Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2018

Τα ρομποτικά οχήματα της αποστολής Hayabusa2 προσεδαφίστηκαν με επιτυχία στον αστεροειδή Ryugu

Ένα ζευγάρι ρομποτικών οχημάτων προσγειώθηκε σε έναν αστεροειδή και άρχισε να έρευνά, σύμφωνα με δήλωση του Ιαπωνικού Οργανισμού Διαστήματος (Japan’s space agency), το Σάββατο, καθώς η αποστολή του έχει στόχο να ρίξει φως στη προέλευση του Ηλιακού μας συστήματος.

Τα ρομποτικά αυτά οχήματα, Ρόβερς (Rovers) όπως είναι η αγγλική τους ονομασία, θα αναπηδούν γύρω από την επιφάνεια - ανεβαίνοντας μέχρι τα 15 μέτρα και παραμένοντας στον αέρα για διάστημα 15 λεπτών (AFP Photo / JIJI PRESS)

Η αποστολή με ρόβερς σηματοδοτεί την πρώτη στον κόσμο κινούμενη, ρομποτική παρατήρηση της επιφάνειας ενός αστεροειδούς, σύμφωνα με την Ιαπωνική ερευνητική υπηρεσία Αέρος και Διαστήματος (Japan Aerospace Exploration Agency-JAXA).

Οι στρογγυλές αυτές ρομποτικές συσκευές που μοιάζουν με κυκλικά μεταλλικά κουτιά μπισκότων έφτασαν επιτυχώς στον αστεροειδή  Ryugu μια μέρα μετά την αποδέσμευσή τους από τον ανιχνευτή Hayabusa2, δήλωσε ο Ιαπωνικός Οργανισμός Διαστήματος.

"Κάθε ένας από τα ρομποτικά αυτά οχήματα λειτουργεί κανονικά και έχει αρχίσει να ερευνά την επιφάνεια του Ryugu", δήλωσε η υπηρεσία JAXA σε μια της δήλωση.

Εκμεταλλευόμενοι τη χαμηλή βαρύτητα του αστεροειδούς, τα ρόβερς θα αναπηδούν γύρω από την επιφάνεια - φτάνοντας μέχρι τα 15 μέτρα (49 πόδια) και θα παραμένουν στον αέρα για διάστημα 15 λεπτών - για να εξετάσουν τα φυσικά χαρακτηριστικά του αστεροειδή.


"Είμαι τόσο υπερήφανος που έχουμε δημιουργήσει μια νέα μέθοδο εξερεύνησης του διαστήματος για μικρά ουράνια σώματα", δήλωσε ο διευθυντής προγράμματος του οργανισμού JAXA Yuichi Tsuda.

Ο Ιαπωνικός Οργανισμός Διαστήματος προσπάθησε, αλλά απέτυχε το 2005 να προσεδαφίσει ένα ρόβερ σε έναν άλλο αστεροειδή σε μια παρόμοια αποστολή.

Το ρομποτικό όχημα Hayabusa2 θα αναπτύξει τον επόμενο μήνα ένα “προσκρουστήρα" (impactor) ο οποίος θα εκραγεί πάνω από τον αστεροειδή, ρίχνοντας ένα χάλκινο αντικείμενο βάρους δύο κιλών για να δημιουργήσει με εκρηκτικό τρόπο ένα μικρό κρατήρα στην επιφάνεια.

Από τον κρατήρα αυτό, η ανιχνευτική συσκευή θα συλλέξει "φρέσκα" υλικά που δεν έχουν εκτεθεί για χιλιετίες σε ανέμους και ακτινοβολίας, ελπίζοντας έτσι να δοθούν απαντήσεις σε μερικά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη ζωή και το Σύμπαν, συμπεριλαμβανομένου του κατά πόσο υλικά στοιχεία από το διάστημα συνέβαλαν στη δημιουργία ζωής στη Γη.


Ο ανιχνευτής θα απελευθερώσει επίσης ένα Γάλλο-Γερμανικό όχημα προσγείωσης που ονομάζεται κινητός ανιχνευτής επιφάνειας αστεροειδούς (Mobile Asteroid Surface Scout-MASCOT) για επιφανειακή παρατήρηση.

Το ρόβερ Hayabusa2, με μέγεθος σχετικά ενός μεγάλου ψυγείου, και εξοπλισμένο με ηλιακούς συλλέκτες, είναι ο διάδοχος του πρώτου εξερευνητή αστεροειδούς της JAXA. Hayabusa στα Ιαπωνικά σημαίνει γεράκι.

Αυτός ο διαστημικός ερευνητής επέστρεψε από έναν μικρότερο, αστεροειδή σε σχήμα πατάτας το 2010, έχοντας φέρει μαζί του δείγματα σκόνης, παρά τις διάφορες αποτυχίες κατά την επική του επταετή διαστημική Οδύσσεια, και χαιρετίστηκε ως επιστημονικός θρίαμβος.


Η αποστολή Hayabusa2 εκτοξεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2014 και θα επιστρέψει στη Γη με τα δείγματά της το 2020.

Από: TOKYO (AFP)
--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

https://scitechdaily.com/hayabusa2-rovers-successfully-land-on-asteroid-ryugu/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy


Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018

Οι επτά πιο ακραίοι εξωηλιακοί πλανήτες που ανακαλύφθηκαν ποτέ...

Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα τον πιο καυτό εξωπλανήτη που βρέθηκε ποτέ - με θερμοκρασία επιφανείας μεγαλύτερη από ορισμένα αστέρια. Καθώς το κυνήγι για πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα συνεχίζεται, έχουν ανακαλυφθεί πολλοί κόσμοι με ακραία χαρακτηριστικά. Και η συνεχιζόμενη εξερεύνηση του δικού μας ηλιακού συστήματος αποκάλυψε επίσης και κάποιους πολύ παράξενους...διεκδικητές αυτής της ακραίας κατάστασης. Σας παραθέτουμε επτά από τους πιο ακραίους κόσμους που έχουν ποτέ παρατηρηθεί.

Ο KELT-9B είναι ο θερμότερος γνωστός εξωπλανήτης. 
Εικόνα:  NASA/JPL-Caltech


Ο πιο καυτός

Το πόσο ζεστός ένας πλανήτης εξαρτάται κυρίως από το πόσο κοντά βρίσκεται στο μητρικό του αστέρι - και από το πόσο καυτό είναι αυτό το αστέρι. Στο δικό μας Ηλιακό σύστημα, ο πλανήτης Ερμής είναι ο πλησιέστερος πλανήτης στον Ήλιο με μέση απόσταση 57.910.000 χιλιόμετρα. Οι θερμοκρασίες στην ημερήσια πλευρά του φτάνουν στους 430 ° C, ενώ ο ίδιος ο Ήλιος έχει επιφανειακή θερμοκρασία 5.500 ° C.


Αλλά αστέρια πιο ογκώδη από τον Ήλιο μας είναι θερμότερα. Το αστέρι HD 195689 - επίσης γνωστό ως KELT-9 - είναι 2,5 φορές πιο ογκώδες από τον Ήλιο καθώς έχει θερμοκρασία επιφάνειας σχεδόν 10.000 ° C. Ο πλανήτης του, ο KELT-9b, είναι πολύ πιο κοντά στο μητρικό του αστέρι από ότι ο πλανήτης Ερμής στον Ήλιο.

Παρόλο που δεν μπορούμε να μετρήσουμε την ακριβή απόσταση από τόσο μακριά, ο πλανήτης αυτός περιφέρεται γύρω από το μητρικό του άστρο κάθε 1,5 μέρα (η τροχιά του πλανήτη Ερμή διαρκεί 88 ημέρες). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο πλανήτης αυτός να φθάνει σε επιφανειακή θερμοκρασία τους 4300 ° C - η οποίο είναι θερμότερη από πολλά αστέρια τα οποία έχουν λιγότερη μάζα από τον Ήλιο μας. Ο βραχώδης πλανήτης Ερμής θα γινόταν ένα λυόμενο σταγονίδιο...λάβας με αυτή τη θερμοκρασία. Ο εξωπλανήτης KELT-9b, ωστόσο, είναι ένας γίγαντας αερίου που ανήκει στην κατηγορία του πλανήτη Δία, είναι δηλαδή ένας "Καυτός Δίας" (Hot Jupiter) όπως αποδίδεται στην παγκόσμια αστρονομική ορολογία. Όμως ο πλανήτης αυτός σιγά σιγά "ξεραίνεται"  καθώς τα μόρια στην ατμόσφαιρα του διασπώνται στα συστατικά τους άτομα - και καίγεται αδιάκοπα...


Ο πιο ψυχρός


Σε θερμοκρασία μόλις 50 βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν ( -223 ° C)  ο OGLE-2005-BLG-390Lb επάξια παίρνει τον τίτλο του ψυχρότερου πλανήτη. Με περίπου 5,5 φορές τη μάζα της Γης είναι πιθανό να είναι ένας βραχώδης πλανήτης. Αν και δεν είναι πολύ μακριά από το μητρικό του αστέρι, εν τούτοις έχει μια τροχιά που θα το τοποθετούσε κάπου μεταξύ των πλανητών Άρη και Δία στο Ηλιακό μας σύστημα. Ο μητρικός του αστέρας είναι ένα ψυχρό άστρο με μικρή μάζα, γνωστό και ως Ερυθρός νάνος.


Παγωμένος αλλά παρόμοιος με τη Γη. Εικόνα: ESO OGLE BLG Lb. ESO, CC BY-SA

Ο πλανήτης αναφέρεται γενικά ως Hoth όπως ο παγωμένος πλανήτης στις επικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας "Πόλεμος των Άστρων". Αντίθετα όμως με τον πλασματικό του ομόλογό, δεν μπορεί να διατηρήσει ατμόσφαιρα (συνεπώς ούτε και να υποστηρίξει ζωή). Και αυτό επειδή τα περισσότερα από τα αέρια του θα είναι στερεοποιημένα λόγω του ότι έχουν μετατραπεί σε πάγο- προσθέτοντας επιπλέον...ψύξη στο ήδη υπάρχον χιόνι που βρίσκεται στην επιφάνεια.

Ο μεγαλύτερος

Εάν ένας πλανήτης μπορεί να είναι τόσο καυτός όσο ένα αστέρι, τότε τι κάνει τη διαφορά ανάμεσα στα αστέρια και τους πλανήτες; Τα αστέρια είναι πιο ογκώδη από τους πλανήτες και αναφλέγονται από τις διεργασίες πυρηνικής σύντηξης ως αποτέλεσμα των τεράστιων βαρυτικών δυνάμεων στους πυρήνες τους. Κοινά αστέρια όπως ο Ήλιος μας καίγεται με τη σύντηξη του Υδρογόνου σε Ήλιο. Αλλά υπάρχει μια μορφή αστέρα που ονομάζεται καφέ νάνος. Οι αστέρες αυτοί είναι αρκετά μεγάλοι για να ξεκινήσουν κάποιες διαδικασίες σύντηξης αλλά όχι αρκετά για να τις διατηρήσουν. Ο πλανήτης DENIS-P J082303.1-491201 b με το δυσπρόφερτο ψευδώνυμο 2MASS J08230313-4912012 b έχει 28,5 φορές τη μάζα του πλανήτη Δία - καθιστώντας τον τον πιο ογκώδη πλανήτη που αναγράφεται στο αρχείο εξωπλανήτων της NASA. Είναι τόσο τεράστιος που συζητείται αν εξακολουθεί να παραμένει πλανήτης (θα ήταν ένας γίγαντας αερίου της τάξης του Δία) ή αν θα έπρεπε να ταξινομηθεί ως καφέ νάνος αστέρας. Κατά ειρωνικό τρόπο, το μητρικό του αστέρι της είναι ένας επιβεβαιωμένος καφέ νάνος !

Ο  μικρότερος

Λίγο μεγαλύτερος από το φεγγάρι μας και μικρότερο από τον πλανήτη Ερμή, ο Kepler-37b είναι ο μικρότερος  εξωπλανήτης που έχει ποτέ ανακαλυφθεί. Είναι ένας βραχώδης κόσμος, πιο κοντά στο μητρικό του αστέρι, από ότι ο πλανήτης Ερμής στον Ήλιο. Αυτό σημαίνει ότι ο πλανήτης αυτός είναι πολύ θερμός για να υποστηρίξει υγρό νερό και επομένως ζωή όπως την ξέρουμε στην επιφάνεια του.

Ο παλαιότερος 

Ο PSR B1620-26 b είναι ένας εξωηλιακός πλανήτης που βρίσκεται περίπου 12.400 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Σκορπιού. Φέρει την ανεπίσημη ονομασία "Μαθουσάλας" και "πλανήτης της Γένεσης" λόγω της μεγάλης του ηλικίας, ενώ ορισμένες δημοφιλείς πηγές αναφέρονται σε αυτό το αντικείμενο ως "PSR B1620-26 c" (δείτε παρακάτω). Ο πλανήτης βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τα δύο άστρα του συστήματος PSR B1620-26 (τα οποία είναι ένα πάλσαρ (PSR B1620-26 A) και ένας λευκός νάνος (WD B1620-26)) και είναι ο πρώτος τέτοιου τύπου πλανήτης που επιβεβαιώθηκε ποτέ. Είναι επίσης ο πρώτος πλανήτης που βρέθηκε σε ένα σφαιρωτό σμήνος. Ο πλανήτης είναι ένας από τους γηραιότερους γνωστούς εξωπλανήτες και πιστεύεται ότι έχει ηλικία περίπου 12,7 δισεκατομμυρίων ετών.
(Η πηγή του κειμένου της παραγράφου αυτής είναι από τη Βικιπαίδεια) 


Καλλιτεχνική άποψη του παλαιότερου γνωστού πλανήτη.
Εικόνα: NASA and G. Bacon (STScI)

Ο νεότερος

Το πλανητικό (ή αστρικό) σύστημα V830 Tauri έχει ηλικία μόλις 12 εκατομμύρια έτη (ή 2m έτη). Το μητρικό του άστρο έχει την ίδια μάζα με τον Ήλιο μας, αλλά και το διπλάσιο της ακτίνας του, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει σχηματιστεί πλήρως το τελικό του σχήμα. Ο πλανήτης - ένας γίγαντας αερίου με τρία τέταρτα τη μάζα του πλανήτη Δία - πιθανότατα συνεχίζει να αυξάνεται σε όγκο. Αυτό σημαίνει ότι αποκτά περισσότερη μάζα συγκρούομενος συχνά με άλλα πλανητικά σώματα όπως οι αστεροειδείς - καθιστώντας τον ένα μη ασφαλές μέρος για παραμονή....



Ο χειρότερος καιρός


Στροβιλιζόμενες, λευκές καταιγίδες πάνω από τον νότιο πόλο του πλανήτη Δία. 
Εικόνα:businessinsider

Επειδή οι εξωπλανήτες είναι πολύ μακριά για να μπορέσουμε να παρατηρήσουμε τυχόν καιρικά φαινόμενα, πρέπει να στρέψουμε τα μάτια μας στο Ηλιακό μας σύστημα. Αν έχετε δει τους γιγαντιαίους στροβιλιζόμενους τυφώνες που φωτογραφίζονται από τη διαστημοσυσκευή Τζούνο η οποίο "πετάει" πάνω από τους πόλους του πλανήτη Δία, του μεγαλύτερου πλανήτη στο Ηλιακό μας σύστημα, είναι σίγουρα ένα καλό παράδειγμα για να αντιληφθείτε τον όρο πλανητικός καιρός. Ωστόσο, ο τίτλος του χειρότερου πλανητικού καιρού πηγαίνει στον πλανήτη Αφροδίτη βεβαίως. Ένας πλανήτης με το ίδιο μέγεθος με αυτό της της Γης, ο οποίος περιβάλλεται από σύννεφα θειικού οξέος.

Καλλιτεχνική απεικόνιση της ατμόσφαιρας του πλανήτη Αφροδίτη.
Εικόνα: European Space Agency/J. Whatmore

Η ατμόσφαιρα κινείται γύρω από τον πλανήτη πολύ πιο γρήγορα από ότι ο πλανήτης περιστρέφεται γύρω από τον άξονα του, με ανέμους που φτάνουν ταχύτητες τυφώνα στα 360 χλμ / ώρα. Οι κυκλώνες διπλού-ματιού όπως λέγονται παραμένουν πάνω από κάθε πόλο. Η ατμόσφαιρά της είναι σχεδόν 100 φορές πυκνότερη από της Γης, και αποτελείται πάνω από 95% με διοξείδιο του άνθρακα. Το προκύπτον φαινόμενο του θερμοκηπίου δημιουργεί μεγάλες θερμοκρασίες τουλάχιστον 462 ° C στην επιφάνεια, οι οποίες είναι θερμότερες από τις επιφανειακές θερμοκρασίες που επικρατούν πάνω στον πλανήτη Ερμή. Αν και ξηρή και εχθρική στη ζωή, η θερμότητα μπορεί να εξηγήσει γιατί ο πανέμορφος (όπως φαίνεται στους ουρανούς μας καθώς και από τα τηλεσκόπια μας) πλανήτης Αφροδίτη έχει λιγότερα ηφαίστεια από τη Γη.

--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

https://theconversation.com/the-seven-most-extreme-planets-ever-discovered-78959

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy



Οι ανακαλύψεις του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χάπλ δεν έχουν τελειωμό. Αυτή τη φορά...

...αποκαλύπτει ορισμένα χαρακτηριστικά γύρω από ένα αστέρα νετρονίων τα οποία παρατηρούνται για πρώτη φορά.  

Μια ασυνήθιστη εκπομπή υπέρυθρου φωτός από ένα κοντινό αστέρα νετρονίων ο οποίος ανιχνεύτηκε από το ΔΤ Χάμπλ της NASA, θα μπορούσε να αποκαλύψει νέα χαρακτηριστικά τα οποία δεν έχουμε δει ποτέ πριν. Μια πιθανότητα είναι ότι υπάρχει ένας "σκονισμένος" δίσκος γύρω από το αστέρι νετρονίων, μια άλλη είναι ότι υπάρχει ένας άνεμος ενέργειας που βγαίνει από το αντικείμενο και προσκρούει πάνω σε αέριο στο διαστρικό χώρο τον οποίο κυριολεκτικά "οργώνει" ο αστέρας νετρονίων.

Αν και τα αστέρια νετρονίων μελετώνται γενικά σε εκπομπές ραδιοσυχνοτήτων και υψηλής ενέργειας, όπως οι ακτίνες Χ, η μελέτη αυτή λένε οι ερευνητές, καταδεικνύει το γεγονός ότι μπορούν να προκύψουν νέες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα αστέρια νετρονίων  με τη μελέτη τους στο υπέρυθρο φως.



Η σχετική παρατήρηση έγινε από ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας και την Πανεπιστημιούπολη του, το Πανεπιστήμιο Sabanci στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, και το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, στην Tucson της Αριζόνα των ΗΠΑ. Η παρατήρηση αυτή θα μπορέσει να βοηθήσει τους αστρονόμους έτσι ώστε να κατανοήσουν καλύτερα την εξέλιξη των αστέρων νετρονίων - τα απίστευτα πυκνά υπολείμματα μετά από την έκρηξη Υπερκαινοφανούς ενός ογκώδους αστέρα. Τα αστέρια νετρονίων ονομάζονται επίσης Πάλσαρς επειδή η πολύ γρήγορη περιστροφή τους (τυπικά σε κλάσματα ενός δευτερολέπτου, στην περίπτωση αυτή 11 δευτερόλεπτα) προκαλεί εκπομπές που μεταβάλλονται στη μονάδα του χρόνου από περιοχές που εκπέμπουν φως.


Αυτή η κινούμενη εικόνα απεικονίζει ένα αστέρι νετρονίων (το RX J0806.4-4123) με ένα δίσκο ζεστής σκόνης γύρω του ο οποίος παράγει μία υπέρυθρη υπογραφή όπως εντοπίστηκε από το ΔΤ Χάμπλ της NASA. Ο δίσκος αυτός δεν φωτογραφήθηκε απευθείας, αλλά ένας τρόπος για να εξηγήσουμε τα δεδομένα είναι να υποθέσουμε την ύπαρξη μιας δομής σε σχήμα δίσκου, η οποία θα μπορούσε να έχει διάμετρο 18 δισ. Μίλια. Ο δίσκος αυτός θα αποτελείται από υλικό που καταρρέει πίσω στο αστέρι νετρονίων μετά την έκρηξη του Υπερκαινοφανούς που δημιούργησε αυτό το αστρικό κατάλοιπο.
Εικόνα: NASA, ESA, and N. Tr’Ehnl (Pennsylvania State University)

Μία εργασία (paper) η οποία περιγράφει την έρευνα καθώς και δύο πιθανές εξηγήσεις για το ασυνήθιστο αυτό εύρημα δημοσιεύτηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2018 στο περιοδικό Astrophysical Journal.

"Αυτό το συγκεκριμένο αστέρι νετρονίων ανήκει σε μια ομάδα επτά κοντινών πάλσαρς ακτίνων Χ - τα οποία ονομάζονται "Και οι επτά ήταν υπέροχοι - Magnificent Seven"- τα οποία είναι θερμότερα από ότι θα έπρεπε βάσει της ηλικίας τους και των διαθέσιμων ενεργειακών αποθεμάτων τα οποία προκύπτουν από την απώλεια ενέργειας της περιστροφής τους", δήλωσε η Bettina Posselt, συνεργατική ερευνήτρια και καθηγήτρια αστρονομίας και αστροφυσικής στη πολιτεία της Πενσιλβάνιας, και κύριος συγγραφέας της εργασίας. "Παρατηρήσαμε μια εκτεταμένη περιοχή υπέρυθρων εκπομπών γύρω από αυτό το αστέρι νετρονίων - το όνομα του όπως αναφέραμε και πιο πάνω είναι RX J0806.4-4123 - το συνολικό μέγεθος του οποίου είναι περίπου 200 αστρονομικές μονάδες (περίπου 18 δισεκατομμύρια μίλια) στην υποτιθέμενη απόσταση του από το πάλσαρ."



Πρόκειται για το πρώτο αστέρι νετρονίων στο οποίο παρατηρήθηκε ενα παρατεταμένο σήμα μόνο στο υπέρυθρο φως. Οι ερευνητές προτείνουν δύο δυνατότητες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το παρατεταμένο αυτό υπέρυθρο σήμα που παρατηρήθηκε από το ΔΤ Χάμπλ. Ο πρώτος είναι ότι υπάρχει ένας δίσκος ύλης - πιθανώς κυρίως από κοσμική σκόνη - η οποία περιβάλλει το πάλσαρ.


Αυτή είναι μια απεικόνιση ενός νεφελώματος από άνεμο πάλσαρ (pulsar wind nebula), το οποίο δημιουργείται από την αλληλεπίδραση των σωματιδίων εκροής από τον αστέρα νετρονίων με αέρια υλικά στο διαστρικό μέσο το οποίο κυριολεκτικά οργώνει ο αστέρας αυτός. Ένα τέτοιο απόλυτα υπέρυθρο νεφέλωμα το οποίο δημιουργείται από άνεμο πάλσαρ είναι κάτι το ασυνήθιστο, επειδή υποδηλώνει μια μάλλον χαμηλή ενέργεια των σωματιδίων τα οποία επιταχύνονται από το έντονο μαγνητικό πεδίο του πάλσαρ. Το υποθετικό αυτό μοντέλο θα εξηγούσε την ασυνήθιστη υπέρυθρη υπογραφή του αστέρα νετρονίων όπως ανιχνεύτηκε από το ΔΤ Χάμπλ της NASA.
Εικόνα: NASA, ESA, and N. Tr’Ehnl (Pennsylvania State University)

"Ένα νεφέλωμα από άνεμο πάλσαρ (pulsar wind nebula) θα απαιτούσε το αστέρι νετρονίων να παρουσιάζει έναν άνεμο από πάλσαρ", δήλωσε η Posselt. "Ένας άνεμος από πάλσαρ μπορεί να παραχθεί όταν τα σωματίδια επιταχύνονται μέσα στο ηλεκτρικό πεδίο που παράγεται από τη γρήγορη περιστροφή ενός αστέρα νετρονίων ο οποίος έχει ισχυρό μαγνητικό πεδίο. Καθώς το αστέρι νετρονίων ταξιδεύει μέσα από το διαστρικό μέσο με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του ήχου, μπορεί να σχηματιστεί ένας κλονισμός όπου το διαστρικό μέσο και ο άνεμος από το πάλσαρ αλληλεπιδρούν. Τα προκύπτοντα διαταραγμένα σωματίδια τότε θα εκπέμπουν Ακτινοβολία συγχρότρου, προκαλώντας το παρατεταμένο υπέρυθρο σήμα που βλέπουμε. Συνήθως, τα νεφελώματα από άνεμο πάλσαρ παρατηρούνται στη συχνότητα των ακτίνων Χ  και ένα απόλυτα υπέρυθρο νεφέλωμα το οποίο δημιουργείται από άνεμο πάλσαρ θα πρέπει να ήταν πολύ ασυνήθιστο και συναρπαστικό.


Χρησιμοποιώντας το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA, οι αστρονόμοι θα μπορούν να εξερευνήσουν περαιτέρω αυτό το νέο χώρο ανακάλυψης στο υπέρυθρο φως (ή την υπέρυθρη ακτινοβολία) για να κατανοήσουν καλύτερα την εξέλιξη των αστέρων νετρονίων.

Εκτός από την Posselt, η ερευνητική ομάδα συμπεριέλαβε τον George Pavlov και τον Kevin Luhman στη πολιτεία της Πενσυλβάνια, τον Ünal Ertan και Sirin Çaliskan στο Πανεπιστήμιο Sabanci, και την Christina Williams στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Η έρευνα υποστηρίχθηκε από την NASA, το Συμβούλιο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Έρευνας της Τουρκίας, το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ, τη πολιτεία της της Πενσυλβάνιας, το Κολέγιο Penn State Eberly και την κοινοπραξία Space Grant της Πενσυλβάνιας.


Το ΔΤ Χάμπλ είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος). Το κέντρο διαστημικών πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt,του Μέριλαντ, διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο. Το Επιστημονικό Ινστιτούτο Διαστημικού Τηλεσκοπίου (STScI) στη Βαλτιμόρη, και στο Μέριλαντ, διεξάγει τις επιστημονικές επιχειρήσεις του ΔΤ Χάμπλ. Το STScI λειτουργεί για τη NASA από την Ένωση Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, στην Ουάσιγκτον, D.C.

The science paper by B. Posselt et al.
--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

https://www.nasa.gov/feature/goddard/2018/hubble-uncovers-never-before-seen-features-around-a-neutron-star

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy




Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2018

Νέα ανακάλυψη από τη διαστημοσυσκευή Γαία...

...η οποία εντόπισε μια δόνηση στο Γαλαξία μας.


Μια καλλιτεχνική ερμηνεία της διαταραχής στις ταχύτητες των αστεριών του Γαλαξία μας. Εικόνα: ESA, CC BY-SA 3.0 IGO

Μια ομάδα υπό την ηγεσία ερευνητών του Ινστιτούτου Κοσμολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης (Institute of Cosmos Sciences-ICCUB, UB-IEEC) και του Πανεπιστημίου του Χρόνιγκεν στην Ολλανδία ανακάλυψε, μέσω της ανάλυσης των δεδομένων της διαστημοσυσκευής Γαία, υπο-δομές που μέχρι τώρα ήταν άγνωστες στον Γαλαξία μας. Η ανακάλυψη, το αποτέλεσμα του συνδυασμού των θέσεων και των ταχυτήτων έξι εκατομμυρίων αστεριών στο γαλαξιακό δίσκο, έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό Nature.


"Έχουμε παρατηρήσει μορφές με διαφορετικές μορφολογίες, όπως σπείρες παρόμοιες με σπειροειδές όστρακο. Η ύπαρξη αυτών των υπο-δομών παρατηρήθηκε για πρώτη φορά χάρη στην άνευ προηγουμένου ακρίβεια των δεδομένων που παρέχει η διαστημοσυσκευή Γαία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) ", εξηγεί η Teresa Antoja, ερευνήτρια στο ICCUB (IEEC-UB) και υπογράφουσα του άρθρου. "Αυτές οι υπό-δομές - προσθέτει - μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι ο γαλαξιακός δίσκος υπέστη μια σημαντική βαρυτική διαταραχή μεταξύ 300 και 900 εκατομμυρίων ετών." Είναι μία από τις πρώτες μεγάλες ανακαλύψεις της λεγόμενης γαλαξιακής αρχαιολογίας, η οποία θα μας επιτρέψει να μάθουμε την προέλευση και την εξέλιξη του Γαλαξία μας.

Αλλά τι προκάλεσε αυτή τη διαταραχή; Για να προκύψει μια απάντηση στο ερώτημα αυτό, έχουν τεθεί κάτω από σύγκριση, η δομή και ο βαθμός σπειροειδούς φορτίου, της δυναμικής δηλαδή που υπάρχει μέσα στις γαλαξιακές σπείρες, και οι οποίες αναφέρονται σε δυναμικά μοντέλα. Αυτό επέτρεψε στους ερευνητές να διατυπώσουν την υπόθεση ότι η διαταραχή αυτή οφειλόταν στον επηρεασμό του νάνου γαλαξία του Τοξότη (ένας από τους δορυφόρους γαλαξίες του Γαλαξία μας) κοντά στον γαλαξιακό δίσκο.


Τα δεδομένα αυτά επέτρεψαν για πρώτη φορά, μέχρι και σήμερα, τη διαταραχή που συγκλόνισε το δίσκο του Γαλαξία μας μεταξύ 300 και 900 εκατομμυρίων ετών. Εικόνα: Edmon of Haro, iStock  

"Το έργο αυτό καθιερώνει, με οριστικό τρόπο, ότι ο δίσκος του Γαλαξία μας είναι δυναμικά νέος, ευαίσθητος στις διαταραχές και τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου", λέει η Antoja. "Ένας από τους πιο αξιοσημείωτους τρόπους που παρατηρούμε", συνεχίζει η ερευνήτρια, "είναι το σπειροειδές σχήμα που δημιουργείται από τα αστέρια που βρίσκονται (από την προοπτική μας) κοντά στον Ήλιο, τα οποία δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ πριν." "Στην πραγματικότητα, οι μορφές που παρατηρήθηκαν στα γραφήματα ήταν τόσο εμφανείς (σε αντίθεση με τις συνηθισμένες περιπτώσεις), και καταλήξαμε να πιστεύουμε ότι θα μπορούσε να είναι ένα λάθος στα δεδομένα ", εξηγεί η Antoja. Υπό αυτή την έννοια, περισσότεροι από εκατό Ευρωπαίοι μηχανικοί και επιστήμονες, μεταξύ των οποίων και η ομάδα της UB έπαιξαν σημαντικό ρόλο, εργάστηκαν για μήνες στην επαλήθευση και επικύρωση των δεδομένων της διαστημοσυσκευής Γαία. Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής ελέγχου, ο Mercè Romero-Gómez, ερευνητής στην UB, εξηγεί:


Η επίδραση του γαλαξία του Τοξότη στον Γαλαξία μας.


Με τον ίδιο τρόπο που όταν πέσει μια πέτρα σε μια λίμνη σχηματίζονται κύματα που διαδίδονται στην επιφάνεια ή όταν πλησιάζουμε σε έναν μαγνήτη ενα χαρτί με ρινίσματα σιδήρου, τα οποία ταξινομούνται και ευθυγραμμίζονται προς μια ορισμένη κατεύθυνση, τα αστέρια του γαλαξιακού δίσκου ταξινομούνται έτσι "απαντώντας" με αυτό το τρόπο στην βαρυτική έλξη μιας αποκεντρωμένης αστρικής ομάδας, η οποία έλξη "περνά" κοντά τους. Με την πάροδο του χρόνου, τα αστέρια διατήρησαν στην τροχιακή τους κίνηση, το αποτέλεσμα δηλαδή της διαταραχής που τους "ταρακούνησε", που τώρα απεικονίζεται ως μια σπείρα στα διάφορα γραφήματα.

Σύμφωνα με την Amina Helmi, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Χρόνιγκεν, "γνωρίζουμε ότι ο Γαλαξίας μας είναι... "κανίβαλος" και ότι αυξάνεται σε μάζα "καταπίνοντας" στην κυριολεξία μικρούς γαλαξίες, όπως συμβαίνει σήμερα με τον γαλαξία του Τοξότη." Ωστόσο, "Η μάζα του γαλαξία του Τοξότη είναι αρκετά μεγάλη ώστε να προκαλέσει αξιοσημείωτες βαρυτικές επιπτώσεις." Αυτό που βλέπουμε τώρα δεν αποκρίνεται σε σύγκρουση μεταξύ των δύο γαλαξιών, αλλά μάλλον σε μια προσέγγιση του γαλαξία του Τοξότη στον γαλαξιακό μας δίσκο.


Τα πρώτα αποτελέσματα του νέου καταλόγου της διαστημοσυσκευής Γαία


Τα δεδομένα που αναλύονται σε αυτό το έργο αποτελούν μέρος του δεύτερου καταλόγου της αποστολής Γαία, η οποία δημοσιεύθηκε πριν από λίγους μήνες, στις 25 Απριλίου του 2018. "Οι επιστήμονες και οι μηχανικοί του UB διαδραμάτισαν έναν θεμελιώδη και αναντικατάστατο ρόλο για να κάνουν τα αυτά δεδομένα πραγματικότητα ", τονίζει ο Xavier Luri, διευθυντής του ICCUB και συντονιστής της ομάδας που είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη του αρχείου Γαία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η προσπάθεια περισσότερων από 400 επιστημόνων και μηχανικών έχει επιτρέψει στο να γίνουν γνωστές οι θέσεις και οι ακριβείς κινήσεις σε περισσότερα από 1300 εκατομμύρια αντικείμενα. Επίσης σε αυτόν τον δεύτερο κατάλογο -ο οποίος καλύπτει μόνο τους πρώτους είκοσι δύο μήνες συλλογής δεδομένων- οι επιστήμονες ήταν σε θέση να δημοσιεύσουν τα πρώτα φασματοσκοπικά δεδομένα για μερικά εκατομμύρια αστέρια όσο αναφορά το αστρικό τους περιβάλλον, δεδομένα που επιτρέπουν τη μέτρηση της ταχύτητας των αστεριών, από το πεδίο πάντα της οπτικής μας προοπτικής.


Σήμερα, η διαστημοσυσκευή Γαία έχει συγκεντρώσει περισσότερους από σαράντα οκτώ μήνες επιτυχημένων διεργασιών, και ο ΕΟΔ (ESA) και έχει ήδη εγκρίνει την επέκταση της αποστολής μέχρι το τέλος του 2020. Επί του παρόντος, αξιολογεί μια δεύτερη επέκταση για δύο ακόμη χρόνια. Σύμφωνα με τα λόγια του Carme Jordi, ερευνητή της UB και μέλος της Επιστημονικής ομάδας της Γαία, του συμβουλευτικού φορέα του ΕΟΔ για την αποστολή αυτή, "όλα δείχνουν ότι πρόκειται για μία από τις πρώτες ανακαλύψεις ενός ευρέος φάσματος νέων ευρημάτων - και εκπλήξεων- οι οποίες κρύβονται στα δεδομένα της διαστημοσυσκευής Γαίας, τα οποία δημοσιεύτηκαν στις 25 Απριλίου του 2018: η κορυφή ενός παγόβουνου στη μελέτη της προέλευσης και εξέλιξης του Γαλαξία μας στον οποίο ζούμε".

Έκδοση: T. Antoja, et al, “A dynamically young and perturbed Milky Way disk,” Nature volume 561, pages 360–362 (2018)

Από τη BIBIANA BONMATÍ, του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

https://scitechdaily.com/gaia-satellite-detects-a-shake-in-the-milky-way/

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com. Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy