Αστεροειδής ή Κομήτης;

 Ένας περίεργος μπλε διαστημικός βράχος με την ονομασία  "Φαέθων" σε ενα κοντινό του Πέρασμα από τη Γη.

Καλλιτεχνική απεικόνιση για τον μπλε αστεροειδή 3200 Phaethon

Εικόνα: Heather Roper / University of Arizona

Από το Νόξβιλ μια πόλη στην αμερικανική πολιτεία Τενεσί και έδρα της κομητείας Νοξ:   - Ένας παράξενος, μπλε αστεροειδής που συμπεριφέρεται σαν κομήτης, και φαίνεται να είναι υπεύθυνος για τις Διδυμίδες, την  ετήσια βροχή μετεώρων, έκανε ενα κοντινό πέρασμα από τη Γη, δίνοντας στους αστρονόμους την ευκαιρία να μελετήσουν το αντικείμενο αυτό με πρωτοφανείς λεπτομέρειες. Διαπίστωσαν ότι ο αστεροειδής αυτός είναι ακόμα πιο περίπλοκος από ότι είχαν φανταστεί.

Ο αστεροειδής 3200 Φαέθων, όπως είναι και η επίσημη του ονομασία, είναι ένας ιδιαίτερος βράχος προερχόμενος από το αχανές διάστημα με ένα σπάνιο μπλε χρώμα και έχει μια εξαιρετικά έκκεντρη τροχιά, όπου πλησιάζει πάρα πολύ τον Ήλιο, και στην συνέχεια κατευθύνεται έξω από την τροχιά του Άρη. Μια του τροχιά διαρκεί περίπου 1,4 Γήινα έτη. Αυτό το είδος τροχιάς είναι πιο τυπικό για τους κομήτες παρά για τους αστεροειδείς.

Αλλά, ενώ ο Φαέθων ενεργεί σαν κομήτης, εντούτοις δεν μοιάζει με κομήτη. Όταν οι κομήτες πλησιάζουν τον Ήλιο, σχηματίζουν έναν νέφος γνωστό ως "κόμη", και μια μακριά ουρά σκόνης και αερίου. Ωστόσο, ο Φαέθων μοιάζει περισσότερο με ένα μικροσκοπικό σωματίδιο το οποίο "επιπλέει" στο διάστημα

Στις 16 Δεκεμβρίου του 2017 ο αστεροειδής Φαέθων έκανε την πλησιέστερη προσέγγισή του στη Γη από το 1974, περνώντας σε απόσταση 6,4 εκατομμύρια μίλια (10,3 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον πλανήτη μας. Ενώ οι ερασιτέχνες αστρονόμοι "σημάδεψαν" με τα τηλεσκόπια τους προς το διαστημικό αυτό βράχο για να παρατηρήσουν το ιστορικό αυτό πέρασμα flyby που λένε στην αλλοδαπήν. Οι αστρονόμοι στα αστεροσκοπεία σε ολόκληρο τον κόσμο άδραξαν την ευκαιρία να μάθουν περισσότερα σχετικά με το αντικείμενο αυτό, καθώς και την προέλευση του.  

Ο Teddy Kareta, απόφοιτος του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, ο οποίος διεξήγαγε διεθνή προσπάθεια να διερευνήσει τον αστεροειδή Φαέθων κατά τη διάρκεια της κοντινής του πτήσης, παρουσίασε  τα συμπεράσματα της ομάδας του στην 50ή ετήσια συνάντηση της Διεύθυνσης Πλανητικών Επιστημών της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στις 23 Οκτωβρίου. Ο Kareta και οι συνεργάτες του παρακολούθησαν τη κοντινή αυτή προσέγγιση του Φαέθων χρησιμοποιώντας τη συσκευή Υπέρυθρων τηλεσκοπίων της NASA (NASA's Infrared Telescope Facility) στο όρος Mauna Kea στη Χαβάη και το τηλεσκόπιο Tillinghast στο όρος Hopkins στην Αριζόνα.

Ένα από τα ευρήματά του μπορεί να ανατρέψει την τρέχουσα επικρατούσα θεωρία σχετικά με την προέλευση του αστεροειδή Φαέθων. Οι αστρονόμοι έχουν από καιρό υποψιαστεί ότι ο Φαέθων είναι ένα κομμάτι του πολύ μεγαλύτερου μπλε αστεροειδούς (και μικρού πλανήτη)  με την ονομασία "Παλλάς". "Ωστόσο, η Λευκάγεια (ή η ανακλαστικότητα αγγλ.albedo) του αστεροειδή Παλλάς είναι περίπου δύο φορές περισσότερη από αυτή που βρήκαμε για τη Λευκάγεια του αστεροειδή Φαέθων", ανέφερε ο Kareta. Με μία Λευκάγεια περίπου 8 %, ο Φαέθων είναι ελαφρώς φωτεινότερος από ενα καιόμενο ξυλάνθρακα. και μόνο περίπου το ήμισυ φωτεινός όπως ο αστεροειδής Παλλάς, δήλωσε επίσης ο Kareta.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η επιφάνεια του Φαέθων είναι εξίσου μπλε, πράγμα που σημαίνει ότι το αντικείμενο αυτό έχει "καεί ομοιόμορφα" ή "μαγειρεύτηκε" θα λέγαμε, από τη θερμότητα του Ήλιου. Το μπλε χρώμα του Αστεροειδή Φαέθων υποδεικνύει ότι ο βράχος αυτός έχει θερμανθεί πάρα πολύ έντονα, δήλωσε ο Kareta. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του γύρω από τον Ήλιο, ο Φαέθων αποκτά θερμοκρασίες έως και 1.500 βαθμούς Φαρενάιτ (800 βαθμούς Κελσίου), οι οποίες είναι "τόσο καυτές  ώστε τα μέταλλα στην επιφάνεια του να στρεβλώνονται" δήλωσε επίσης ο Kareta.

