Τρίτη 17 Ιουλίου 2018

Νέα ανακάλυψη στον πλανήτη Δία - Η οικογένειά του μεγάλωσε...

Δώδεκα νέα φεγγάρια, συμπεριλαμβανομένης και μίας..."παράξενης σφαίρας" ανακαλύφθηκαν γύρω από τον πλανήτη Δία

Η τροχιακή οικογένεια του αέριου γίγαντα πλανήτη Δία μόλις μεγάλωσε και μάλιστα πολύ γρήγορα, με τους επιστήμονες να ανακοινώνουν εχθές την ανακάλυψη 12 νέων μικροσκοπικών φυσικών δορυφόρων γύρω από τον Δία. Αυτό ανεβάζει το σύνολο των γνωστών δορυφόρων του Δία σε 79, τους περισσότερους στο Ηλιακό σύστημα.




Τα νέα αυτά φεγγάρια, που απεικονίζονται στην εικόνα ως κύκλοι, ανακαλύφθηκαν πέρυσι από μια ομάδα αστρονόμων. Μετά την απαιτούμενη επαλήθευση, η ανακάλυψη αυτή ανακοινώθηκε μόλις εχθές από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, η οποία εδρεύει στο Παρίσι. Εκείνη την εποχή, οι ερευνητές έψαχναν για ενα υποθετικό, ογκώδη πλανήτη πέρα ​​από τον Πλούτωνα, που είναι γνωστός ως "πλανήτης Χ ή πλανήτης Εννέα", και ο πιστεύεται ότι έλκει τις τροχιές των απόμακρων αντικειμένων του Ηλιακού μας συστήματος. Παρά το γεγονός ότι το "κυνήγι" πλανητών από τους των επιστήμονες έχει μέχρι στιγμής καταλήξει σε "ξηρό" τοπίο, η ομάδα, χρησιμοποιώντας το πρόσφατα αναβαθμισμένο τηλεσκόπιο Blanco των 4 μέτρων στο αστεροσκοπείο Cerro Tololo Inter-American Observatory στη Χιλή, παρατηρούσε επίσης τον Δία, γεγονός που οδήγησε στην ανακάλυψη. Πρόσθετες παρατηρήσεις, πάνω από ένα χρόνο, επιβεβαίωσαν τις τροχιές των δορυφόρων αυτών, οι οποίοι έχουν διάμετρο περίπου 3 χιλιόμετρα.

Οι μικροί αυτοί φυσικοί δορυφόροι (moonlets) συνήθως ακολουθούν τα γνωστά μοτίβα του Δία: Βρίσκονται πολύ πιο πέρα ​​από τα μεγάλα πρωτογενή φεγγάρια του πλανήτη (μωβ), δύο από τους νέους αυτούς μικροδορυφόρους ανήκουν σε μια ομάδα (μπλε) που περιστρέφεται στην ίδια κατεύθυνση με τον πλανήτη, τα οποία πιστεύεται ότι είναι θραύσματα ενός μεγάλου κατακερματισμένου, διαλυμένου αν προτιμάτε, φεγγαριού. Επτά από αυτά βρέθηκαν να ανήκουν σε μια εξωτερική, μακρινή "ανάδρομη" συστάδα (κόκκινο) η οποία περιστρέφεται αντίθετα (εξ ου και ο όρος ανάδρομη) από την περιστροφή του πλανήτη, και αυτό συμβαίνει γιατί οι δορυφόροι αυτοί δέχτηκαν κάποιο δυνατό χτύπημα το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα την ανάδρομη πορεία τους, όταν πανάρχαια φεγγάρια συγκρούστηκαν με κομήτες, αστεροειδείς ή άλλα φεγγάρια.

Αλλά ένα φεγγάρι, που προσωρινά πήρε το "παρατσούκλι" "Valetudo" (πράσινο), είναι μια περίεργη σφαίρα, μια μπάλα αν θέλετε, η οποία περιστρέφεται σύμφωνα με τη περιστροφή του Δία, αλλά μέσα στην ανάδρομη συστάδα που περιγράψαμε πρωτύτερα. Ο δορυφόρος, που ονομάστηκε έτσι από την δισεγγονή του Δία (των Ρωμαίων όχι των Ελλήνων), θα μπορούσε να είναι, θεωρεί η ομάδα, μια κάπως "ημιτελής διεργασία", το τελευταίο απομεινάρι από τα αρχαία φεγγάρια που έδωσε το έναυσμα για τη δημιουργία της ανάδρομης συστάδας. Η διαδρομή του που ελίσσεται μέσα στα ανάδρομα φεγγάρια είναι ασταθής, προσθέτουν. Μια σύγκρουση, σε κάποιο βαθμό, είναι πολύ πιθανή.

Να σημειώσουμε εδώ ότι μια παλαιότερη έκδοση αυτού του άρθρου παραποίησε τον αριθμό των νέων φεγγαριών  που ανακαλύφθηκαν σε 10. Παρόλα αυτά η ομάδα ανακάλυψε 12 νέα φεγγάρια, από τα οποία δύο ανακοινώθηκαν πέρυσι.

Από τον Paul Voosen
--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy



Ένας μακρινός γαλαξίας εκτόξευσε ενα κοσμικό σωματίδιο το οποίο έπληξε τη Γη.

Διαβάστε
Η σπάνια ανίχνευση ενός νετρίνου υψηλής ενέργειας αποκαλύπτει πώς δημιουργούνται αυτά τα περίεργα σωματίδια.


Αυτή η εικόνα συνδυάζει μια πραγματική φωτογραφία του εργαστηρίου IceCube στην Ανταρκτική, με την καλλιτεχνική άποψη από γραφίστα από τους αισθητήρες του προγράμματος βαθιά κάτω από τον πάγο και τον μακρινό Μπλέιζερ από τον οποίο έχει εντοπιστεί ένα νετρίνο.
Εικόνα: IceCube / NSF


Πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, ένας τεράστιος γαλαξίας με μια μαύρη τρύπα στο κέντρο του του εκτόξευσε μια δέσμη σωματιδίων τα οποία ταξίδεψαν σχεδόν με τη ταχύτητα του φωτός. Ένα από αυτά τα σωματίδια αυτά, το νετρίνο το οποίο είναι ενα πολύ μικρό κομμάτι, ένα κλάσμα αν θέλετε του μεγέθους ενός συνηθισμένου ατόμου, διέσχισε το Σύμπαν σε μια πορεία σύγκρουσης με τη Γη, όπου  τελικά χτύπησε το πάγο της Ανταρκτικής τον περασμένο Σεπτέμβριο. Συμπτωματικά, ένας ανιχνευτής νετρίνων που υπήρχε βαθιά μέσα στον πάγο τοποθετημένος από επιστήμονες, κατέγραψε τη φορτισμένη αλληλεπίδραση του νετρίνου με τον πάγο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια μπλε λάμψη φωτός που διήρκεσε μόνο μια στιγμή. Τα αποτελέσματα δημοσιεύηθηκαν στις 12 του μήνα αυτού στο περιοδικό Science.

Η ανίχνευση αυτή σηματοδοτεί τη δεύτερη φορά στην ιστορία όπου οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει την προέλευση ενός νετρίνου το οποίο προέρχεται από περιοχή εκτός του Ηλιακού μας συστήματος. Και είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν ότι τα νετρίνα δημιουργούνται στις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στα κέντρα των γαλαξιών - μια κάπως απροσδόκητη πηγή.


Τα νετρίνα είναι πολύ ενεργητικά σωματίδια που σπάνια αλληλεπιδρούν με την ύλη, περνώντας μέσα από αυτήν σαν να μην ήταν καν εκεί. Ο καθορισμός του τύπου των κοσμολογικών συμβάντων που δημιουργούν αυτά τα σωματίδια είναι κρίσιμος για την κατανόηση της φύσης του Σύμπαντος. Αλλά η μόνη επιβεβαιωμένη πηγή νετρίνων, εκτός του Ήλιου μας, είναι ένας Υπερκαινοφανής (σουπερνόβα) ο οποίος καταγράφηκε το 1987.

Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός  Μπλέιζαρ. Εικόνα:www.universetoday.com

Οι φυσικοί έχουν πολλές θεωρίες σχετικά με το τι είδους αστρονομικά γεγονότα μπορεί να δημιουργήσουν νετρίνα, με μερικούς από αυτούς να υποδηλώνουν ότι τα Μπλέιζαρς θα μπορούσαν να είναι πηγή νετρίνων. Τα Μπλέιζαρς είναι γαλαξίες με εξαιρετικά μεγάλη μάζα, και έχουν στο κέντρο τους μαύρες τρύπες, οι οποίες "αδηφάγα" προσπαθούν να απορροφήσουν πάρα πολύ ύλη ταυτόχρονα, προκαλώντας την εκτόξευση πιδάκων σωματιδίων προς το διάστημα με απίστευτες ταχύτητες. Ενεργώντας σαν τους γιγαντιαίους "ομολόγους" τους που είναι οι επίγειοι επιταχυντές σωματιδίων, οι πίδακες των Μπλέιζαρς πιστεύεται ότι παράγουν κοσμικές ακτίνες οι οποίες μπορούν με τη σειρά τους να δημιουργήσουν νετρίνα.

"Κάτι τέτοιο [η ανίχνευση] είναι ιδιαίτερα μια δυνατότητα της φύσης", λέει ο Darren Grant, επικεφαλής επιστήμονας της ομάδας που ανακάλυψε για πρώτη φορά το νετρίνο υψηλής ενέργειας, ως μέρος του προγράμματος ανίχνευσης νετρίνων IceCube. "Υπάρχει ένα Μπλέιζερ εκεί που απλά συνέβη την κατάλληλη στιγμή και έτυχε να το "συλλάβουμε". Είναι μία από εκείνες τις στιγμές που φωνάζουμε δυνατά "Ευρηκα" . Ελπίζετε να τα βιώσετε μερικές φορές στην καριέρα σας, και αυτή ήταν μία από αυτές, όπου τα πάντα βρίσκονται στη σωστή θέση ευθυγραμμισμένα. "


Τα Μπλέιζαρς είναι ενεργές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που απορροφούν τεράστιες ποσότητες ύλης, οι οποίες σχηματίζουν στροβιλιζόμενους δίσκους συσσώρευσης, και παράγουν υψηλής ισχύος πίδακες σωματιδίων οι οποίοι αναδεύουν σωματίδια που οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι τελικά έχουν ως αποτέλεσμα την δημιουργία νετρίνων.

Εικόνα: DESY, Science Communication Lab  

Κοσμικός αγγελιοφόρος


Στις 22 Σεπτεμβρίου του 2017, το νετρίνο έφθασε στον εξωτερικό φλοιό πάγου της Ανταρκτικής, περνώντας από ένα κρυστάλλινο στρώμα πάγου ακριβώς στη σωστή γωνία για να προκαλέσει τη δημιουργία ενός υποατομικού σωματιδίου (που ονομάζεται Μιόνιο) από την αλληλεπίδραση που έγινε. Η προκύπτουσα μπλε λάμψη καταγράφηκε από έναν από τους 5.160 ανιχνευτές του προγράμματος IceCube, ο οποίος ήταν ενσωματωμένους στον πάγο. Ο Δρ. Grant βρισκόταν στο γραφείο του όταν συνέβη αυτή η ανίχνευση. Το νετρίνο αυτό ήταν περίπου 300 εκατομμύρια φορές πιο ενεργητικό από αυτά που εκπέμπονται από τον Ήλιο !

Ο Grant και οι συνεργάτες του θαύμασαν για πολύ λίγο την εξαιρετική εικόνα που απεικόνιζε την τροχιά του μιονίου, και η οποία παρέχει βασικές πληροφορίες οι οποίες είναι απαραίτητες για να ξεκινήσει ο εντοπισμός της προέλευσης του νετρίνου αυτού. Ωστόσο, δεν ήταν υπερβολικά ενθουσιασμένοι ακόμα. Η ομάδα του παρατηρεί περίπου 10 με 20 νετρίνα υψηλής ενέργειας κάθε χρόνο, αλλά ο σωστός συνδυασμός, δηλαδή η "ευθυγράμμιση" των παραγόντων: συμβάν-διάστημα, χρόνος και ενέργεια, για παράδειγμα απαιτείται για να προσδιοριστεί επακριβώς η πηγή του νετρίνου. Μια τέτοια ευθυγράμμιση είχε διαφύγει από τους επιστήμονες μέχρι τώρα. Καθώς η ομάδα του Grant ξεκίνησε την ανάλυσή τους, άρχισαν να περιορίζονται σε μια περιοχή: ένα εξαιρετικά φωτεινό Μπλέιζαρ το οποίο ονομάζεται TXS 0506 + 056.


Το πρόγραμμα IceCube απασχολεί περισσότερους από 5.000 τοποθετημένους βαθιά στους πάγους στερεωμένοι με 86 συρματόσχοινα, σε σχεδόν 100 τρύπες στον Ανταρκτικό πάγο.

Εικόνα : NSF / B. Gudbjartsson, IceCube Collaboration

Μετά την ανίχνευση, στάλθηκε μια αυτόματη ειδοποίηση σε άλλες ομάδες αστρονομίας σε όλο τον κόσμο, οι οποίες παρακολουθούν διάφορα εισερχόμενα κοσμικά σήματα, όπως ακτίνες γάμμα και ραδιοακτίνες. Λίγες μέρες αργότερα, μια ομάδα επιστημόνων που χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο MAGIC στα Κανάρια Νησιά απάντησαν με μερικές συναρπαστικές ειδήσεις: η άφιξη του νετρίνου συνέπεσε με μια έκλαμψη ακτίνων γάμμα - τα οποία είναι εξαιρετικά ενεργητικά φωτόνια - και προέρχονται από την κατεύθυνση του Μπλέιζαρ TXS 0506 +056 !

Άλλες ομάδες που ανέλυσαν την περιοχή μετά την αρχική ανίχνευση, παρατήρησαν επίσης αλλαγές στις εκπομπές ακτίνων Χ και τα ραδιοσήματα. Συλλογικά, τα δεδομένα αποτελούν ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός για τους φυσικούς στην κατανόηση των Μπλέιζαρς, και γενικότερα των κοσμολογικών γεγονότων υψηλής ενέργειας .


Ο John Learned του Πανεπιστημίου της Χαβάης, στη Μανόα, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, λέει ότι τα δεδομένα που συνδέουν το Μπλέιζαρ ως πηγή είναι "συντριπτικά πειστικά", και υπογραμμίζει τη σημασία του ευρήματος αυτού. "Αυτή (η ανακάλυψη )είναι η πραγματοποίηση πολλών μακροχρόνιων επιστημονικών οραμάτων. Τα νετρίνα σε υψηλές ενέργειες μπορούν να μας πουν για το εσωτερικό αυτών των εξαιρετικά φωτεινών αντικειμένων ... Οι συνέπειες του ευρήματος αυτού είναι ότι τελικά μπορούμε να δούμε μέσα στα πιο πυκνά και φωτεινά αντικείμενα, και να προωθήσουμε την κατανόησή μας στο "deus ex machina" στον "από μηχανής Θεό" δηλαδή που τους δίνει ενέργεια ώστε να δημιουργούν αυτά τα φοβερά φαινόμενα."

Για παράδειγμα, αυτή η ανίχνευση παρέχει επίσης την πρώτη απόδειξη ότι ένα Μπλέιζαρ μπορεί να παράγει τα πρωτόνια υψηλής ενέργειας που απαιτούνται για τη δημιουργία νετρίνων όπως παρατήρησε το IceCube. Οι πηγές πρωτονίων υψηλής ενέργειας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ένα μυστήριο, οπότε η αναγνώριση μιας τέτοιας πηγής είναι ένα άλλο μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για τους αστρονόμους. "Είναι πραγματικά πολύ πειστικό ότι έχουμε ξεκλειδώσει ένα κομμάτι του παζλ", δηλώνει ο Grant.

h
Εάν αντιμετωπίζετε πρόβλημα με αυτό το βίντεο   Παρακαλώ επισκεφθείτε την σελίδα Video FAQ 
Αυτό το βίντεο δείχνει το νετρίνο IceCube-170922A που εισέρχεται στον πάγο της Ανταρκτικής μετά από ένα ταξίδι 4 δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Το νετρίνο αλληλεπιδρά με ένα μόριο πάγου, δημιουργώντας ένα δευτερογενές σωματίδιο υψηλής ενέργειας - ένα μιόνιο (μπλε) - που εισέρχεται στο IceCube, αφήνοντας πίσω του μια ανιχνεύσιμη λάμψη μπλε φωτός.Εικόνα: Nicolle R. Fuller / NSF / IceCube

Πολύτιμοι λίθοι από το παρελθόν

Και γίνεται ακόμη καλύτερο. "Επιστρέψαμε στα [αρχειακά] δεδομένα [που συλλέχθηκαν από το 2010], προς την κατεύθυνση αυτής της συγκεκριμένης πηγής Μπλέιζαρ, και αυτό που ανακαλύψαμε ήταν πραγματικά εντυπωσιακό", λέει ο Grant. Ένα φράγμα από νετρίνα υψηλής ενέργειας και ακτίνες γάμμα από το TXS 0506 + 056 έφτασε στη Γη στα τέλη του 2014 και στις αρχές του 2015. Την εποχή εκείνη, το σύστημα ειδοποίησης σε πραγματικό χρόνο του IceCube δεν λειτουργούσε πλήρως, έτσι και άλλες επιστημονικές ομάδες δεν αντιλήφθηκαν την ανίχνευση του. Τώρα όμως αυτά τα νετρίνα του παρελθόντος είναι στο ραντάρ των επιστημόνων, παρέχοντας μια πιο μακροπρόθεσμη "ματιά'' στη ζωή ενός Μπλέιζαρ.

"Αυτό ήταν πραγματικά το...κερασάκι στην τούρτα, γιατί αυτό σημαίνει[όπως τα αρχειοθετημένα στοιχεία υποδεικνύουν] ότι η πηγή ήταν ενεργή σε νετρίνα στο παρελθόν και στη συνέχεια, με αυτό το πολύ υψηλής ενέργειας νετρίνο  το Σεπτέμβριο τα κομμάτια του παζλ πραγματικά αρχίζουν να ενώνονται, για να δημιουργήσουν μια εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί "εξηγεί ο Grant.


Το σήμα ειδοποίησης του IceCube που στάλθηκε όταν η αλληλεπίδραση του νετρίνου με τον πάγο ανιχνεύθηκε, και οδήγησε σε παρατηρήσεις παρακολούθησης από περίπου 20 επίγεια και διαστημικά παρατηρητήρια. Αυτή η τεράστια προσπάθεια οδήγησε στη ξεκάθαρη αναγνώριση ενός μακρινού Μπλέιζαρ ως πηγής του νετρίνου - καθώς και ακτίνων γάμμα, ακτίνων Χ, εκπομπής ραδιοκυμάτων και ορατού φωτός.    

Εικόνα: Nicolle R. Fuller / NSF / IceCube


Τα στοιχεία αποκαλύπτουν επίσης ότι οι ραδιοεκπομπές από το TXS 0506 + 056 αυξήθηκαν σταδιακά στους 18 μήνες που οδήγησαν στην ανίχνευση του νετρίνου τον Σεπτέμβριο. Ο Greg Sivakoff, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αλμπέρτα, ο οποίος βοήθησε στην ανάλυση των δεδομένων, λέει ότι μια πιθανότητα είναι ότι η μαύρη τρύπα άρχισε να καταναλώνει την περιβάλλουσα ενέργεια πολύ πιο γρήγορα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, προκαλώντας την επιταχυνόμενη εκτόξευση του πίδακα σωματιδίων. Λέει, "Αν οι πίδακες αυτοί είναι πάρα πολύ γρήγοροι σε ταχύ χρονικό διάστημα, μπορεί να συγκρούονται με ενα μέρος από την ύλη τους, δημιουργώντας αυτό που οι αστρονόμοι αποκαλούν "shock " (κλονισμό). Οι κλονισμοί αυτοί τα "Shocks", χρησιμοποιούνται από καιρό στην αστρονομία για να εξηγήσουν πώς τα σωματίδια επιταχύνονται σε υψηλές ενέργειες. Δεν είμαστε σίγουροι ακόμα ότι αυτή είναι η απάντηση , αλλά αυτό μπορεί να είναι μέρος της θεωρίας. "

Οι επιστήμονες συνεχίζουν να παρακολουθούν το Μπλέιζαρ TXS 0506 + 056, ελπίζοντας να μάθουν περισσότερα για αυτό το κολοσσιαίο γεγονός. Μια ομάδα διεξήγαγε  λεπτομερή ανάλυση για να καθορίσει πόσο μακριά από εμάς είναι το "τέρας" αυτό του Σύμπαντος, μένοντας έκπληκτη όταν ανακάλυψε ότι εκτός του ότι είναι τεράστιο, βρίσκεται τέσσερα δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Ενώ το TXS 0506 + 056 θεωρούνταν πάντα ένα φωτεινό αντικείμενο στον ουρανό, η φωτεινότητα αυτή σε μια τέτοια απόσταση το καθιστά ένα από τα φωτεινότερα αντικείμενα του Σύμπαντος. Χωρίς αμφιβολία οι μελλοντικές μελέτες αυτού του ισχυρού Μπλέιζαρ θα δώσουν πολύτιμες πληροφορίες για τα ενεργητικά συμβάντα που λαμβάνουν χώρα στο Σύμπαν.

Ο Learned λέει: "Ανοίγουμε μια καινούρια πόρτα, και θα ήθελα πολύ να πω τι θα ανακαλύψουμε περαιτέρω. Αλλά εγγυώμαι ότι η "εκκίνηση" αυτού του νέου μέσου παρατήρησης του Σύμπαντος θα φέρει εκπλήξεις και νέες ιδέες. Σε μια ακραία αναλογία είναι σαν να ρωτούμε τον Γαλιλαίο τι θα αποκαλύψει το νέο του αστρονομικό τηλεσκόπιο."

Από τον Michelle Hampson
--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 


Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2018

Ανακαλύφθηκε ενα νέο ηφαίστειο στο δορυφόρο του Δία Ιώ

Δεδομένα από τη διαστημοσυσκευή της NASA Τζούνο (Ήρα) αποκαλύπτουν ένα πιθανό ηφαίστειο στο φεγγάρι του Δία την Ιώ.

Η εικόνα αυτή επισημαίνει τη θέση μιας νέας πηγής θερμότητας κοντά στον νότιο πόλο της Ioύς. Η εικόνα δημιουργήθηκε από δεδομένα που συλλέχθηκαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2017 από το όργανο Jovian Infrared Auroral Mapper (JIRAM) το οποίο είναι προσαρμοσμένο στη διαστημοσυσκευή Τζούνο της NASA, όταν το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο ήταν περίπου 290.000 μίλια (470.000 χιλιόμετρα) από το φεγγάρι του πλανήτη Δία. Η κλίμακα στα δεξιά της εικόνας απεικονίζει το εύρος θερμοκρασιών που το οποίο εμφανίζεται στην υπέρυθρη αυτή εικόνα. Οι υψηλότερες καταγραφόμενες θερμοκρασίες χαρακτηρίζονται από φωτεινότερα χρώματα, ενώ οι χαμηλότερες θερμοκρασίες σε πιο σκούρα χρώματα. Εικόνα: NASA / JPL-Caltech / SwRI / ASI / INAF / JIRAM
  
Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από τη διαστημοσυσκευή Τζούνο της NASA χρησιμοποιώντας το όργανο "Jovian InfraRed Auroral Mapper (JIRAM)" δείχνουν μια νέα πηγή θερμότητας κοντά στον νότιο πόλο της Ioύς η οποία θα μπορούσε να επισημάνει ένα προηγούμενα ανεξερεύνητο ηφαίστειο στο μικρό αυτό φεγγάρι του Δία. Τα δεδομένα υπέρυθρης ακτινοβολίας συλλέχθηκαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2017, όταν το Τζούνο ήταν περίπου 290.000 χιλιόμετρα μακριά από την Ιώ.

"Το νέο θερμό σημείο στην Ιώ το οποίο "συνέλαβε" το όργανο JIRAM είναι περίπου 200 μίλια (300 χιλιόμετρα) από το κοντινότερο χαρτογραφημένο θερμό σημείο (hotspot)", δήλωσε ο Alessandro Mura, συν-ερευνητής της αποστολής Τζούνο από το Εθνικό Ινστιτούτο Αστροφυσικής στη Ρώμη. "Δεν υπογραμμίζουμε την κίνησή μας ή την τροποποίηση ενός προηγούμενα ανακαλυφθέντος θερμού σημείου, αλλά είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε σε μια τέτοια απόσταση και να θεωρούμε ακόμα ότι υπάρχει το ίδιο χαρακτηριστικό."


Η ομάδα του Τζούνο θα συνεχίσει να αξιολογεί τα δεδομένα που συλλέχθηκαν στις 16 Δεκεμβρίου, καθώς και τα δεδομένα από το όργανο JIRAM τα οποία θα συλλέγονται κατά τη διάρκεια μελλοντικών (και ακόμη πιο κοντινών) πτήσεων στην Ιώ. Οι προηγούμενες ερευνητικές αποστολές της NASA οι οποίες επισκέφτηκαν το σύστημα του πλανήτη Δία (Βόγιατζερ 1 και 2, Γαλιλαίος, Κασσίνι και Νέοι Ορίζοντες), μαζί με επίγειες παρατηρήσεις έχουν εντοπίσει πάνω από 150 ενεργά ηφαίστεια μέχρι στιγμής στην Iω. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αναμένουν για να ανακαλυφθούν περίπου 250...

Η διαστημοσυσκευή Τζούνο έχει διανύσει σχεδόν 146 εκατομμύρια μίλια (235 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τότε που εισήλθε στην τροχιά του πλανήτη Δία στις 4 Ιουλίου του 2016. Το 13ο επιστημονικό πέρασμα του Juno έγινε σήμερα 16 Ιουλίου.


Καλλιτεχνική αναπαράσταση του διαστημόπλοιου Τζούνο


Το Τζούνο εκτοξεύτηκε στις 5 Αυγούστου του 2011 από το ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα. Κατά τη διάρκεια της εξερευνητικής του αποστολής του, η Ήρα όπως είναι η Ελληνική απόδοση του Τζούνο πετάει χαμηλά πάνω από τις κορυφές των νεφών του πλανήτη - στα 2.100 μίλια (3.400 χιλιόμετρα). Κατά τη διάρκεια αυτών των πτήσεων, το Τζούνο ανιχνεύει και ερευνά κάτω από το δυσδιάκριτο "παραπέτασμα" από τα νέφη του πλανήτη Δία, και μελετά το Σέλας του (Βόρειο και Νότιο) για να αποκομίσει περισσότερες πληροφορίες για την προέλευση, τη δομή, την ατμόσφαιρα και τη μαγνητόσφαιρα του πλανήτη.



--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Κυριακή 15 Ιουλίου 2018

Δείτε το κέντρο του Γαλαξία μας.

Το Νέο νοτιοαφρικανικό τηλεσκόπιο δίνει στη δημοσιότητα μια επική εικόνα του Γαλαξιακού Κέντρου


Η μαύρη τρύπα στο κέντρο του Γαλαξία και τα νημάτια.
Εικόνα: (Credit: SARAO)

Βλέπετε το κέντρο του γαλαξιακού μας οίκου, τον Γαλαξία μας, όπως απεικονίζεται από 64 ραδιοτηλεσκόπια στη νοτιοαφρικανική έρημο.



Οι επιστήμονες δημοσίευσαν αυτήν την εικόνα για να εγκαινιάσουν το ολοκληρωμένο πλέον ραδιοτηλεσκόπιο MeerKAT. Τα ραδιοτηλεσκόπια αποτελούν μέρος ενός ακόμα πιο φιλόδοξου έργου: του Square Kilometer Array, μια συνεργατική προσπάθεια για την κατασκευή του μεγαλύτερου τηλεσκοπίου στον κόσμο, που θα καλύπτει τις ηπείρους της Αφρικής και της Αυστραλίας.

Αυτή η εικόνα δείχνει νήματα σωματιδίων, δομές που φαίνεται να υπάρχουν σε ευθυγράμμιση με την κεντρική μαύρη τρύπα του Γαλαξία. Δεν είναι σαφές τι προκαλεί αυτά τα νήματα. Ίσως είναι σωματίδια που εκτοξεύονται από την περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα; ίσως είναι υποθετικές "κοσμικές χορδές"; και ίσως δεν είναι μοναδικές και υπάρχουν και άλλες παρόμοιες δομές που περιμένουν να ανακαλυφθούν, σύμφωνα με μια δημοσίευση του 2017 από το Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν.

"Αυτή η εικόνα από το ραδιοτηλεσκόπιο με δίσκο A-64 με την ονομασία MeerKAT, είναι εξαιρετική για μένα επειδή τα λεπτά νημάτια είναι εξαιρετικοί "ιχνηλάτες" του γαλαξιακού μαγνητικού πεδίου, και αυτό είναι κάτι που δεν βλέπουμε στα περισσότερα οπτικά και υπέρυθρα δεδομένα", δήλωσε η Erin Ryan, ερευνήτρια και διαστημική επιστήμων στο Κέντρο Πτήσεων Goddard της ΝΑΣΑ (NASA Goddard Space Flight Center), στον ιστότοπο Gizmodo."Τα δεδομένα υψηλής ανάλυσης όπως αυτά, θα βοηθήσουν στη μελέτη των γαλαξιακών μαγνητικών πεδίων, καθώς και πώς αυτά μπορεί διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των γαλαξιών".

Ο καθένας από τους δέκτες ραδιοσυχνοτήτων του ραδιοτηλεσκοπίου MeerKAT 64 είναι μια  ραδιοφωνική κεραία σε σχήμα δίσκου μήκους 44 ποδών. Συλλέγει ραδιοκύματα από κοσμικές πηγές (όπως το κέντρο του Γαλαξία) με ένα σύνολο κωδικοποιημένων χαρακτήρων (timestamp), στη συνέχεια το σήμα αυτό μετατρέπεται σε ψηφιακές πληροφορίες, όπου στέλνεται σε μια "κεντρική θέση". Στη συνέχεια οι πληροφορίες από κάθε "πιάτο" όπως λέγεται η κεραία αυτή, συσχετίζονται μαζί δημιουργώντας έτσι μια εικόνα. Φανταστείτε πώς ένα κανονικό τηλεσκόπιο λειτουργεί. Το φως συλλέγεται από τους Πρωτεύοντες φακούς (διοπτρικά) ή από τα κάτοπτρα (κατοπτρικά) και επικεντρώνεται, εστιάζεται αν προτιμάτε, στο προσοφθάλμιο φακό. Σε αυτή την περίπτωση, είναι σαν ένα από τα ραδιοτηλεσκόπια από μόνο του να παίζει το ρόλο ενός κατόπτρου, και το "κέντρο" το προσοφθάλμιο ας υποθέσουμε είναι εκεί όπου συναντώνται τα καλώδια των οπτικών ινών για να δημιουργήσουν την κύρια εικόνα.

Τελικά, το ραδιοτηλεσκόπιο MeerKAT θα αποτελέσει μέρος της μεγαλύτερης τετραγωνικής χιλιομετρικής συστοιχίας (larger Square Kilometer Array-SKA), η οποία θα ονομαστεί έτσι επειδή θα έχει ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο συλλεκτικής περιοχής, πιθανώς με υψηλότερη ανάλυση από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble στη ραδιοφωνική ζώνη. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2020, θα πρέπει να αποτελείται από 2.000 ραδιοφωνικές κεραίες σχήματος δίσκου (πιάτα) στην περιοχή Karoo της Νότιας Αφρικής και στο Murchison Shire στη Δυτική Αυστραλία. Το συνολικό έργο θα μπορούσε κάποια στιγμή να αποτελείται από 3.000 "πιάτα" και σε άλλες αφρικανικές χώρες, όπως αναφέρει ο ιστότοπος News24 της Νότιας Αφρικής.

Εκατοντάδες και τελικά χιλιάδες "πιάτα" μεσαίας έως υψηλής συχνότητας 15 μέτρων θα βρίσκονται στη Νότιο Αφρική και γενικά σε όλη την Αφρική. Εικόνα: skatelescope.org 

Ο ιστότοπος News24 αναφέρει ότι μόνο το ραδιοτηλεσκόπιο MeerKAT κοστίζει πάνω από  330 εκατομμύρια δολάρια (USD), ενώ το συνολικό κόστος του SKA δεν έχει ακόμη καθοριστεί.


Ένα τέτοιο τηλεσκόπιο θα μπορούσε να έχει πολλές σημαντικές χρήσεις: ίσως θα μπορούσε να μετρήσει την ιστορία της διαστολής του Σύμπαντος για να βοηθήσει έτσι στην κατανόηση της μυστηριώδους σκοτεινής ενέργειας. Θα μπορούσε επίσης να προσφέρει πληροφορίες για τους νόμους της βαρύτητας στις μεγαλύτερες κλίμακες του Σύμπαντος και γενικότερα να παρατηρηθούν και να εξεταστούν λεπτομέρειες του Γαλαξία μας και του Σύμπαντος που είναι αόρατες σε άλλα τηλεσκόπια.

Υπάρχουν ακόμα πολλά κοσμικά μυστήρια που περιμένουν τη λύση τους. Και ορισμένες από τις απαντήσεις μπορεί να προέρχονται από μια τεράστια συστοιχία "πιάτων" στη Νότιο Αφρική και την Αυστραλία.


Από τον 

Σάββατο 14 Ιουλίου 2018

Νέα Φυσική ; Ίσως

"Βρισκόμαστε σε μεγάλη αμηχανία" - Τα ευρήματα της διαστημοσυσκευής Γάιας και του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble μπορούν να αποκαλύψουν μια "νέα φυσική για το Σύμπαν...



...Τα από κοινού νέα δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Γαία και το Διαστημικού Τηλεσκοπίου Χάμπλ βρίσκονται σε σοβαρή σύγκρουση με τα δεδομένα της Κοσμικής Ακτινοβολίας Υποβάθρου", δήλωσε το μέλος της ομάδας Planck, George Efstathi, του Ινστιτούτου Κοσμολογίας Kavli στο Κέιμπριτζ. Τα αποτελέσματα δίνουν τροφή στην ασυμβατότητα μεταξύ των μετρήσεων για τον βαθμό διαστολής του λεγόμενου κοντινού μας Σύμπαντος, και εκείνων του απομακρυσμένου, αρχέγονου Σύμπαντος - πριν ακόμη δημιουργηθούν τα αστέρια και οι γαλαξίες.


Αυτή η αποκαλούμενη "ένταση" υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια νέα φυσική η οποία να στηρίζει τα "θεμέλια" του σύμπαντος. Οι πιθανότητες περιλαμβάνουν τη δύναμη αλληλεπίδρασης της σκοτεινής ύλης, τη σκοτεινή ενέργεια η οποία είναι ακόμη πιο εξωτική από ότι είχε προηγουμένως θεωρηθεί, ή υπάρχει ένα άγνωστο νέο σωματίδιο στο "υφαντό" του διαστήματος.

Συνδυάζοντας παρατηρήσεις από το διαστημικά τηλεσκόπια Χάμπλ της NASA και Γαία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) (στη παρακάτω εικόνα), οι αστρονόμοι εκλέπτυναν την προηγούμενη τιμή για τη σταθερά του Χάμπλ, τον ρυθμό με τον οποίο το Σύμπαν διαστέλλεται από την Μεγάλη Έκρηξη πριν από 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια.



Όμως, καθώς οι μετρήσεις έγιναν ακριβέστερες, η αποφασιστικότητα της ομάδας για τη σταθερά του Χάμπλ βρισκόταν όλο και περισσότερο σε αντίθεση με τις μετρήσεις από ένα άλλο διαστημικό παρατηρητήριο, την αποστολή Πλάνκ του ΕΟΔ, η οποία φέρνει στο προσκήνιο μια διαφορετική προβλεπόμενη τιμή για τη σταθερά του Χάμπλ.


Το διαστημικό τηλεσκόπιο Πλανκ χαρτογράφησε το αρχέγονο Σύμπαν όπως αυτό εμφανίστηκε 360.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Σε ολόκληρο τον ουρανό είναι αποτυπωμένη η "υπογραφή" της Μεγάλης Έκρηξης κωδικοποιημένη, κρυμμένη αν θέλετε μέσα στα μικροκύματα. Το ΔΤ Πλανκ μέτρησε τα μεγέθη των ρυτιδώσεων στη Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου (CMB) οι οποίες δημιουργήθηκαν από ελαφρές ανωμαλίες στην πύρινη γένεση της Μεγάλης έκρηξης. Οι μικρές λεπτομέρειες αυτών των ρυτιδώσεων κωδικοποιούν πόση σκοτεινή και φυσική ύλη υπάρχει, την τροχιά του Σύμπαντος εκείνη την εποχή, και άλλες κοσμολογικές παραμέτρους.


Οι μετρήσεις αυτές, που εξακολουθούν να αξιολογούνται, επιτρέπουν στους επιστήμονες να προβλέψουν πώς το πρώιμο σύμπαν πιθανότατα εξελίχθηκε με το ρυθμό διαστολής που μπορούμε να μετρήσουμε σήμερα. Ωστόσο, αυτές οι προβλέψεις δεν φαίνεται να ταιριάζουν με τις νέες μετρήσεις του κοντινού, σύγχρονου μας Σύμπαντος.   


"Η "ένταση" φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε μια πλήρης ασυμβατότητα μεταξύ των απόψεών μας για το πρώιμο και το τωρινό Σύμπαν", δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας και βραβευμένος με Νόμπελ Adam Riess του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικού Τηλεσκοπίου (Space Telescope Science Institute), και του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη, του Μέριλαντ. "Σε αυτό το σημείο, είναι σαφές ότι δεν είναι απλώς ένα μείζον λάθος σε οποιαδήποτε μέτρηση. Είναι σαν να προβλέπετε πόσο ψηλό θα γίνει ένα παιδί από ένα αναπτυξιακό διάγραμμα και έπειτα βλέπετε τον ή την ενήλικα που ξεπέρασε πολύ την πρόβλεψη αυτή. Βρισκόμαστε σε μεγάλη αμηχανία. "

Το 2005, η Riess και τα μέλη της ομάδας Supernova H0 for the Equation of State ή SHOES (Υπερκαινοφανής H0 για την εξίσωση της Κατάστασης Equation of State) έθεσαν ως στόχο τη μέτρηση του ρυθμού διαστολής του Σύμπαντος με πρωτοφανή ακρίβεια. Στα επόμενα χρόνια, βελτιώνοντας τις τεχνικές τους, η ομάδα αυτή διόρθωσε την αβεβαιότητα της μέτρησης του βαθμού διαστολής σε πρωτοφανή επίπεδα. Τώρα, με τη συνδυασμένη δύναμη των Διαστημικών Τηλεσκοπίων Χάμπλ και Γαία, έχουν μειώσει αυτή την αβεβαιότητα σε μόλις 2,2%.


Επειδή η σταθερά του Χάμπλ είναι απαραίτητη για να εκτιμηθεί η ηλικία του Σύμπαντος, η απάντηση που αναζητείται είναι ένας από τους σημαντικότερους αριθμούς στην Κοσμολογία. Πήρε το όνομά της από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντγουιν Χαμπλ, ο οποίος πριν από περίπου έναν αιώνα ανακάλυψε ότι το Σύμπαν επεκτάθηκε ομοιόμορφα προς όλες τις κατευθύνσεις - ένα εύρημα που έδωσε τη γέννηση της σύγχρονης Κοσμολογίας.

Οι γαλαξίες φαίνεται να απομακρύνονται από τη Γη ανάλογα με τις αποστάσεις τους, πράγμα που σημαίνει ότι όσο πιο μακριά είναι ένας γαλαξίας, τόσο πιο γρήγορα φαίνεται να απομακρύνεται. Αυτό είναι συνέπεια της διαστολής του χώρου και όχι της πραγματικής ταχύτητας του χώρου, ή του διαστήματος αν προτιμάτε. Μετρώντας την τιμή της σταθεράς του Χάμπλ με την πάροδο του χρόνου, οι αστρονόμοι μπορούν να δημιουργήσουν μια εικόνα της κοσμικής μας εξέλιξης, να συνάγουν τη σύνθεση του Σύμπαντος, και να ανακαλύψουν ενδείξεις σχετικά με την τελική του τύχη.


Οι δύο κύριες μέθοδοι μέτρησης αυτού του αριθμού δίνουν ασύμβατα αποτελέσματα. Μια μέθοδος είναι άμεση, οικοδομώντας μια κοσμική "κλίμακα απόστασης" από τις μετρήσεις των αστεριών στο τοπικό μας σύμπαν. Η άλλη μέθοδος χρησιμοποιεί τη ΚΑΥ για να μετρήσει την τροχιά του σύμπαντος λίγο μετά την Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang), και στη συνέχεια χρησιμοποιεί τη Φυσική για να περιγράψει το Σύμπαν, και να προχωρήσει σε συμπεράσματα σχετικά με τη τρέχουσα ταχύτητα διαστολής του Σύμπαντος. Μαζί, οι μετρήσεις αυτές θα πρέπει να παρέχουν έναν έλεγχο, ενα τεστάρισμα από άκρο σε άκρο της βασικής μας κατανόησης για το λεγόμενο "Καθιερωμένο Πρότυπο " του Σύμπαντος. Ωστόσο, τα..."κομμάτια" δεν ταιριάζουν...

Χρησιμοποιώντας το ΔΤ Χάμπλ καθώς και τα πρόσφατα δημοσιευμένα δεδομένα από το ΔΤ Γαία, η ομάδα του Riess μέτρησε το σημερινό ρυθμό διαστολής του Σύμπαντος στα 73,5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά Μεγαπαρσέκ. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 3,3 εκατομμύρια έτη φωτός μακρύτερα βρίσκεται ένας γαλαξίας από εμάς, φαίνεται να κινείται με ταχύτητα 73,5 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Ωστόσο, τα αποτελέσματα του ΔΤ Πλάνκ προβλέπουν ότι το Σύμπαν πρέπει να διαστέλλεται αυτή τη στιγμή με μόλις 67,0 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά Μεγαπαρσέκ. Καθώς οι μετρήσεις των ομάδων έχουν γίνει όλο και πιο ακριβείς, το χάσμα μεταξύ τους εξακολούθησε να διευρύνεται και τώρα είναι περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος της συνδυασμένης αβεβαιότητας τους.

Με την πάροδο των ετών, η ομάδα του Riess "έχει επεξεργαστεί τη τιμή της σταθεράς του Χάμπλ εξορθολογίζοντας και ενισχύοντας την" κοσμική κλίμακα απόστασης", που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση αποστάσεων με ακρίβεια σε κοντινούς και μακρινούς γαλαξίες. Οι αποστάσεις αυτές τέθηκαν σε σύγκριση με την διαστολή του χώρου, μετρούμενη με την διάταση, το "τέντωμα" αν προτιμάτε του φωτός το οποίο προέρχεται από κοντινούς γαλαξίες. Χρησιμοποιώντας την φαινόμενη προς τα έξω ταχύτητα σε κάθε απόσταση, υπολογίζουν στη συνέχεια τη σταθερά Χάμπλ.



Για να μετρήσει τις αποστάσεις μεταξύ κοντινών γαλαξιών, η ομάδα  χρησιμοποίησε έναν ειδικό τύπο αστέρα ως κοσμικό υποδεκάμετρο ή χιλιομετρικό δείκτη. Αυτός ο τύπος παλλόμενου αστέρα που ονομάζονται μεταβλητοί Κηφείδες, οι οποίοι άλλοτε φαίνονται πολύ φωτεινοί και άλλοτε πολύ αμυδροί, σε ρυθμούς που αντιστοιχούν στην εσωτερική τους φωτεινότητα. Συγκρίνοντας την εσωτερική φωτεινότητα με την φαινόμενη τους φωτεινότητα όπως φαίνεται από τη Γη, οι επιστήμονες μπορούν να υπολογίσουν τις αποστάσεις τους.

Το ΔΤ Γαία επεξεργάζεται περαιτέρω το "υποδεκάμετρο" αυτό με τη γεωμετρική μέτρηση της απόστασης 50 μεταβλητών Κηφείδων στον Γαλαξία. Αυτές οι μετρήσεις συνδυάστηκαν με ακριβείς μετρήσεις της φωτεινότητας τους τους από το ΔΤ Χάμπλ. Αυτό επέτρεψε στους αστρονόμους να βαθμονομούν με μεγαλύτερη ακρίβεια τους Κηφείδες, και στη συνέχεια να χρησιμοποιούν εκείνους που βλέπουν έξω από τον Γαλαξία ως Χιλιομετρικούς δείκτες.


"Όταν χρησιμοποιείτε τους Κηφείδες, χρειάζεστε τόσο απόσταση όσο και φωτεινότητα", εξήγησε ο Riess. Το ΔΤ Χάμπλ παρείχε τις πληροφορίες σχετικά με τη φωτεινότητα, και το ΔΤ Γαία παρείχε τις πληροφορίες παράλλαξης που απαιτούνται για τον ακριβή προσδιορισμό των αποστάσεων. Ως παράλλαξη λογίζεται η εμφανής μεταβολή της θέσης ενός αντικειμένου λόγω της μετατόπισης της άποψης, της θέσης δηλαδή του παρατηρητή. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά αυτή την τεχνική για να μετρήσουν την απόσταση από τη Γη έως τη Σελήνη.

"Το ΔΤ Χάμπλ  είναι πραγματικά εκπληκτικό ως παρατηρητήριο γενικής χρήσης, αλλά το ΔΤ Γαία είναι το νέο χρυσό πρότυπο για τη βαθμονόμηση των αποστάσεων. Είναι σχεδιασμένο για τη μέτρηση της παράλλαξης - αυτό ήταν για το οποίο σχεδιάστηκε να κάνει", πρόσθεσε ο Stefano Casertano του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικού Τηλεσκοπίου (Space Telescope Science Institute) και μέλος της ομάδας SHOES. "Το ΔΤ Γαία εδραιώνει μια νέα ικανότητα να επαναβαθμονομεί όλες τις προηγούμενες μετρήσεις αποστάσεων, και φαίνεται να επιβεβαιώνει την προηγούμενη εργασία μας. Παίρνουμε την ίδια απάντηση για τη σταθερά του Χάμπλ αν αντικαταστήσουμε όλες τις προηγούμενες βαθμονομήσεις της κλίμακας αποστάσεων με τις παραλλάξεις του ΔΤ Γαία. Πρόκειται για ενα διασταυρώμενο έλεγχο μεταξύ δύο πολύ ισχυρών και εξαιρετικής ακρίβειας παρατηρητηρίων. "


Ο στόχος της ομάδας του Riess είναι να συνεργαστεί με το ΔΤ Γαία για να ξεπεράσει το όριο του αυστηρού επαναπροσδιορισμού της σταθεράς του Χάμπλ σε μια τιμή μόλις 1% από τις αρχές της δεκαετίας του 2020. Εν τω μεταξύ, οι αστροφυσικοί πιθανότατα θα συνεχίσουν να αγωνίζονται με την επανεξέταση των ιδεών τους για τη φυσική του πρώιμου Σύμπαντος.


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy