Ανιχνεύτηκαν για πρώτη φορά «εκρήξεις» ραδιοκυμάτων μυστηριώδους προέλευσης

Οι αστρονόμοι για πρώτη φορά εντόπισαν «γρήγορες εκρήξεις ραδιοκυμάτων» (Fast Radio Bursts-FRBs), οι οποίες ήσαν επαναλαμβανόμενες. Φαίνεται να προέρχονται από μια κοινή αινιγματική πηγή πολύ πέρα από τον γαλαξία μας. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες είχαν ανιχνεύσει τέτοιες σπάνιες ραδιο-εκρήξεις ως συμβάντα «μιά κι έξω» και ποτέ ως επαναλαμβανόμενα φαινόμενα.

Οι ερευνητές από διάφορες χώρες, με επικεφαλής τη Λάουρα Σπίτλερ του γερμανικού Ινστιτούτου Ραδιο-Αστρονομίας Μαξ Πλανκ στη Βόννη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», ανέφεραν ότι η πηγή του φαινομένου πρέπει να είναι κάποιο υπερβολικά ισχυρό αντικείμενο, που περιοδικά παράγει τέτοιες ραδιο-εκρήξεις σε διάστημα μικρότερο του λεπτού.

This photo shows a three color composite of the Crab Nebula. Sitting in the center is a pulsar — a stellar core similar to what might cause this repeating fast radio burst.
ESO

- See more at: http://www.skyandtelescope.com/astronomy-news/mysterious-radio-burst-repeats-itself-03022016/#sthash.z8jl8Eg0.dpuf

Στη φωτογραφία βλέπουμε μία τρίχρωμη σύνθετη εικόνα του νεφελώματος του Καρκίνου (M1, NGC 1952) . Στο κέντρο υπάρχει ένα Πάλσαρ ένας αστρικός πυρήνας παρόμοιος με αυτό που πιθανόν να προκάλεσε τις επαναλαμβανόμενες «ραδιο-εκρήξεις»

Φωτογραφία ESO

Οι FRBs, που διαρκούν ελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου αλλά είναι πολύ ισχυρές, προβληματίζουν τους επιστήμονες. Για πρώτη φορά εντοπίσθηκε μια τέτοια «έκρηξη» πριν περίπου δέκα χρόνια, αλλά παραμένει άγνωστο τι τις προκαλεί. Έχει προταθεί ως εξήγηση η έκρηξη ενός υπερκαινοφανούς αστέρα (σούπερ-νόβα), η βαρυτική κατάρρευση ενός αστέρα νετρονίων (πάλσαρ) σε μια μαύρη τρύπα ή μια έκρηξη ακτίνων-γάμα.

Όμως η ανακάλυψη επαναλαμβανόμενων σαν φλας FRBs για πρώτη φορά από το ραδιοτηλεσκόπιο Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο -το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο στον κόσμο, με διάμετρο 305 μέτρων- περιπλέκει τα πράγματα και αναζητάται πλέον μια πιο «εξωτική» πηγή προέλευσης (σ.σ. μάλλον όχι εξωγήινοι!).

Μπορείτε να δείτε την πρωτότυπη επιστημονική εργασία ΕΔΩ

ΠΗΓΕΣ : Sfairika.gr
                http://www.skyandtelescope.com/astronomy-news/mysterious-radio-burst-repeats-itself-03022016/

Ταυτόχρονη γέννηση Αστέρων και Πλανητών !

Η Μεγάλη Χιλιοστομετρική/Υποχιλιοστομετρική Συστοιχία ραδιοτηλεσκόπιων της Ατακάμα, (ALMA Atacama Large Millimeter/submillimeter Array -- an array of radio telescopes), αποκάλυψε μια συναρπαστική διαδικασία σχηματισμού αστεριών και πλανητών, στην οποία νεαρά άστρα και πλανήτες αναπτύσσονται ταυτόχρονα !

Ο "HD 142527" είναι ένα νέο αστέρι που βρίσκεται περίπου 450 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Ένας περιστρεφόμενος δίσκος αερίου και κοσμικής σκόνης περιβάλλει το άστρο, ενώ ρέουν  δύο ρεύματα φυσικού αερίου που διατρέχουν κατά μήκος το κενό που βρίσκεται σε αυτό το δίσκο. Αυτές είναι οι πρώτες άμεσες παρατηρήσεις αυτών των ρευμάτων, τα οποία αναμένεται να έχουν δημιουργηθεί από γιγάντιους πλανήτες που ‘’καταβροχθίζουν’’ αέρια καθώς μεγαλώνουν, και τα οποία αποτελούν βασικό στάδιο γέννησης γιγάντιων πλανητών.

Μια ευρέως αποδεκτή και ενδιαφέρουσα θεωρία του σχηματισμού των πλανητών, του λεγόμενου «planetesimal hypothesis» του Viktor Safronov , αναφέρει ότι οι πλανήτες σχηματίζονται από κοσμικούς κόκκους σκόνης που συγκρούονται και κολλάνε μεταξύ τους για να σχηματίσουν ολοένα μεγαλύτερα και μεγαλύτερα σώματα.

Στην εικόνα βλέπουμε μια καλλιτεχνική απεικόνιση  που δείχνει το δίσκο αερίου, ‘’νημάτων’’ και κοσμικής σκόνης που περιβάλλει τον αστέρα HD 142527.

Image credit: ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)/M. Kornmesser    (ESO)/Nick Risinger.

ΠΗΓΗ: Quarks To Quasars

Επέστρεψε στη Γη, μετά από έναν χρόνο στο διάστημα, ο αστροναύτης Σκοτ Κέλι

Συνολικά ο διάσημος και από τις αναρτήσεις του στα κοινωνικά δίκτυα αστροναύτης έχει περάσει 520 μέρες εκτός του πλανήτη μας

Ο αστροναύτης της NASA Σκοτ Κέλι επέστρεψε σήμερα στη Γη, μετά από έναν χρόνο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Για το ταξίδι της επιστροφής επιστρατεύτηκε ένα ρωσικό σκάφος τύπου Σογιούζ, ενώ μαζί του ταξίδεψαν δύο ακόμα ταξιδιώτες.

Αυτή ήταν η τέταρτη αποστολή του Σκοτ Κέλι, γεγονός που σημαίνει ότι έχει περάσει συνολικά 520 ημέρες στο διάστημα. Η τελευταία του αυτή αποστολή είχε σκοπό να μελετήσουν οι ειδικοί την επίδραση του διαστημικού ταξιδιού στο σώμα του αστροναύτη. Η NASA τώρα θα συγκρίνει τα αποτελέσματα με εκείνα του ομοζυγωτικού του διδύμου, που έχει πλέον αποσυρθεί από την ενεργό δράση, Μαρκ Κέλι. Αναμένεται αυτή η «Μελέτη Διδύμων» να φωτίσει νέες πλευρές για τα μελλοντικά ανθρώπινα ταξίδια στο διάστημα.

Ο αστροναύτης απέκτησε χιλιάδες ακολούθους στο Twitter με τις εντυπωσιακές φωτογραφίες από το διάστημα που αναρτούσε κατά καιρούς.











 protothema.gr 

Το γαλάζιο πέπλο ενός καυτού άστρου

Εκπληκτική φωτογραφία από εντυπωσιακό κοσμικό φαινόμενο

Πραγματικά εντυπωσιακή η εικόνα που κατέγραψε το Hubble από το νεφέλωμα στο άστρο WR 31a. Credit: (ESA/Hubble & NASA Acknowledgement: Judy Schmidt)

Μια ακόμη πραγματικά εκπληκτική φωτογραφία από το Σύμπαν κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Πρόκειται για ένα νεφέλωμα που δημιούργησε ένα σπάνιο εντυπωσιακό άστρο.

Το νεφέλωμα

Σε απόσταση 30 χιλιάδων ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό της Τρόπιδος βρίσκεται το άστρο WR 31a το οποίο ανήκει στην κατηγορία των άστρων Wolf-Rayet. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σπάνιο τύπο άστρων που έχουν μάζα 20 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ηλιου και η θερμοκρασία στην επιφάνεια τους είναι δεκάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή στο μητρικό μας άστρο.

Εχουν εντοπιστεί μόλις 300 άστρα Wolf Rayet και οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι συνήθως μετατρέπονται σε υπερκαινοφανείς αστέρες, δηλαδή αυτοκαταστρέφονται σε εκρήξεις σουπερνόβα. Πρόκειται για ιδιαίτερα φωτεινά άστρα που διοχετεύουν συνεχώς ύλη στο διάστημα με τη μορφή του αστρικού ανέμου με αποτέλεσμα να σχηματίζονται φυσαλίδες στο διαστρικό μέσο. Οι φυσαλίδες αυτές έχουν λάβει την ονομασία νεφελώματα Wolf-Rayet. Ενα τέτοιο νεφέλωμα έχει σχηματιστεί γύρω από το άστρο WR 31a και όπως φαίνεται και στην εικόνα του Hubble δημιουργεί ένα κοσμικό περιβάλλον που μοιάζει με ένα έργο τέχνης. Οι ειδικοί που μελέτησαν το νεφέλωμα εκτιμούν ότι σχηματίστηκε πριν από 20 χιλιάδες έτη και συνεχίζει να διαστέλλεται με ταχύτητα περίπου 200 χιλιάδων χλμ/ώρα. Το νεφέλωμα αποτελείται από αστρική σκόνη, υδρογόνο, ήλιο και κάποια άλλα αέρια

 tovima.gr

Τα παγωμένα φαράγγια του Πλούτωνα

Εντυπωσιακές κοντινές εικόνες από τον Βόρειο Πόλο του πλανήτη νάνου

Με κίτρινο χρώμα εικονίζονται τα πολύ μεγάλα φαράγγια του Πλούτωνα στον Βόρειο Πόλο ενώ με γαλάζιο και ροζ κάποιες κοιλάδες που υπάρχουν εκεί. Credit: (NASA/JHUAPL/SwRI)

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα νέες εντυπωσιακές εικόνες από τον  πλανήτη Πλούτωνα. Πρόκειται για εικόνες που τράβηξε το σκάφος New Horizons από τον Βόρειο Πόλο του πλανήτη νάνου. Σε αυτές εικονίζονται με λεπτομέρειες τα μεγάλα παγωμένα φαράγγια και τάφροι που υπάρχουν εκεί. Υπάρχουν φαράγγια με πλάτος 10 χλμ αλλά και φαράγγια με πλάτος 75 χλμ. Υπάρχουν επίσης μυστηριώδεις τάφροι με διάμετρο 70 χλμ και βάθος τεσσάρων χλμ.

 
Η μελέτη των τοιχωμάτων των φαραγγιών στον Βόρειο Πόλο δείχνει ότι αποτελούνται από διαφορετικά και ελαφρύτερα υλικά από ότι τα φαράγγια στις άλλες περιοχές του Πλούτωνα. Υποδεικνύει επίσης την ύπαρξη μια περιόδου έντονης τεκτονικής δραστηριότητας στο μακρινό παρελθόν του πλανήτη νάνου.Οι νέες εικόνες και εκείνες που συνεχίζουν να έρχονται από το σκάφος New Horizons (το οποίο συνεχίζει το ταξί του στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος) από το σύστημα του Πλούτωνα φωτίζουν το μακρινό, σκοτεινό και παγωμένο κόσμο του.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ Science

‘’Ταραγμένα’’ άστρα σε ασυνήθιστους Γαλαξίες

Γεγονότα Παλιρροϊκής Διαταραχής (Γ Π Δ ή Tidal disruption events TDEs) εμφανίζονται όταν ένα αστέρι περνάει σχετικά πολύ κοντά σε μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο ενός γαλαξία. 

Παλιρροϊκές δυνάμεις από τη μαύρη τρύπα κάνουν το διερχόμενο αστέρι να ‘’σπαράσσεται’’, με αποτέλεσμα μια σύντομη έκλαμψη ακτινοβολίας στα υλικά του αστέρα, καθώς αυτή η ύλη συσσωρεύεται πάνω στη μαύρη τρύπα. Μια πρόσφατη μελέτη θέτει την ακόλουθη ερώτηση: Τά Γ Π Δ  συμβαίνουν πιο συχνά σε ένα γαλαξία ασυνήθιστου είδους ;

Μέχρι στιγμής, έχουμε στοιχεία από οκτώ υποψήφια Γ Π Δ  των οποίων ή παρατήρηση κορυφώνεται στο οπτικό και υπεριώδες μήκος κύματος. Τα φάσματα από αυτές τις παρατηρήσεις έχουν δείξει μια ενδιαφέρουσα τάση: πολλοί από τους γαλαξίες-ξενιστές αυτών των Γ Π Δ παρουσιάζουν μια αδύναμη γραμμική εκπομπή (παρουσιάζοντας από μικρή έως και απουσία δραστηριότητας σχηματισμού άστρων), και όμως δείχνουν ισχυρές γραμμές απορρόφησης Balmer (δείχνοντας δραστηριότητα σχηματισμού αστέρων  η οποία συνέβη εντός των τελευταίων Gyr: Gyr=συντομογραφία για τα Γίγα  έτη ή 10⁹ έτη η αλλιώς δισεκατομμύρια έτη ). Αυτοί οι αδρανείς ισχυροί γαλαξίες τύπου Balmer, είναι πιθανό να υποβλήθηκαν σε μια περίοδο έντονου σχηματισμού αστέρων που έληξε πρόσφατα.

Για να προσδιοριστεί αν τα Γ Π Δ  ‘’υπερεκπροσωπούνται’’ σε τέτοιους γαλαξίες, μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Decker French (Του Παρατηρητηρίου Steward, στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα) έχει προσδιορίσει ποσοτικά το κλάσμα των γαλαξιών στο ‘Sloan Survey Digital Sky (SDSS) που εμφανίζουν παρόμοιες ιδιότητες με εκείνες των γαλαξιών-ξενιστών των Γ Π Δ.

ΠΗΓΗ: Big Bang To Dynamic Earth

Δείτε περισσότερα : http://bit.ly/1oNRO75

Η Κίνα ανακοίνωσε τρία νέα projects σχετικά με τα βαρυτικά κύματα

Κινέζοι επιστήμονες ανακοίνωσαν τρία νέα projects για την ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων, με αφορμή της πρόσφατης ανακάλυψης του παρατηρητηρίου LIGO των ΗΠΑ. Οι προτάσεις τους περιλαμβάνουν σχέδια για παρατηρητήρια στο διάστημα και στη Γη, αλλά και πιθανώς μια επένδυση στις προσπάθειες του προγράμματος eLisa της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος.

Ένα από αυτά τα σχέδια έιναι το project Taiji, μια πρόταση για ένα διαστημικό παρατηρητήριο από επιστήμονες της Κινεζικής Ακαδημίας των επιστημών, που θα κατατεθεί στις Κινεζικές αρχές, υπεύθυνες για την επιστήμη και την τεχνολογία μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους. Παρ’ όλα αυτά δεν έχουν αποκαλυφθεί πληροφορίες για το πως θα δουλεύει ένα τέτοιο σκάφος.

Σε συνέντευξη του στην China Daily, ο φυσικός Hu Wenrui, μέλος της Κινεζικής Ακαδημίας των επιστημών δήλωσε: “Αν εκτοξεύσουμε τους δικούς μας δορυφόρους, θα έχουμε την ευκαιρία να είμαστε παγκόσμιοι ηγέτες στη έρευνα βαρυτικών κυμάτων στο μέλλον. Επίσης αν συμμετέχουμε στο πρόγραμμα eLisa, θα είναι κάτι που θα δώσει ώθηση στο ερευνητικό πρόγραμμα της Κίνας ως προς την επιστήμη του διαστήματος και την τεχνολογία.”

Όσον αφορά τις άλλες δύο προτάσεις, η μία είναι το υπο ανάπτυξη σχέδιο Tianqin για την παρατήρηση βαρυτικών κυμάτων από το πανεπιστήμιο Sun Yat-sen της νότιας Κίνας. Η άλλη είναι το σχέδιο Ali, που θα βρίσκεται στη Γη και όχι σε τροχιά, επίσης από την Κινεζική Ακαδημία των επιστημών, που στόχος του θα είναι να ανιχνεύσει βαρυτικά κύματα από το ίδιο το Big Bang. Αν αυτά τα σχέδια προχωρήσουν, η Κίνα κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει βασικός παίκτης στην παρατήρηση των βαρυτικών κυμάτων.

Η εφημερίδα People‘s Daily, που είναι από τις μεγαλύτερες της Κίνας, δημοσίευσε ένα άρθρο του Wang Yifang, διευθυντή του Ινστιτούτου φυσικής υψηλών ενεργειών της Κινεζικής Ακαδημίας των επιστημών, που ζητούσε περαιτέρω στήριξη στο θέμα αυτό. Το άρθρο υποστήριξε ότι οι σφιχτοί κανονισμοί της χώρας έχουν μπλοκάρει την επιστημονική πρόοδο, και είναι καιρός να ενθαρύνουμε την Κινεζική κυβέρνηση να επενδύσει στον τομέα αυτό μετά την σπουδαία ανακάλυψη της προηγούμενης βδομάδας από το LIGO των ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ:freethinking.gr

Photo credit: Artistic impression of eLISA, ESA’s gravitational wave observatory. ESA

Βρήκαν την πηγή κοσμικής έκλαμψης και «ζύγισαν» το Σύμπαν!

Για πρώτη φορά εντοπίζεται μια «γρήγορη εκπομπή ραδιοκυμάτων» που αποτελεί ένα μυστηριώδες φαινόμενο

Οι τρομερές εκλάμψεις FRB προσφέρουν νέα στοιχεία για την φύση του Σύμπαντος

Ομάδα αστρονόμων κατάφερε για πρώτη φορά να εντοπίσει την προέλευση μιας «γρήγορης έκλαμψης ραδιοκυμάτων» (Fast Radio Burst-FRB). Οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν τις υποψίες τους ότι αυτές οι πολύ σύντομες αλλά εντυπωσιακές «αναλαμπές» ραδιοκυμάτων προέρχονται από το μακρινό σύμπαν και η προέλευσή τους δεν είναι κάποια πηγή κοντά στη Γη. Η ανακάλυψη βοηθά τους επιστήμονες να κάνουν υπολογισμούς για την πυκνότητα και το βάρος του Σύμπαντος.

Οι «στιγμιαίες» εκρήξεις
Οι μυστηριώδεις FRB, που για πρώτη φορά έγιναν αντιληπτές το 2007, εκπέμπουν σε ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου τόση ενέργεια, όση ο Ήλιος μας σε 10.000 χρόνια. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί 16 τέτοιες εκλάμψεις αν και οι επιστήμονες θεωρούν δεδομένο ότι συμβαίνουν συνεχώς στο Σύμπαν και εκτιμούν μάλιστα ότι στον ουράνιο θόλο κάνουν καθημερινά την εμφάνιση τους περί τις 10.000 και περνούν απαρατήρητες.  
Παραμένει όμως ακόμη άγνωστο το φυσικό φαινόμενο που τις προκαλεί. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι προέρχονται από τη σύγκρουση δύο άστρων νετρονίων και πάντως όχι από εξωγήινους, όπως έχουν ισχυρισθεί οι φανατικοί των… X-Files.

O εντοπισμός
Τον Απρίλιο του 2015 το ραδιοτηλεσκόπιο Parkes στην Αυστραλία εντόπισε μια FRB γεγονός που σήμανε συναγερμό στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Πολλοί αστρονόμοι έστρεψαν διάφορα τηλεσκόπια στην περιοχή από όπου φαινόταν ότι είχε έρθει η FRB. Τελικά το ιαπωνικό τηλεσκόπιο Subaru κατάφερε να εντοπίσει την πηγή της FRB που ήταν ένας ελλειπτικός γαλαξίας στα βάθη του Σύμπαντος και πιο συγκεκριμένα σε απόσταση περίπου έξι δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.
Ο εντοπισμός της προέλευσης της έκλαμψης επέτρεψε στους ερευνητές να αναπτύξουν μια νέα εναλλακτική μέθοδο να μετρήσουν την πυκνότητας της ύλης και να «ζυγίσουν» έτσι το Σύμπαν. Επιβεβαίωσαν με αυτό τον τρόπο ότι η ορατή (κανονική ή βαρυονική) ύλη αποτελεί περίπου μόνο το 5% του σύμπαντος. Το υπόλοιπο 25% εκτιμάται ότι είναι σκοτεινή ύλη και το 70% σκοτεινή ενέργεια. Στο άρθρο τους στην επιθεώρηση «Nature» οι ερευνητές με επικεφαλής τον Εβαν Κιν του Αστεροσκοπείου Jodrell Bank στη Μ.Βρετανία αναφέρουν ότι η ποσότητα των ατόμων του Σύμπαντος είναι διπλάσια από αυτή που φαίνεται στο ορατό Σύμπαν. Τα άτομα που δεν φαίνονται είναι κρυμμένα μέσα σε γιγάντια νέφη που βρίσκονται ανάμεσα στους γαλαξίες.

ΠΗΓΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ Science

«Δίδυμοι κομήτες» θα προσεγγίσουν σε κοντινή απόσταση το Μάρτιο τη Γη.

Δύο κομήτες σε παρόμοιες τροχιές πλησιάζουν στη γη. Ένας από αυτούς ο κομήτης   «Ρ 2016 BA14 (Pan-STARRS)»  θα είναι ο πιο «κοντινός» κομήτης εδώ και  246 χρόνια!

Ένα ζευγάρι κομητών με παρόμοιες τροχιές πλησιάζουν στη γη. Ενώ και οι δύο θα περάσουν σε ασφαλή απόσταση, ένας από αυτούς μάλιστα θα σημειώσει ρεκόρ κοντινής προσέγγισης κατά την διέλευσή του. Ο Κομήτης «252 Ρ /LINEAR12» είναι ήδη γνωστό ότι θα περάσει από τη Γη στις 21 Μαρτίου 2016 σε απόσταση 3.290.000 μιλίων (5.3 εκατομμύρια χιλιόμετρα). Αυτό είναι περίπου 14 φορές η απόσταση γης-Σελήνης.

Αλλά οι αστρονόμοι πρόσφατα έμαθαν ότι αυτός ο κομήτης έχει και «παρέα». Στις 22 Ιανουαρίου 2016, το Παρατηρητήριο Ρan-Starrs στη Χαβάη εντόπισε ένα αντικείμενο με μια παρόμοια τροχιά που είχε οριστεί αρχικά ως αστεροειδής «2016 ΒΑ14».

Περαιτέρω παρατηρήσεις έδειξαν μια ουρά κομήτη, υπονοώντας ότι το αντικείμενο είναι ένας κομήτης και όχι ένας Αστεροειδής. Μήπως ο κομήτης «252 Ρ» χωρίστηκε στα δύο; Μπορεί να το ανακαλύψουμε σύντομα.

Ο Κομήτης «P/2016 BA14 (Pan-STARRS)» θα περάσει με ασφάλεια από τη Γη στις 22 Μαρτίου του 2016 περνώντας ακόμα πιο κοντά από τον κομήτη «252 Ρ». Η διέλευση του Κομήτη «P/2016 BA14»  θα είναι μόλις 2,199,933 μίλια (3.5 εκατομμύρια χλμ) ή περίπου 9 σεληνιακές αποστάσεις, πράγμα που είναι πολύ κοντά για έναν κομήτη. Στην πραγματικότητα, ο κομήτης «P/2016 BA14» θα σημειώσει ρεκόρ ως τον Τρίτo πιο γνωστό ιστορικά καταγεγραμμένο κομήτη που πέρασε από τον πλανήτη μας.

Οι αστρονόμοι έχουν δει πολλούς αστεροειδείς που έρχονται ακόμα πιο κοντά στη γη, αλλά... Οι κομήτες είναι κάτι άλλο. Όχι, δεν υπάρχει απολύτως κανένας κίνδυνος στον πλανήτη Γη, επειδή 9 σεληνιακές αποστάσεις είναι πολύ ασφαλής απόσταση.

Ποιος κομήτης  έχει περάσει πιο κοντά στη γη από οποιαδήποτε άλλο κομήτη στην ιστορία;

Διαβάστε περισσότερα: http://bit.ly/1TwetQl

ΠΗΓΗ : Big Bang To Dynamic Earth

NASA: Σύστημα πρόωσης με λέιζερ που θα μπορούσε να μας πάει στον Άρη σε 3 μέρες

Ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Σάντα Μπάρμπαρα) αναπτύσσουν μια επαναστατική τεχνολογία πρόωσης στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος Directed Energy Interstellar Precursors (Deep-In).

To πρόγραμμα στοχεύει στην κατασκευή διαστημικών σκαφών που θα μπορούν να ταξιδεύουν με τρομερές ταχύτητες στο Διάστημα ώστε να μπορούν να φτάνουν σε πολύ μακρινούς προορισμούς σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Το σύστημα

Οι ερευνητές πειραματίζονται με ένα σύστημα που ονομάζεται «φωτονική αεριώθηση» το οποίο βασίζεται στην χρήση συστοιχιών λέιζερ τα οποία στην ουσία θα αντικαθιστούν τα «παραδοσιακά» καύσιμα που χρησιμοποιούνται σήμερα στα διαστημόπλοια. Ως γνωστόν οι σημερινοί τύποι καυσίμων πρώτον αυξάνουν σημαντικά το βάρος των διαστημοπλοίων ενώ φυσικά κάποια στιγμή εξαντλούνται. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το φως των λέιζερ μπορεί να προκαλέσει την απαραίτητη ώθηση σε διαστημικά σκάφη ώστε αυτά να καλύπτουν τεράστιες αποστάσεις σε χρόνο dt.

«Οι φωτονικοί κινητήρες βασίζονται στην εκπομπή ενός ρεύματος φωτονίων με σκοπό να εκμεταλλευτούν την ώση την οποία αναπτύσσουν εξ αντίδρασης. Η ώση γίνεται υπολογίσιμη εξαιτίας της πάρα πολύ υψηλής ταχύτητας με την οποία τα εκπεμπόμενα φωτόνια μπορούν να κινηθούν. Ο τύπος αυτός κινητήρα εξασφαλίζει λειτουργία για απεριόριστο χρόνο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο στο διαστημικό κενό όπου δεν υπάρχουν τριβές» αναφέρει ο δρ. Κωνσταντίνος Γ. Κολοβός, Χημικός Μηχανικός Ε.Μ.Π, σε μελέτη του για τους κινητήρες πυραύλων και τα προωθητικά πυραυλικών συστημάτων που πραγματοποίησε για το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Οπλων «ΑΘΗΝΑ».

Οι αμερικανοί ερευνητές αναπτύσσουν μια τεχνολογία φωτονικής αεριώθησης την οποία προορίζουν για χρήση σε μίνι διαστάσεων διαστημικά σκάφη. Αν τα καταφέρουν θα ανοίξει ο δρόμος για την ανάπτυξη ανάλογων συστημάτων για διαστημόπλοια που θα μπορούν να μεταφέρουν και ανθρώπους. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι ένα σκάφος που θα κινείται με φωτονική αεριώθηση θα μπορεί να ταξιδέψει στον Αρη σε μόλις 72 ώρες! Με την υπάρχουσα τεχνολογία το ταξίδι στον Κόκκινο Πλανήτη διαρκεί έξι μήνες.

tovima

22/2/2016

Δέος: Εντοπίστηκε «μαύρη τρύπα» 21 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο

«Κοιμώμενο γίγαντα» την χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες

    

Μια νέα φωτογραφία του γαλαξία NGC 4889 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble απεικονίζει μια τεράστια μαύρη τρύπα" target="_blank">μαύρη τρύπα, από τις μεγαλύτερες που έχουν παρατηρήσει μέσω του τηλεσκοπίου ως τώρα οι επιστήμονες. Το διαστημικό τηλεσκόπιο επέτρεψε στους επιστήμονες να συλλάβουν φωτογραφίες του γαλαξία, που βρίσκεται στο Coma Cluster περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά.
Το μέγεθος της μαύρης αυτής τρύπας είναι ασύλληπτο, αφού υπολογίζεται ότι είναι περίπου 21 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου, περίπου 130 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα σε διάμετρο. Αυτό είναι περίπου 15 φορές η διάμετρος της τροχιάς του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο, σύμφωνα με τους επιστήμονες στο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.  

Σε ένα σημείο, η μαύρη τρύπα" target="_blank">μαύρη τρύπα αυτοτροφοδοτείται με ενέργεια απορροφώντας διαστημική ύλη, όπως αέρια, σκόνη και διαστημικά συντρίμμια. Αυτός ο κύκλος από την "τροφή" της μαύρης τρύπας επιταχύνεται από την ισχυρή βαρυτική έλξη της και εκπέμπει τεράστιους πίδακες ενέργειας έξω από τον γαλαξία.  
Οι φωτογραφίες του γαλαξία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι επιστήμονες, δεν αποτυπώνουν τη μαύρη τρύπα" target="_blank">μαύρη τρύπα, αλλά οι επιστήμονές είναι σε θέση να την παρατηρήσουν αναλύοντας αντικείμενα που φαίνεται να αλληλεπιδρούν με κάποια αόρατη δύναμη. Συγκεκριμένες ταχύτητες των άστρων επέτρεψαν στους επιστήμονες να υπολογίσουν το απίστευτο μέγεθος της μαύρης τρύπας NGC 4889.

 ΠΗΓΗ: e-radio.gr

Κ. Κόκκοτας: μετά την ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων το σύμπαν δεν θα είναι το ίδιo

Εντός δεκαετίας θα μπορούμε να παρατηρούμε το σύμπαν από τη γέννηση του μέχρι σήμερα

                             

O Κωνσταντίνος Κόκκοτας κατέχει την έδρα Θεωρητικής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν της Γερμανίας από το 2007. Υπήρξε καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ απ’ όπου παραιτήθηκε το 2014. Από το 2010 είναι καθηγητής και στο Georgia Institute of Technology των ΗΠΑ. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα σχετίζονται με την εφαρμογή της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας στη μελέτη της δυναμικής των αστέρων νετρονίων και των μελανών οπών αλλά και τις διαδικασίες παραγωγής βαρυτικών κυμάτων. Μεταξύ άλλων, διατέλεσε επιστημονικός υπεύθυνος για την Ελλάδα Ευρωπαϊκού δικτύου για έρευνα στα «Βαρυτικά Κύματα», επιστημονικός υπεύθυνος (για όλη την Ευρώπη) στον τομέα της «Θεωρίας Βαρυτικών Κυμάτων» το δικτύου ILIAS και αναπληρωτής υπεύθυνος του γερμανικού δικτύου «Πηγές Βαρυτικών Κυμάτων».

Mετά την ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων το σύμπαν δεν θα είναι ξανά το ίδιο, θα αποκαλυφθούν ακόμα και οι πιο κρυφές γωνιές του, τόνισε ο καθηγητής Θεωρητικής Αστροφυσικής στο γερμανικό πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν, Κωνσταντίνος Κόκκοτας, μιλώντας στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Σύλλογος Αποφοίτων του ΑΠΘ, με αφορμή την πειραματική απόδειξη του φαινομένου.
Εκτίμησε, δε, ότι σε λιγότερο από μια δεκαετία θα μπορούμε να παρατηρούμε το σύμπαν από τη γέννηση του μέχρι σήμερα. Όπως εξήγησε, τα βαρυτικά κύματα που εκλύθηκαν στο πρώιμο σύμπαν, δευτερόλεπτα μετά τη Μεγάλη ‘Εκρηξη, άφησαν το αποτύπωμα τους στη μικροκυματική ακτινοβολία. Επιπλέον, δεν αλληλεπίδρασαν με την ύλη, οπότε δεν άλλαξαν μορφή
Εκτιμάται ότι, κατά τη συγχώνευση αυτών των δύο «τεράτων», υπήρξε απώλεια μιας ποσότητας μάζας περίπου τριπλάσιας από τον Ήλιο, η οποία μετατράπηκε σε ενέργεια και στη συνέχεια σε βαρυτικά κύματα μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Αυτά τα κύματα ανίχνευσε τελικά το LIGO.
Ο κ. Κόκκοτας τόνισε ότι μεταξύ των ερωτημάτων που μένει να διερευνηθούν είναι, μεταξύ άλλων, εάν τα βαρυτικά κύματα ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός, εάν έχουν μάζα, αλλά και ποια είναι η δομή του χωροχρόνου στο εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας.

 

Προσομοίωση της σύγκρουσης δύο μαύρων τρυπών. Το Παρατηρητήριο Βαρυτικών Κυμάτων LIGO (Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory) ανίχνευσε για πρώτη φορά τα βαρυτικά κύματα που παράχθηκαν από τον στροβιλισμό την τελική συγχώνευση δυο μαύρων τρυπών (με μάζες 29 και 36 φορές την μάζα του ήλιου αντίστοιχα).

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε, μέσω Skype, η καθηγήτρια αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Northwestern του Σικάγο, Βίκυ Καλογερά, η οποία συμμετέχει στη διεθνή επιστημονική κοινοπραξία LIGO που έκανε τη βαρυσήμαντη ανακοίνωση για την ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων. Μεταξύ άλλων, τόνισε ότι οι ανιχνευτές του LIGO θα ανοίξουν και πάλι τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο για έξι μήνες, κατόπιν το 2017 για εννιά μήνες και το 2018, οπότε και η ευαισθησία τους θα είναι τριπλάσια σε σχέση με τη σημερινή.
Υπογράμμισε ότι ζει συγκλονιστικές στιγμές και ότι η ανακάλυψη ήρθε μετά από 15 χρόνια δουλειάς και προσπαθειών.
Δήλωσε περήφανη που είναι απόφοιτη του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ και πρόσθεσε ότι η εκπαίδευση που έλαβε ήταν η βάση για όσα έχει πετύχει.
πηγή: www.cnn.gr

«Πράσινο φως» για το ινδικό LIGO

Εν τω μεταξύ, όπως ανέφερε και ο Κωνσταντίνος Κόκκοτας στην χθεσινή του διάλεξη, μετά την μεγάλη επιτυχία του LIGO, δόθηκε «πράσινο φως» στην Ινδία για την κατασκευή του ανιχνευτή βαρυτικών κυμάτων.

          

«Πράσινο φως» στην Ινδία για την κατασκευή ενός ανιχνευτή βαρυτικών κυμάτων
του Κώστα Δεληγιάννη- naftemporiki.gr 

Μία μόλις εβδομάδα από την πρώτη πετυχημένη ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων από τους ανιχνευτές Advanced LIGO στις ΗΠΑ, το υπουργικό συμβούλιο της Ινδίας ενέκρινε καταρχήν την κατασκευή μιας ανάλογης διάταξης στη χώρα της Νότιας Ασίας.
Ο ανιχνευτής θα ονομασθεί LIGO-India και υπεύθυνη για την κατασκευή του θα είναι η ερευνητική ομάδα IndIGO (Indian Initiative in Gravitational-wave Observations), η οποία συνέβαλε στην ανακάλυψη της περασμένης εβδομάδας.
Όταν ολοκληρωθεί, θα ενταχθεί στο παγκόσμιο δίκτυο των παρατηρητηρίων βαρυτικών κυμάτων που βρίσκονται ήδη σε λειτουργία και τα οποία, εκτός από τις ΗΠΑ, βρίσκονται στη Γερμανία, την Ιταλία και την Ιαπωνία.
Σχολιάζοντας την απόφαση με μηνύματά του στο Twitter, ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι σημείωσε πως η κατασκευή του ανιχνευτή θα γίνει με τη συνεργασία του Caltech and MIT, τα δύο ιδρύματα που λειτουργούν την αντίστοιχη διάταξη στις ΗΠΑ. Σύμφωνα επίσης με τον Μόντι, το LIGO-India θα προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες και στην ινδική βιομηχανία, για να αξιοποιήσει τεχνολογίες αιχμής.
Το σήμα που ανιχνεύθηκε την περασμένη εβδομάδα αφορούσε τη συγχώνευση δύο μελανών οπών, με μάζα 36 και 29 φορές μεγαλύτερης από τη μάζα του Ήλιου, από την οποία προέκυψε μία μελανή οπή με 62πλάσια μάζα από τον Ήλιο, σε απόσταση 1,3 δισ. ετών φωτός από τη Γη.
Ινδοί επιστήμονες συμμετείχαν τόσο στην προσομοίωση της μορφής των βαρυτικών κυμάτων που θα μπορούσα να προκύπτουν από ένα τέτοιο κοσμικό γεγονός όσο και στην επεξεργασία του σήματος, το οποίο έχει ονομασθεί GW150914.
Το Advanced LIGO χρησιμοποιεί δύο ανιχνευτές, στην Ουάσιγκτον και τη Λουιζιάνα, ώστε ένα σήμα να θεωρείται αξιόπιστο όταν ανιχνεύεται και από τις δύο πειραματικές διατάξεις.

                
Οι ανιχνευτές του πειράματος LIGO στις ΗΠΑ ανίχνευσαν σήμα βαρυτικών κυμάτων, το οποίο εκτιμούν ότι προέρχονταν από δύο μαύρες τρύπες με μάζες 29 και 36 φορές μεγαλύτερες από τον Ήλιο.

Η ύπαρξη ωστόσο και άλλων παρατηρητηρίων βαρυτικών κυμάτων, σε άλλα σημεία του πλανήτη, θα επιτρέπει στους επιστήμονες να εξάγουν περισσότερα στοιχεία για τις πηγές που προκαλούν τις διαταραχές στο χωροχρονικό συνεχές και να υπολογίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τη θέση τους στο σύμπαν.
Εκτός από τις δύο διατάξεις του Advanced LIGO, στο παγκόσμιο δίκτυο συμμετέχει ο ανιχνευτής GEO600 detector στη Γερμανία και οι ανιχνευτές Virgo και KAGRA, στην Ιταλία και την Ιαπωνία αντίστοιχα, που αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε φάση αναβάθμισης.
Σύμφωνα με ερευνητές που συνεργάζονται στο πλαίσιο του παγκόσμιου δικτύου, το LIGO-India θα αυξήσει την ακρίβεια εντοπισμού των πηγών των βαρυτικών κυμάτων κατά 5 έως 10 φορές.

ΠΗΓΗ : physicsgg

Φυσικοί και Φυσική από το διαδίκτυο

Νικόλαος Κοπέρνικος: ένας γίγαντας στους ώμους του οποίου πάτησε ο Νεύτωνας

Γεννημένος στο Τορούν της Πολωνίας, στις 19 Φεβρουαρίου 1473, ακριβώς λίγο μετά την εφεύρεση της τυπογραφίας και λίγο πριν την «ανακάλυψη» της Αμερικής, ο Νικόλαος Κοπέρνικος μεγαλώνει σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα. Όπως γράφει ο Κέσλερ, πρόκειται ίσως για τη «μορφή την πιο άχρωμη μεταξύ όλων εκείνων που, χάρη στην αξία τους ή λόγω των συνθηκών, διαμόρφωσαν το πεπρωμένο της ανθρωπότητας».

Τα μεγαλύτερα «πράγματα» του Σύμπαντος

Τα αδιανόητα αστρονομικά μεγέθη των ουράνιων σωμάτων!

Με την αστρονομική τεχνολογία να πραγματοποιεί άλματα προόδου, οι επιστήμονες είναι σε θέση να ανακαλύπτουν συνεχώς νέα δεδομένα στο Υπερπέραν, δεδομένα που έρχονται να ανατρέψουν δοξασίες δεκαετιών και να φέρουν τα πάνω-κάτω στην κοσμική έρευνα.

Και ο ίδιος εξάλλου ο όρος «το μεγαλύτερο πράγμα του Διαστήματος» αλλάζει σχεδόν κάθε χρόνο, καθώς νέοι και ακριβέστεροι τρόποι υπολογισμού των αστρονομικών αντικειμένων καλούν σε δραστικές αναπροσαρμογές των μετρήσεών μας.

Την ίδια ώρα φυσικά που κάποια από τα κοσμικά αυτά σώματα είναι τόσο μεγάλα που αποτελούν πονοκέφαλο για την επιστήμη, κάνοντας πολλούς να μιλούν για θεωρητικές κατασκευές χωρίς πρακτικό αντίκρισμα.
Κι όμως υπάρχουν…

Το Μεγάλο Τείχος Σλόαν

Η μεγαλύτερη άλλοτε δομή του Σύμπαντος, όπως πίστεψαν τουλάχιστον οι αστρονόμοι το 2003, όταν χαρτογράφησαν σε μια γιγαντιαία έρευνα 8 ετών εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες (το 1/4 του ουρανού!) με σκοπό να βρουν το απολύτως κολοσσιαίο σε κοσμικές διαστάσεις σώμα. Ήταν στις 20 Οκτωβρίου 2003 όταν αστρονόμοι του Πανεπιστημίου Πρίνστον ανακοίνωσαν την ανακάλυψη μιας δομής, γνωστής ως Μεγάλο Τείχος Σλόαν, με μήκος που φτάνει τα 1,38 δισεκατομμύρια έτη φωτός, κατατάσσοντάς τη τον Ιανουάριο του 2013 ως τη μεγαλύτερη κοσμική δομή που έχει ποτέ ανακαλυφθεί στο Σύμπαν.

Πρόκειται για μια σχετικά λεπτή νηματοειδή κατανομή γαλαξιών, γαλαξιακών σμηνών και υπερσμηνών, που σχηματίζει μια σειρά από θηριώδη τείχη γαλαξιών που χωρίζονται από τεράστια κενά στο άδειο Διάστημα. Το μπουκέτο αυτό από υπερσμήνη, που εκτείνεται σε μήκος πάνω από ένα δισεκατομμύριο έτη φωτός, αποτελεί μάλιστα το 5% του μήκους όλου του ορατού Σύμπαντος! Όσο για την απόστασή του από τη Γη, υπολογίζεται σε πάνω από 1 δισ. έτη φωτός.

Έχει υποστηριχθεί ότι τέτοιες επιμήκεις υπερδομές σχηματίστηκαν κατά μήκος κοσμικών ιστών από σκοτεινή ύλη, η οποία υπαγορεύει εξάλλου τον τρόπο που δομείται το Σύμπαν στις μεγαλύτερες κλίμακες. Το Μεγάλο Τείχος Σλόαν αποτελεί αγκάθι στην παραδεδομένη αστρονομική θεωρία, καθώς η μάζα του θα χρειαζόταν δύο τετράκις χρόνια για να φτιαχτεί, πολύ περισσότερο δηλαδή από τις πεποιθήσεις της επιστήμης για την ηλικία του Σύμπαντος. Αλλά και το μέγεθός του αψηφά τις καθιερωμένες αστρονομικές αντιλήψεις, σύμφωνα με τις οποίες τίποτα στο Διάστημα δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 1,2 δισ. έτη φωτός. Κι όμως, το Μεγάλο Τείχος Σλόαν θεωρείται σήμερα μόλις το τέταρτο μεγαλύτερο αντικείμενο του Κόσμου…

Η Δομή Μεγάλο LQG

Τα κβάζαρ είναι γαλαξίες που έχουν ένα ενεργό και τρομερά λαμπρό κέντρο λόγω της ισχυρής ακτινοβολίας που αυτό εκπέμπει. Οι ενεργοί γαλαξιακοί αυτοί πυρήνες, που είναι τόσο φωτεινοί σαν δέκα χιλιάδες γαλαξίες μαζί, τροφοδοτούνται από υπερτεράστιες μαύρες τρύπες και παράγουν ενέργεια τουλάχιστον 1.000 φορές μεγαλύτερη από κάθε άλλη κοσμική δομή. Το μεγαλύτερο άλλοτε ουράνιο σώμα που είχε ποτέ ανακαλυφθεί, πλέον κείται στην τρίτη θέση, καθώς όπως είπαμε οι εξελίξεις στην αστρονομία είναι καταιγιστικές.

Το Μεγάλο LQG (Κβαντική Βαρύτητα Βροχών) είναι ένα σμήνος από 73 κβάζαρ που εκτείνεται σε περισσότερα από 4 δισ. έτη φωτός και ανακαλύφθηκε μάλιστα στην ίδια ουράνια έρευνα που απέδωσε το Μεγάλο Τείχος Σλόαν. Για τον υπολογισμό του μεγέθους του χρειάστηκε η δημιουργία νέου αλγορίθμου για τη μέτρηση των κβάζαρ, αν και η ύπαρξή του παραμένει αντικείμενο διαμάχης. Είναι απλώς θεωρητική δομή ή πραγματικό αντικείμενο;

Με διάσταση στα 2.000 μεγαπαρσέκ (60 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τον γαλαξία μας) και απόσταση 10 δισ. ετών φωτός από μας, το Μεγάλο LQG συνεχίζει να χωρίζει τους αστρονόμους σε στρατόπεδα, αν και φαίνεται τελικά να προκρίνεται η ύπαρξή του ως αυθύπαρκτη δομή. Αν τα βρουν τελικά, θα είναι το τρίτο μεγαλύτερο αντικείμενο του Σύμπαντος…

Το Τεράστιο Δαχτυλίδι GRB

Λίγα χρόνια πριν, το μεγαλύτερο πράγμα στο Σύμπαν ήταν ένα μυστηριώδες δαχτυλίδι πέντε δισ. ετών φωτός! Σήμερα βέβαια έχει πέσει στη δεύτερη θέση. Πέρα από το γιγαντιαίο μέγεθός του, εξίσου παράξενο είναι και το σχήμα του. Το Τεράστιο Δαχτυλίδι GRB έρχεται μάλιστα σε πλήρη αντίθεση με όλα τα τρέχοντα μοντέλα του Σύμπαντος.

Μέσω της παρατήρησης GRB (Gamma-ray bursts / Εκλάμψεις Ακτινών γ), οι αστρονόμοι κατέγραψαν μια σειρά 9 εκρήξεων ακτινών γ (τεράστιες εκλύσεις ενέργειας, συγκεντρώσεις συμπυκνωμένης ακτινοβολίας γ δηλαδή, που δημιουργούνται όταν ένα άστρο φτάσει στο τέλος της ζωής του), όλες σε σχετικά ίση απόσταση από τη Γη, οι οποίες δημιούργησαν έναν δακτύλιο στον ουρανό κατά 70 φορές μεγαλύτερο από τη διάμετρο της Σελήνης.

Οι Εκλάμψεις Ακτινών γ είναι ένα σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο και η πιθανότητα ένα τέτοιο σχήμα να δημιουργήθηκε συμπτωματικά είναι μόλις 1 στις 20.000, κάτι που υποδηλώνει ότι πιθανότατα κάτι υπάρχει εκεί. Τι υπάρχει; Η δεύτερη μεγαλύτερη δομή του Σύμπαντος.

Το δαχτυλίδι των εννέα κατακλυσμιαίων εκλάμψεων απέχει 7 περίπου δισ. έτη φωτός από τη Γη και καλύπτει μια περιοχή του ουρανού πάνω από 70 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο της πανσελήνου. Αν και ο δακτύλιος δεν είναι παρά ένα επιφαινόμενο, έτσι όπως παρατηρείται από τη Γη, καθώς ότι εκτυλίσσεται στο εσωτερικό του μπορεί να είναι η προβολή μιας σφαίρας στην οποία οι εννιά εκρήξεις ακτινοβολίας γ να απέχουν μεταξύ τους ακόμα και 250 εκατομμύρια χρόνια! Μόνο θεωρίες έχουμε στα χέρια μας γιατί διαμορφώθηκε ένα τόσο μεγάλο σώμα στο Διάστημα…

Το Μεγάλο Τείχος Ηρακλής-Στέφανος Βόρειος

Η σημερινή μεγαλύτερη δομή του Σύμπαντος ανακαλύφθηκε επίσης στο πλαίσιο ερευνών για εκλάμψεις ακτινών γ. Το είπαν Μεγάλο Τείχος Hercules-Corona Borealis και το μήκος του έχει εκτιμηθεί στα 10 δισ. έτη φωτός, κάνοντας το διπλάσιο από το Τεράστιο Δαχτυλίδι GRB!
Η περιοχή ανάμεσα στους αστερισμούς του Ηρακλή και του Στέφανου Βόρειου εμφάνισε μια υψηλή συγκέντρωση εκρήξεων ακτινοβολίας γ, αναγκάζοντας τους αστρονόμους να υποθέσουν ότι η δομή πρέπει να αποτελείται από υψηλή συγκέντρωση σμηνών γαλαξιών.

Το όνομα μάλιστα «Μεγάλο Τείχος Ηρακλής-Στέφανος Βόρειος» το οφείλουμε όχι σε κάποιον επιστήμονα αλλά σε έναν έφηβο συντάκτη της Wikipedia από τις Φιλιππίνες, ο οποίος έσπευσε να το ονομάσει έτσι με το που κυκλοφόρησε η είδηση για την ανακάλυψή του. Είναι η πρώτη φορά που το ίντερνετ ονομάζει ένα αστρονομικό αντικείμενο, παρά το γεγονός ότι τα βαφτίσια δεν είναι καθόλου ακριβή, καθώς το Μεγάλο Τείχος είναι τόσο μεγάλο που καταλαμβάνει αρκετούς ακόμα αστερισμούς.

Αν και οι επιστήμονες δεν πολυασχολήθηκαν με τις περιπέτειες της ονοματοθεσίας καθώς έχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στο κεφάλι τους: μια τέτοια υπερδομή ανατρέπει όλα όσα ξέρουμε για το Σύμπαν και τις κοσμογονικές του διεργασίες…

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(Συμπληρωματικά, πριν το τέλος της αρχικής ανάρτησης, εμβόλιμα σας παραθέτουμε ένα άρθρο σχετικά με την Λιανακέα.)

 Λιανακέα: Η νέα "διεύθυνση" του Γαλαξία μας

Ένας νέος τρισδιάστατος κοσμικός "χάρτης' δείχνει ότι ο Γαλαξίας μας, μαζί με περίπου 100.000 άλλους γαλαξίες, ανήκει στο ίδιο γιγάντιο σμήνος γαλαξιών, που ονομάστηκε Λιανακέα

Οι αστρονόμοι έχουν πλέον μια καλύτερη εικόνα για τη «διεύθυνση» του Γαλαξία μας, δηλαδή για την ακριβή θέση του στο σύμπαν. Όπως ανακάλυψαν, βρίσκεται σε μια απόμερη «γειτονιά» ενός τεράστιου σούπερ-σμήνους γαλαξιών, άγνωστου μέχρι σήμερα, το οποίο πήρε το χαβανέζικο όνομα «Λανιακέα» (Απροσμέτρητος Ουρανός). Η ονομασία δόθηκε προς τιμή των Πολυνήσιων πλοηγών που χρησιμοποιούσαν τις γνώσεις τους για τον ουρανό, προκειμένου να διασχίζουν τον απέραντο Ειρηνικό ωκεανό.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον αστρονόμο Μπρεντ Τούλι του Πανεπιστημίου της Χαβάης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", χρησιμοποίησαν μια νέα τεχνική «χαρτογράφησης» του ουρανού, η οποία συνδυάζει τις αποστάσεις άνω των 8.000 κοντινών γαλαξιών με τις σχετικές μεταξύ τους κινήσεις.

Το τελευταίο έχει διάμετρο περίπου 520 εκατ. ετών φωτός ή σχεδόν 9,5 τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων.

Μέχρι σήμερα οι αστρονόμοι πίστευαν ότι ο Γαλαξίας μας ανήκε στο μικρότερο υπερ-σμήνος γαλαξιών της Παρθένου, με διάμετρο 100 εκατ. ετών φωτός, το οποίο όμως, σύμφωνα με τους νέους υπολογισμούς, δεν είναι παρά ένα ‘παράρτημα' της Λιανακέα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο Γαλαξίας μας στην πραγματικότητα ανήκει σε ένα υπερ-σμήνος γαλαξιών 100 φορές μεγαλύτερο σε όγκο και μάζα από ό,τι πίστυευαν έως τώρα.

Με τη Λιανακέα «συνορεύουν» άλλα τεράστια υπερ-σμήνη γαλαξιών, όπως του Περσέα-Ιχθύων (το κοντινότερο στον γαλαξία μας), του Ηρακλή, του Σάπλεϊ, της Κόμης κ.α., τα ακριβή όρια των οποίων δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί. «Δεν έχουμε ακόμη δει τα όρια των γειτόνων μας και δεν έχουμε δει τόσο μακριά, ώστε να κατανοήσουμε τι προκαλεί την πλήρη κίνηση του δικού μας γαλαξία», δήλωσε ο Τούλι.

Η ανακάλυψη της Λιανακέα, όπως είπε, «είναι σαν να ανακαλύπτει κανείς για πρώτη φορά ότι η πόλη του στην πραγματικότητα αποτελεί μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης χώρας, που συνορεύει με άλλες».
Τα σούπερ-σμήμη γαλαξιών είναι ανάμεσα στις μεγαλύτερες δομές στο σύμπαν. Αποτελούνται από μικρότερες ομάδες γαλαξιών, όπως η δική μας Τοπική Ομάδα, κάθε μία από τις οποίες περιέχει δεκάδες γαλαξίες, καθώς και από επιμέρους σμήνη γαλαξιών, το καθένα από τα οποία περιέχει εκατοντάδες γαλαξιών. Όλοι αυτοί οι γαλαξίες που ανήκουν στην ίδια δομή, είναι διασυνδεμένοι βαρυτικά μεταξύ τους.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι και η ίδια η Λιανακέα αποτελεί μέρος μιας ακόμη μεγαλύτερης γαλαξιακής δομής, που ακόμη δεν έχει ανακαλυφθεί.
(Με πληροφορίες από ΑΠΕ)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο Κοσμικός Ιστός

Οι αστρονόμοι πιστεύουν στην κοσμολογική αρχή ότι η κατανομή ύλης στο Σύμπαν μόνο τυχαία δεν είναι. Το Υπερπέραν είναι ισότροπο και ομογενές και η γέννηση των γαλαξιών ακολουθεί ένα μοντέλο οργάνωσης της ύλης με καθολική ισχύ που μοιάζει με ανάπτυγμα ιστού αράχνης. Το Σύμπαν επιτρέπει ωστόσο κατά την εξέλιξή του την ύπαρξη κάποιων τοπικών ανισοτροπιών, στις οποίες οφείλουμε εξάλλου τόσο τη δημιουργία συγκεκριμένων δομών όσο και την ίδια την ύπαρξή μας. Η παρουσία των ελάχιστων αυτών διακυμάνσεων είναι μάλιστα εμφανής στην ακτινοβολία που λαμβάνουμε από τον απόηχο του Big Bang.

Η κοσμική διάταξη της παρατηρήσιμης ύλης έδωσε ύπαρξη στη θεωρητική κατασκευή του Κοσμικού Ιστού, της ίδιας της ραχοκοκαλιάς του ορατού κόσμου δηλαδή που σχηματίστηκε στα αρχικά στάδια της ιστορίας του Σύμπαντος. Η εξέλιξη του Κοσμικού Ιστού συνεχίζεται μέχρι και τις μέρες μας και πρέπει να τον εκλαμβάνουμε ως έναν ζωντανό ιστό γέννησης και θανάτου γαλαξιών, ακολουθώντας συγκεκριμένα μοντέλα ανάπτυξης.

Πολύ πρόσφατα άρχισαν οι αστρονόμοι να καταλαβαίνουν τις διεργασίες του Κοσμικού Ιστού, αν και πλέον έχουν και φωτογραφίες του, ή μάλλον τον έχουν απαθανατίσει σε εικόνες εκλάμψεων ακτινών γ από μακρινά κβάζαρ. Τα νήματα ύλης και σκοτεινής ύλης πάνω στα οποία δημιουργούνται οι γαλαξίες πιστεύεται ότι ενώνονται μεταξύ τους σε ένα συνεκτικό όλον, τον Κοσμικό Ιστό, τον σκελετό του Σύμπαντος δηλαδή. Παρά τα αρχικά στάδια της κατανόησής μας, ο Κοσμικός Ιστός δεν θα μπορούσε παρά να είναι το μεγαλύτερο συμπαντικό αντικείμενο…

ΠΗΓΗ :newsbeast.gr - news247.gr 

Εκλειψη άστρου που διαρκεί 3.5 χρόνια!

Σπάνιο κοσμικό φαινόμενο σε δυαδικό σύστημα σπάει όλα τα ρεκόρ

 

Καλλιτεχνική απεικόνιση του δυαδικού συστήματος στο οποίο μια έκλειψη διαρκεί 3.5 έτη

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν σε απόσταση 100 χιλιάδων ετών φωτός από εμάς ένα δυαδικό σύστημα (ένα σύστημα που αποτελείται από δύο γειτονικά άστρα) στο οποίο κάθε 69 χρόνια γίνεται μια σχεδόν ολική έκλειψη, η οποία διαρκεί 3.5 χρόνια. Πρόκειται για νέο ρεκόρ διάρκειας έκλειψης, αλλά και χρονικού διαστήματος ανάμεσα σε δύο διαδοχικές εκλείψεις.

    Εδώ μία άλλη Καλλιτεχνική απεικόνιση δυαδικού συστήματος από τον Casey Reed.
 
Η ανακάλυψη, που αφορά το ερυθρό γιγάντιο άστρο TYC 2505-672-1 και ένα δεύτερο άστρο-συνοδό, έγινε από αστρονόμους των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Τενεσί και θα δημοσιευθεί στην επιθεώρηση «Astronomical Journal». Ο προηγούμενος κάτοχος του ρεκόρ μακρόχρονης έκλειψης ήταν ένα κοντινότερο γιγάντιο άστρο, το Epsilon Aurigae (Έψιλον Ηνιόχου), σε απόσταση 2.200 ετών φωτός από τη Γη, το οποίο εμφανίζει έκλειψη διάρκειας 640 έως 730 ημερών κάθε 27 χρόνια.

    Δυαδικό σύστημα J0806, Credit: NASA/Tod Strohmayer (GSFC)/Dana Berry (Chandra X-Ray      Observatory)  

ΠΗΓΕΣ¨ ; ΤΟ ΒΗΜΑ Science - Space.com -  Iflscience.com 

Τα δαχτυλίδια του Κρόνου σχηματίστηκαν πριν από 4,4 δισ. χρόνια

Είναι δέκα φορές γηραιότερα απ’ ό,τι είχε εκτιμηθεί αρχικά

---

Το ερώτημα «πόσο χρονών μπορεί να είναι τα δαχτυλίδια του Κρόνου» απασχολούσε τους επιστήμονες για πολύ καιρό.

Ορισμένοι πιστεύουν ότι δημιουργήθηκαν πριν από μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, χάρη στη συσσώρευση υλικού, ενδεχομένως από ένα κατεστραμμένο φεγγάρι.
Σύμφωνα με νέα στοιχεία, που ήρθαν στο φως από το διαστημόπλοιο Cassini, τα δαχτυλίδια του Κρόνου είναι μάλλον ακόμη αρχαιότερης προέλευσης… για την ακρίβεια 4,4 δισεκατομμυρίων ετών!

Όπως αναφέρει δημοσίευμα στο Nature News, ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Κολοράντο βρήκαν ότι οι δακτύλιοι του Κρόνου δεν είναι και τόσο «ικανοί» στη συσσώρευση υλικού.

Οι επιστήμονες πίστευαν ότι αν οι δακτύλιοι ήταν μέχρι 4,4 δισεκατομμυρίων ετών, τότε θα έπρεπε να έχουν μαυρίσει, καθώς θα «συνέλεγαν» σωματίδια από κάπου αλλού στο ηλιακό μας σύστημα.
Ωστόσο, οι ερευνητές βρήκαν ότι ο ρυθμός συσσώρευσης ήταν περίπου 40 φορές πιο αργός απ’ ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί.
Αυτό εξηγεί, γιατί είναι τόσο «καθαροί», παρά την ηλικία τους.
«Αν το πρόβλημα ρύπανσης δεν είναι τόσο σοβαρό, τότε οι δακτύλιοι θα μπορούσαν να διαρκέσουν περισσότερο προτού γίνουν μαύροι» εξήγησε ο Dr Phillip Nicholson, πλανητικός επιστήμονας στο πανεπιστήμιο Κορνέλ, ο οποίος μίλησε στο Nature News.
Τα συμπεράσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν από τον Dr Sascha Kempf, πλανητικό επιστήμονα στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο.

Η έρευνα βασίστηκε σε στοιχεία που συλλέχθηκαν από το διαστημόπλοιο Cassini της NASA, το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο.
Ο Dr Kempf και οι συνεργάτες του βρήκαν, ότι μέσα σε επτά χρόνια οι δακτύλιοι είχαν συγκεντρώσει μόλις 140 σωματίδια από κάπου αλλού στο ηλιακό σύστημα.
Ο ρυθμός αυτός (20 σωματίδια το χρόνο) ήταν 40 φορές πιο αργός απ’ ό,τι περίμεναν οι επιστήμονες, κάτι που εξηγεί γιατί ο Κρόνος είναι λιγότερο «σκονισμένος» απ’ ό,τι πίστευαν αρχικά οι ειδικοί. Εξηγεί ακόμη την άποψη που θέλει, οι δακτύλιοι να είναι ακόμη μεγαλύτερης ηλικίας, περίπου 4,4 δισεκατομμυρίων ετών.

«Οι δακτύλιοι μπορεί να είναι από 3 έως 10 φορές πιο “ηλικιωμένοι” απ’ ό,τι πιστεύαμε» είπε ο Dr Larry Esposito από το πανεπιστήμιο Boulder στο Κολοράντο.
Ένα από τα βασικά αποδεικτικά στοιχεία, για το γεγονός ότι τα δαχτυλίδια του Κρόνου είναι τόσο παλιά, προέρχεται από την αφθονία του νερού-πάγου στη σύνθεσή τους. Η ποσότητα είναι τέτοια, που υποδηλώνει ότι πρέπει να έχει σχηματιστεί στο πρώιμο ηλιακό σύστημα, προσθέτει το δημοσίευμα.

ΠΗΓΗ:newsbeast.gr

Ως προς που κινείται ο Γαλαξία μας;

Γνωρίζουμε ότι οι μεγάλες κοσμικές δομές του Σύμπαντος περιλαμβάνουν τα σμήνη των γαλαξιών, τα γαλαξιακά υπερσμήνη και τέλος τα «μεγάλα τείχη» (μια διάταξη από γαλαξίες σε μορφή εκτεταμένου φύλλου), που εκτείνονται σε μήκος εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών φωτός. Υπάρχει όμως και μια άλλη υπερμεγέθης συγκέντρωση μάζας, ο ¨Μεγάλος Ελκυστής«, που ασκεί τεράστια ελκτική βαρυτική δύναμη ώστε να αποτελεί μαζί με τις υπόλοιπες δομές της κοσμικής ύλης, την αιτία της κίνησης όχι μόνο γαλαξιών, όπως ο δικός μας, αλλά και του σμήνους της Παρθένου στον οποίο ανήκει και η τοπική ομάδα του Γαλαξία μας, με εκπληκτικά μεγάλες ταχύτητες.

Η μέτρηση αυτών των κοσμικών ταχυτήτων γίνεται με πλαίσιο αναφοράς τη Μικροκυματική Ακτινοβολία Υποβάθρου. Έτσι ακριβείς μετρήσεις έδειξαν ότι κινούμεθα προς το τμήμα του Ουρανού, που βρίσκεται ο αστερισμός του Λέοντα.

Ο Γαλαξίας μας μαζί με άλλους (Ανδρομέδας, τα Νέφη του Μαγγελάνου και τριάντα ακόμη μικρότερους γαλαξίες), αποτελούν μια τοπική ομάδα που κινείται με ταχύτητα περίπου 600 km/sec προς την κατεύθυνση ενός μικρού αστερισμού, στο Νότιο ημισφαίριο του Ουρανού, την Αντλία. Πρέπει να εξηγήσουμε όμως ότι η κίνηση αυτή δεν οφείλεται στην διαστολή του Σύμπαντος αλλά σε τέσσερις διαφορετικές αιτίες.

Η πρώτη αιτία είναι η βαρυτική έλξη που ασκούν οι αμέσως γειτονικοί γαλαξίες, προς την Τοπική Ομάδα που ανήκει ο Γαλαξίας μας. Λόγω αυτής της έλξης ο Γαλαξίας μας, καθώς και η Τοπική Ομάδα που ανήκει, κινείται με ταχύτητα 100 km/sec ως προς το κοσμικό υπόβαθρο (μέσα στο Νέφος Κόμης-Γλύπτη). 

Το σμήνος της Παρθένου, μέσα στο οποίο βρίσκεται το τοπικό σμήνος, βρίσκεται στο   κέντρο μιας άλλης κοσμικής υπερδομής που λέγεται Υπερσμήνος της Παρθένου. Η βαρυτική έλξη του Υπερσμήνους προς το Νέφος Κόμης-Γλύπτη, έχει σαν αποτέλεσμα να κινείται το Νέφος ως προς το υπερσμήνος με ταχύτητα 300 km/sec περίπου.

Η τρίτη αιτία, της κίνησης, οφείλεται σε μιαν άγνωστη πηγή, που βρίσκεται προς τον αστερισμό του Μικρού Κυνός, που προσδίδει στην Τοπική Ομάδα των γαλαξιών ταχύτητα 370 km/sec. Λόγω του νέφους που περιβάλλει τη πηγή αυτή δεν είναι εύκολο να διευκρινιστεί η αιτία της κίνησης αυτής.

Και τέλος, το 1986 μια ομάδα επτά αστρονόμων, ανακάλυψε μια υπερμεγέθη συγκέντρωση γαλαξιών, σε απόσταση 300 εκατομμυρίων ετών φωτός, προς την κατεύθυνση του αστερισμού της Ύδρας και του Κενταύρου, στο Νότιο Ημισφαίριο. Οι μετρήσεις τους έδειξαν μια τέταρτη κίνηση των γαλαξιών της γειτονιάς μας, προς τη νέα αυτή υπερμεγέθη συγκέντρωση των γαλαξιών, με την εκπληκτική ταχύτητα των 530 km/sec.

Επειδή αυτή η ταχύτητα είναι πολύ μεγαλύτερη των άλλων τριών, αυτή η υπερμεγέθης συγκέντρωση που την προκαλεί, ονομάστηκε «Μέγας Ελκυστής».

Όταν όμως αθροιστούν διανυσματικά οι τέσσερις ταχύτητες που οφείλονται όπως είπαμε : στον Μέγα Ελκυστή, στο Υπερσμήνος της Παρθένου, στην άγνωστη πηγή που βρίσκεται στον Αστερισμό του Μικρού Κυνός και τέλος στις γειτονικές γαλαξιακές ομάδες στο Νέφος Κόμη-Γλύπτη, τότε το αποτέλεσμα είναι 600km/sec όπως αναφέραμε στην αρχή.

Ο Μεγάλος Ελκυστής είναι τόσο μεγάλος σε έκταση που καταλαμβάνει το ένα τρίτο περίπου του Νότιου Ημισφαιρίου. Αποτελείται από πολλές μικρές ομάδες γαλαξιών αλλά και σμήνη γαλαξιών. Η μάζα του υπολογίζεται περίπου σε 5.10¹⁶   ηλιακές μάζες ή 50.000 φορές τη μάζα του Γαλαξία μας. Το κέντρο του βρίσκεται ότι απέχει από μας περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός και εκεί βρίσκεται μια υπέρπυκνη περιοχή, ένα υπερσμήνος γαλαξιών, με το όνομα 3627 Abell.

Ο σχηματισμός αυτός, το υπερσμήνος 3627 Abell, είναι ο πυκνότερος σχηματισμός που έχει μέχρι τώρα παρατηρηθεί και αποτελεί το 10% περίπου της μάζας του Μεγάλου Ελκυστή. Εκπέμπει δε έντονα ακτίνες Χ, όπως και όλες οι μεγάλες συγκεντρώσεις μάζας στο Σύμπαν.

ΠΗΓΗ:physics4u.gr/blog 

Ο Πρωτεύων Καθρέφτης του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb Πλήρως Συναρμολογημένος

Μέσα σε ένα τεράστιο καθαρό δωμάτιο στο Διαστημικό Κέντρο Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt, η ομάδα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb χρησιμοποίησε ένα ρομποτικό βραχίωνα για να εγκαταστήσει το τελευταίο από τα 18 κάτοπτρα του τηλεσκοπίου επάνω στην δομή του τηλεσκοπίου.

Το James Webb Space Telescope θα είναι το μεγαλύτερο και πιο ισχυρό διαστημικό τηλεσκόπιο που θα εκτοξευτεί ποτέ. Η εγκατάσταση του τελευταίου κομματιού σηματοδοτεί ένα σημαντικό ορόσημο στη συναρμολόγηση του Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb.

«Οι επιστήμονες και οι μηχανικοί έχουν εργαστεί ακούραστα για να εγκαταστήσουν αυτούς τους απίστευτους, σχεδόν τέλειους καθρέφτες που θα συγκεντρώνουν φως από τις προηγουμένως κρυμμένες σφαίρες των πλανητικών ατμοσφαιρών, τις περιοχές σχηματισμού αστέρων και τις απαρχές του Σύμπαντος», δήλωσε ο John Grunsfeld, αναπληρωτής διοικητής των επιστημονικών αποστολών της NASA στην Ουάσιγκτον. «Με τους καθρέφτες τελικά ολοκληρωμένους, είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στις τολμηρές παρατηρήσεις που θα φωτίσουν τα μυστήρια του σύμπαντος.»

Σε αυτή την σπάνια θέα, οι 18 καθρέφτες του James Webb Space Telescope φαίνονται πλήρως εγκατεστημένοι στη μεγάλη δομή του τηλεσκοπίου.

Πηγή: NASA -  tsene.com 

Εντυπωσιακό timelapse ηλιακών εκρήξεων – Ένας χρόνος στη ζωή του ήλιου

Λεπτομερή πλάνα από τις εκρηκτικές αλλαγές του Ήλιου που περνά μέσα στον χρόνο έδωσε στη 

δημοσιότητα η NASA. Το εντυπωσιακό timelapse δείχνει τις δραματικές ηλιακές εκρήξεις, αποκαλύπτοντας την απίστευτα ισχυρή δραστηριότητα που βιώνει τακτικά η επιφάνεια του Ήλιου.

Ο δορυφόρος Solar Dynamics Observatory (SDO) της NASA είχε στρέψει τον φακό του στο κοντινότερο αστέρι της Γης τα τελευταία 6 χρόνια. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τις εικόνες που παίρνουν καθημερινά από τον SDO και κρατάνε αρχείο του ταραγμένου διαστημικού καιρού όπως ηλιακές εκλάμψεις, εκρήξεις πλάσματος και εκπομπής αερίων από την ατμόσφαιρα του Ήλιου.



Το SDΟ, αν και αρχικά θα επιτελούσε το έργο για 5 χρόνια, συνεχίζει για 6ο χρόνο την αποστολή δεδομένων στη βάση του στο Νέο Μεξικό. Τα στοιχεία είναι τόσα πολλά που μπορούν να γεμίζουν ένα cd κάθε 32 δευτερόλεπτα. Κάθε καρέ από το τελευταίο timelapse της NASA αποτυπώνει περίπου μια ώρα στη Γη και δίνει μια εκπληκτική γεύση ενός χρόνου από τον Ήλιο που δεν μπορούμε να δούμε με γυμνά μάτια.
Στα τέλη του 2015 η NASA είχε κυκλοφορήσει ένα ultra-high definition βίντεο 30 λεπτών από ηλιακές εκλάμψεις στην επιφάνεια του Ήλιου και την ενέργεια που εκτινάσσεται στο διάστημα.