Η Δημιουργία των Διδυμίδων.  

Η ετήσια βροχή μετεώρων με την ονομασία"Διδυμίδες", το μήνα Δεκέμβριο, είναι το μόνο φαινόμενο βροχής μετεώρων το οποίο φαίνεται να προέρχεται από οτιδήποτε άλλο εκτός από έναν κομήτη. Οι κομήτες είναι παγωμένα σώματα που περιέχουν μείγμα πάγου, βράχου, σκόνης και υπέρψυχρου, κατεψυγμένου αν προτιμάτε, αερίου. Όταν ένας κομήτης πλησιάσει στον Ήλιο, μερικά από αυτά τα υλικά εξατμίζονται, και μικρά κομμάτια του κομήτη αποκολλώνται, αφήνοντας πίσω τους ένα ίχνος μικρών θραυσμάτων, φανταστείτε σαν μικρά ψίχουλα στο διάστημα. Όταν η Γη περνάει από ένα τέτοιο ίχνος θραυσμάτων,έχουμε αυτό το φαντασμαγορικό μερικές φορές φαινόμενο το οποίο ο λαός μας ονομάζει "πεφταστέρια".

Το διάγραμμα αυτό δείχνει την μεγάλης εκκεντρότητας τροχιά του αστεροειδή Φαέθων

Εικόνα: NASA JPL

Οι αστεροειδείς όπως ο Φαέθων είναι βραχώδη αντικείμενα που δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο που κάνουν οι κομήτες όταν πλησιάζουν τον Ήλιο, και οι αστρονόμοι δεν είναι σίγουροι πως ο Φαέθων θα μπορούσε να δημιουργήσει τις Διδυμίδες. Πριν ανακαλυφθεί ο Φαέθων, το 1983, οι αστρονόμοι δεν είχαν ιδέα από πού προέρχονταν οι Διδυμίδες. Έχοντας παρατηρήσει όμως, ότι η τροχιά του Φαέθων ταιριάζει με το ίχνος των θραυσμάτων που προκαλεί το φαινόμενο των Διδυμίδων, οι αστρονόμοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Φαέθων πρέπει να είναι το αίτιο και η πηγή του φαινομένου αυτού.

Το πώς ακριβώς ο Φαέθων δημιούργησε το ίχνος αυτό των θραυσμάτων παραμένει ένα μυστήριο, δήλωσε ο Kareta. Ενώ είναι πιθανό ότι το υλικό που σαρώνεται από την επιφάνεια του αστεροειδούς θα μπορούσε να δημιουργήσει θραύσματα. "Η ποσότητα σκόνης που σαρώνεται από την επιφάνεια του αστεροειδή δεν είναι αρκετά κοντά έτσι ώστε να διατηρήσει τις Διδυμίδες ", δήλωσε ο Kareta. Μια πιθανότητα είναι ότι ο Φαέθων συγκρούστηκε με ένα άλλο αντικείμενο στο διάστημα και οι Διδυμίδες είναι τα συντρίμμια από αυτή τη "καταστροφική διάλυση", δήλωσε και πάλι ο Kareta. "Έτσι, σε αυτή την περίπτωση, ουσιαστικά βλέπετε τη σκόνη, η οποία είναι σαν μια αιματοχυσία, μια τρομακτική εικόνα, από αυτό το πραγματικά βίαιο γεγονός".

Και ο Kareta συνεχίζει. "Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ο Φαέθων είναι ένας αδρανής κομήτης, ή ένας κομήτης που μετατράπηκε σε έναν αστεροειδή με την πάροδο του χρόνου. Αν αυτό ήταν κάτι σύνηθες σε κάποιο βαθμό στο παρελθόν, ίσως δημιούργησε τις Διδυμίδες με τον γνωστό τρόπο, αφήνοντας πίσω του αυτά τα υπολείμματα κομήτη ... αλλά από τότε, έχει "μαγειρευτεί" και απενεργοποιηθεί, και απλά μοιάζει με βράχο".

Ο Φαέθων μπορεί να μοιάζει περισσότερο με αστεροειδή παρά με κομήτη, αλλά εμφανίζει τις ιδιότητες και των δύο τύπων αντικειμένων. Δεν έχει τη κόμη και την ουρά που είναι χαρακτηριστικές για τους κομήτες, αλλά απελευθερώνει "μια μικρή ουρά από σκόνη όταν πλησιάζει τον Ήλιο σε μια διαδικασία που πιστεύεται ότι είναι παρόμοια με μια ξηρή ρωγμή που παρατηρείται στις κοίτες των ποταμών κατά την απογευματινή ζέστη" , Δήλωσαν αξιωματούχοι του Πανεπιστημίου της Αριζόνα σε μια τους δήλωση. "Αυτό το είδος δραστηριότητας έχει παρατηρηθεί μόνο σε δύο αντικείμενα σε ολόκληρο το Ηλιακό μας σύστημα - τον αστεροειδή Φαέθων, και ένα άλλο, παρόμοιο αντικείμενο που φαίνεται να θολώνει τη γραμμή που παραδοσιακά θεωρείται ότι χαρακτηρίζει τους κομήτες και τους αστεροειδείς.

 DESTINY +...: Μια αποστολή στον αστεροειδή  Φαέθων

Τα ευρήματα αυτής της νέας έρευνας θα βοηθήσουν τους επιστήμονες με την Ιαπωνική Αεροδιαστημική εξερευνητική υπηρεσία (Japan Aerospace Exploration Agency -JAXA), η οποία σχεδιάζει επί του παρόντος μια αποστολή στον αστεροειδή Φαέθων. Η αποστολή αυτή ονομάζεται DESTINY + (συντομογραφία από τα αρχικά των λέξεων : Demonstration and Experiment of Space Technology Interplanetary Voyage, Phaethon Fyby and Dust Science) και αυτή τη στιγμή προβλέπεται να εκτοξευτεί το 2022.

Η αποστολή DESTINY + θα περάσει από τον αστεροειδή Φαέθων, καθώς και από άλλα Γεωπλήσια αντικείμενα, για να μελετήσει πώς εξάγεται η σκόνη από αυτά τα αντικείμενα. Αυτό θα βοηθήσει στην εξήγηση της μικροσκοπικής ουράς σκόνης που παρατηρήται στον Φαέθων. Η αποστολή DESTINY + επίσης θα μπορούσε να βοηθήσει τους επιστήμονες να καταλάβουν εάν ο Φαέθων είναι ένας αστεροειδής, ένας κομήτης ή κάτι άλλο. "Είναι ίσως κάπου στη μέση," δήλωσε ο Kareta.

Από την  Hanneke Weitering, Space.com Staff Writer 

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://www.space.com/42236-weird-blue-asteroid-phaethon.html?utm_content=bufferfbce1&utm_medium=social&utm_source=facebook

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Τα βαρυτικά κύματα μπορούν να μας δώσουν μετρήσεις εξαιρετικής ακρίβειας για το ρυθμό διαστολής του Σύμπαντος

Πριν από είκοσι χρόνια, οι επιστήμονες συγκλονίστηκαν όταν συνειδητοποίησαν ότι το Σύμπαν μας όχι μόνο διαστέλλεται, αλλά ότι και οτι αυτό γίνεται όλο και πιο γρήγορα με την πάροδο του χρόνου.

Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Σικάγο, UChicago όπως είναι η διεθνής του ονομασία, εκτιμούν ότι θα μπορούσαν να έχουν μια εξαιρετικά ακριβή μέτρηση του ρυθμού διαστολής του Σύμπαντος μέσα σε πέντε έως δέκα χρόνια με βάση τη αρχική ανίχνευση της πρώτης σύγκρουσης αστέρων νετρονίων από το συμβολόμετρο LIGO. Εικόνα: Robin Dienel/The Carnegie Institution for Science 

Ο ακριβής προσδιορισμός του ρυθμού διαστολής του Σύμπαντος, ο οποίος ονομάζεται "Σταθερά του Hubble" από τον φημισμένο αστρονόμο και απόφοιτο του Πανεπιστημίου του Σικάγο Edwin Hubble, ήταν εκπληκτικά δύσκολη. Από τότε οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν δύο μεθόδους για τον υπολογισμό τον ρυθμό αυτό, και έτσι ήλθαν στο φως τόσο συγκλονιστικά όσο και διαφορετικά αποτελέσματα. Αλλά η περσινή εκπληκτική καταγραφή βαρυτικών κυμάτων τα οποία προέρχονταν από μια σύγκρουση αστέρων νετρονίων πρόσφερε έναν τρίτο τρόπο υπολογισμού της σταθεράς του Hubble.

Αυτό ήταν μόνο ένα σημείο από τα δεδομένων της σύγκρουσης αυτής, αλλά σε μια νέα εργασία (paper) που δημοσιεύθηκε στις 17 Οκτωβρίου στο περιοδικό Nature, τρεις επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο εκτιμούν ότι δεδομένου του πόσο γρήγορα οι ερευνητές είδαν την πρώτη σύγκρουση αστέρων νετρονίων, θα μπορούσαν να έχουν μια πολύ ακριβή μέτρηση για τη σταθερά του Hubble μέσα σε πέντε έως δέκα χρόνια.

"Η σταθερά του Hubble σας δηλώνει το μέγεθος και την ηλικία του Σύμπαντος. Ήταν το "Άγιο δισκοπότηρο" από τη γέννηση της κοσμολογίας. Υπολογίζοντας αυτό με βαρυτικά κύματα θα μπορούσαμε να έχουμε μια εντελώς νέα προοπτική για το Σύμπαν ", δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Daniel Holz, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ο οποίος συνυπέγραψε τον πρώτο αυτό υπολογισμό από την ανακάλυψη του το 2017. "Το ερώτημα είναι: Πότε θα αλλάξει το παιχνίδι για την κοσμολογία;"

Το 1929, ο Edwin Hubble ανακοίνωσε ότι με βάση τις παρατηρήσεις του για γαλαξίες οι οποίοι βρίσκονται πέρα από τον Γαλαξία μας. Οι γαλαξίες αυτοί φαινόταν να απομακρύνονται από εμάς-και όσο πιο μακριά ήταν ο γαλαξίας, τόσο πιο γρήγορα απομακρύνονταν. Αυτός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεωρίας της "Μεγάλης Έκρηξης"  Big Bang όπως θα την συναντήσετε, και έτσι ξεκίνησε μια αναζήτηση σχεδόν για ένα αιώνα για τον ακριβή ρυθμό με τον οποίο συμβαίνει αυτό.

Για να υπολογιστεί ο ρυθμός με τον οποίο το Σύμπαν διαστέλλεται και ο άλλος είναι το πόσο γρήγορα ένα αντικείμενο απομακρύνεται από μας εξαιτίας της διαστολής, οι επιστήμονες χρειάζονται δύο αριθμούς. Ο πρώτος αριθμός ή η πρώτη ποσότητα μπορούμε να πούμε, είναι η απόσταση από ένα μακρινό αντικείμενο του Σύμπαντος, εάν το βλέπετε μέσα από ένα τηλεσκόπιο, και η δεύτερη ποσότητα είναι σχετικά εύκολο να προσδιοριστεί, επειδή το φως που βλέπετε όταν κοιτάτε ένα μακρινό άστρο μετατοπίζεται στο ερυθρό (ή ερυθρομετατοπίζεται) καθώς απομακρύνεται από εμάς. Οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν αυτό το "κόλπο" για να δουν πόσο γρήγορα κινείται ένα αντικείμενο για περισσότερο από έναν αιώνα - είναι σαν το φαινόμενο Doppler, στο οποίο μια σειρήνα αλλάζει ηχητικό τόνο καθώς περνάει ένα ασθενοφόρο από μπροστά μας.

Η κάμερα σκοτεινής ενέργειας έλαβε αυτές τις φωτογραφίες της φωτεινής λάμψης που προέκυψε από τον απόηχο της σύγκρουσης αστέρων νετρονίων, η οποία εξασθένησε τις επόμενες εβδομάδες. Ευγενική προσφορά της έρευνας Dark Energy

Σημαντικές ερωτήσεις στους υπολογισμούς

Αλλά για να υπάρξει ένα ακριβές μέτρο της απόστασης είναι πολύ πιο δύσκολο. Παραδοσιακά, οι αστροφυσικοί χρησιμοποιούν μια τεχνική που ονομάζεται "Απόσταση Κοσμικής Κλίμακας", στην οποία η φωτεινότητα ορισμένων μεταβλητών αστέρων και Υπερκαινοφανών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή μιας σειράς συγκριτικών στοιχείων, τα οποία φτάνουν έως το συγκεκριμένο αντικείμενο. "Το πρόβλημα είναι ότι, αν ερευνήσετε περαιτέρω, θα δείτε οτι υπάρχουν πολλά βήματα με πολλές υποθέσεις κατά μήκος του δρόμου", δήλωσε ο Holz.

Ίσως οι Υπερκαινοφανείς (τύπου Ια ή Πρότυπα κηρία) που χρησιμοποιούνται ως δείκτες απόστασης δεν είναι τόσο συνεπείς όσο πιστεύονταν. Ίσως για άλλους να σκεφτόμαστε λανθασμένα για ορισμένους τύπους Υπερκαινοφανών, ή υπάρχει κάποιο άγνωστο σφάλμα στη μέτρηση των αποστάσεων σε κοντινά αστέρια. "Υπάρχει πολύ περίπλοκη αστροφυσική σε αυτό τον τομέα, η οποία θα μπορούσε να καταργήσει με διάφορους τρόπους τις μετρήσεις μας", δήλωσε και πάλι ο Holz.

Ο άλλος σημαντικός τρόπος για τον υπολογισμό της σταθεράς Hubble είναι να κοιτάξουμε τη Κοσμική Ακτινοβολία Υποβράθρου - ο παλμός του φωτός που δημιουργήθηκε στην αρχή του Σύμπαντος, και ο οποίος είναι ακόμα ελαφρώς ανιχνεύσιμος. Και είναι επίσης πολύ χρήσιμο, οτι αυτή η μέθοδος βασίζεται ακόμα σε υποθέσεις σχετικά με το πώς λειτουργεί το Σύμπαν.

Το εκπληκτικό είναι ότι αν και οι επιστήμονες κάνουν τους υπολογισμούς τους, και είναι σίγουροι για τα αποτελέσματά τους, εν τούτοις οι υπολογισμοί αυτοί δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Για παράδειγμα κάποιος λέει ότι το Σύμπαν επεκτείνεται σχεδόν κατά 10% ταχύτερα από έναν άλλο που έχει άλλη γνώμη. "Αυτό είναι ενα  σημαντικό κοσμολογικό ερώτημα αυτή τη στιγμή", δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Hsin-Yu Chen, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και τώρα συνεργάτης του προγράμματος Black Hole Initiative του πανεπιστημίου Χάρβαρντ. 

Στη συνέχεια, οι ανιχνευτές LIGO έλαβαν την πρώτη τους ρυτίδωση στο υφαντό του χωροχρόνου από τη σύγκρουση δύο αστέρων νετρονίων το περασμένο έτος. Αυτό όχι μόνο συγκλόνισε τους παρατηρητές του φαινομένου, αλλά και το ίδιο το πεδίο ολόκληρης της Αστρονομίας: Το να νιώθεις τόσο το βαρυτικό κύμα όσο και να παρατηρείς τον απόηχο από το φως της σύγκρουσης αυτής με ένα τηλεσκόπιο, έδωσε σε εμάς τους επιστήμονες ένα ισχυρό νέο εργαλείο. "Ήταν ένα είδος μιας εκπληκτικής υπεραφθονίας," δήλωσε ο Holz.

Τα βαρυτικά κύματα προσφέρουν έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο υπολογισμού της σταθεράς του Hubble. Όταν δύο ογκώδη αστέρια συντρίβονται το ένα πάνω στο άλλο, στέλνουν ρυτιδώσεις, κυματισμούς αν προτιμάτε, στον ιστό του χωροχρόνου, οι οποίες μπορούν να ανιχνευθούν στη Γη. Μετρώντας το σήμα αυτό, οι επιστήμονες μπορούν να έχουν μια υπογραφή της μάζας και της ενέργειας των συγκρουόμενων αστέρων. Όταν συγκρίνουν αυτή την υπογραφή αυτή με τη δύναμη των βαρυτικών κυμάτων, μπορούν να συμπεράνουν το πόσο μακριά είναι το σημείο αυτό.

"Η μέτρηση αυτή είναι καθαρότερη και έχει λιγότερες υποθέσεις για το Σύμπαν, γεγονός της δίνει μεγαλύτερη ακρίβεια", δήλωσε ο  Holz. Μαζί με τον Scott Hughes στο MIT, ο Holz πρότεινε την ιδέα να γίνει η μέτρηση αυτή με βαρυτικά κύματα συνδυαζόμενη με μετρήσεις τηλεσκοπίων από το 2005. Το μόνο ερώτημα είναι πόσο συχνά οι επιστήμονες θα μπορούσαν να "συλλάβουν"  τα γεγονότα αυτά, και πόσο καλά θα ήταν τα δεδομένα από αυτά τα γεγονότα.

" Όσο πάει γίνεται και πιο ενδιαφέρον"

Η εργασία (paper) προβλέπει ότι μόλις οι επιστήμονες ανιχνεύσουν 25 ενδείξεις από συγκρούσεις  αστέρων νετρονίων, θα μετρήσουν τη διαστολή του Σύμπαντος με ακρίβεια 3%. Με 200 μετρήσεις, ο αριθμός αυτός περιορίζεται στο 1% !

"Ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα όταν πήραμε τις προσομοιώσεις", είπε ο Chen. "Ήταν σαφές ότι θα μπορούσαμε να φτάσουμε στην ακρίβεια, και θα μπορούσαμε να φτάσουμε γρήγορα."

Ένας ακριβής, νέος αριθμός για τη σταθερά του Hubble θα ήταν συναρπαστικός ανεξάρτητα από την απάντηση, λένε οι επιστήμονες. Για παράδειγμα, ένας πιθανός λόγος για την αναντιστοιχία στις άλλες δύο μεθόδους είναι ότι η φύση της ίδιας της βαρύτητας μπορεί να έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου. Η ένδειξη μπορεί επίσης να ρίξει φως στη σκοτεινή ενέργεια, μια μυστηριώδη δύναμη υπεύθυνη για την διαστολή του Σύμπαντος.

"Σταθήκαμε τυχεροί με τη σύγκρουση που είδαμε πέρυσι - ήταν κοντά μας, έτσι ήταν σχετικά εύκολη η ανίχνευση και η ανάλυσή της", δήλωσε η Maya Fishbach μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Πανεπιστημίου του Σικάγο και συν-συγγραφέας στην εργασία. "Οι μελλοντικές ανιχνεύσεις θα είναι πολύ πιο μακριά, αλλά μόλις φτάσουμε στην επόμενη γενιά τηλεσκοπίων, θα πρέπει να είμαστε σε θέση να ανακαλύψουμε ισοδύναμα για αυτές τις μακρινές ανιχνεύσεις".

Τα συμβολόμετρα LIGO είναι προγραμματισμένα να ξεκινήσουν ενα νέο κύκλο παρατηρήσεων τον Φεβρουάριο του 2019, με τους Ιταλούς ομολόγους τους τα συμβολόμετρα VIRGO. Χάρη σε μια αναβάθμιση, οι ευαισθησίες των ανιχνευτών αυτών θα είναι πολύ υψηλότερες - επεκτείνοντας τον αριθμό και την απόσταση των αστρονομικών γεγονότων που μπορούν να παρατηρήσουν.

"Αναμένεται να γίνεται ακόμα ολοένα και πιο ενδιαφέρον από εδώ και πέρα", δήλωσε ο Holz.

Οι συντάκτες έκαναν υπολογισμούς στο Κέντρο Πληροφορικής του Πανεπιστημίου του Σικάγου.

Από τον LOUISE LERNER, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ CHICAGO

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://scitechdaily.com/gravitational-waves-provide-precise-measurement-of-the-universes-rate-of-expansion/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Πέντε μυστήρια του Καθιερωμένου Πρότυπου τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν

Το Καθιερωμένο Πρότυπο (Standard Model) είναι ένα πανέμορφο πράγμα. Είναι η πιο ενδελεχής θεωρία της σωματιδιακής φυσικής, απίστευτα ακριβής και σωστή στις προβλέψεις της. Καθορίζει μαθηματικά τα 17 δομικά στοιχεία της φύσης: έξι Κουάρκς, έξι Λεπτόνια, τέσσερα σωματίδια φορείς δυνάμεων, και το μποζόνιο Higgs. Τα στοιχεία αυτά διέπονται, κυβερνώνται θα λέγαμε, από τις ηλεκτρομαγνητικές, τις αδύναμες και τις ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις.

Εικόνα: Sandbox Studio, Chicago με Ana Kova

"Όσο για το ερώτημα "Τι είμαστε; " το Καθιερωμένο Πρότυπο έχει την απάντηση", λέει ο Saúl Ramos, ερευνητής στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (National Autonomous University of Mexico-UNAM). "Μας λέει ότι κάθε αντικείμενο του Σύμπαντος δεν είναι ανεξάρτητο, και ότι κάθε σωματίδιο υπάρχει για έναν λόγο."

Το καθιερωμένο Πρότυπο δημιουργία του Fermilab. Πηγή:http://scienceblogs.com/startswithabang/2012/07/06/now-that-weve-got-the-higgs-whats-next/ 

Τα τελευταία 50 χρόνια ένα τέτοιο σύστημα επέτρεψε στους επιστήμονες να ενσωματώσουν τη σωματιδιακή φυσική σε μια ενιαία εξίσωση η οποία εξηγεί τα περισσότερα από αυτά που μπορούμε να δούμε στον κόσμο γύρω μας.

Παρά τη μεγάλη προγνωστική δύναμη του, το Καθιερωμένο Πρότυπο δεν απαντά σε πέντε κρίσιμα ερωτήματα, γι 'αυτό και οι φυσικοί των στοιχειωδών σωματιδίων γνωρίζουν ότι έχουν ακόμα πολύ δουλειά.

 Εικόνα: Sandbox Studio, Chicago με Ana Kova

1. Γιατί τα νετρίνα έχουν μάζα;
Τρία από τα σωματίδια του Καθιερωμένου Πρότυπου είναι διαφορετικοί τύποι νετρίνων. Το Καθιερωμένο Πρότυπο προβλέπει ότι, όπως τα φωτόνια, τα νετρίνα δεν πρέπει να έχουν μάζα.

Ωστόσο, οι επιστήμονες έχουν βρει ότι οι τρεις τύποι νετρίνων ταλαντεύονται ή μετασχηματίζονται το ένα στο άλλο, καθώς κινούνται. Αυτό το "τρικ" είναι εφικτό μόνο επειδή τα νετρίνα τελικά έχουν μάζα.

  "Αν χρησιμοποιήσουμε τις θεωρίες που έχουμε σήμερα, παίρνουμε λάθος απάντηση", λέει ο André de Gouvêa, καθηγητής στο Northwestern University.

Το Καθιερωμένο Πρότυπο έχει κάνει λάθος για το νετρίνο. Αυτό που μένει τώρα είναι να δούμε πόσο λάθος έχει κάνει. Εν τέλει, τα νετρίνα τα οποία έχουν μάζα είναι πολύ μικρά.

Είναι ότι το Καθιερωμένο Πρότυπα απέτυχε, ή υπάρχουν περισσότερα που δεν γνωρίζουμε για τα νετρίνα; Μερικά πειραματικά αποτελέσματα έχουν δείξει, για παράδειγμα, ότι μπορεί να υπάρχει ένας τέταρτος τύπος νετρίνων που ονομάζεται "αποστειρωμένο νετρίνο" (sterile neutrino) το οποίο δεν έχουμε ακόμη ανακαλύψει.

Εικόνα: Sandbox Studio, Chicago με Ana Kova

2. Τι είναι η σκοτεινή ύλη;
Οι επιστήμονες συνειδητοποίησαν ότι κάτι τους είχε διαφύγει όταν παρατήρησαν ότι οι γαλαξίες περιστρέφονταν πολύ γρηγορότερα από ότι θα έπρεπε, με βάση την βαρυτική έλξη της ορατής ύλης. Περιστρέφονταν τόσο γρήγορα ώστε θα έπρεπε να έχουν διαμελιστεί. Υπάρχει κάτι που δεν μπορούμε να δούμε, στο οποίο οι επιστήμονες έχουν δώσει το προσωνύμιο "Σκοτεινή Ύλη", και το οποίο θα πρέπει να δίνει πρόσθετη μάζα και συνεπώς σοβαρή έλξη στους γαλαξίες αυτούς.

Η σκοτεινή ύλη θεωρείται ότι αποτελεί το 26% των περιεχομένων του σύμπαντος. Αλλά δεν περιλαμβάνεται στο Καθιερωμένο Πρότυπο.

Οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους για να μελετήσουν αυτή τη μυστηριώδη ύλη, και να εντοπίσουν τα δομικά της στοιχεία. Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να δείξουν ότι η σκοτεινή ύλη αλληλεπιδρά με κάποιο τρόπο με την κανονική ύλη, "θα χρειαζόταν ακόμα ένα νέο πρότυπο, αλλά θα σήμαινε ότι το νέο αυτό μοντέλο και το Καθιερωμένο Πρότυπο συνδέονται", λέει η Andrea Albert, ερευνήτρια στο Εθνικό Εργαστήριο SLAC του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, το οποίο μελετά τη σκοτεινή ύλη, μεταξύ άλλων, στο Παρατηρητήριο High-Altitude Water Cherenkov στο Μεξικό. "Κάτι τέτοιο θα άλλαζε σε τεράστιο βαθμό το παιχνίδι."

Εικόνα: Sandbox Studio, Chicago με Ana Kova

3. Γιατί υπάρχει τόση ύλη στο Σύμπαν;
Κάθε φορά που δημιουργείται ένα σωματίδιο ύλης  - για παράδειγμα, σε μια σύγκρουση σωματιδίων στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ή στη διάσπαση ενός άλλου σωματιδίου - κανονικά, το αντίστοιχό σωματίδιο αντιύλης συνοδεύει τη διαδικασία. Όταν συναντώνται ίσες ποσότητες σωματιδίων ύλης και αντιύλης, το ενα σωματίδιο αφανίζει το ένα το άλλο.

Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι όταν το Σύμπαν σχηματίστηκε κατά τη Μεγάλη έκρηξη (the Big Bang), η ύλη και η αντιύλη θα έπρεπε να έχουν παραχθεί σε ίσα μέρη. Ωστόσο, κάποιοι μηχανισμοί κράτησαν την ύλη και την αντιύλη μακριά από το συνηθισμένο πρότυπο ...ολοκληρωτικής καταστροφής, και έτσι το Σύμπαν γύρω μας κυριαρχείται από ύλη.

Το Καθιερωμένο Πρότυπο δεν μπορεί να εξηγήσει αυτήν την ανισορροπία. Πολλά διαφορετικά πειράματα μελετούν την ύλη και την αντιύλη στην αναζήτηση ενδείξεων ως προς το τι επηρέασε τι ισορροπίες.

Εικόνα: Sandbox Studio, Chicago με Ana Kova

4. Γιατί επιταχύνεται η διαστολή του Σύμπαντος;
Στο παρελθόν οι επιστήμονες πριν να βρεθούν στη θέση να υπολογίσουν την διαστολή του Σύμπαντος, υπέθεταν ότι είχε ξεκινήσει γρήγορα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, και στη συνέχεια, με την πάροδο του χρόνου, είχε αρχίσει να επιβραδύνεται (Βάσει της Νευτώνειας λογικής). Γι 'αυτό ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία η ανακάλυψη τη δεκαετία του '90 ότι, όχι μόνο η διαστολή του σύμπαντος δεν επιβραδύνθηκε, αλλά αντίθετα στην πραγματικότητα επιταχύνθηκε.


Οι τελευταίες μετρήσεις από το διαστημικά τηλεσκόπια Hubble της ΝΑΣΑ και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, και Γαία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος δείχνουν ότι οι γαλαξίες απομακρύνονται από μας με ταχύτητα 75,4 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Αυτή η ταχύτητα πολλαπλασιάζεται για κάθε επιπλέον Μεγαπαρσέκ, δηλαδή απόσταση 3,2 εκατομμυρίων ετών φωτός, σε σχέση με τη θέση μας.

Ο ρυθμός αυτός πιστεύεται ότι προέρχεται από μια ανεξήγητη ιδιότητα του χωροχρόνου η οποία ονομάζεται "Σκοτεινή ενέργεια", η οποία ωθεί το Σύμπαν σε όλο και μεγαλύτερη διόγκωση. Θεωρείται ότι αποτελεί το 68% περίπου της ενέργειας του Σύμπαντος. "Αυτό είναι κάτι πολύ θεμελιώδες που κανένας δεν θα μπορούσε να προβλέψει απλά και μόνο μόνο "κοιτάζοντας" το Καθιερωμένο Πρότυπο", λέει ο de Gouvêa.

Εικόνα: Sandbox Studio, Chicago με Ana Kova

5. Υπάρχει σωματίδιο που να σχετίζεται με τη δύναμη της βαρύτητας;
Το Καθιερωμένο Πρότυπο δεν σχεδιάστηκε για να εξηγήσει τη βαρύτητα. Αυτή η τέταρτη και η ασθενέστερη δύναμη της φύσης δεν φαίνεται να έχει καμία επίδραση στις υποατομικές αλληλεπιδράσεις που εξηγεί το Καθιερωμένο Πρότυπο.


Οι θεωρητικοί φυσικοί όμως πιστεύουν ότι ένα υποατομικό σωματίδιο το οποίο ονομάζεται Βαρυτόνιο (graviton στα Αγγλικά - προσέξτε, όχι Βαρυόνιο) μπορεί να μεταδώσει τη βαρύτητα με τον ίδιο τρόπο που τα σωματίδια που ονομάζονται Φωτόνια είναι φορείς της  ηλεκτρομαγνητικής δύναμης.

"Μετά την επιβεβαίωση της ύπαρξης βαρυτικών κυμάτων από το συμβολόμετρο LIGO, αναρωτιόμαστε τώρα: Ποιο είναι το μικρότερο δυνατό βαρυτικό κύμα; Αυτό είναι σχεδόν σαν να ρωτούσα τι είναι το Βαρυτόνιο  ", λέει ο Alberto Güijosa, καθηγητής στο Ινστιτούτο Πυρηνικών Επιστημών του UNAM.

Περισσότερα για να εξερευνήσετε
Αυτά τα πέντε μυστήρια είναι τα μεγάλα ζητήματα της φυσικής στον 21ο αιώνα, δηλώνει ο Ramos. Ωστόσο, λέει, υπάρχουν ακόμα πιο θεμελιώδη αινίγματα, : Ποια είναι η πηγή της γεωμετρίας χωροχρόνου; Πώς τα σωματίδια αποκτούν την ιδιοστρομφορμή τους (spin) ; Γιατί η ισχυρή πυρηνική δύναμη είναι τόσο δυνατή, ενώ η ασθενής πυρηνική δύναμη είναι τόσο αδύναμη;

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να εξερευνήσουμε, λέει ο Güijosa. "Ακόμη και αν καταλήξουμε να έχουμε στα χέρια μας μια τελική και τέλεια θεωρία για τα πάντα, θα συνεχίσουμε να κάνουμε πειράματα σε διαφορετικές καταστάσεις για να προωθήσουμε τα όριά της θεωρίας αυτής".


"Είναι ένα πολύ κλασικό παράδειγμα της επιστημονικής μεθόδου σε δράση" λέει ο Albert. "Με κάθε απάντηση έρχονται περισσότερες ερωτήσεις. Και...δεν έχει γίνει τίποτα ακόμα... 

Θεμελιώδη σωματίδια και αλληλεπιδράσεις. Εικόνα: http://thedutchparadigm.org/wp-content/uploads/2015/09/particle.gif

Από: Oscar Miyamoto Gomez

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://www.symmetrymagazine.org/article/five-mysteries-the-standard-model-cant-explain

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Νέοι αστερισμοί, νέος ουρανός !

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Fermi αλλάζει τον ουρανό με αστερισμούς...ακτίνων Γάμμα !

Νέοι, ανεπίσημοι αστερισμοί εμφανίζονται σε αυτήν την κινούμενη εικόνα του ουρανού χαρτογραφημένοι από το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων Γάμμα Fermi της NASA. Οι επιστήμονες του προγράμματος Fermi επινόησαν τους αστερισμούς αυτούς για να δώσουν έμφαση στο δέκατο έτος λειτουργίας της αποστολής. Το ΔΤ  Fermi έχει χαρτογραφήσει περίπου 3.000 πηγές ακτίνων Γάμμα - 10 φορές μεγαλύτερος από τον αριθμό που ήταν γνωστός πριν από την εκτόξευσή του, και συγκρίσιμο με τον αριθμό των φωτεινών αστεριών στους παραδοσιακούς αστερισμούς. Εικόνα: NASA

Πριν από πολύ καιρό, οι παρατηρητές του ουρανού συνέδεσαν νοητά τα φωτεινότερα αστέρια του νυχτερινού τους ουρανού σε σχεδιαστικές δομές, οι οποίες απεικονίζουν  ζώα, ήρωες, τέρατα και ακόμη και επιστημονικά όργανα δημιουργώντας έτσι μια επίσημη συλλογή από 88 αστερισμούς. Πρόσφατα οι επιστήμονες  με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο ακτίνων Γάμμα Fermi της NASA επινόησαν ένα σύνολο σύγχρονων αστερισμών που δημιουργήθηκε από πηγές  ακτίνων γάμμα στον ουρανό για να γιορτάσουν το 10ο έτος λειτουργίας της αποστολής.

Οι νέοι αστερισμοί περιλαμβάνουν μερικούς χαρακτήρες από τους σύγχρονους μύθους. Ανάμεσά τους είναι ο Μικρός Πρίγκιπας, η στρέβλωση του χρόνου από τον TARDIS της ταινίας "Doctor Who", τον θρυλικό Godzilla και της "φλογερής του εκπνοής" , το κινούμενο με αντίδραση Ύλης- Αντιύλης διαστημόπλοιο U.S.S. Enterprise από τη διάσημη σειρά "Star Trek: The Original Series" και από το πρασινόμορφο Hulk, το προϊόν ενός πειράματος ακτίνων γ, το οποίο πήγε... στραβά.

"Η ανάπτυξη αυτών των ανεπίσημων αστερισμών ήταν ένας διασκεδαστικός τρόπος για να επισημανθεί μια δεκαετία επιτεύξεων του ΔΤ Fermi", δήλωσε η Julie McEnery, επιστήμονας του προγράμματος Fermi στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρήνμπελτ στο Μέριλαντ των ΗΠΑ. "Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλοι αυτοί οι αστερισμοί ακτίνων γ έχουν μια σύνδεση με την επιστήμη του ΔΤ Fermi."

Από τον Ιούλιο του 2008, το Τηλεσκόπιο Μεγάλης Περιοχής του ΔΤ Fermi (Fermi’s Large Area Telescope-LAT) σαρώνει κάθε μέρα ολόκληρο τον ουρανό , χαρτογραφόντας και μετρώντας πηγές ακτίνων γάμμα, το φως της υψηλότερης ενέργειας στο Σύμπαν. Η εκπομπή αυτή μπορεί να προέρχεται από Πάλσαρς, εκρήξεις Καινοφανών (nova), τα κατάλοιπα εκρήξεων Υπερκαινοφανών, και τις γιγάντιες φυσαλίδες ακτίνων-Γ οι οποίες βρίσκονται στο δικό μας Γαλαξία, ή υπερμεγέθεις μελανές οπές και εκλάμψεις ακτίνων-Γ - τις πιο ισχυρές εκρήξεις στο Σύμπαν - σε άλλους γαλαξίες.


"Μέχρι το 2015, ο αριθμός διαφορετικών πηγών που χαρτογραφήθηκαν από το LAT του ΔΤ Fermi είχε μεγαλώσει φθάνοντας περίπου τις 3.000 - 10 φορές μεγαλύτερες από τον αριθμό που ήταν γνωστός πριν από την αποστολή", δήλωσε η Elizabeth Ferrara του Goddard, η οποία ηγήθηκε του προγράμματος σχεδιασμού των αστερισμών αυτών. "Για πρώτη φορά, ο αριθμός των γνωστών πηγών ακτίνων γ ήταν συγκρίσιμος με τον αριθμό των φωτεινών αστεριών του ουρανού, και έτσι σκεφτήκαμε ότι ένα νέο σύνολο αστερισμών ήταν ένας πολύ καλός τρόπος για να καταδείξουμε το νόημα της αποστολής".

Οι 21 αστερισμοί ακτίνων Γάμμα περιλαμβάνουν διάσημα ορόσημα - όπως το ανακατασκευασμένο πολεμικό πλοίο της Σουηδίας, το Vasa, το μνημείο της Ουάσινγκτον και το όρος Fuji στην Ιαπωνία - από χώρες οι οποίες συμβάλλουν στην επιστήμη του ΔΤ Fermi. Άλλοι αστερισμοί αντιπροσωπεύουν επιστημονικές ιδέες ή εργαλεία, από την γάτα του Schrödinger - τόσο ζωντανή όσο και νεκρή, χάρη στην κβαντική φυσική - στον Albert Einstein, το Ραδιοτηλεσκόπιο και στην...αράχνη "Μαύρη Χήρα" , το συνώνυμο, η το παρατσούκλι αν θέλετε, μιας τάξης Πάλσαρς τα οποία "εξατμίζουν" τους ατυχείς συνοδούς τους αστέρες.


Η Ferrara και ο Daniel Kocevski, ένας αστροφυσικός στο Marshall Space Flight Center της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, ανέπτυξαν ένα διαδραστικό, διαδικτυακό σύστημα για την παρουσίαση των αστερισμών, με έργα τέχνης από τον Aurore Simonnet, εικονογράφος στο κρατικό πανεπιστήμιο Sonoma στο Rohnert Park της Καλιφόρνια, και ενός χάρτη ακτίνων γ ολόκληρου του ουρανού  από το ΔΤ Fermi. Κάνοντας κλικ σε έναν αστερισμό ενεργοποιείται το έργο τέχνης και το όνομά του, το οποίο περιλαμβάνει έναν σύνδεσμο προς μια σελίδα με περισσότερες πληροφορίες. Άλλοι χειρισμοί  ενεργοποιούν τον ορατό ουρανό και τους επιλεγμένους παραδοσιακούς αστερισμούς.

"Το ΔΤ  Fermi συνεχίζει δυναμικά την αποστολή του, και  ετοιμάζουμε τώρα έναν νέο κατάλογο LAT για όλο τον ουρανό", δήλωσε ο Jean Ballet, μέλος της ομάδας του προγράμματος Fermi στη Γαλλική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας στο Saclay. "Αυτό θα προσθέσει περίπου 2.000 ακόμα πηγές, πολλές από τις οποίες ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό σε φωτεινότητα, εμπλουτίζοντας περαιτέρω αυτούς τους αστερισμούς και αναζωογονώντας τον ουρανό...υψηλής ενέργειας!"


Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο ακτίνων γ Fermi της NASA είναι μια εταιρική συνεργασία αστροφυσικής και σωματιδιακής φυσικής η οποία  αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ, καθώς  και με σημαντικές συμμετοχές από ακαδημαϊκούς φορείς και εταίρους στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Για να εξερευνήσετε περαιτέρω τους αστερισμούς του ΔΤ  επισκεφθείτε τον ιστότοπο:https://fermi.gsfc.nasa.gov/science/constellations/

Από τον  FRANCIS REDDY, NASA’S GODDARD SPACE FLIGHT CENTER

Διαβάστε για το Διαστημικό Τηλεσκόπιο ακτίνων γ Fermi από το ιστολόγιο μας:
http://gikasdimitris.blogspot.com/search?q=%CE%A6%CE%AD%CF%81%CE%BC%CE%B9

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

https://scitechdaily.com/fermi-energizes-the-sky-with-gamma-ray-constellations/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα κόκκινα γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy