έθεσε ο Gene Parker το 1958 - χρησιμοποιώντας ένα διαστημόπλοιο που φέρει το όνομά του - και ανυπομονώ να μάθω τι ανακαλύψεις θα κάνουμε. Η επιστήμη που θα προκύψει θα είναι αξιοσημείωτη. "

Στείλτε το όνομά σας στον...Ήλιο

Ο Δρ. Parker ήταν έτοιμος να παρακολουθήσει την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους νωρίς το πρωί. Εκτός από την προηγμένη σουίτα επιστημονικών οργάνων, ο ανιχνευτής φέρει επίσης ειδική πινακίδα αφιερώνοντας την αποστολή στον Δρ.Parker. Η πινακίδα αυτή, η οποία τοποθετήθηκε τον Μάιο, περιλαμβάνει μια έντυπη ρήση από τον διάσημο φυσικό - "Ας δούμε τι βρίσκεται μπροστά" - και μια κάρτα μνήμης που περιέχει περισσότερα από 1,1 εκατομμύρια ονόματα που υπέβαλε μέσω διαδικτύου το κοινό για να ταξιδέψουν με το διαστημικό σκάφος στον Ήλιο.


Οι δοκιμές οργάνων θα ξεκινήσουν στις αρχές Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσουν περίπου τέσσερις εβδομάδες, μετά τις οποίες η διαστημοσυσκευή Parker Solar Probe θα μπορέσει να ξεκινήσει τις επιστημονικές της δραστηριότητες. Στις 28 Σεπτεμβρίου, θα πραγματοποιήσει το πρώτο πέρασμα από τον πλανήτη Αφροδίτη, και θα δεχτεί την πρώτη βαρυτική της υποβοήθηση από τον πλανήτη μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου. Αυτό θα κάνει το διαστημικό σκάφος να αποκτήσει μια τροχιά 180 ημερών γύρω από τον Ήλιο, και η οποία θα το φέρει σε απόσταση περίπου 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (15 εκατομμύρια μίλια) από το μητρικό μας αστέρα. 

Τέλος, η διαστημοσυσκευή Parker Solar Probe θα προσπαθήσει να απαντήσει σε πολλά μακροχρόνια μυστήρια σχετικά με τον Ήλιο. Για παράδειγμα, γιατί το Ηλιακό στέμμα είναι 300 φορές θερμότερο από την επιφάνεια του Ήλιου, τι είναι αυτό που κάνει τον υπερηχητικό ηλιακό άνεμο να διεισδύει σε ολόκληρο το Ηλιακό Σύστημα, καθώς και τι επιταχύνει τα ηλιακά ενεργειακά σωματίδια - τα οποία μπορούν να φτάσουν ταχύτητες μέχρι και τη μισή ταχύτητα του φωτός από τον Ήλιο;

Κοντινό πλάνο των κινητήρων των πυραύλων ULA Delta IV Heavy, κατά την εκτόξευση από το σταθμό της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο ακρωτήριο Κανάβεραλ . 

Εικόνα: Glenn Davis

Για εξήντα χρόνια, οι επιστήμονες έχουν διερευνήσει τα ερωτήματα αυτά, αλλά δεν μπόρεσαν να τα απαντήσουν, αφού κανένα διαστημικό σκάφος δεν ήταν ικανό να διεισδύσει μέσα στο Ηλιακό στέμμα. Χάρη στην πρόοδο της θερμικής μηχανικής, το Parker Solar Probe είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος που θα μπορεί να "αγγίξει" το πρόσωπο του Ήλιου και να αποκαλύψει τα μυστικά του. Μέχρι τον Δεκέμβριο, το σκάφος θα μεταδώσει τις πρώτες επιστημονικές παρατηρήσεις του στη Γη.


Ο Andy Driesman, υπεύθυνος του έργου της αποστολής της διαστημοσυσκευής Parker Probe στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins Applied Physics Laboratory (JHUAPL), δήλωσε:

"Η σημερινή εκτόξευση ήταν το αποκορύφωμα έξι δεκαετιών επιστημονικής μελέτης και εκατομμυρίων ωρών προσπάθειας. Τώρα, το Parker Solar Probe λειτουργεί κανονικά και βρίσκεται καθ οδόν για να ξεκινήσει μια επταετή αποστολή ακραίας επιστήμης. "

Η κατανόηση της Ηλιακής δυναμικής είναι εγγενής στην κατανόηση της ιστορίας του Ηλιακού μας Συστήματος και της εμφάνισης της ίδιας της ζωής. Αλλά μέχρι τώρα, καμία αποστολή δεν κατάφερε να φτάσει αρκετά κοντά στον Ήλιο για να αντιμετωπίσει τα μεγαλύτερα του μυστήρια. Μέχρι τη στιγμή που η αποστολή Parker Solar Probe θα ολοκληρωθεί, οι επιστήμονες αναμένεται να έχουν μάθει πολλά για τα φαινόμενα που μπορούν να αναπτύξουν τη ζωή αλλά και να τη διαταράξουν!

Δείτε περισσότερα: NASA, Youtube

Από τον Matt Williams

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Το Σύμπαν αποκαλύπτει...

...ανακαλύφθηκαν 44 νέοι κόσμοι με τη...μία !

"Ήταν επίσης ευχάριστο να επαληθεύσουμε την ύπαρξη σε τόσους πολλούς μικρούς πλανήτες. Δεκαέξι από αυτούς ήταν στην ίδια τάξη μεγέθους με τη Γη, ο ένας από αυτούς  ιδιαίτερα φαινόταν εξαιρετικά μικρός - περίπου στο μέγεθος του πλανήτη Αφροδίτη - και αυτό ήταν μια ευχάριστη επιβεβαίωση καθώς είμαστε κοντά στο όριο του τι είναι δυνατό να ανιχνευθεί. "

Σαράντα τέσσερις πλανήτες σε ηλιακά συστήματα πέρα ​​από το δικό μας έχουν αποκαλυφθεί με μια κίνηση, υποβιβάζοντας τον συνηθισμένο αριθμό επιβεβαιώσεων από εξωηλιακές έρευνες, οι οποίες είναι συνήθως περίπου μια ντουζίνα ή και λιγότερες. Τα ευρήματα θα βελτιώσουν τα μοντέλα μας για τα ηλιακά συστήματα, και μπορεί κάτι τέτοιο να βοηθήσει τους επιστήμονες να διερευνήσουν τις ατμόσφαιρες των εξωπλανήτων. Νέες τεχνικές που αναπτύχθηκαν για να επιβεβαιώσουν το εύρημα αυτό θα μπορούσαν να επιταχύνουν σε μεγάλο βαθμό την επιβεβαίωση περισσότερων υποψηφίων εξωπλανητών.

Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων συγκέντρωσε στοιχεία από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA της Αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, καθώς και από τα διαστημικά τηλεσκόπια Γαία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), καθώς και επίγεια τηλεσκόπια στις ΗΠΑ. Παράλληλα με τον John Livingston, επικεφαλής της μελέτης και πτυχιούχου φοιτητή στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, οι συνδυασμένες πηγές της ομάδας οδήγησαν στην επιβεβαιωμένη ύπαρξη αυτών των 44 εξωπλανήτων και περιγράφουν διάφορες λεπτομέρειες γι 'αυτούς.

Ένα μέρος από αυτά τα ευρήματα έχει κάποια εκπληκτικά χαρακτηριστικά: "Για παράδειγμα, τέσσερις από τους πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τα μητρικά τους αστέρια τους σε λιγότερο από 24 ώρες", λέει ο Livingston. "Με άλλα λόγια, ένας χρόνος σε κάθε έναν από αυτούς τους πλανήτες είναι μικρότερος από μια ημέρα εδώ στη Γη". Αυτό συμβάλλει σε μια μικρή αλλά αυξανόμενη λίστα πλανητών με "υπερβολικά μικρή τροχιακή περίοδο", οπότε κάτι τέτοιο θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι δεν είναι και τόσο ασυνήθιστο όσο φαίνεται.


Οι πηγές των παρατηρήσεων για τη μελέτη αυτή έγιναν από το ΔΤ Κέπλερ, και δεν θα συνέβαιναν αν δεν προέκυπτε ένα σφάλμα το 2013, πράγμα που εμπόδισε τον ακριβή έλεγχο του διαστημικού τηλεσκοπίου. "Δύο από τους τέσσερις τροχούς αντίδρασης ελέγχου παρουσίασαν βλάβη, πράγμα που σημαίνει ότι το ΔΤ Κέπλερ δεν μπορούσε να εκτελέσει την αρχική του αποστολή να παρατηρήσει δηλαδή ένα συγκεκριμένο κομμάτι του ουρανού" εξηγεί ο καθηγητής Motohide Tamura του Πανεπιστημίου του Τόκιο. "Αυτό οδήγησε στην στην αποστολή του, "K2" - οι παρατηρήσεις μας ήρθαν από το πρόγραμμα 10 την καμπάνια όπως λέγεται, αυτής της αποστολής. Είμαστε τυχεροί που το ΔΤ Κέπλερ συνεχίζει να λειτουργεί τόσο καλά όσο θα έπρεπε.

Οι πλανήτες που παρατηρούνται από το πρόγραμμα K2 είναι γνωστοί ως πλανήτες διέλευσης, επειδή οι τροχιές τους είναι τέτοιες που από την προοπτική παρατήρησης τους από τη Γη περνούν μπροστά πό τον αστρικό δίσκο του αστέρα τους, μειώνοντας ελαφρά τη φωτεινότητα του. Ωστόσο, άλλα αστροφυσικά φαινόμενα μπορούν να προκαλέσουν παρόμοιες ενδείξεις, επομένως πραγματοποιήθηκαν παρατηρήσεις παρακολούθησης και λεπτομερείς στατιστικές αναλύσεις για να επιβεβαιωθεί η πλανητική φύση αυτών των ενδείξεων. Στο πλαίσιο του διδακτορικού του έργου, ο Livingston ταξίδεψε στο αστεροσκοπείο Kitt Peak στην αμερικανική πολιτεία της Αριζόνα για να συλλέξει δεδομένα από έναν ειδικό τύπο φωτογραφικής μηχανής, γνωστός ως "σημειακό συμβολόμετρο" (speckle interferometer) το οποίο είναι τοποθετημένο στο αστεροσκοπείο αυτό πάνω σε ένα μεγάλο τηλεσκόπιο.


Αυτές οι παρατηρήσεις, μαζί με τις παρατηρήσεις παρακολούθησης από ένα τηλεσκόπιο στην πολιτεία του Τέξας, ήταν απαραίτητες για να κατηγοριποιήσουν τα μητρικά αστέρια αυτών των εξωπλανητών, καθώς και να αποκλείσουν τα εσφαλμένα τα οποία έδιναν ψευδή δεδομένα, ήταν δηλαδή ψευδείς πηγές. Ο συνδυασμός λεπτομερών αναλύσεων των δεδομένων από αυτά τα επίγεια τηλεσκόπια, του προγράμματος K2 και του ΔΤ Γαία, επέτρεψαν τον ακριβή προσδιορισμό στα μεγέθη και στις θερμοκρασίες σε αυτούς τους πλανήτες. Τα ευρήματα της ομάδας περιλαμβάνουν 27 πρόσθετους υποψήφιους που πιθανόν να είναι πραγματικοί πλανήτες, και οι οποίοι θα αποτελέσουν αντικείμενο μελλοντικής έρευνας.

Οι επιστήμονες ελπίζουν να καταλάβουν τι είδους πλανήτες μπορεί να βρίσκονται εκεί "έξω", αλλά μπορούν να αντλήσουν έγκυρα συμπεράσματα μόνον εάν υπάρχουν αρκετοί πλανήτες για μια ισχυρή, μια αρκετά ικανοποιητική με άλλα λόγια, στατιστική ανάλυση. Η προσθήκη ενός μεγάλου αριθμού νέων πλανητών, συνεπώς, οδηγεί άμεσα σε μια καλύτερη θεωρητική κατανόηση του σχηματισμού ενός ηλιακού συστήματος. Οι πλανήτες είναι επίσης καλοί "στόχοι", όπως λένε και οι παρατηρησιακοί αστρονόμοι, για λεπτομερείς και μεμονωμένες μελέτες, για να αποφέρουν τα κατάλληλα αποτελέσματα από μετρήσεις της πλανητικής σύνθεσης, από τι δηλαδή είναι φτιαγμένοι αυτοί οι πλανήτες, της εσωτερικής δομής τους, καθώς και της ατμόσφαιρας την οποία ενδεχομένως διαθέτουν - ειδικότερα, τους 18 πλανήτες που βρίσκονται σε πολλαπλά πλανητικά συστήματα.

"Η έρευνα για άλλα ηλιακά συστήματα μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς σχηματίστηκαν οι πλανήτες, και ακόμη και το σχηματισμό του δικού μας ηλιακού συστήματος", λέει ο Livingston. "Η μελέτη άλλων κόσμων έχει πολλά να μας διδάξει για το δικό μας."

Διαβάστε σχετικά άρθρα μας για τους εξωπλανήτες εδώ

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Κοσμολογία...από την αρχή

"Άγνωστα αγνώστων" - Δεδομένα που υπάρχουν μετά την "λάμψη" της Μεγάλης έκρηξης μπορούν να αποκαλύψουν μια νέα φυσική

Ενώ το μοντέλο της σταθεράς του Χάμπλ (Hubble Constant) για τη διαστολή του Σύμπαντος  μπορεί να είναι λανθασμένο, κανείς δεν έχει καταλήξει σε ένα απλό και πειστικό μοντέλο που να μπορεί να εξηγήσει κάτι τέτοιο, και ταυτόχρονα να εξηγήσει τα πάντα που παρατηρούμε γύρω μας. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε αυτό με μια νέα θεωρία βαρύτητας, αλλά τότε οι άλλες παρατηρήσεις που θα γίνουν δεν θα ταιριάζουν. Ή θα μπορούσαμε να προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε με μια νέα θεωρία για τη σκοτεινή ύλη ή για τη σκοτεινή ενέργεια, αλλά τότε και πάλι άλλες παρατηρήσεις δεν θα ταιριάζουν - και ούτω καθεξής. Έτσι εάν τα πράγματα τείνουν για μια νέα φυσική, αυτή θα πρέπει να είναι περίπλοκη και άγνωστη.

Εικόνα 1: Ραδιογραφία του Σύμπαντος

Πηγή:WMAP Seven Year Frequency Band Maps (Nonlinear Color Scale)-K Band -- 23 GHz  

Από τη Μεγάλη Έκρηξη, το Σύμπαν διαστέλλεται. Το περίεργο γεγονός είναι ότι δεν υπάρχει κανένα μέρος από το οποίο το Σύμπαν διαστέλλεται, αλλά όλοι οι γαλαξίες (κατά μέσο όρο) απομακρύνονται από όλους τους άλλους. Από τη δική μας προοπτική, στον Γαλαξία μας, φαίνεται ότι οι περισσότεροι γαλαξίες απομακρύνονται από εμάς - σαν να είμαστε το κέντρο του σύμπαντος που μοιάζει με...σταφιδόψωμο. Αλλά κάτι τέτοιο θα φαινόταν ακριβώς το ίδιο από οποιοδήποτε άλλο γαλαξία - όλα απομακρύνονται από οτιδήποτε άλλο.


Για να καταστήσουμε τα πράγματα ακόμα πιο συγκεχυμένα, νέες παρατηρήσεις υποδηλώνουν ότι ο ρυθμός αυτής της διαστολής στο Σύμπαν μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το πόσο μακριά κοιτάζετε πίσω στο χρόνο. Αυτά τα νέα δεδομένα, που δημοσιεύθηκαν στο Astrophysical Journal, δείχνουν ότι ίσως είναι καιρός να αναθεωρήσουμε την κατανόησή μας για τον Κόσμο.

Οι κοσμολόγοι χαρακτηρίζουν την διαστολή του Σύμπαντος με ένα απλό νόμο γνωστό ως "νόμο του Χάμπλ" (ονομάστηκε έτσι από τον ΄Εντγουιν Χάμπλ - αν και στην πραγματικότητα πολλοί άλλοι προηγήθηκαν στην ανακάλυψη αυτή πριν τον Χάμπλ). Ο νόμος του Χάμπλ είναι η παρατήρηση ότι οι πολύ μακρινοί γαλαξίες απομακρύνονται με ταχύτερο ρυθμό. Αυτό σημαίνει ότι οι γαλαξίες που βρίσκονται κοντά μας, απομακρύνονται συγκριτικά σχετικά αργά.

Η σχέση μεταξύ της ταχύτητας και της απόστασης ενός γαλαξία καθορίζεται από τη "Σταθερά του Χάμπλ", η οποία είναι περίπου 70 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά Μεγαπαρσέκ (μονάδα μήκους στην αστρονομία). Αυτό σημαίνει ότι ένας γαλαξίας κερδίζει, αποκτά αν θέλετε 80.000 χιλιόμετρα ανά ώρα για κάθε εκατομμύριο έτος φωτός μακριά μας. Στον χρόνο που χρειάζεστε για να διαβάσετε αυτήν την πρόταση, ένας γαλαξίας σε απόσταση ενός εκατομμυρίου ετών φωτός, απομακρύνεται από εσάς επιπλέον κατά (περίπου) 160 χιλιόμετρα !

Η διαστολή αυτή του Σύμπαντος, με τους γειτονικούς μας γαλαξίες να απομακρύνονται πιο αργά από τους μακρινούς γαλαξίες, είναι κάτι αναμενόμενο για έναν ομοιόμορφα διογκούμενο Σύμπαν με τη σκοτεινή ενέργεια (μια αόρατη δύναμη που προκαλεί την επιτάχυνση της διαστολής του Σύμπαντος) και τη σκοτεινή ύλη (μια άγνωστη και αόρατη μορφή της ύλης που είναι πέντε φορές πιο κοινή από την κανονική ύλη). Αυτό είναι κάτι που θα παρατηρούσαμε να συμβαίνει πάνω σε ενα διαστελλόμενο...σταφιδόψωμο.

Η ιστορία της μέτρησης της σταθεράς του Χάμπλ ήταν γεμάτη με δυσκολίες και απροσδόκητες αποκαλύψεις. Το 1929, ο ίδιος ο Χάμπλ σκέφτηκε ότι η τιμή της πρέπει να είναι περίπου 550 χιλιόμετρα την ώρα ανά εκατομμύριο έτος φωτός - περίπου δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτή που μετράμε τώρα. Οι μετρήσεις ακρίβειας της σταθεράς του Χάμπλ που έγιναν με την πάροδο των ετών είναι στην πραγματικότητα αυτό που οδήγησε στην ακούσια ανακάλυψη της σκοτεινής ενέργειας. Η προσπάθεια για ν α ανακαλύψουμε περισσότερα για αυτόν τον μυστηριώδη τύπο ενέργειας, που αποτελεί το 70% της ενέργειας του Σύμπαντος, ενέπνευσε την εκτόξευση του μέχρι και τώρα καλύτερου διαστημικού τηλεσκοπίου στο κόσμο, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ΄Εντγουιν Χάμπλ.

Εικόνα 2

Φαίνεται τώρα ότι αυτή η δυσκολία μπορεί να συνεχιστεί ως αποτέλεσμα δύο εξαιρετικά ακριβών μετρήσεων που δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Οι κοσμολογικές μετρήσεις έχουν γίνει τόσο ακριβείς ώστε η αξία της σταθεράς του Χάμπλ αναμενόταν να καθιερωθεί μία για πάντα, έχει βρεθεί όμως αντί αυτού ότι τα πράγματα δεν βγάζουν νόημα. Αντί ενός, έχουμε δύο εκπληκτικά αποτελέσματα.


Από τη μία πλευρά έχουμε τις νέες και πολύ ακριβείς μετρήσεις για τη Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου  - την "υστερολάμψη" της Μεγάλης Έκρηξης - από την αποστολή Πλάνκ (που βλέπουμε στην εικόνα 2), η οποία έχει μετρήσει τη σταθερά του Χάμπλ να είναι περίπου 74,351 χιλιόμετρα ανά ώρα ανά εκατομμύριο έτος φωτός (ή σε κοσμολογικές μονάδες 67,4 χιλιόμετρα / δευτερόλεπτο / Mεγαπαρσέκ).

Από την άλλη πλευρά έχουμε και νέες μετρήσεις παλλόμενων αστέρων στους τοπικούς γαλαξίες, επίσης εξαιρετικά ακριβείς, οι οποίες έχουν μετρήσει τη σταθερά του Χάμπλ να είναι 81,11 χιλιόμετρα ανά ώρα ανά εκατομμύριο έτος φωτός (ή χρησιμοποιώντας κοσμολογικές μονάδες 73,4 χιλιόμετρα / δευτερόλεπτο / Mεγαπαρσέκ). 


Και οι δύο μετρήσεις υποστηρίζουν ότι το αποτέλεσμα τους είναι σωστό και πολύ ακριβές. Οι αβεβαιότητες των μετρήσεων είναι μόνο περίπου 483 χιλιόμετρα ανά ώρα ανά εκατομμύριο έτος φωτός, επομένως φαίνεται να υπάρχει μια σημαντική διαφορά στην κίνηση. Οι κοσμολόγοι αναφέρονται σε αυτή τη διαφωνία ως "ένταση" μεταξύ των δύο μετρήσεων - και οι δύο στατιστικά "τραβούν" αποτελέσματα σε διαφορετικές κατευθύνσεις και έτσι αναγκαστικά κάτι θα πρέπει να αποτύχει....

Τι είναι όμως αυτό που πρόκειται να αποτύχει; Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι βέβαιο. Είναι πιθανό το κοσμολογικό μας μοντέλο να είναι λάθος. Αυτό που φαίνεται είναι ότι το Σύμπαν διαστέλλεται γρηγορότερα πιο κοντά μας από ότι θα περιμέναμε, με βάση πιο απομακρυσμένες μετρήσεις. Οι μετρήσεις της Κοσμικής Ακτινοβολίας Υποβάθρου δεν μετρούν άμεσα την τοπική διαστολή, αλλά μάλλον συμπεραίνουν αυτό μέσω ενός πρότυπου, ενός μοντέλου - του κοσμολογικού μας πρότυπου. Αυτό ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο στην πρόβλεψη και την περιγραφή πολλών δεδομένων παρατήρησης στο Σύμπαν.

Μια λιγότερο συναρπαστική εξήγηση θα μπορούσε να είναι ότι υπάρχουν "άγνωστα αγνώστων" στα δεδομένα που προέρζονται από συστηματικά αποτελέσματα, και ότι μια πιο προσεκτική ανάλυση μπορεί μία μέρα να αποκαλύψει ένα ήπιο αποτέλεσμα το οποίο έχει αγνοηθεί. Ή θα μπορούσε να είναι απλώς στατιστικό σφάλμα, το οποίο θα διογκωθεί όταν συγκεντρωθούν περισσότερα δεδομένα.

Δεν είναι επί του παρόντος σαφές ποιος συνδυασμός νέας φυσικής, συστηματικών αποτελεσμάτων, ή νέων δεδομένων θα επιλύσει αυτή την "ένταση", αλλά κάτι πρέπει να βγει από όλο αυτό. Η εικόνα ενός σταφιδόψωμου που φουσκώνει μέσα σε ενα φούρνο σαν ενα παράδειγμα της διαστολής του Σύμπαντος μπορεί να μην λειτουργεί πλέον, και οι κοσμολόγοι βρίσκονται σε μια κούρσα για να κερδίσουν ένα "μεγάλο κοσμικό bake-off" , ενα βραβείο δηλαδή καλού "ψησίματος" για να εξηγήσουν αυτό το αποτέλεσμα. Αν απαιτείται νέα φυσική για να εξηγήσουμε αυτές τις νέες μετρήσεις, τότε το αποτέλεσμα θα είναι μια εκπληκτική αλλαγή της εικόνας μας για τον Σύμπαν.

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Ντετέκτιβς εξωπλανητών...

Οι ...ντετέκτιβς εξωπλανητών δημιούργησαν ενα κατάλογο με τα "δακτυλικά αποτυπώματα" από το φως των αντικειμένων του Ηλιακού μας συστήματος...

Κατάλογος των Φασμάτων του ηλιακού μας συστήματος. Εικόνα:http://carlsaganinstitute.org

Οι ...ντετέκτιβς στη Γη βασίζονται στα δακτυλικά αποτυπώματα, για να λύσουν τις υποθέσεις τους. Οι αστρονόμοι μπορούν πλέον να κάνουν ακριβώς το ίδιο, χρησιμοποιώντας "δακτυλικά αποτυπώματα φωτός" με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιούν οι αστυνομικοί ερευνητές, οι ντετέκτιβς σε ελεύθερα Ελληνικά, τα ανθρώπινα δάκτυλα, για να αποκαλύψουν τα μυστήρια των εξωπλανητών.


Ερευνητές του πανεπιστημίου του Κορνέλ δημιούργησαν έναν κατάλογο αναφοράς που χρησιμοποιεί βαθμονομημένα φάσματα και γεωμετρικές Λευκάγειες, (albedos στα αγγλικά -το φως που αντανακλάται από μια επιφάνεια) σε 19 από τα πιο ποικίλα σώματα του ηλιακού μας συστήματος: και οι οκτώ πλανήτες, από τους βραχώδεις έως τους γίγαντες αερίων, εννέα φεγγάρια, από τα πιο ψυχρά έως τα πιο θερμά που εκτοξεύουν λάβα, καθώς και δύο νάνους πλανήτες, έναν στη ζώνη των αστεροειδών (νάνος πλανήτης Δήμητρα) και έναν στη ζώνη του Κάιπερ (Πλούτωνας).

Συγκρίνοντας τα παρατηρούμενα φάσματα και τις λευκάυγειες των εξωπλανήτων με τον κατάλογο του δικού μας πλανητικού συστήματος, οι επιστήμονες θα μπορούν να τα χαρακτηρίσουν, να τα διαχειριστούν αν θέλετε, σε σχέση με το ευρύ φάσμα από τους παγωμένους, βραχώδεις, και αέριους κόσμους που κατοικούν στο δικό μας σύστημα.


"Ο κατάλογος Φάσματος, Λευκαύγειας, και χρωμάτων των αντικειμένων που βρίσκονται στο ηλιακό μας συστήμα για σύγκριση με εξωπλανήτες" - A Catalog of Spectra, Albedos and Colors of Solar System Bodies for Exoplanet Comparison - δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Astrobiology Magazine online στις 31 Ιουλίου, και θα δημοσιευτεί στην έντυπη έκδοση τον Δεκέμβριο.

"Χρησιμοποιούμε το δικό μας ηλιακό σύστημα και όλα όσα γνωρίζουμε για την απίστευτη ποικιλία των συναρπαστικών κόσμων του, όπως η Στήλη της Ροζέττας", δήλωσε η συν-συγγραφέας της σχετικής εργασίας Lisa Kaltenegger, αναπληρώτρια καθηγήτρια αστρονομίας και διευθύντρια του Ινστιτούτου Carl Sagan. "Με τον κατάλογο αυτό των "δακτυλικών αποτυπωμάτων φωτός", θα μπορέσουμε να συγκρίνουμε τις νέες παρατηρήσεις εξωπλανήτων με τα αντικείμενα στο δικό μας ηλιακό σύστημα - συμπεριλαμβανομένων των αέριων κόσμων των πλανητών Δία και Κρόνου, τους παγωμένους κόσμους της Ευρώπης, τον ηφαιστειακό κόσμο της Ιούς, και τον δικό μας γεμάτο ζωή πλανήτη ".


Ο κατάλογος, που διατίθεται δωρεάν στον ιστότοπο του Ινστιτούτου Carl Sagan, περιλαμβάνει εκδόσεις δεδομένων υψηλής και χαμηλής ανάλυσης, οι οποίες δείχνουν στους αστρονόμους την επιρροή της φασματικής ανάλυσης στην αναγνώριση ενός αντικειμένου. Επιπλέον, ο κατάλογος αυτός παρέχει παραδείγματα για το πώς θα αλλάξουν τα χρώματα των 19 αντικειμένων του ηλιακού μας συστήματος αν περιστρέφονταν γύρω από αστέρια εκτός του ήλιου μας.

"Η πλανητική επιστήμη έφερε την επανάσταση στη δεκαετία του '70 και '80 με φασματικές μετρήσεις για αντικείμενα του ηλιακού μας συστήματος. Η επιστήμη των εξωπλανήτων θα γνωρίσει μια παρόμοια αναγέννηση στο εγγύς μέλλον", δήλωσε ο Jack Madden, υποψήφιος διδακτορικού στο Ινστιτούτο Carl Sagan και επικεφαλής της μελέτης. "Η τεχνολογία η οποία συλλέγει απευθείας το φως από πλανήτες μεγέθους Γης που περιφέρονται γύρω από άλλα αστέρια είναι σήμερα σε ένα ξεκάθαρο στάδιο, και περιμένει να συνταχθεί και να εκπαιδευτεί προς το σωστή κατεύθυνση. Με την επερχόμενη εκτόξευση του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb, καθώς και με την σημερινή κατασκευή μεγάλων επίγειων τηλεσκοπίων, όπως το τηλεσκόπιο Giant Magellan και το εξαιρετικά μεγάλο τηλεσκόπιο (Extremely Large Telescope) , μπαίνουμε σε μια νέα εποχή παρατηρησιακής ικανότητας, οπότε χρειαζόμαστε έναν κατάλογο αναφοράς από όλους τους πλανήτες και τα φεγγάρια που ήδη γνωρίζουμε, για να τα συγκρίνουμε με αυτά τα νέα φάσματα που προέρχονται από τους εξωπλανήτες. "

Ο κατάλογος αυτός θα δώσει τη δυνατότητα στους επιστήμονες να δίνουν προτεραιότητα στις χρονοβόρες, υψηλής ανάλυσης παρατηρήσεις των εξωηλιακών πλανητών και φεγγαριών. Προσφέρει επίσης πληροφορίες για το τι είδους κόσμοι δεν θα είναι τόσο εύκολο να κατηγοριοποιηθούν χωρίς φάσματα υψηλής ανάλυσης. Για παράδειγμα, ο πλανήτης Αφροδίτη είναι ένας βραχώδης πλανήτης, αλλά επειδή το ηλιακό φως αντανακλάται από την πυκνή ατμόσφαιρα διοξειδίου του άνθρακα και όχι από τη βραχώδη επιφάνεια του, τα χρώματα που οι αστρονόμοι παρατηρούν από έναν τέτοιο πλανήτη είναι παρόμοια με αυτά ενός παγωμένου κόσμου. Στην εξωτερική άκρη της κατοικήσιμης ζώνης, οι βραχώδεις εξωπλανήτες είναι πιθανό να έχουν πυκνή ατμόσφαιρα όπως ο πλανήτης Αφροδίτη. Αυτοί οι κόσμοι θα απαιτήσουν μακροχρόνιες παρατηρήσεις για να κατηγοριοποιηθούν σωστά.

"Εξετάζοντας το ηλιακό μας σύστημα από τη πλεονεκτική θέση ενός μακρινού παρατηρητή είναι μια διαφωτιστική άσκηση", δήλωσε ο Madden.

"Με την εξήγηση των μυστηρίων των αντικειμένων στο δικό μας ηλιακό σύστημα μπορούμε να μάθουμε τα μυστικά αυτών των νέων κόσμων που ανακαλύπτουμε", δήλωσε ο Kaltenegger.

Από τη Linda B. Glaser, συγγραφέα προσωπικού για το Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών (College of Arts and Sciences).

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Αποίκηση στον πλανήτη Άρη ; Δύσκολο....

Τροφή για σενάρια ταινιών επιστημονικής φαντασίας άλλα και επιστημονικής μελέτης, η αποίκηση του κόκκινου πλανήτη είναι πάντα στο προσκήνιο. Η ιδέα της μελλοντικής κατοίκησης ενός κόσμου έξω από τον πλανήτη μας συναρπάζει τον ευρύ νου επιστημονικό και μη. 

Όμως μία...θηριώδης μελέτη συντρίβει το όνειρο της λεγόμενης "Γεωποίησης" του πλανήτη Άρη της μετατροπής του δηλαδή σε ένα βιώσιμο "μπλε" πλανήτη.

Μήπως είναι καιρός να δούμε την αλήθεια;

Καλλιτεχνική άποψη για την εμφάνιση του γεωποιημένου πλανήτη Άρη. Εικόνα: (NASA/MAVEN/Lunar and Planetary Institute)

Ο Elon Musk θέλει να το κάνει. Η NASA θέλει να το κάνει. Παρεπιπτόντως, ο Arnold Schwarzenegger το έκανε (εντάξει, σε ταινία επιστημονικής φαντασίας τουλάχιστον). Αλλά μπορεί κάτι τέτοιο να γίνει;

Μιλάμε για την γεωποίηση του πλανήτη Άρη (terraforming Mars): μετατρέποντας το κόκκινο πλανήτη πάλι σε "μπλε, με τη μέθοδο της γεωμηχανικής (geoengineering) να μεταμορφώνει το εχθρικό περιβάλλον του Άρη σε κάτι πιο ...φιλόξενο για τον άνθρωπο.


Ωστόσο, σύμφωνα με νέα έρευνα, αυτό το όνειρο επιστημονικής φαντασίας, (το οποίο είναι τώρα κοινό στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα), παραμένει δυστυχώς, απίστευτα εκτός πραγματικότητας. Τουλάχιστον για την ώρα.

Η υπόθεση της γεωποίησης περιλαμβάνει διάφορες στρατηγικές. Μια κοινή υπόθεση υποδηλώνει ότι εάν μπορούσε να απελευθερωθεί αρκετό διοξείδιο του άνθρακα από την επιφάνεια του Άρη δημιουργώντας έτσι μια...παχιά ατμόσφαιρα στο Κόκκινο Πλανήτη η οποία στη συνέχεια θα μπορούσε μια μέρα να φιλοξενήσει, να υποστηρίξει αν θέλετε ζωή όπως τουλάχιστον την ξέρουμε.

Είναι ένα εξαιρετικό και εμπνευσμένο σχέδιο - ένα όνειρο που δείχνει ότι η ανθρωπότητα έχει μάθει, με τον σκληρό τρόπο, για την υπερθέρμανση του πλανήτη σε πλανητική κλίμακα, και προσπαθεί να εφαρμόσει αυτή τη γνώση και προς τα έξω, σε μια θετική κατεύθυνση που θα μπορούσε μία μέρα να σώσει τη ζωή του είδους μας.

Αλλά, δυστυχώς, σύμφωνα με νέα έρευνα η οποία χρηματοδοτείται από την NASA, παραμένει ακόμα ακόμα απλώς...επιστημονική φαντασία.  

"Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι δεν υπάρχει αρκετό διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) πάνω  στον Άρη για να εξασφαλιστεί έτσι μια σημαντική αύξηση του φαινομένου του θερμοκηπίου, το οποίο θα αναγκάσει το διοξείδιο του άνθρακα να "ανεβεί" στην ατμόσφαιρα", εξηγεί ο πλανητικός επιστήμονας Bruce Jakasky από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, στο Boulder.


"Επιπλέον, το μεγαλύτερο μέρος του CO₂ δεν είναι προσβάσιμο, και συνεπώς δεν μπορεί να κινητοποιηθεί εύκολα, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η γεωποίηση του πλανήτη Άρη χρησιμοποιώντας την σημερινή τεχνολογία".

Το διοξείδιο του άνθρακα δημιουργεί ενα τρόπο τινά κέλυφος στην ατμόσφαιρα ενός βραχώδη πλανήτη εμποδίζοντας την θερμοκρασία που εισέρχεται από το μητρικό του άστρο στη περίπτωσή μας από τον Ήλιο μας, να διαφύγει προς το διάστημα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη, η οποία θα πρέπει να φθάσει οπωσδήποτε στην ιδανική τιμή για να φιλοξενήσει ζωή. Το φαινόμενο αυτό ευρέως γνωστό και σαν φαινόμενο του θερμοκηπίου, μπορεί μεν να βοηθήσει στην δημιουργία μιας ατμόσφαιρας βιώσιμης για τη ζωή όπως την ξέρουμε, μπορεί όμως και να την καταστρέψει εάν συνεχίζεται ο εμπλουτισμός της ατμόσφαιρας με πυκνότερα νέφη όπως συμβαίνει με τον πλανήτη Αφροδίτη στον οποίο η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του φθάνει τους 460 βαθμούς Κελσίου.  

Οι επιστήμονες έχουν κάνει και παλιότερα σχετικούς υπολογισμούς πάνω στη προοπτική γεωποίησης του πλανήτη Άρη. Όμως ο Jakosky και ο συνεργάτης του Christopher Edwards του Πανεπιστημίου της Βόρειας Αριζόνα είχαν τα πλεονέκτημα να έχουν στην διάθεση τους  δεδομένα ετών έρευνας σε παρατηρησιακά στοιχεία από διαστημοσυσκευές της NASA, όπως το Mars Reconnaissance Orbiter, η το Mars Odyssey και το MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile Evolution).


Η λεπτή και σχεδόν ανύπαρκτη ατμόσφαιρα του πλανήτη Αρη - και η προκύπτουσα έλλειψη ατμοσφαιρικής πίεσης - σημαίνει ότι οποιοδήποτε υγρό νερό στην επιφάνεια ή θα εξατμιστεί ή θα παγώσει.

Εάν είχαμε κατά κάποιον τρόπο τη δυνατότητα να εξατμίσουμε τον άνθρακα που είναι αποθηκευμένος στις πολικές περιοχές του Άρη οι οποίες καλύπτονται από πάγο - όπως αυτό που έκανε η Arnie στην ταινία "Ολική επαναφορά" - οι ερευνητές λένε ότι θα διπλασίαζε την ατμοσφαιρική πίεση του Κόκκινου Πλανήτη.

Αλλά σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην ταινία, ο διπλασιασμός αυτός θα έδινε στον Άρη μόνο μια ατμοσφαιρική πίεση ισοδύναμη με 1,2 τοις εκατό της Γήινης ατμόσφαιρας.

"Δεν είναι ότι η ίδια η γεωποίηση είναι αδύνατο να συμβεί, απλά δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση όσο θεωρούν σήμερα κάποιοι άνθρωποι", εξήγησε ο Jakosky στο New Scientist.

"Δεν μπορούμε απλά να πυροδοτήσουμε μερικά πυρηνικά πάνω από τις πολικές περιοχές".


Υπάρχουν όμως και άλλες πηγές άνθρακα που έχουν παγιδευτεί στον Άρη όπως στο έδαφος, και στα αποθέματα ορυκτών, αλλά και πάλι - σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ομάδας - δεν υπάρχουν αρκετοί φυσικοί πόροι για να μετατρέψουν την ατμόσφαιρα σε ενα εύκρατο και υγρό θερμοκήπιο.

Μια τελευταία πιθανότητα είναι το ενδεχόμενο να υπάρχουν βαθιά θαμμένα μέσα στον επιφανειακό φλοιό του πλανήτη μεγαλύτερα αποθέματα άνθρακα - αλλά επί του παρόντος δεν γνωρίζουμε αρκετά εάν υπάρχει τέτοια αφθονία, ή πού, και αν ακόμα γνωρίζαμε κάτι τέτοιο, δεν διαθέτουμε αυτή τη στιγμή κανένα αξιόπιστο μέσο για να τα εξάγουμε.

"Ξέρουμε ότι υπάρχουν μερικά αποθέματα", δήλωσε ο Jakosky στο ιστότοπο Cosmos.

"Υπάρχει (ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα) σε δύο κρατήρες που δημιουργήθηκαν από πτώση αστεροειδών, αλλά δεν έχουμε τρόπο να υπολογίσουμε πόσο." "Σε μεγαλύτερο βαθμό, εάν είναι βαθιά θαμμένα, είναι ουσιαστικά απρόσιτα".

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία ελπίδα - δεν είναι κάτι που μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε σήμερα.

Οι ερευνητές λένε ότι τα επόμενα χρόνια, ίσως και δεκαετίες από τώρα, οι τεχνολογικές εξελίξεις - στη περίπτωση μιας επιχείρησης αποίκησης του Άρη - θα μπορούσαν να μας επιτρέψουν να φέρουμε στην "επιφάνεια" την περίπτωση της γεωποίησης του Άρη.  

Κάποια μέρα...Ίσως.... Το ελπίζουμε.

"Θα μπορούσαμε ακόμα να γεωποιήσουμε τον Άρη", εξήγησε ο Jakosky στο περιοδικό Popular Science.

"Θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε αέρια θερμοκηπίου υψηλής απόδοσης όπως οι φθοροχλωράνθρακες, οι οποίοι θα θερμάνουν τον πλανήτη, αλλά αυτό απαιτεί ένα πιο προηγμένο σύστημα παραγωγής που είναι πολύ πιο πέρα από τις τρέχουσες δυνατότητές μας.

Έτσι, το όνειρο, φαίνεται, να εξακολουθεί να παραμένει μόνο ένα όνειρο. Αλλά τουλάχιστον το όνειρο δεν είναι ...νεκρό.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στον περιοδικό Nature Astronomy.

Εικόνα: bp.blogspot.com 

Από τον PETER DOCKRILL

Στμ. Βεβαίως το σημαντικότερο όλων είναι ότι ο πλανήτης Άρης δεν διαθέτει σχεδόν καθόλου μαγνητικό πεδίο, το οποίο είναι απαραίτητο για την προστασία του πλανήτη από την ισχυρή ηλιακή ακτινοβολία. Χωρίς μαγνητικό πεδίο ο πλανήτης θα δεχτεί την "επίθεση" του ηλιακού ανέμου, ο οποίος θα παρασύρει την ατμόσφαιρα προς το διάστημα, αφήνοντας εκτεθειμένους τους ωκεανούς του οι οποίοι στη συνέχεια θα αρχίζουν να εξατμίζονται. Πιστεύεται ότι κάτι τέτοιο συνέβη και παλαιότερα στον Άρη.

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy