Τίτλοι τέλους και για την αποστολή Dawn

"Ένα σούρουπο μετά την αυγή": Η πρωτοποριακή αποστολή της NASA φθάνει στο τέλος

Χωρίς καύσιμα για να κατευθύνει την κεραία της στη Γη, η αποστολή της NASA Dawn (Αυγή) η οποία χρησιμοποιήθηκε για τη εξερεύνηση των αστεροειδή-μικρού πλανήτη 4Εστία (4Vesta) και του  μικρού πλανήτη 1 Δήμητρα (1 Κέρες Δήμητρα και Ceres) έχει φτάσει στο τέλος της αποστολής της  της μετά από 11 αξιόλογα χρόνια στο διάστημα.

Καλλιτεχνική άποψη για την διαστημοσυσκευή Dawn στον αστεροειδή Δήμητρα  

Εικόνα:NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA

Ήταν ενα συναρπαστικό ταξίδι. 

Με τα καύσιμα να τελειώνουν και ακινητοποιημένο σε μόνιμη τροχιά γύρω από το νάνο πλανήτη Δήμητρα (1 Ceres), το τέλος είναι κοντά για τη διαστημοσυσκευή Dawn της NASA.

"Σήμερα γιορτάζουμε το τέλος της αποστολής Dawn", δήλωσε σήμερα ο Thomas Zurbuchen (HQ της NASA) σε δελτίο τύπου. "Οι εκπληκτικές εικόνες και τα δεδομένα που συλλέγονται από τη διαστημοσυσκευή Dawn από την Εστία και την Δήμητρα είναι κρίσιμα για την κατανόηση της ιστορίας και της εξέλιξης του Ηλιακού μας συστήματος".

Οι μηχανικοί της NASA δήλωσαν ότι το διαστημικό σκάφος, το οποίο έχει πλέον εξαντλήσει τα καύσιμα του, θα παραμείνει σε μια τελική ελλειπτική τροχιά με διάρκεια πάνω από 27 ώρες, φθάνοντας σε ένα απομακρυσμένο σημείο το οποίο λέγεται Αποαψίδα (apoapsis ) από τη Δήμητρα με μήκος 4000 χιλιομέτρων περίπου (2485 μίλια), και την πλησιέστερη προσέγγιση που λέγεται Περιαψίδα (periapsis) στα 22 μίλια (35 χιλιόμετρα). Αυτό είναι σύμφωνο με τα πρωτόκολλα πλανητικής προστασίας, που εγγυώνται ότι η διαστημοσυσκευή Dawn δεν θα συντριβεί πάνω στη Δήμητρα για τις επόμενες δεκαετίες.

"Η κληρονομιά της αποστολής Dawn είναι ότι διερεύνησε δύο από τους τελευταίους αχαρτογράφητους κόσμους στο εσωτερικό Ηλιακό μας σύστημα", λέει ο Marc Rayman (NASA-JPL) σε πρόσφατο δελτίο τύπου. "Η διαστημοσυσκευή Dawn  μας έχει δείξει κόσμους πέρα από τη Γη, όπου για δύο αιώνες ήταν μόνο σημαδάκια φωτός ανάμεσα στα αστέρια".

Το διαστημικό σκάφος έχασε δύο προγραμματισμένες επικοινωνίες με τη Γη στις 31 Οκτωβρίου και τη 1η Νοεμβρίου, οδηγώντας τους επιστήμονες της αποστολής να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το διαστημικό σκάφος είχε εξαντλήσει τελικά τα καύσιμα του. Η "Αυγή" θα παραμείνει μόνιμα σε τροχιά γύρω από την Δήμητρα, σαν απόδειξη για το πρωτοποριακό πνεύμα της εξερεύνησης του διαστήματος. Υπήρχαν προηγούμενες προτάσεις για μια τρίτη αποστολή στους αστεροειδείς 2 Pallas ή στον 145 Adeona το 2019, οι οποίες διαλύθηκαν υπέρ της παραμονής των επιστημονικών παρατηρήσεων στη Δήμητρα για περαιτέρω εξερεύνηση.

Η διαστημοσυσκευή Dawn πραγματοποίησε αρκετές "πρωτιές" στην εξερεύνηση του διαστήματος: Ήταν η πρώτη και μοναδική αποστολή που επισκέφτηκε τόσο την Εστία όσο και την Δήμητρα, στην πρώτη αποστολή βαθέος διαστήματος της NASA στην οποία χρησιμοποιήθηκε Ιοντική πρόωση (ion propulsion), και είναι η πρώτη αποστολή που τέθηκε σε τροχιά πάνω από ένα αντικείμενο πέρα από τη Γη και τη Σελήνη. Η διαστημοσυσκευή Dawn ήταν επίσης η πρώτη αποστολή η οποία επισκέφτηκε έναν νάνο πλανήτη, ξεπερνώντας την διαστημοσυσκευή New Horizons (Νέοι Ορίζοντες), νικώντας την θα λέγαμε κατά λίγους μήνες, και η οποία όπως γνωρίζετε έκανε εκείνο το ιστορικό πέρασμα από τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα και τον φυσικό του δορυφόρο τον Χάροντα τον Ιούλιο του 2015.

Το πρόβλημα πηγάζει από την έλλειψη Υδραζίνης. Οι τροχοί αντίδρασης της διαστημοσυσκευής Dawn που χρησιμοποιήθηκαν για την στόχευση σε παρατηρησιακά σημεία του διαστημικού σκάφους, απέτυχαν να λειτουργήσουν τις τελευταίες ημέρες. Αν και το διαστημικό σκάφος χρησιμοποιεί τρεις κινητήρες ιόντων οι οποίοι κινούνται με Ξένο σαν κύρια πηγή προώθησης, οι προωστικοί κινητήρες του εξαρτώνται από την Υδραζίνη. Χωρίς 'πηδαλιουχία", η διαστημοσυσκευή Dawn δεν θα είναι πλέον σε θέση να κατευθύνει την κύρια κεραία επικοινωνίας της στη Γη

Ένα συναρπαστικό έπος για την εξερεύνηση του διαστήματος

Εκτοξεύτηκε πάνω στην κορυφή ενός πυραύλου Delta II από τη βάση της πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο ακρωτήριο Canaveral στις 27 Σεπτεμβρίου του 2007, η αποστολή Dawn εκτέλεσε μια σειρά από μακρές αναφλέξεις στους κινητήρες ιόντων της για να αποκτήσει σιγά-σιγά την απαιτούμενη ταχύτητα. Η διαστημοσυσκευή Dawn πραγματοποίησε επίσης μια διέλευση από τον πλανήτη Άρη στις 17 Φεβρουαρίου του 2009, δίνοντας στους μηχανικούς την ευκαιρία να βαθμονομήσουν, να καλιμπράρουν όπως λέμε, τις φωτογραφικές μηχανές  και τα όργανα του σκάφους, καθ 'οδόν προς τους κύριους στόχους της στη Κύρια ζώνη των αστεροειδών.

Μια εικόνα της περιοχής Tempe Terra στον πλανήτη Άρη η οποία λήφθηκε από την φωτογραφική μηχανή πλαισίωσης της διαστημοσυσκευής Dawn κατά τη διάρκεια της διέλευσης της το 2009.
Εικόνα: NASA/JPL/MPS/DLR/IDA/Ομάδα πτήσης της διαστημοσυσκευής Dawn (Dawn Flight Team)

Η διαστημοσυσκευή Dawn έφτασε στην 4 Εστία στις 16 Ιουλίου του 2011. Αποκάλυψε τον ασαφή κόσμο της Εστίας με δραματικές λεπτομέρειες, χαρτογράφοντάς την από πόλο σε πόλο, "σαρώνοντας" την επίσης από τον πυρήνα έως την επιφάνεια της. Ένα βασικό εύρημα από την Dawn στην Εστία ήταν ότι φαίνεται να είναι το τελευταίο του είδους της, ένα κατάλοιπο των plantesimals, των βραχώδων συμπαγών αντικειμένων που υπήρχαν στον προτοπλανητικό δίσκο και του λεγόμενου δίσκου θραυσμάτων του πρωίμου Ηλιακού μας συστήματος, τα οποία σταδιακά σχημάτισαν πλανήτες με τη μέθοδο της πλανητικής συσσωμάτωσης*. 

Δύο εκπληκτικές εικόνες της Εστίας : Η μία επίγεια από το όργανο SPHERE / ZIMPOL στο Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του ΕΟΔ (ESO) στα αριστερά η οποία δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο MISTRAL, και μία άλλη με μια σύνθετη εικόνα η οποία προέκυψε από δεδομένα που βασίζονται στο διάστημα, και εμφανίζονται στα δεξιά για σύγκριση. Η σύνθετη αυτή εικόνα δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο το οποίο αναπτύχθηκε για διαστημικές αποστολές που ονομάζεται OASIS και βασίζεται σε εικόνες από το διαστημικό σκάφος Dawn της NASA.
Εικόνα: ESO / L. Jorda et αϊ., Ρ. Vernazza et αϊ.

Στη συνέχεια η διαστημοσυσκευή Dawn ξεκίνησε τους κινητήρες ιόντων της, και αναχώρησε από την Εστία στις 5 Σεπτεμβρίου του 2012, και ξεκινώντας μια διαδρομή 30 μηνών, έφθασε στη Δήμητρα στις 6 Μαρτίου 2015.

Αποδείχθηκε ότι η προηγούμενη εξερεύνηση της Εστίας ήταν μόνο ένα προοίμιο για τον ενθουσιασμό που θα ακολουθούσε. Κατά την προσέγγιση στη Δήμητρα, η διαστημοσυσκευή Dawn είχε εντοπίσει διάφορες παράξενες, μη φυσιολογικές θα λέγαμε λευκές κηλίδες πάνω στην επιφάνεια της. Αποδείχθηκαν να είναι αποθέσεις άλατος ενυδατωμένου θειικού μαγνησίου και αργίλου, (πηλό) πλούσιους σε αμμωνία, υπολείμματα υδατικών εκρήξεων από το εσωτερικό της Δήμητρας.

 Η διαστημοσυσκευή Dawn  μας έδωσε βασικές ιδέες για την εκρηκτική κρυοηφαιστιακή δραστηριότητα στην επιφάνεια της Δήμητρας, καθώς και μια ματιά σε έναν ενεργό νάνο πλανήτη. Μεταξύ της  Δήμητρας και της Εστίας, η αποστολή Dawn διερεύνησε περίπου το 45% (σχεδόν το μισό) της μάζας της κύριας ζώνης αστεροειδών. Δεν είναι κι άσχημο αποτέλεσμα!

Στην κινούμενη αυτή εικόνα βλέπουμε εξη ώρες και 45 λεπτά από την εννιάωρη περιστροφή της Δήμητρας, όπως φάνηκε από την διαστημοσυσκευή Dawn.

Εικόνα: NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA

"Αν και θα είναι λυπηρό να βλέπουμε την αναχώρηση της Dawn από την οικογένεια των διαστημικών μας αποστολών, είμαστε έντονα περήφανοι για τα πολλά της επιτεύγματά", δηλώνει η Lori Glaze (Τμήμα Πλανητικής Επιστήμης - NASA HQ) σε πρόσφατο δελτίο τύπου. "Τα επιτεύγματα επιστήμης και μηχανικής της διαστημοσυσκευής Dawn θα αντηχούν σε ολόκληρη την ιστορία".

Το τέλος της αποστολής Dawn είναι μόνο μία από τις πολλές καταλήξεις στη σύγχρονη εξερεύνηση στο βαθύ διάστημα. Η διαστημοσυσκευή Cassini ολοκλήρωσε μιάμιση δεκαετία στην εξερεύνηση του πλανήτη Κρόνου τον περασμένο χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου του 2017. Η διαστημοσυσκευή New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) θα εξερευνήσουν το αντικείμενο Ultima Thule στη ζώνη του Kuiper την Πρωτοχρονιά του 2019 σε μια σύντομη διέλευση πριν κατευθυνθεί έξω από από το Ηλιακό μας σύστημα. Και η διαστημοσυσκευή Juno (Ήρα) της NASA θα τελειώσει την ζωή της στον πλανήτη Δία όταν τελικά θα υποκύψει από την ακτινοβολία η οποία  έχει συσσωρευτεί από τα διαδοχικά περάσματα της πάνω από τον γίγαντα αερίων, πιθανώς το 2019. Μόλις την περασμένη Τρίτη, 30 Οκτωβρίου επίσης ανακοινώθηκε και το τέλος μιας άλλης εξερευνητικής αποστολής...της διαστημοσυσκευής Kepler...

Δυστυχώς, η ματιά μας στο εξωτερικό Ηλιακό μας σύστημα σκοτεινιάζει. Η αποστολή Europa Clipper της NASA στο χρονικό πλαίσιο 2022-202, και ίσως ένα ή δύο διαστημοσυσκευές της αποστολής Ice Giant Orbiters που θα κατευθυνθούν προς τους πλανήτες Ουρανό και / ή τον Ποσειδώνα στη δεκαετία του 2030, πιθανότατα θα είναι οι επόμενες εξωτερικές αποστολές, πάνω στην εξέδρα εκτόξευσης, για το Ηλιακό μας σύστημα.  

Είναι πραγματικά  ενα σούρουπο για την διαστημοσυσκευή Dawn (#DuskforDawn). Μπορείτε να ακολουθήσετε τις τελευταίες ημέρες της αποστολής μέσω hashtag στο Twitter. Ήταν μια εκπληκτική 11ετής αποστολή. Η "Αυγή" έχει δώσει στους πλανητικούς επιστήμονες βασικές ιδέες για το σχηματισμό του πρώιμου Ηλιακού μας συστήματος, καθώς και δεδομένων τα οποία θα γίνουν γνωστά τα επόμενα χρόνια.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε την 1η Νοεμβρίου του 2018
Από τον: David Dickinson

--------------------*--------------------

*Συσσωμάτωση μια διαδικασία η οποία συμβαίνει στο διάστημα όπου η βαρύτητα επιτρέπει την ένωση, την συσσωμάτωση της ύλης. Αν εδώ στη Γη ρίξουμε μια χούφτα ζάχαρη πάνω σε ενα τραπέζι, αυτή θα διασκορπιστεί. Δεν συμβαίνει όμως αυτό και στο διάστημα, όπου εκεί τα σωματίδια της ζάχαρης θα ενωθούν μεταξύ τους. Το ίδιο συνέβη και με τα πρώιμα υλικά του Ηλιακού μας συστήματος, τα οποία σιγά σιγά μεγάλωναν σε όγκο δίνοντας τελικά σε ορισμένα αντικείμενα πλανητική μορφή μικρή ή μεγάλη. 

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://www.skyandtelescope.com/astronomy-blogs/astronomy-space-david-dickinson/dusk-for-dawn-nasas-groundbreaking-mission-comes-to-an-end/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Μία κοντινή ματιά στο νάνο Πλανήτη Δήμητρα, ρίχνει ''φως'' στις φωτεινές κηλίδες.

Οι επιστήμονες της αποστολής ‘’Dawn’’ (Αυγή) της NASA σημείωσαν αξιοσημείωτη πρόοδο στην αποκάλυψη των μυστικών του νάνου πλανήτη.

Οι φωτεινές κηλίδες του κρατήρα ''Occator'' φαίνονται σε βελτιωμένο χρώμα σε αυτή την εικόνα παρμένη από το διαστημόπλοιο Dawn της NASA. Credit: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA / PSI / LPI

Οι τελευταίες εικόνες που έχουμε για τον νάνο πλανήτη Δήμητρα μας φέρνουν πιο κοντά από ποτέ στον πυθμένα  του κρατήρα ‘’Occator’’, στο χώρο όπου οι φωτεινότερες από τις μυστηριώδεις κηλίδες έχουν προβληματίσει τους επιστήμονες.

Οι εικόνες που κυκλοφόρησαν από την αποστολή του διαστημόπλοιου ‘’Dawn’’ της NASA στο 47ο ετήσιο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης (Planetary Science Conference) στο Τέξας.

"Πριν ξεκινήσει το διαστημόπλοιο ‘’Dawn’’ πέρυσι τις εντατικές του παρατηρήσεις στη Δήμητρα, ο Κρατήρας ‘’Occator’’ φαινόταν να είναι μια μεγάλη φωτεινή περιοχή. Τώρα, με τις τελευταίες κοντινές εικόνες, μπορούμε να δούμε πολύπλοκα χαρακτηριστικά, που μας παρέχουν νέα μυστήρια προς διερεύνηση," δήλωσε ο Ralf Jaumann , πλανητικός επιστήμονας και συν-ερευνητής του ‘’Dawn’’ στο Γερμανικό Κέντρο ΄Αερο-Διαστήματος (German Aerospace Centre) στο Βερολίνο.

«Η περίπλοκη γεωμετρία στο εσωτερικό του κρατήρα προτείνει γεωλογική δραστηριότητα στο πρόσφατο παρελθόν, αλλά θα πρέπει να ολοκληρωθούν λεπτομερείς γεωλογικές χαρτογράφησεις του κρατήρα, ώστε να δοκιμαστούν υποθέσεις για το σχηματισμό του."

Στον κρατήρα ''Occator'' βρίσκεται η πιο λαμπρή περιοχή στον νάνο πλανήτη Δήμητρα. Credit: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA / PSI

Η ομάδα κυκλοφόρησε επίσης ένα ενισχυμένο σε χρώμα χάρτη της επιφάνειας της Δήμητρας, αναδεικνύοντας τη διαφορετικότητα των υλικών που βρίσκονται εκεί και την σχετικά λεία επιφάνεια του πλανήτη, η οποία δεν έχει και πολλές μεγάλες κοιλότητες αποτέλεσμα συγκρούσεων από ουράνια σώματα, όπως αναμενόταν από τους επιστήμονες.

Το μπλε υλικό που επισημαίνεται στο έγχρωμο χάρτη σχετίζεται με ροές, ομαλές πεδιάδες και βουνά, τα οποία φαίνεται να είναι πολύ νεαρά επιφανειακά χαρακτηριστικά.

Ένα γενικός χάρτης δείχνει την επιφάνεια της Δήμητρας σε ενισχυμένο χρώμα, καλύπτοντας υπέρυθρα μήκη κύματος πέρα από την ανθρώπινη οπτική περιοχή .Credit: NASA / JPL-Caltech / UCLA / MPS / DLR / IDA

"Παρά το γεγονός ότι οι διαδικασίες των συγκρούσεων από ουράνια σώματα κυριαρχούν στην επιφανειακή γεωλογία στη Δήμητρα, έχουμε εντοπίσει συγκεκριμένες παραλλαγές χρωμάτων στην επιφάνεια, που  δείχνουν αλλαγές υλικού που οφείλονται σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση της διαδικασίας αυτών των συγκρούσεων, και τη σύνθεση του υπεδάφους," δήλωσε ο Jaumann.

"Επιπλέον, αυτό δίνει ενδείξεις για υπόγειο στρώμα εμπλουτισμένο σε πάγο και χημικά στοιχεία (volatiles)."

Οι επιστήμονες της αποστολής έδωσαν επίσης στη δημοσιότητα δεδομένα από τις συσκευές Gamma Ray και Neutron Detector (Gamma Ray and Neutron Detector – GraND) του διαστημοπλοίου Dawn, γεγονός που υποδηλώνει την πιθανότητα πάγου κάτω από την  από την επιφάνεια.

Ένα τμήμα του βόρειου ημισφαιρίου της Δήμητρας υπάρχουν δεδομένα καταμέτρησης νετρονίων που αποκτήθηκαν από το όργανο ακτίνων Γάμμα, και τον ανιχνευτή νετρονίων (GRaND), όργανα που βρίσκονται στο διαστημόπλοιο Dawn της NASA Dawn spacecraft.Credit: NASA / JPL-Caltech / UCLA / ASI / INAF

Νετρόνια και ακτίνες γάμμα παράγονται από κοσμικές ακτίνες που με τις αλληλεπιδράσεις τους με τα επιφάνεια υλικά παρέχουν ένα δακτυλικό αποτύπωμα των χημικού εμπλουτισμού σε κάθε μέτρο εδαφικού στρώματος (regolith) της Δήμητρας ,τη ''φυτική'' γη του πλανήτη (topsoil).

Το GRaND ανίχνευσε  λιγότερα νετρόνια κοντά στους πόλους της Δήμητρας από ότι στον ισημερινό, υποδεικνύοντας μια υψηλότερη συγκέντρωση υδρογόνου στα υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη, ίσως λόγω του παγωμένου νερού κοντά στην επιφάνεια των πολικών περιοχών.

«Οι αναλύσεις μας θα τεστάρουν μια μακροχρόνια πρόβλεψη ότι ο πάγος νερού μπορεί να επιβιώσει ακριβώς κάτω από την κρύα επιφάνεια που βρίσκεται για δισεκατομμύρια χρόνια σε μεγάλο γεωγραφικό πλάτος στη Δήμητρα», δήλωσε ο Tom Prettyman, επικεφαλής του GRaND και του ''Dawn'' συν-ερευνητής στο Επιστημονικό Ινστιτούτο Πλανητικών Επιστημών (Planetary Science Institute), στην Tucson, της Αριζόνα.

Οι επιστήμονες έχουν συγκλονιστεί από τις διαφορές στο υπέδαφος σε διάφορα σημεία σε όλη την Δήμητρα , όπως παρατηρούν από το φασματόμετρο ορατής και υπέρυθρης χαρτογράφησης (visible and infrared mapping spectrometer VIR).

Στο ακανόνιστου σχήματος κρατήρα ‘’Haulani’’ , ιδίως, βρήκαν μια διαφορετική αναλογία των υλικών επιφάνειας από αυτά που βρίσκονται γύρω του.

Ο Κρατήρας ‘’Haulani’’ απεικονίζεται με φασματόμετρο στην ορατή και την υπέρυθρη χαρτογράφηση του VIR, που βρίσκεται στο διαστημόπλοιο ‘’Dawn’’ της NASA .Credit: NASA / JPL-Caltech / UCLA / ASI / INAF

"Έγχρωμες εικόνες ‘’ψευδοχρωμάτων του κρατήρα ‘’Haulani’’  δείχνουν ότι το υλικό, που προέκυψε από ανασκαφή σε σημείο όπου κατέπεσε ουράνιο σώμα,  είναι διαφορετικό από τη γενική σύνθεση της επιφάνεια της Δήμητρας. Η ποικιλία των υλικών συνεπάγεται είτε ότι υπάρχει ένα μικτό στρώμα κάτω, ή ότι η πτώση η ίδια άλλαξε τις ιδιότητες των υλικών, "δήλωσε η Μαρία Cristina de Sanctis, η επικεφαλής  του VIR , του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής (National Institute of Astrophysics), στη Ρώμη.

Το όργανο VIR εντόπισε νερό στο νεαρό κρατήρα ‘’Oxo’’, πλάτους εννέα χιλιομέτρων στο βόρειο ημισφαίριο της Δήμητρας. Αυτό το νερό θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα σε  ορυκτά ή με τη μορφή του πάγου. Είναι το μόνο μέρος στην επιφάνεια της Δήμητρας, όπου έχει εντοπιστεί νερό μέχρι στιγμής. 

ΠΗΓΗ: cosmosmagazine.com

Προσαρμογή : Astronomy& Science

Ο νάνος πλανήτης Δήμητρα έχει αλμυρό νερό και εμφανίζεται γεωλογικά ενεργός

Εικόνες υψηλής ανάλυσης από την τροχιακή διαστημοσυσκευή Dawn Orbiter της NASA δείχνουν ότι ο μεγαλύτερος αστεροειδής του ηλιακού μας συστήματος μπορεί να έχει έναν αρχαίο υπόγειο ωκεανό, αλλά πάνω σε αυτό ορισμένοι επιστήμονες είναι δύσπιστοι...

Εστία, ο αστεροειδής ο οποίος μας μιλάει για την παιδική ηλικία του Ηλιακού μας Συστήματος

Η διερεύνηση των παλαιότερων και λιγότερο γνωστών φάσεων της ιστορίας του Ηλιακού μας Συστήματος, όταν ο νεαρός τότε Ήλιος μας, εξακολουθούσε να περιβάλλεται από ενα δίσκο αερίου και σκόνης, όταν οι πλανήτες του άρχισαν να σχηματίζονται, είναι μάλλον μια από τις πιο σύνθετες προκλήσεις της σύγχρονης πλανητικής επιστήμης. Τα ουράνια σώματα που σχηματίστηκαν την εποχή εκείνη, και που σώζονται άθικτα μέχρι σήμερα είναι λίγα και στην πλειονότητα των περιπτώσεων το συμπαντικό τους παρελθόν, η ανάμνηση τους  από τις πανάρχαιες διαδικασίες οι οποίες σημάδεψαν τη γέννηση του Ηλιακού Συστήματος έχει ακυρωθεί ή αλλοιωθεί με κάποιο τρόπο από τα περιβάλλοντα στα οποία εκτέθηκαν ή από μεταγενέστερα γεγονότα που διαμόρφωσαν την εξέλιξή τους.

Καλλιτεχνική άποψη για ένα νεαρό Ηλιακό Σύστημα. Πίστωση: NASA

Για δεκαετίες, ο αστεροειδής Εστία (Vesta) υπήρξε ένας από τους πιο αξιόπιστους μάρτυρες αυτού του αρχαίου παρελθόντος: συγκεκριμένα, η επιβίωση του λεπτού, ηφαιστειακού της φλοιού από τις πτώσεις* ουρανίων αντικειμένων πάνω της (αστεροειδείς, μετεωρίτες), αφενός μας μας προβληματίζει, και αφετέρου μας κάνει να αναθεωρούμε τις γνώσεις μας  για το πόσο βίαιο ήταν το Ηλιακό μας Σύστημα στα...νιάτα του. Ωστόσο μόλις πρόσφατα, τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από την αποστολή Dawn της NASA, η οποία φθάνει τώρα στο τέλος της αφού ερεύνησε με επιτυχία και τον αστεροειδή, πλανήτη νάνο πιο σωστά Δήμητρα (Ceres), έφερε στο φως την πιθανότητα η ανάμνηση του αστεροειδή Εστία να μην είναι και τόσο ...καλή όσο πιστεύαμε.

H περιστροφή της Εστίας, από τη αποστολή Dawn. Εικόνα Gif Βικιπαίδεια .

Από τη μία πλευρά, οι κρατήρες οι οποίοι δημιουργήθηκαν από πτώσεις άλλων ουράνιων αντικειμένων πάνω στην επιφάνεια της τα τελευταία 4 δισεκατομμύρια χρόνια, φαίνεται να έχουν σβήσει τα ίχνη των πολύ παλαιότερων που σχηματίστηκαν στον λεγόμενο περιαστρικό, η περιηλιακό δίσκο (circumsolar disk). Από την άλλη πλευρά, το πιθανότερα μεγαλύτερο πάχος του φλοιού αυτού της κρούστας αν θέλετε, σε σχέση με αυτό που πρότειναν οι μετεωρίτες τύπου HED (όπου η αποστολή Dawn επιβεβαίωσε ότι είναι θραύσματα του αστεροειδή Εστία τα οποία έπεσαν πάνω στη Γη) κάνει τις πληροφορίες που παρέχονται από την επιβίωση της κρούστας αυτής πολύ ασαφείς.

Άρα λοιπόν, αρχίζουμε από την αρχή; Τα αποτελέσματα μιας διεθνούς ομάδας ερευνητών με επικεφαλής τον Diego Turrini του Ινστιτούτου Αστροφυσικής και Πλανητολογίας INAF-IAPS, στη Ρώμη, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Icarus, διατείνονται διαφορετικά. " Όλα έχουν να κάνουν με την αλλαγή της προοπτικής μας, με το πως δηλαδή βλέπουμε τα πράγματα, όπου αντί να εστιάζουμε μόνο στα καταστροφικά αποτελέσματα των πτώσεων (από ουράνια σώματα) όπως κάναμε μέχρι τώρα, θα πρέπει να δούμε και την εποικοδομιτική πλευρά του θέματος", εξηγεί ο Diego Turrini. "Κάθε πτώση αφαιρεί υλικό από την επιφάνεια της Εστίας, αλλά ταυτόχρονα φέρνει και νέο υλικό πάνω της", συνεχίζει ο Vladimir Svetsov, μέλος της ομάδας και συν-συγγραφέας της μελέτης "Με την εξισορρόπηση των δύο αυτών αποτελεσμάτων είναι δυνατό να εξάγουμε περισσότερα ακριβέστερες πληροφορίες από τα δεδομένα της απόστολος Dawn και των μετεωριτών τύπου HED ".

Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών μελετών των μετεωριτών τύπου HED είχαν αποκαλύψει τα τελευταία χρόνια πώς σε μερικούς από αυτούς τους μετεωρίτες υπάρχει υπεραφθονία  νερού και σιδηρόφιλων στοιχείων (δηλαδή τα στοιχεία που δείχνουν συγγένεια με τα μέταλλα και ως εκ τούτου αναμένεται να είναι κυρίως διαχωρισμένα στο μεταλλικό πυρήνα της Εστίας) και έτσι δημιουργούνται ανώτερα όρια για την όλη παρουσία τους σε όλο το φλοιό της Εστίας.


Ανάλογα με τη σύνθεσή του κάθε αντικειμένου (για παράδειγμα ένας βραχώδης αστεροειδής ή ένας κομήτης), κάθε πτώση μπορεί να δώσει ένα ή και τα δύο από αυτά τα υλικά, τροποποιώντας τη σύνθεση του φλοιού: η ομάδα αναρωτήθηκε τότε εάν ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τα όρια που υπάρχουν σε όλο το φλοιό της Εστίας για αυτά τα υλικά τα οποία καθορίζονται από τα αντικείμενα HED σε συνεργασία με τα δεδομένα που παρέχει η αποστολή Dawn, για να περιορίσουν, να φιλτράρουν κατά μια έννοια την πρωταρχική ροή των πτώσεων στην Εστία και, κατά συνέπεια, την πανάρχαια ιστορία του Ηλιακού μας Συστήματος.


"Αντί να επικεντρωθούμε στην άμεση αναζήτηση της πραγματικής εξελικτικής πορείας του αρχέγονου Ηλιακού Συστήματος, στη μελέτη μας χρησιμοποιούμε μια προσέγγιση τύπου "Σέρλοκ Χόλμς" που δείχνει πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα καταστρεπτικά και εποικοδομητικά αποτελέσματα των πτώσεων, έτσι ώστε να αποκλειστούν όλα εκείνα τα  σενάρια που είναι αδύνατον να υπάρξουν (ως ασύμβατα με παρατηρησιακά και εργαστηριακά δεδομένα), αφήνοντας μόνο τα ρεαλιστικά ", εξηγεί ο Guy Consolmagno, επίσης μέλος της ομάδας και συν-συγγραφέας της μελέτης. "Ο Σέρλοκ Χολμς, δήλωσε, ότι θα εξαλείψει το αδύνατο, αλλά μερικές φορές δεν είναι τόσο εύκολο να παραδεχτούμε τι είναι αδύνατο" προσθέτει ο Consolmagno. "Η Εστία που βρήκαμε, όταν έφτασε η αποστολή Dawn, ήταν διαφορετική από αυτή που περιμέναμε, όμως, πρέπει να ασχοληθούμε με την υπάρχουσα Εστία, και όχι με την Εστία που θεωρούσαμε οτι υπάρχει ".

Δεδομένου του μεγάλου αριθμού παραμέτρων που μπορούν να ποικίλουν σε αυτόν τον τύπο έρευνας, η ομάδα επικεντρώθηκε σε μια μελέτη βασισμένη στη δημιουργία και τη μετανάστευση του πλανήτη Δία. Οι επιστήμονες πιστεύουν τώρα ότι ο γιγαντιαίος αέριος γίγαντας πλανήτης σχηματίστηκε σε μια διαφορετική περιοχή του Ηλιακού μας Συστήματος από αυτόν που βρίσκεται σήμερα, και στη συνέχεια μετανάστευσε σταδιακά στην τρέχουσα τροχιά του.

Τα αποτελέσματα που αποκτήθηκαν από την ομάδα δείχνουν πως αυτή η προσέγγιση όχι μόνο επιτρέπει να διαπιστωθεί εάν ο Δίας έχει μεταναστεύσει ή όχι, αλλά επίσης επιτρέπει να περιοριστεί και το πόσο μετανάστευσε,  "Ενώ μπορούμε να εξετάσουμε μόνο ένα υποσύνολο όλων των προτεινόμενων σεναρίων μετανάστευσης, εξισορροπώντας τη διάβρωση που επήλθε πάνω στο φλοιό (στην Εστία) από τις πτώσεις, με την προσαύξηση υδάτων και μάζας, πράγμα που μας επιτρέπει να απορρίψουμε τρία σενάρια από τα τέσσερα που προσομοιώσαμε". εξηγεί ο Svetsov "Ενώ μια μέτρια μετανάστευση του Δία κατά περίπου 0,25 ΑΜ (Αστρονομικές Μονάδες) είναι σύμφωνη με τα δεδομένα, πρέπει να εξαιρεθούν μεγαλύτερες μεταναστεύσεις (μέχρι 1ΑΜ) ή ακόμα και καμιά μετανάστευση".

"Η πιο καινοτόμος πτυχή των αποτελεσμάτων μας είναι πιθανώς το γεγονός ότι η κοινή χρήση των πληροφοριών που παρέχει η αποστολή Dawn και τα αντικείμενα HEDs επιτρέπει να γίνονται για πρώτη φορά ποσοτικές συγκρίσεις μεταξύ διαφορετικών μοντέλων", καταλήγει ο Turrini. "Ο κύριος μας στόχος σε αυτή τη μελέτη ήταν να δώσει στην πλανητική επιστημονική κοινότητα ένα νέο εργαλείο έρευνας. Οι διάφορες ομάδες που συμμετέχουν σε όλο τον κόσμο στη μελέτη της προέλευσης του Ηλιακού μας Συστήματος μπορούν τώρα να τη χρησιμοποιήσουν για να επαληθεύσουν τα μοντέλα τους, καθώς και τα και τα σενάρια εξέλιξης του".


Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Icarus στο άρθρο : Η αργή προσαύξηση και διάβρωση του φλοιού του αστεροειδή Εστία η οποία καταγράφηκε από Ευκρίτες και Διογονίτες (τύποι μετεωριτών) ως ένα αστροχημικό παράθυρο στο σχηματισμό του Δία και την πρώιμη εξέλιξη του Ηλιακού μας Συστήματος από τους D. Turrini, V. Svetsov, G. Consolmagno, S. Sirono, Μ. Jutzi

Η μελέτη στον ιστότοπο arxiv.org : https://arxiv.org/abs/1804.06150

--------------------*--------------------

*Με τη λέξη "πτώση"  αναφερόμαστε στην πτώση ουρανίων σωμάτων πάνω στην επιφάνεια ενός άλλου αντικειμένου

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

http://www.inaf.it/en/inaf-news/vesta-tell-us-about-the-childhood-of-the-solar-system

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Έτοιμο να «ακουμπήσει» τη Δήμητρα το Dawn

 Στην τελική ευθεία του προορισμού του έχει εισέλθει το διαστημικό σκάφος Dawn που θα πλησιάσει και θα εξερευνήσει τη Δήμητρα (Ceres), έναν πλανήτη νάνο στο μέγεθος της Ελλάδας που δεν έχει δεχθεί επισκέψεις μέχρι σήμερα. Το σκάφος χρησιμοποιεί έναν πρωτοποριακό κινητήρα ιόντων και μετά από ένα επικό ταξίδι περίπου οκτώ ετών αναμένεται να προσεγγίσει την Δήμητρα και να τεθεί σε τροχιά γύρω της την Παρασκευή.
Το Dawn το 2011 είχε επισκεφθεί τον αστεροειδή Εστία, το δεύτερο μεγαλύτερο αντικείμενο της Ζώνης των Αστεροειδών μετά τη Δήμητρα. «Η Δήμητρα παραμένει ένα μυστήριο για μας» αναφέρει ο Κρίστοφερ Ράσελ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής. Τα μόνα που είναι γνωστά για τον πλανήτη νάνο στον οποίο ανακαλύφθηκαν πρόσφατα πίδακες υδρατμών, είναι ότι καλύπτεται από ένα παχύ στρώμα πάγου. Αυτό υποδηλώνει ότι κάτω από το παγωμένο κάλυμμα μπορεί να κρύβεται μια θάλασσα.

Πηγή: tovima

Η «πυραμίδα» της Δήμητρας.

Το όρος Ahuna Mons έχει ύψος πέντε χιλιάδων μέτρων

Το Ahuna Mons από ψηλά μοιάζει με μια τεράστια πυραμίδα. Credit: (NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA)

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα εντυπωσιακές κοντινές εικόνες του όρους Ahuna Mons που βρίσκεται πάνω στον πλανήτη νάνο Δήμητρα. Το όρος έχει ύψος πέντε χιλιάδες μέτρα με απότομες αλλά ομαλές πλαγιές και από ψηλά μοιάζει με μια γιγάντια πυραμίδα. «Κανένας δεν περίμενε στη Δήμητρα ένα βουνό σαν το Ahuna Mons. Ακόμη δεν έχουμε κάποια ικανοποιητική θεωρία για το πώς σχηματίσθηκε» δήλωσε ο Κρις Ράσελ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Λος 'Αντζελες (UCLA), επικεφαλής επιστήμων της αποστολής Dawn το σκάφος της οποίας βρίσκεται σε τροχιά γύρω από την Δήμητρα.

Μια από τις νέες κοντινές εικόνες του Ahuna Mons στη Δήμητρα

Οι κηλίδες

Τον Μάρτιο του 2015 μετά από ένα πολυετές ταξίδι στο ηλιακό μας σύστημα το σκάφος Dawn έφτασε στον ανεξερεύνητο πλανήτη νάνο Δήμητρα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σώμα της Ζώνης των Αστεροειδών που εκτείνεται ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία.

Όταν πλησίασε το «Dawn» στη Δήμητρα εντόπισε δύο ασυνήθιστα λαμπερές κηλίδες μέσα στη λεκάνη ενός κρατήρα διαμέτρου 98 χλμ. Ο κρατήρας ονομάστηκε Occator. Η φύση αυτών των κηλίδων παραμένει αδιευκρίνιστη, ωστόσο οι ερευνητές εικάζουν ότι πρόκειται για πάγο ή άλατα που ήρθαν στην επιφάνεια λόγω κάποιας πρόσκρουσης. Άλλοι επιστήμονες εικάζουν ότι πιθανώς πρόκειται για ένα ηφαίστειο που αντί για πυρακτωμένα υλικά εκτοξεύει νερό. Πριν από λίγους μήνες διαπιστώθηκε ότι στον κρατήρα σχηματίζεται τακτικά ομίχλη η παρουσία της οποίας σύμφωνα με τους ειδικούς ενισχύει το σενάριο της παρουσίας πάγου σε αυτόν.

Σχετικό βίντεο ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ Science

Νέα εντυπωσιακή φωτογραφία του νάνου πλανήτη Δήμητρα με τη μυστηριώδη λάμψη.

Το σκάφος Dawn (Αυγή) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) τράβηξε ίσως τις καλύτερες μέχρι σήμερα φωτογραφίες της Δήμητρας, του νάνου πλανήτη που βρίσκεται στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ 'Αρη-Δία.

Το Dawn φωτογράφησε τον κρατήρα Occator (Σβαρνιστής - όνομα αγροτικού θεού των Ρωμαίων), που έχει πλάτος 92 χιλιομέτρων και βάθος τεσσάρων χιλιομέτρων, όπου φαίνεται καθαρά η έντονα φωτεινή περιοχή στο κέντρο, η οποία έχει τόσο προβληματίσει τους επιστήμονες για την προέλευσή της.

Σύμφωνα με τις τελευταίες ενδείξεις, η μυστηριώδης ανάκλαση προέρχεται από άλατα μέσα στον κρατήρα, τα οποία είναι υπολείμματα που παρέμειναν εκεί, όταν κάποιο αλμυρό υγρό ανάβλυσε από το υπέδαφος, πάγωσε και τελικά εξαχνώθηκε, καθώς ο πάγος μετατράπηκε σε ατμούς.

Είναι η πέμπτη φορά που η «Αυγή» πέρασε πάνω από τη Δήμητρα σε ύψος 1.480 χιλιομέτρων. Ήδη το σκάφος ανέβηκε σε ύψος 7.200 χιλιομέτρων για το επόμενο πέρασμά του.

To Dawn είναι το πρώτο σκάφος που έφθασε στη Δήμητρα τον Μάρτιο του 2015 και έκτοτε την μελετά με την κάμερα και τα επιστημονικά όργανά του. Προηγουμένως, μεταξύ Ιουλίου 2011-Σεπτεμβρίου, είχε επισκεφθεί τον πρωτοπλανήτη Εστία, ένα από τα μεγαλύτερα σώματα στη ζώνη των αστεροειδών.

Δείτε τη εικόνα:

Πηγή:enikos.gr
 Εικόνα: NASA

H NAΣA επιλέγει δύο αποστολές για να εξερευνήσουν το πρώιμο Ηλιακό μας σύστημα

(Αριστερά) καλλιτεχνική απεικόνιση του διαστημικού οχήματος ‘’Λούση’’ (Lucy) καθώς πετάει πάνω από τον Τρωικό αστεροειδή ‘’Ευρυβάτη’’ – έναν από τους έξι διαφορετικούς και επιστημονικά σημαντικούς Τρώες αστεροειδείς που αξίζει να μελετηθεί. Οι ‘’Τρωικοί αστεροειδείς’’ (Trojans) είναι απολιθώματα του σχηματισμού των πλανητών, γεγονός που θα δώσει σημαντικές ενδείξεις για την πρώιμη ιστορία του Ηλιακού μας συστήματος. (Δεξιά) ή  ‘’Ψυχή’’ (Psyche), η πρώτη αποστολή σε ένα κόσμο από μέταλλο που ονομάζεται: ’Ψυχή 16’’ (16 Psyche) που  θα χαρτογραφήσει τα χαρακτηριστικά, τη δομή, τη σύνθεση, και το μαγνητικό του πεδίο, εξετάζοντας ένα τοπίο αντίθετο με οτιδήποτε έχει εξερευνηθεί ποτέ πριν. Η ‘’Ψυχή’’ θα μας διδάξει για τους κρυμμένους πυρήνες της Γης, του Άρη, του Ερμή και της Αφροδίτης.

Εικόνα: SwRI και SSL / Peter Rubi

Η NASA έχει επιλέξει δύο αποστολές που έχουν τη δυνατότητα να ανοίξουν νέα ‘’παράθυρα’’ για μία από τις πρώτες εποχές στην ιστορία του Ηλιακού μας συστήματος - σε μια περίοδο λιγότερο από 10 εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννηση του Ήλιου μας. Οι αποστολές, γνωστές σαν ‘’Λούση’’ και ‘’Ψυχή’’, επιλέχθηκαν από πέντε φιναλίστ και θα προχωρήσουν στη διαμόρφωση της αποστολής, με στόχο την εκτόξευσή τους το 2021 και το 2023, αντίστοιχα.

"Η Λούση θα επισκεφθεί μια περιοχή με  περιβάλλον από πλούσια ύλη. Τους μυστηριώδεις Τρωικούς αστεροειδείς του Δία. Ενώ η Ψυχή θα μελετήσει ένα μοναδικό μεταλλικό αστεροειδή που ποτέ δεν έχουμε επισκεφθεί στο παρελθόν", δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, συνεργατικός διοικητής της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NAΣA στην Ουάσιγκτον. "Αυτό είναι του τι σημαίνουν τα προγράμματα αποστολών εξερεύνησης  - το να επισκεπτόμαστε με τόλμη μέρη που ποτέ πριν δεν έχει δει κανείς, έτσι ώστε να εφαρμοστεί αυτό που λέμε : πρωτοποριακή επιστήμη."

Η Λούση, ένα ρομποτικό διαστημικό σκάφος, που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί τον Οκτώβριο του 2021. Έχει προοριστεί να φτάσει στο πρώτο του ''στόχο'', στη κύρια ζώνη των αστεροειδών, το 2025. Από το 2027-2033, η Λούση θα εξερευνήσει έξι Τρωικούς αστεροειδείς του Δία. Αυτοί οι αστεροειδείς ''παγιδευμένοι'' από τη βαρύτητα του Δία σε δύο σμήνη που μοιράζονται την τροχιά του πλανήτη, ένα να ηγείται και ένα να έπεται του Δία στη 12ετή διάρκειας περιφορά του γύρω από τον ήλιο. Οι Τρώες, όπως αλλιώς λέγονται οι Τρωικοί αστεροειδείς, πιστεύεται ότι είναι λείψανα μίας  πολύ παλιάς εποχής στην ιστορία του Ηλιακού μας συστήματος, και μπορεί να έχουν σχηματιστεί πολύ πιο πέρα ​​από την τρέχουσα τροχιά του Δία.

«Πρόκειται για μια μοναδική ευκαιρία», είπε ο Harold F. Levison, κύριος ερευνητής της αποστολής Λούση από το Νοτιοδυτικό Ερευνητικό Ινστιτούτο (Southwest Research Institute) στο Μπουλντέρ του Κολοράντο. "Επειδή οι ‘’Τρώες’’ είναι απομεινάρια του αρχέγονου υλικού που σχημάτισε τους εξωτερικούς πλανήτες, κατέχουν ζωτικής σημασίας ενδείξεις για την αποκρυπτογράφηση της ιστορίας του Ηλιακού συστήματος. Η Λούση, όπως το ανθρώπινο απολίθωμα από το οποίο πήρε το όνομά της, θα φέρει επανάσταση στην κατανόηση της προέλευσής μας.

Η Λούση θα βασιστεί στην επιτυχία της αποστολής Νέοι Ορίζοντες (New Horizons) της NAΣA στον Πλούτωνα και την ζώνη Κάιπερ (Kuiper Belt), χρησιμοποιώντας νεότερες εκδόσεις των επιστημονικών οργάνων  Ράλφ και Λόρι (RALPH and LORRI) που βοήθησαν στο να αναδειχτούν τα επιτεύγματα της αποστολής. Αρκετά μέλη της ομάδας της  αποστολής Λούση είναι επίσης βετεράνοι της αποστολής Νέοι Ορίζοντες . Η Λούση, επίσης, θα βασιστεί στην επιτυχία της αποστολής Όσιρις- Ρέξ (OSIRIS-Rex) στον αστεροειδή Μπενού (Bennu), με το όργανο  ΟΤΕΣ (OTES) και με αρκετά μέλη της ομάδας  Όσιρις- Ρέξ.

Η αποστολή ''Ψυχή'' θα εξερευνήσει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αντικείμενα στην κύρια ζώνη των αστεροειδών - ένα τεράστιο μεταλλικό αστεροειδή, που είναι γνωστός ως ''Ψυχή 16'', περίπου τρεις φορές πιο μακριά από τον Ήλιο από ότι είναι η Γη. Αυτός ο αστεροειδής έχει περίπου 130 μίλια (210 χιλιόμετρα) διάμετρο, και σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους αστεροειδείς που είναι βραχώδη ή παγωμένα σώματα, πιστεύεται ότι αποτελείται κυρίως από μεταλλικό σίδηρο και νικέλιο, παρόμοια με τον πυρήνα της Γης. Οι επιστήμονες αναρωτιούνται αν η ''Ψυχή'' θα μπορούσε να είναι ένας εκτεθειμένος πυρήνας ενός πρώιμου πλανήτη που θα μπορούσε να ήταν τόσο μεγάλος όσο ο πλανήτης Άρης, ο οποίος όμως έχασε τα βραχώδη εξωτερικά στρώματά του, σαν αποτέλεσμα από μια σειρά βίαιων συγκρούσεων πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.

Η αποστολή θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς οι πλανήτες και τα άλλα σώματα αποχωρίζονται τα στρώματα τους  - συμπεριλαμβανομένων των πυρήνων, των μανδύων και των φλοιών τους -  στην πρώιμη ιστορία τους.

"Αυτή είναι μια ευκαιρία να εξερευνήσουμε ένα νέο τύπο κόσμων - όχι ένα βραχώδη ή από πάγο, αλλά από μέταλλο," δήλωσε ο κύριος ερευνητής της αποστολής ''Ψυχή'' Lindy Elkins-Tanton του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα (Arizona State University) στο Τέμπε. ‘’Η ''Ψυχή 16'' είναι το μόνο γνωστό αντικείμενο του είδους του στο Ηλιακό σύστημα, και αυτός είναι ο μόνος τρόπος που οι άνθρωποι θα επισκεφθούν ποτέ τους έναν πυρήνα. Μαθαίνουμε για το εσώτερο Διάστημα επισκεπτόμενοι το εξώτερο  Διάστημα. "

Η ''Ψυχή'', επίσης, μια ρομποτική αποστολή, έχει ως στόχο να ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2023, φθάνοντας σε αστεροειδή το 2030, με τη βαρύτητα της Γης που θα βοηθήσει τους ελιγμούς του διαστημοπλοίου το 2024 ( Η λεγόμενη βαρυτική σφενδόνη) και θα περάσει από τον  Άρη το 2025.

Εκτός από την επιλογή των αποστολών ''Λούση'' και ''Ψυχή'' για την υλοποίηση του προγράμματος, η υπηρεσία θα επεκτείνει τη χρηματοδότηση για ένα επιπλέον έτος για το πρόγραμμα ‘’Κάμερα Κοντινών Αντικειμένων στη Γη (Near Earth Object Camera- NEOCam). Το διαστημικό τηλεσκόπιο NEOCam έχει σχεδιαστεί για να ερευνά τις περιοχές του Διαστήματος που βρίσκονται πλησιέστερα προς την τροχιά της Γης, όπου μπορεί να βρεθούν δυνητικά επικίνδυνοι αστεροειδείς.

"Αυτές είναι πραγματικές εξερευνητικές αποστολές που ενσωματώνονται στην ευρύτερη στρατηγική της NAΣA που ερευνά το πώς σχηματίστηκε και εξελίχθηκε το Ηλιακό μας σύστημα " δήλωσε ο Jim Green Πλανητικός διευθυντής της NAΣA. "Έχουμε εξερευνήσει βραχώδεις πλανήτες, γίγαντες αερίων, και μια σειρά από άλλα αντικείμενα σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο. ''Η Λούση'' θα παρατηρήσει τα αρχέγονα απομεινάρια που είναι πέρα μακριά, έξω στο Ηλιακό μας σύστημα, ενώ η ''Ψυχή'' θα παρατηρήσει άμεσα το εσωτερικό ενός πλανητικού σώματος. Αυτά τα πρόσθετα κομμάτια του παζλ θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε πώς σχηματίζονται ο Ήλιος και η οικογένειά του, οι  πλανήτες,  πως αυτό αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, δημιουργώντας μέρη όπου η ζωή θα μπορούσε να αναπτυχθεί και να διατηρηθεί -. Και τι επιφυλάσσει το μέλλον  "

Η κατηγορία με αποστολές εξερευνητικών Προγραμμάτων, όπως αυτές, είναι σχετικά χαμηλού κόστους, και η ανάπτυξή τους έχει σαν ανώτατο όριο περίπου τα 450 εκατομμύρια δολάρια. Διαχειρίζονται για το τμήμα Πλανητικής Επιστήμης της NAΣA (NASA’s Planetary Science Division ) από το γραφείο προγράμματος πλανητικών αποστολών (Planetary Missions Program Office) στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων του Μάρσαλ (Marshall Space Flight Center), στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Οι αποστολές σχεδιάστηκαν και διευθύνονται από έναν κύριο ερευνητή, ο οποίος συγκεντρώνει μια ομάδα επιστημόνων και μηχανικών, για την αντιμετώπιση βασικών ερωτημάτων της επιστήμης για το Ηλιακό σύστημα.

Το χαρτοφυλάκιο των  εξερευνητικών Προγραμμάτων περιλαμβάνει 12 κύριες επιλογές, όπως η αποστολή ‘’Αγγελιαφόρος’’ (MESSENGER) που μελέτησε τον Ερμή, η αποστολή Dawn για την εξερεύνηση των αστεροειδών Εστία και Δήμητρα (Vesta and Ceres), και την αποστολή ''Διορατικό Προσεδαφιστή του Άρη'' (InSight Mars lander), που έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί τον Μάιο του 2018.

Άλλες αποστολές της NAΣA για αστεροειδείς ξεκίνησαν με την αποστολή ''Κοντινή Τροχιά   του αστεροειδή Έρως'' (NEAR orbiter of asteroid Eros), η οποία έφτασε το 2000, και συνεχίζει με την αποστολή ''Αυγή'' (Dawn), η οποία βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Εστία και τώρα βρίσκεται σε μια παρατεταμένη φάση της αποστολής της στον αστεροειδή Δήμητρα. Η αποστολή Οσιρις- Ρέξ (OSIRIS-Rex), η οποία εκτοξεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 2016, επιταχύνει  προς το σημείο συνάντησης της με τον αστεροειδή Μπενού (Bennu) το 2018, και θα παραδώσει ένα δείγμα πίσω στη Γη το 2023. Κάθε αποστολή εστιάζει σε μια διαφορετική πτυχή της επιστήμης των αστεροειδών, έτσι ώστε  να δώσει στους επιστήμονες μια ευρύτερη εικόνα του σχηματισμού και της εξέλιξης του Ηλιακού μας συστήματος.

Διαβάστε περισσότερα για το Πρόγραμμα Discovery της NASA και τις αποστολές της στη διεύθυνση: 

https://discovery.nasa.gov/missions.cfml

Dwayne Brown / Laurie Cantillo
Headquarters, Washington
202-358-1726 / 202-358-1077
dwayne.c.brown@nasa.gov / laura.l.cantillo@nasa.gov

Τελευταία ενημέρωση: 4 Ιανουαρίου 2017

Αρθρογράφος: Karen Northon

ΠΗΓΗ: nasa.gov
             el.science.wikia.com 

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

Για διορθώσεις ή συμπληρώματα: gikasd63@hotmail.com