Εκπληκτικό ! Ο Γαλαξίας μας...μεγάλωσε !

Παρά τη διαμονή του είδους μας μέσα σε αυτόν, μας  είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε ακριβώς πόσο μεγάλος είναι ο Γαλαξίας μας. Όμως, μια νέα έρευνα έχει ανακαλύψει ότι ο Γαλαξίας μας είναι μεγαλύτερος από ότι πιστεύαμε προηγουμένως. Χρησιμοποιώντας μια μεγάλη αστρική έρευνα αντί για μοντέλα (όπως έκαναν οι προηγούμενοι ερευνητές), οι αστρονόμοι έχουν πλέον καθορίσει ότι ο δίσκος του γαλαξία μας είναι 200.000 έτη φωτός - διπλάσιος από αυτόν που πιστεύαμε πριν από μια δεκαετία.

Ο πιο κοντινός συμπαντικός γείτονας του Γαλαξία μας, ο γαλαξίας της Ανδρομέδας.

Εικόνα: Adam Evans

Οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι ο Γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με ένα επίπεδο κεντρικό δίσκο που αποτελείται από σπειροειδείς βραχίονες και ένα αραιό εξωτερικό νέφος από αστέρια που ονομάζεται "γαλαξιακή Άλως". Τα περισσότερα από τα αστέρια βρίσκονται στον κεντρικό δίσκο, ο οποίος ταχέως ξετυλίγεται προς στις άκρες. Το μέγεθος του Γαλαξία μετριέται από το σημείο στο οποίο ο αριθμός των αστεριών στο δίσκο πέφτει σημαντικά, οπότε η εύρεση αστέρων στον δίσκο αυτό είναι το κλειδί για τον προσδιορισμό του μεγέθους του Γαλαξία μας.

Κατά μια ευτυχή συγκυρία για τους αστρονόμους, τα αστέρια που βρίσκονται στον κεντρικό δίσκο του Γαλαξία μας τείνουν να είναι πολύ νεότερα από εκείνα τα αστέρια που βρίσκονται στη γαλαξιακή Άλω. Δεδομένου ότι τα αστέρια δημιουργούν σταδιακά στοιχεία από...γενιά σε γενιά, η σύνθεση των αστεριών στον κεντρικό γαλαξιακό δίσκο μπορεί να διαφοροποιηθεί από τα αστέρια στη γαλαξιακή Άλω, επιτρέποντας στους αστρονόμους να καταλάβουν ποια αστέρια ανήκουν σε κάθε έναν από τους δυο αστρικούς πληθυσμούς.

Ένας υποθετικός χάρτης που δείχνει τη δομή του Γαλαξία μας, με βάση μετρήσεις σε απομακρυσμένα αστέρια και άλλα αντικείμενα.

Εικόνα:NASA

Ανακαλύπτοντας τα μακρινά μέρη...

Με μια διαδικασία γνωστή ως φασματοσκοπία, ερευνητές από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής στα Κανάρια νησιά (Instituto de Astrofisica de Canarias) και από τα Εθνικά Παρατηρητήρια Αστρονομίας (National Astronomical Observatories) του Πεκίνου, μελέτησαν τη χημική σύνθεση σε πάνω από 4.600 αστέρια από δύο έρευνες την APOGEE και την LAMOST, και κατέγραψαν τα αστέρια που αποτελούν μέρος του κεντρικού δίσκου που ανήκουν στη γαλαξιακή Άλω. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στις 7 Μαΐου στο περιοδικό Αστρονομία και Αστροφυσική, (Astronomy and Astrophysics) δείχνουν ξεκάθαρα αστέρια που βρίσκονται στο κεντρικό δίσκο, να βρίσκονται πολύ πιο μακριά από το γαλαξιακό κέντρο από ότι είχε παρατηρηθεί στο παρελθόν.

"Βέβαια, θα περίμενε κανείς την ύπαρξη αστέρων σε πολύ μακρινές αποστάσεις από το γαλαξιακό κέντρο, ως μέρος της γαλαξιακής Άλω", λέει ο Martín López Corredoira, κύριος συγγραφέας στην σχετική εργασία (paper), και ερευνητής στο Instituto de Astrofisica de Canaria. "Όμως, από όσο γνωρίζουμε, κανείς δεν μπορούσε να πει προηγουμένως ότι τα αστέρια [μακρύτερα από 81.000 έτη φωτός] θα επιβεβαιώνονταν φασματοσκοπικά ότι ανήκουν στο γαλαξιακό δίσκο".

Μεγαλύτερος, όχι βαρύτερος

Οι ερευνητές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πυκνότητα των αστεριών στην άκρη του Γαλαξία απομακρύνεται από το κέντρο με εκθετικό ρυθμό - πολύ πιο μακριά από ότι είχε θεωρηθεί  προηγουμένως. Παρόλο που η διάμετρος του ήταν υπερτιμημένη, ο Γαλαξίας είναι ακόμα μικρότερος από τη γειτονική Ανδρομέδα, η οποία έχει διάμετρο πάνω από 220.000 έτη φωτός.

Ενώ ο γαλαξίας μας φαίνεται μεγαλύτερος, εν τούτοις δεν είναι και τόσο βαρύς. Επειδή οι εξωτερικές επιφάνειες είναι πολύ λιγότερο πυκνές από το κέντρο του Γαλαξία μας, η αυτή πρόσθετη περιοχή είναι "αραιοκατοικημένη" από αστέρια. Αυτά τα λίγα επιπλέον αστέρια είναι μόνο μια πάρα πολύ μικρή ποσότητα σε σύγκριση με τον υπόλοιπο Γαλαξία, έτσι συνολικά η μάζα του Γαλαξία παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη.

Από την Mara Johnson-Groh  

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Αστραφτερή διαμαντόσκονη κυκλώνει μακρινά άστρα.

Μικροσκοπικοί πολύτιμοι λίθοι ανακαλύφθηκε ότι είναι πηγές ενός συμπαντικού μικροκυματικού φωτός.

Μερικά από τα μικρότερα διαμάντια του Σύμπαντος - κομμάτια κρυσταλλικού άνθρακα εκατοντάδες χιλιάδες φορές μικρότερα από έναν κόκκο άμμου - έχουν ανιχνευθεί να στροβιλίζονται γύρω από τρία νηπιακά αστρικά συστήματα στον Γαλαξία μας. Αυτοί οι μικροσκοπικοί πολύτιμοι λίθοι δεν είναι ούτε σπάνιοι ούτε ανεκτίμητοι, είναι όμως, συναρπαστικοί για τους αστρονόμους οι οποίοι τα προσδιόρισαν ως την πηγή μιας μυστηριώδους κοσμικής μικροκυματικής "λάμψης" η οποία προέρχεται από διάφορους πρωτοπλανητικούς δίσκους στον Γαλαξία μας.

Καλλιτεχνική αναπαράσταση των μικροσκοπικών διαμαντιών (σε νανοκλίμακα) που εντοπίστηκαν γύρω από ένα νεαρό άστρο στο Γαλαξία μας. Οι πρόσφατες παρατηρήσεις από τις συστοιχίες ραδιοτηλεσκόπιων GBT και ATCA έχουν εντοπίσει το αποκαλυπτικό ραδιοσήμα της διαμαντόσκονης που υπάρχει γύρω από 3 τέτοια αστέρια, υποδεικνύοντας ότι αποτελούν πηγή της αποκαλούμενης "ανώμαλης εκπομπής μικροκυμάτων".
Εικόνα: S. Dagnello, NRAO / AUI / NSF (Κατεβάστε την εικόνα σε μεγαλύτερη ανάλυση με μέγεθος 4.5Mb)

Για δεκαετίες, οι αστρονόμοι έχουν προβληματιστεί σχετικά με την ακριβή πηγή ενός ιδιότυπου τύπου αμυδρού φωτός μικροκυμάτων, το οποίο προέρχεται από πολλές περιοχές του Γαλαξία μας. Γνωστή ως "ανώμαλη εκπομπή μικροκυμάτων (AΕM)". Το φως αυτό προέρχεται από την ενέργεια που απελευθερώνεται από τα ταχέως περιστρεφόμενα νανοσωματίδια - κομμάτια ύλης τόσο μικρά ώστε να αψηφούν την ανίχνευση τους με συνηθισμένα μικροσκόπια. (Η περίοδος σε μια μέση εκτυπωμένη σελίδα σε έκταση, είναι περίπου 500.000 νανόμετρα κατά μήκος).

"Αν και γνωρίζουμε ότι κάποιο είδος σωματιδίου είναι υπεύθυνο για αυτό το μικροκυματικό φως, η ακριβής πηγή του είναι ένα αίνιγμα από τότε που εντοπίστηκε για πρώτη φορά σχεδόν πριν από 20 χρόνια", δήλωσε η Jane Greaves, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο του Cardiff στην Ουαλία. και επικεφαλής συντάκτης της σχετικής εργασίας η οποία εκθέτει τα αποτελέσματά της στο περιοδικό και ιστότοπο Nature Astronomy.

Μέχρι τώρα, ο πιο πιθανός υπεύθυνος για αυτήν την εκπομπή μικροκυμάτων πιστεύεται ότι είναι μια κλάση οργανικών μορίων γνωστών ως " πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (polycyclic aromatic hydrocarbons PAHs or PAH)" - μόρια με βάση τον άνθρακα που βρίσκονται στο διαστρικό χώρο, και αναγνωρίζονται από το διακριτό, αλλά ελαφρύ υπέρυθρο φως (IR) το οποίο εκπέμπουν. Τα νανοδιαμάντια - ιδιαίτερα τα υδρογονωμένα νανοδιαμάντια, εκείνα που διεγείρονται με μόρια που σχετίζονται με το Υδρογόνο στις επιφάνειές τους - επίσης εκπέμπουν φυσικά στο υπέρυθρο τμήμα του φάσματος, αλλά σε διαφορετικό μήκος κύματος.

Μια σειρά από παρατηρήσεις με το ραδιοτηλεσκόπιο Green Bank Telescope (GBT)  στη Δυτική Βιρτζίνια και τη συστοιχία τηλεσκοπίων Australia Telescope Compact Array (ATCA) έχει - για πρώτη φορά ερευνήσει τις τρεις αυτές σαφείς πηγές φωτός τις AΕM όπως αναφέραμε πρωτύτερα, στους πρωτοπλανητικούς δίσκους που περιβάλλουν τα νεαρά αστέρια V892 Tαύρου, HD 97048 και MWC 297. Το ραδιοτηλεσκόπιο GBT παρατήρησε τον αστέρα V892 Tαύρου και η συστοιχία ATCA παρατήρησε τα άλλα δύο συστήματα.

"Αυτή είναι η πρώτη καθαρή και σαφής ανίχνευση των ανώμαλων μικροκυματικών εκπομπών οι οποίες προέρχονται από πρωτοπλανητικούς δίσκους", δήλωσε ο David Frayer συν-συντάκτης στην εργασία (paper), και αστρονόμος στο Παρατηρητήριο Green Bank.

Οι αστρονόμοι σημειώνουν επίσης ότι το υπέρυθρο φως που προέρχεται από αυτά τα συστήματα ταιριάζει με τη μοναδική υπογραφή των νανοδιαμαντιών αυτών. Ωστόσο, και άλλοι πρωτοπλανητικοί δίσκοι σε όλο τον Γαλαξία, αν και έχουν τη σαφή υπογραφή υπερύθρων από πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (PAH), εν τούτοις δεν δείχνουν κανένα σημάδι για το φως των AΕM.

Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι οι PAHs δεν είναι η μυστηριώδης πηγή της ανώμαλης ακτινοβολίας μικροκυμάτων, όπως πίστευαν κάποτε οι αστρονόμοι. Αντίθετα, τα υδρογονωμένα νανοδιαμαντια, τα οποία σχηματίζονται φυσιολογικά μέσα σε πρωτοπλανητικούς δίσκους και βρίσκονται σε μετεωρίτες στη Γη, είναι η πιο πιθανή πηγή φωτός AΕM στον Γαλαξία μας.

"Με μια μέθοδο αλά... Σέρλοκ Χολμς, για την εξάλειψη όλων των άλλων αιτιών, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο καλύτερος υποψήφιος ικανός να παράγει αυτή την μικροκυματική λάμψη είναι η παρουσία νανοδιαμαντιών γύρω από αυτά τα νεαρά αστέρια", δήλωσε η Greaves. Με βάση τις παρατηρήσεις τους, οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι έως και το 1-2% του συνολικού άνθρακα σε αυτούς τους πρωτοπλανητικούς δίσκους τείνει να  σχηματίζει νανοδιαμάντια.

Τα αποδεικτικά στοιχεία για νανοδιαμάντια σε πρωτοπλανητικούς δίσκους έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτή είναι, ωστόσο, σε κάθε περίπτωση η πρώτη σαφής σχέση μεταξύ των νανοδιαμαντιών και της AΕM.

Τα στατιστικά μοντέλα επίσης υποστηρίζουν έντονα την υπόθεση ότι τα νανοδιαμάντια είναι άφθονα γύρω από τα νεογέννητα άστρα, και είναι υπεύθυνα για τις ανώμαλες εκπομπές μικροκυμάτων που βρίσκονται εκεί. "Υπάρχει μία πιθανότητα στις 10000, ή λιγότερο, αυτή η σύνδεση να οφείλεται στην τύχη", δήλωσε ο Frayer.

Για την έρευνά τους, οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν τα ραδιοτηλεσκόπια GBT και ATCA για να ερευνήσουν 14 νεαρά αστέρια σε όλο το Γαλαξία για σημάδια ανώμαλων εκπομπών μικροκυμάτων. Οι ΑΕΜ παρατηρήθηκαν με σαφήνεια σε 3 από 14 αστέρια, τα οποία είναι και τα μόνα που παρουσιάζουν τη φασματική υπογραφή υπερύθρων (IR) από υδρογονωμένα νανοδιαμαντια. "Στην πραγματικότητα, αυτά είναι πολύ σπάνια," σημειώνει η Greaves, "κανένα άλλο νεαρό αστέρι δεν έχει αυτό το επιβεβαιωμένο υπέρυθρο αποτύπωμα."

Η ανίχνευση αυτή έχει ενδιαφέρουσες συνέπειες για τη μελέτη της κοσμολογίας και την αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων ότι το Σύμπαν μας ξεκίνησε με μια περίοδο πληθωρισμού. Αν αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη το σύμπαν μας αναπτύχθηκε με ρυθμό που ξεπερνούσε κατά πολύ την ταχύτητα του φωτός, ένα ίχνος της περιόδου αυτής του πληθωρισμού θα πρέπει να παρατηρηθεί σε μια ιδιότυπη πόλωση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Αν και αυτή η υπογραφή της πόλωσης δεν έχει ακόμη εντοπιστεί, το έργο της Greaves και των συναδέλφων της προσφέρει κάποια ελπίδα ότι θα μπορούσε να γίνει εφικτός ο στόχος αυτός.

"Αυτά είναι καλά νέα για όσους μελετούν την πόλωση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, καθώς το σήμα από τα περιστρεφόμενα νανοδιαμάντια θα είναι ανεπαρκώς πολωμένο στη καλύτερη περίπτωση ", δήλωσε ο Brian Mason, αστρονόμος στο Παρατηρητήριο Εθνικής Ραδιοαστρονομίας και συν-συγγραφέας στην εργασία. "Αυτό σημαίνει ότι οι αστρονόμοι μπορούν τώρα να κάνουν καλύτερα μοντέλα του μικροκυματικού φωτός που βρίσκεται στο προσκήνιο από τον Γαλαξία μας, και το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί για να μελετηθεί την μακρινή μετάλαμψη (afterglow) της Μεγάλης έκρηξης".

Τα νανοδιαμάντια πιθανότατα σχηματίζονται από υπερθερμασμένο ατμό ατόμων άνθρακα σε εξαιρετικά ενεργές περιοχές σχηματισμού αστέρων. Σημειώστε ότι κάτι τέτοιο δεν έρχεται σε αντίθεση με τις βιομηχανικές μεθόδους δημιουργίας νανοδιαμαντιών εδώ στη Γη.

Στην αστρονομία, τα νανοδιαμάντια είναι ξεχωριστά για το ότι η δομή τους παράγει αυτό που είναι γνωστό ως "διπολική ροπή" - μια διάταξη ατόμων που τους επιτρέπει να εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία όταν περιστρέφονται. Επειδή τα σωματίδια αυτά είναι τόσο μικρά - μικρότερα από τα κανονικά σωματίδια σκόνης σε ένα πρωτοπλανητικό δίσκο - είναι σε θέση να περιστρέφονται εξαιρετικά γρήγορα, εκπέμποντας ακτινοβολία στην κλίμακα των μικροκυμάτων παρά στην περιοχή της μετρικής κυματομορφής, όπου η Γαλαξιακή και διαγαλαξιακή ακτινοβολία πιθανώς θα την εξαφανίσει.

"Αυτή είναι μια εκπληκτική και απρόσμενη ανάλυση στο αίνιγμα της ανώμαλης ακτινοβολίας μικροκυμάτων", κατέληξε η Greaves. "Είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον το γεγονός ότι αποκτήθηκε εξετάζοντας πρωτοπλανητικούς δίσκους, ρίχνοντας φως στα χημικά χαρακτηριστικά των πρώιμων ηλιακών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας".

"Πρόκειται για  ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα", κατέληξε η συν-συγγραφέας της εργασίας Anna Scaife από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. "Δεν ανακαλύπτετε συχνά τον εαυτό σας να δίνει νέα λόγια σε διάσημους στίχους, αλλά το "AΕM στον ουρανό με τα διαμάντια*" φαίνεται ένας προσεκτικός τρόπος να συνοψίσουμε την έρευνά μας».

Τα μελλοντικά εκατοστομετρικά όργανα κυματομορφής, όπως οι προγραμματισμένοι δέκτες της Ζώνης 1 (Band 1) της συστοιχίας ALMA και η Πολύ Μεγάλη Συστοιχία ραδιοτηλεσκόπιων επόμενης γενιάς (Next Generation Very Large Array), θα μπορούν να μελετήσουν το φαινόμενο αυτό. Τώρα που υπάρχει ένα φυσικό μοντέλο, και για πρώτη φορά μια σαφής φασματική υπογραφή, οι αστρονόμοι αναμένουν ότι η κατανόησή μας για τα αινίγματα αυτά θα βελτιωθεί γρήγορα.

--------------------*--------------------

*Παρομοίωση με το γνωστό τραγούδι των Beatles :Lucy in the sky with Diamonds

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Τσάντρα ανιχνεύει το κοντινότερο στη Γη αστρικό σύστημα για πιθανούς κινδύνους.

Στην αναζήτηση της ανθρωπότητας για ζωή εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ένα από τα καλύτερα μέρη που οι επιστήμονες έχουν ερευνήσει είναι το Άλφα Κενταύρου, ένα σύστημα που περιέχει τα τρία πιο κοντινά αστέρια πέρα από τον ήλιο μας.

Μια νέα μελέτη που περιλαμβάνει την παρακολούθηση του αστρικού συστήματος Άλφα Κενταύρου για περισσότερο από μια δεκαετία από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Τσάντρα της ΝΑΣΑ παρέχει στους επιστήμονες ενθαρρυντικά στοιχεία για μια βασική πτυχή της πλανητικής κατοικησιμότητας. Υποδεικνύει ότι όλοι οι πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τα δύο πιο λαμπερά αστέρια στο σύστημα Άλφα Κενταύρου (Alpha Cen) πιθανότατα δεν "σφυροκοπούνται" με μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας ακτίνων Χ από τα αστέρια τους. Οι ακτίνες Χ και οι σχετικές επιπτώσεις από τον λεγόμενο Διαστημικό καιρό είναι πολύ επιζήμιες για την απροστάτευτη και ευαίσθητη στις μεταβολές του περιβάλλοντος ζωή, η οποία δέχεται άμεσες απειλές από υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, και έμμεσες απειλές με την καταστροφή, την απομάκρυνση αν θέλετε που σημειώνεται στις ατμόσφαιρες των πλανητών (μια τέτοια περίπτωση πιστεύεται ότι υπέστη ο πλανήτης Άρης στο δικό μας ηλιακό σύστημα).

Μια νέα μελέτη που περιλαμβάνει τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση του Άλφα Κενταύρου από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Τσάντρα της ΝΑΣΑ, δείχνει ότι οποιοσδήποτε πλανήτης που περιστρέφεται γύρω από τα δύο πιο φωτεινότερα αστέρια του συστήματος δεν "σφυροκοπείται" από μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας ακτίνων Χ από τα μητρικά τους άστρα. Αυτό είναι σημαντικό για τη βιωσιμότητα της ζωής στο πλησιέστερο σε εμάς αστρικό σύστημα πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Στο πλαίσιο της εικόνας βλέπουμε σε ορατό φως δυο αστέρες του συστήματος με τη χρήση δεδομένων του ΔΤ Τσάντρα από τις 2 Μαΐου του 2017 και η οποία έχει ληφθεί από τη περιοχή του συστήματος Άλφα Κενταύρου και της γύρω περιοχής. Το Άλφα Κενταύρου είναι ένα τριπλό σύστημα αστέρων που βρίσκεται μόλις τέσσερα έτη φωτός, ή περίπου 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα*, από τη Γη. Ενώ αυτή είναι μια μεγάλη απόσταση σε επίγειους όρους, είναι τρεις φορές πιο κοντά από το επόμενο πλησιέστερο αστέρι που μοιάζει με τον Ήλιο μας.
Εικόνα: Optical: Zdenek Bardon; X-ray: NASA/CXC/Univ. of Colorado/T. Ayres et al

Το Άλφα Κενταύρου είναι ένα τριπλό αστρικό σύστημα που βρίσκεται μόλις τέσσερα έτη φωτός, ή περίπου 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα (25 τρισεκατομμύρια μίλια), από τη Γη. Ενώ αυτή είναι μια μεγάλη απόσταση σε επίγειους όρους, είναι πολύ πιο κοντά από το επόμενο πλησιέστερο άστρο παρόμοιο με τον δικό μας Ήλιο.

"Επειδή το σύστημα Άλφα Κενταύρου είναι σχετικά κοντά, θεωρείται από πολλούς ως ο καλύτερος υποψήφιος για να εξερευνήσετε τα σημάδια της ζωής", δήλωσε ο Tom Ayres του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόουλντερ των ΗΠΑ . "Το ερώτημα είναι: θα βρούμε πλανήτες σε ένα περιβάλλον ευνοϊκό για τη ζωή όπως τη ξέρουμε;"

Τα αστέρια στο σύστημα Άλφα Κενταύρου περιλαμβάνουν ένα ζεύγος που ονομάζεται "Α" και "Β" (AB εν συντομία) τα οποία περιστρέφονται σχετικά κοντά μεταξύ τους. Το αστέρι Άλφα Κενταύρου A είναι σχεδόν δίδυμο του Ήλιου μας, σχεδόν από κάθε άποψη, συμπεριλαμβανομένης και της ηλικίας του, ενώ το Άλφα ΚενταύρουB είναι κάπως μικρότερο και πιο αχνό, αλλά παρόλα αυτά αρκετά παρόμοιο με τον Ήλιο μας. Το τρίτο μέλος, το  Άλφα Κενταύρου Γ (επίσης γνωστό ως εγγύτατος του Κενταύρου ή Proxima Centauri), είναι ένας πολύ μικρός ερυθρός νάνος αστέρας ο οποίος κινείται γύρω από το ζεύγος ΑΒ σε μια πολύ μεγαλύτερη τροχιά που τον απομακρύνει περισσότερο από 10 χιλιάδες φορές μακρύτερα από το ζεύγος ΑΒ από την απόσταση Γης - Ηλίου δηλαδή 10000 Αστρονομικές μονάδες ! Ο εγγύτατος του Κενταύρου κατέχει σήμερα τον τίτλο του πλησιέστερου αστέρα στη Γη, ενώ το σύστημα ΑΒ, ως προς την εγγύτητά του στη Γη έρχεται δεύτερο.

Τα στοιχεία του ΔΤ Τσάντρα αποκαλύπτουν ότι οι προοπτικές να υπάρχει ζωή σε σχέση με τον τρέχοντα "βομβαρδισμό" ακτίνων Χ είναι στην πραγματικότητα καλύτερες γύρω από το Άλφα Κενταύρου A από ότι για τον Ήλιο μας , ενώ το Άλφα Κενταύρου B είναι μόνο ελαφρώς σε χειρότερη θέση. Από την άλλη πλευρά ο εγγύτατος του Κενταύρου, είναι ένας τύπος ενεργού ερυθρού νάνου αστέρα, ο οποίος όπως είναι γνωστό εκπέμπει συχνά  επικίνδυνους αστρικούς πυρσούς (αστρικές εκλάμψεις) ακτινοβολίας ακτίνων Χ, και συνεπώς είναι πιθανόν εχθρικός στην ζωή όπως την ξέρουμε.

"Αυτά είναι πολύ καλά νέα για το δίδυμο Άλφα Κενταύρου AB από την άποψη της δυνατότητας της ύπαρξης πιθανής ζωής σε οποιονδήποτε από τους πλανήτες τους, οι οποίοι θα επιβιώσουν από τις περιόδους ακτινοβολίας που δέχονται από τα μητρικά τους άστρα ", δήλωσε ο Ayres. " Το ΔΤ Τσάντρα μας δείχνει ότι η ζωή θα πρέπει να έχει πιθανότητα να δώσει μάχες για την επικράτησή της, σε πλανήτες που βρίσκονται γύρω από τα δύο αυτά αστέρια".

Ενώ ένας αξιοσημείωτος πλανήτης με μέγεθος σαν τη Γη έχει ανακαλυφθεί γύρω από τον εγγύτατο του Κενταύρου , οι αστρονόμοι συνεχίζουν να αναζητούν, χωρίς επιτυχία, εξωπλανήτες γύρω από τον Άλφα Κενταύρου A και B. Το "κυνήγι" των πλανητών γύρω από αυτά τα αστέρια πρόσφατα έχει αποδειχθεί πιο δύσκολο λόγω της τροχιάς του ζεύγους, η οποία έχει τραβήξει τα δύο αυτά φωτεινά αστέρια κοντά στον ουρανό την τελευταία δεκαετία.

Για να μπορέσουν να καθορίσουν αν τα αστέρια του συστήματος Άλφα Κενταύρου είναι ικανά να φιλοξενήσουν ζωή όπως την ξέρουμε, οι αστρονόμοι έχουν κάνει μια μακροπρόθεσμη εκστρατεία, μια καμπάνια αν προτιμάτε, στην οποία το ΔΤ Τσάντρα έχει παρατηρήσει τα δύο κύρια αστέρια του συστήματος περίπου κάθε έξι μήνες από το 2005. Το ΔΤ Τσάντρα είναι το μόνο παρατηρητήριο ακτίνων Χ ικανό να επιλύσει τα παρατηρησιακά θέματα που σχετίζονται  με το ζεύγος ΑΒ κατά τη διάρκεια την τρέχουσας στενής τροχιακής τους προσέγγισής, έτσι ώστε να καθορίσει ποιο αστέρι κάνει τι...

Αυτές οι μακροχρόνιες μετρήσεις έχουν καταγράψει τις πλήρεις διακυμάνσεις της δραστηριότητας των ακτίνων Χ στο σύστημα ΑΒ, και οι οποίες είναι ανάλογες με τον 11ετή κύκλο των ηλιακών κηλίδων που παρατηρούνται στον Ήλιο. Δείχνουν δε ότι όλοι οι πλανήτες στην λεγόμενη κατοικήσιμη ζώνη του Α θα λάβουν κατά μέσο όρο χαμηλότερη δόση ακτίνων Χ από τους πλανήτες του δικού μας ηλιακού συστήματος. Για τον συνοδό του Α τον Β η δόση ακτινοβολίας των ακτίνων Χ για τους πλανήτες που βρίσκονται στη κατοικήσιμη του ζώνη είναι υψηλότερη από ότι στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά μόνο κατά ένα συντελεστή περίπου στο πέντε.

Συγκριτικά σε πλανήτες που βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη γύρω από το εγγύτατο του Κενταύρου, λαμβάνεται μια μέση δόση ακτίνων Χ περίπου 500 φορές μεγαλύτερη από τη Γη και 50.000 φορές μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια εμφάνισης μιας μεγάλης αστρικής έκλαμψης !!!

Εκτός από την διαλεύκανση της υπόθεσης σχετικά με τη πιθανή κατοικησιμότητα των πλανητών στο σύστημα Άλφα Κενταύρου, το ιστορικό ερευνάς με ακτίνες Χ του ΔΤ Τσάντρα στο ζεύγος ΑΒ, διαδραματίζει μεγάλο ρόλο στις θεωρητικές εξερευνήσεις της κυκλικής δραστηριότητας των ακτίνων Χ του Ηλίου μας. Η κατανόηση αυτού είναι το κλειδί για τους Συμπαντικούς κινδύνους που υπάρχουν εκεί έξω, όπως ο Διαστημικός Καιρός, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τον τεχνολογικά "φορτωμένο" πολιτισμό εδώ, στον δικό μας κόσμο.

Ο Tom Ayres παρουσίασε αυτά τα αποτελέσματα κατά την 232η συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής Κοινότητας στο Ντένβερ του Κολοράντο και μερικά από αυτά τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τον Ιανουάριο του 2018 στις Σημειώσεις Έρευνας της Αμερικανικής Αστρονομικής Κοινότητας (Research Notes of the American Astronomical Society). Το κέντρο πτήσης Marshall Space Flight της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Τσάντρα για τη Διεύθυνση Επιστημών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το παρατηρητήριο αστροφυσικής Σμιθσόνιαν στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης ελέγχει τις επιστημονικές και πτητικές λειτουργίες του Διαστημικού Τηλεσκοπίου ακτίνων Χ Τσάντρα.

--------------------*--------------------

*Ένα έτος φωτός είναι ίσον με την απόσταση που διανύει το φως σε ένα έτος και είναι ίσον με 10 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Άρα 4 έτη φωτός Χ 10 τρις χιλιόμετρα= 40 τρις χιλιόμετρα

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Η διαστημοσυσκευή "Νέοι ορίζοντες" ξεκινά για την ιστορική της αποστολή στη ζώνη Κάιπερ

Το διαστημικό σκάφος New Horizons της NASA επιστρέφει ξανά μετά από έναν διαστημικό "λήθαργο", και προετοιμάζεται για την πιο απομακρυσμένη πλανητική συνάντηση στην ιστορία - την Πρωτοχρονιά του 2019 θα συναντήσει το αντικείμενο της ζώνης Κάιπερ που ονομάζεται Ultima Thule.

Καλλιτεχνική άποψη της διαστημοσυσκευής Νέοι Ορίζοντες, το οποίο περνά από το αντικείμενο Ultima Thule το οποίο είναι "μέλος" της ζώνης Κάιπερ με την επίσημη ονομασία :2104 MU69. Επιλέχθηκε από την ομάδα αποστολής με δημόσια εισήγηση, το ψευδώνυμο Ultima Thule είναι μια φράση από τα νορβηγικά που προφέρεται "thoo-lee".

Η Ήρα μας μιλά για τους κεραυνούς του συζύγου της...

Η διαστημοσυσκευή Juno λύνει ένα μυστήριο 39 χρόνων σχετικά με τις αστραπές πάνω στο πλανήτη Δία.

Από τότε που το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Voyager 1 της NASA πέρασε από τον πλανήτη Δία τον Μάρτιο του 1979, οι επιστήμονες αναρωτήθηκαν για την προέλευση των κεραυνών που παρατηρήθηκαν πάνω στον αέριο γίγαντα πλανήτη. Η "συνάντηση" αυτή επιβεβαίωσε την ύπαρξη κεραυνών στον Δία, η οποία για αιώνες πιστεύονταν ότι υπάρχουν. Αλλά όταν από τη αξιοθαύμαστη αυτή διαστημοσυσκευή οι επιστήμονες "έτρεξαν" τα δεδομένα, παρατήρησαν ότι τα ραδιοσήματα που έλαβαν και τα οποία σχετίζονται με τους κεραυνούς δεν ταιριάζουν με τις λεπτομέρειες των ραδιοκυμάτων που παράγονται από κεραυνούς εδώ στη Γη.

Σε ένα νέο άρθρο που δημοσιεύτηκε εχθές στο περιοδικό Nature , επιστήμονες από την αποστολή Juno της NASA περιγράφουν τους τρόπους με τους οποίους ένας κεραυνός στον Δία είναι στην πραγματικότητα ανάλογος με έναν κεραυνό εδώ στη Γη, παρόλο που, κατά κάποιο τρόπο, οι δύο αυτοί τύποι κεραυνού είναι τελείως αντίθετοι μεταξύ τους

Καλλιτεχνική άποψη η οποία εμφανίζει τη κατανομή των κεραυνών στο βόρειο ημισφαίριο του Δία, και η οποία εμπεριέχει επίσης μια εικόνα σταλμένη από την φωτογραφική μηχανή JunoCam, διακοσμημένη με υπέροχα αριστουργήματα. Δεδομένα από την αποστολή Juno της NASA δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας των κεραυνών στον Δία βρίσκεται κοντά στους πόλους του. Εικόνας: NASA / JPL-Caltech / SwRI / JunoCam
 Πλήρης εικόνα και λεζάντα

"Δεν έχει σημασία σε ποιο πλανήτης βρίσκεστε, οι αστραπές λειτουργούν σαν πομποί ραδιοσυχνοτήτων - στέλνουν ραδιοκύματα όταν λάμπουν πάνω στον ουρανό", δήλωσε ο Shannon Brown από το εργαστήριο Jet Propulsion της NASA στην Πασαντένα, της Καλιφόρνια, Πρόκειται για έναν επιστήμονα της αποστολής Juno και κύριος συγγραφέας της σχετικής εργασίας, του paper που λέμε και σε ελεύθερα Ελληνικά. "Αλλά μέχρι την στιγμή που η αποστολή Juno άρχισε να στέλνει δεδομένα στη Γη, όλα τα δεδομένα που είχαν στη διάθεσή τους οι επιστήμονες σχετικά με τις αστραπές και τους κεραυνούς πάνω στο Δία, τα οποία καταγράφηκαν από διαστημόπλοια [ΤοVoyagers 1 και 2, Το Galileo, Το Cassini] περιορίστηκαν περισσότερο είτε σε οπτικές ανιχνεύσεις, είτε από το φάσμα της κλίμακας των χιλιόκυκλων (kilohertz) των ραδιοσυχνοτήτων (ή ραδιοφάσματος), παρά στην αναζήτηση σημάτων στη κλίμακα των Μεγάκυκλων (megahertz). Πολλές θεωρίες προσφέρθηκαν για να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο, αλλά καμία θεωρία δεν θα μπορούσε ποτέ να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση ".

Εδώ μπαίνει η διαστημοσυσκευή Juno, η οποία περιστρέφεται γύρω από τον Δία από τις 4 Ιουλίου του 2016. Μεταξύ του εξοπλισμού των εξαιρετικά ευαίσθητων οργάνων που διαθέτει, είναι και το "μικροκυματικό ραδιομετρικό όργανο" (Microwave Radiometer Instrument-MWR), το οποίο καταγράφει τις εκπομπές του γίγαντα αέριου πλανήτη σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων.

"Στα δεδομένα από τις οκτώ πρώτες μας διελεύσεις, η συσκευή MWR της διαστημουσκευής Juno ανιχνεύτηκαν 377 εκκενώσεις κεραυνών", δήλωσε ο Brown. "Καταγράφηκαν στην κλίμακα των Μεγάκυκλων (megahertz) καθώς και στη κλίμακα των Γιγάκυκλων (gigahertz), οι οποίες είναι εκείνες που μπορείτε να παρατηρήσετε στις επίγειες εκπομπές κεραυνών. Πιστεύουμε ότι ο λόγος που είμαστε οι μόνοι που βλέπουν κάτι τέτοιο είναι επειδή η διαστημοσυσκευή Juno πλησιάζει περισσότερο από ποτέ στις περιοχές όπου ¨πέφτουν¨ οι κεραυνοί , και επίσης επειδή ερευνούμε σε μια ραδιοσυχνότητα η οποία διαπερνά εύκολα την ιονόσφαιρα* του Δία. "

Καλλιτεχνική αναπαράσταση του διαστημόπλοιου Τζούνο. Εικόνα: Βικιπαίδεια

Ενώ η ανακάλυψη αυτή κατέδειξε πως ο αστραπές του Δία είναι παρόμοιες με εκείνες της Γης, η νέα εργασία (paper) επισημαίνει επίσης ότι οι κεραυνοί που σημειώνονται σε κάθε πλανήτη είναι στην πραγματικότητα αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους.

"Η κατανομή των κεραυνών στον Δία είναι από μέσα προς τα έξω σε σχέση με τη Γη", δήλωσε ο Brown. "Υπάρχει πολλή δραστηριότητα κοντά στους πόλους του Δία, αλλά καμία κοντά στον ισημερινό του. Μπορείτε να το ρωτήσετε αυτό από οποιονδήποτε ζει στους τροπικούς του πλανήτη μας, δηλαδή αυτό δεν ισχύει για τον πλανήτη μας".

Γιατί οι αστραπές συναθροίζονται κοντά στον ισημερινό στη Γη και κοντά στους πόλους του Δία; ....Ακολουθούν τη θερμότητα.

Η Γη αποκομίζει τη συντριπτική πλειοψηφία της θερμότητάς της, από την ηλιακή ακτινοβολία, η οποία είναι μια ευγενική προσφορά ....του Ήλιου μας. Επειδή ο ισημερινός μας φέρει το κύριο βάρος αυτής της ηλιοφάνειας, ο ζεστός υγρός αέρας ανεβαίνει (μέσω της μεταφοράς αερίων μαζών) πιο ελεύθερα εκεί, και έτσι τροφοδοτούνται μεγάλες καταιγίδες, οι οποίες παράγουν φυσικά κεραυνούς.

Η τροχιά του Δία είναι πέντε φορές μακρύτερα από τον Ήλιο από την τροχιά της Γης, πράγμα που σημαίνει ότι ο γιγαντιαίος αυτός πλανήτης λαμβάνει 25 φορές λιγότερο ηλιακό φως από τη Γη. Αλλά παρόλο που η ατμόσφαιρα του Δία αποκομίζει το μεγαλύτερο μέρος της θερμότητας από τον ίδιο τον πλανήτη, αυτό δεν καθιστά ανενεργή την επιρροή των ηλιακών ακτίνων, οι οποίες παρέχουν κάποια ζεστασιά, θερμαίνοντας τον ισημερινό του Δία περισσότερο από τους πόλους - ακριβώς όπως θερμαίνουν τη Γη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η θέρμανση στον ισημερινό του Δία είναι αρκετή για να δημιουργήσει σταθερότητα στην ανώτερη ατμόσφαιρά του, εμποδίζοντας την άνοδο του θερμού αέρα από το εσωτερικό του πλανήτη. Οι πόλοι, οι οποίοι δεν έχουν το προνόμιο να δέχονται αυτή τη μεγάλη θερμότητα, και επομένως δεν έχουν ατμοσφαιρική σταθερότητα, επιτρέπουν στα θερμά αέρια από το εσωτερικό του Δία να ανεβαίνουν, προωθώντας τη μεταφορά αερίων μαζών, και συνεπώς δημιουργώντας τα συστατικά εκείνα που είναι απαραίτητα για τη δημιουργία...¨αστραπόβροντων¨.  

"Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να συμβάλουν στη βελτίωση της κατανόησης της σύνθεσης, της κυκλοφορίας των αερίων μαζών, καθώς και των ενεργειακών ροών στον πλανήτη Δία", δήλωσε ο Brown. Αλλά εδώ αναδύεται μια άλλη ερώτηση , δήλωσε. "Ακόμα κι αν παρατηρούμε κεραυνούς κοντά στους δύο πόλους του Δία, γιατί σημειώνονται κυρίως στο βόρειο πόλο του Δία;"

Σε μια δεύτερη εργασία σχετικά με τις αστραπές από δεδομένα της διαστημοσυσκευής Juno που δημοσιεύθηκε χθες στον ιστότοπο Nature Astronomy, η Ivana Kolmašová της Τσεχικής Ακαδημίας Επιστημών της Πράγας και οι συνεργάτες της, παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη βάση δεδομένων εκπομπών ραδιοσυχνοτήτων χαμηλής συχνότητας που παράγονται από κεραυνούς γύρω από τον Δία (whistlers) που έχει δημιουργηθεί μέχρι σήμερα. Ένα σύνολο δεδομένων με περισσότερα από 1600 ραδιοσήματα, που συλλέχθηκαν από το όργανο Waves του Juno, είναι σχεδόν 10 φορές μεγαλύτερο από τον αριθμό των δεδομένων που καταγράφηκε από τη περίφημη διαστημοσυσκευή (πείραμα) Voyager 1. Το Juno ανίχνευσε τις μέγιστες τιμές που παρατήρησε σε συχνότητα τεσσάρων κεραυνών ανά δευτερόλεπτο (παρόμοια με τα ποσοστά που παρατηρήθηκαν στις καταιγίδες στη Γη) και οι οποίες είναι 6 φορές υψηλότερες από τις μέγιστες τιμές που ανιχνεύτηκαν από το Voyager 1.

"Οι ανακαλύψεις αυτές θα μπορούσαν να συμβούν μόνο με τον Juno", δήλωσε ο Scott Bolton, κύριος ερευνητής της αποστολής Juno από το Southwest Research Institute, στο Σαν Αντόνιο. "Η ξεχωριστή μας τροχιακή σχεδίαση επιτρέπει στο διαστημόπλοιο να "πετάξει" πιο κοντά στον Δία από οποιοδήποτε άλλο διαστημόπλοιο στην ιστορία, οπότε η ισχύς του σήματος που ακτινοβολείται απο τον πλανήτη είναι χίλιες φορές ισχυρότερη. Επίσης τα υπερυψηλής κατασκευής, (ή όπως λέμε σε ελεύθερα Ελληνικά :state-of-the-art) όργανα μικροκυμάτων και κυμάτων πλάσματος, μας επιτρέπουν να διακρίνουμε ακόμη και αδύναμα κεραυνικά σήματα από την "κακοφωνία¨ των ραδιοεκπομπών που προέρχονται από τον πλανήτη Δία. "

Το διαστημικό σκάφος Juno της NASA θα κάνει την 13η επιστημονική του πτήση πάνω από τις μυστηριώδεις κορυφές νεφών του Δία στις 16 Ιουλίου.

Το Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA, στη Πασαντένα στη Καλιφόρνια, διαχειρίζεται την αποστολή Juno για τον κύριο ερευνητή, Scott Bolton, του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Ερευνών (Southwest Research Institute) στο Σαν Αντόνιο. Το Juno αποτελεί μέρος του προγράμματος New Frontiers της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Marshall Space Flight Centre της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα για τη Διεύθυνση Επιστημών της NASA. Το μικροκυματικό ραδιομετρικό όργανο (MWR) κατασκευάστηκε από την JPL. Το όργανο Juno Waves παρέχεται από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα. Η εταιρεία Lockheed Martin Space, στο Ντένβερ του Κολοράντο, κατασκεύασε το διαστημικό σκάφος Juno.

--------------------*--------------------

*Η Ιονόσφαιρα είναι στρώμα της ατμόσφαιρας, που χαρακτηρίζεται απ' τη μεγάλη παρουσία ιόντων που προκαλούνται απ' τον ιονισμό των μορίων του αέρα λόγω της ηλιακής ακτινοβολίας (υπεριώδους και σωματιδιακής).Πηγή : Βικιπαίδεια

Περισσότερες πληροφορίες για το Juno μπορείτε να βρείτε στις ακόλουθες διευθύνσεις:

https://www.nasa.gov/juno

https://www.missionjuno.swri.edu

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον πλανήτη Δία μπορείτε να βρείτε στις ακόλουθες διευθύνσεις: :

https://www.nasa.gov/jupiter

Παρακολουθήστε την αποστολή στις Juno στις ακόλουθες διευθύνσεις:

https://www.facebook.com/NASAJuno

https://www.twitter.com/NASAJuno

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Υπάρχει σφαιρωτό σμήνος τόσο παλιό όσο το Σύμπαν; - Νέα έρευνα λέει... "Όχι"

Ο προσδιορισμός της ηλικίας για τα σφαιρωτά σμήνη αναθεωρήθηκε πρόσφατα μετά από έρευνα που εστίασε στην ηλικία των δυαδικών αστρικών συστημάτων, τα οποία βρίσκονται μέσα στα σμήνη, στις αστρικές συστάδες αν προτιμάτε , και ανακαλύφθηκε ότι και τα δύο έχουν δημιουργηθεί ταυτόχρονα. Τα ευρήματα αυτά ενδέχεται να αλλάξουν την κατανόηση μας για το πώς σχηματίστηκε ο Γαλαξίας μας αλλά και παρόμοιοι γαλαξίες, με πάνω από 100 σφαιρωτά σμήνη που είναι γνωστό ότι υπάρχουν μέσα στον Γαλαξία.

Τα νέα αυτά μοντέλα αποκάλυψαν ότι παλαιοί αστρικοί πληθυσμοί μπορεί να είναι σημαντικά λιγότερο ...αρχαίοι από ότι αρχικά πίστευαν οι αστρονόμοι, σύμφωνα με την επικεφαλής ερευνητή Elizabeth Stanway του Πανεπιστημίου του Warwick. Τα σφαιρωτά σμήνη θα μπορούσαν να είναι πάνω από 4 δισεκατομμύρια χρόνια νεώτερα από ότι αρχικά πιστεύαμε, αποκαλύφθηκε σε μια νέα έρευνα με επικεφαλής την Stanway.

Αποτελούμενο από εκατοντάδες χιλιάδες αστέρια πυκνά "συσκευασμένα" σε μια σφιχτή σφαίρα, τα σφαιρωτά σμήνη είχαν θεωρηθεί σχεδόν τόσο παλιά όσο και το ίδιο το Σύμπαν - αλλά χάρις σε νεοεμφανιζόμενα ερευνητικά μοντέλα έχει αποδειχθεί ότι θα μπορούσαν να είναι νεώτερα έχοντας ηλικία 9 δισεκατομμύρια χρόνια και όχι 13 όπως αρχικά πιστεύονταν.

Η ανακάλυψη αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση τις τρέχουσες θεωρίες σχετικά με το πώς σχηματίστηκαν oi γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου και του Γαλαξία μας,  - με 150 έως 180 σμήνη να πιστεύεται ότι υπάρχουν μόνο στον Γαλαξία μας - καθώς τα σφαιρωτά αυτά σμήνη είχαν θεωρηθεί προηγουμένως σχεδόν τόσο παλαιά όσο και το ίδιο το Σύμπαν.

Η παραπάνω εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, δείχνει το σφαιρωτό σμήνος Messier 80 (Μ80), ένα αντικείμενο που αποτελείται από εκατοντάδες χιλιάδες αστέρια, και βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού του Σκορπιού. Ο  Γαλαξίας έχει περίπου 160 σφαιρωτά σμήνη, από τις οποία το ένα τέταρτο θεωρείται «εξωγαλακτικό». Εικόνα: (NASA / The Hubble Heritage Team / STScI / AURA) 

Σχεδιασμένα για να επανεξετάσουν την εξέλιξη των αστεριών, τα νέα μοντέλα με την ονομασία " Δυαδικοί Αστρικοί Πληθυσμοί και Φασματική σύνθεση" [Binary Population and Spectral Synthesis (BPASS)], λαμβάνουν υπόψη τις λεπτομέρειες της εξέλιξης των δυαδικών αστέρων μέσα στο σφαιρωτό σμήνος, και χρησιμοποιούνται για να διερευνήσουν τα χρώματα του φωτός από τους παλαιούς πληθυσμούς δυαδικών αστέρων - δηλαδή τα ίχνη χημικών στοιχείων που παρατηρούνται στα φάσματά τους.

Η εξελικτική διαδικασία "ατενίζει" δύο αστέρια που αλληλεπιδρούν σε ένα δυαδικό σύστημα, το οποίο βλέπουμε στην καλλιτεχνική αναπαράσταση στη παραπάνω εικόνα, όπου ένα αστέρι διαστέλλεται σχηματίζοντας έναν κυανό υπεργίγαντα αστέρα, ενώ η βαρυτική δύναμη του μικρότερου αντλεί την ατμόσφαιρα του άμοιρου υπεργίγαντα, η οποία περιλαμβάνει Υδρογόνο και Ήλιο, μεταξύ άλλων στοιχείων. Αυτά τα αστέρια πιστεύεται ότι σχηματίστηκαν την ίδια χρονική περίοδο με το ίδιο το σφαιρικό σμήνος που τα "φιλοξενεί".

Μέσα από τη χρήση των μοντέλων BPASS και τον υπολογισμό της ηλικίας των αστρικών δυαδικών συστημάτων, οι ερευνητές μπόρεσαν να αποδείξουν ότι το σφαιρωτό σμήνος στο οποίο συμμετέχουν δεν ήταν και τόσο ...αρχαίο όσο πρότειναν άλλα μοντέλα.

Τα μοντέλα BPASS, που αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με τον Dr JJ Eldridge του Πανεπιστημίου του Auckland, είχαν αποδειχτεί αποτελεσματικά στην εξερεύνηση των ιδιοτήτων των νεαρών αστρικών πληθυσμών σε περιβάλλοντα που κυμαίνονται από τον Γαλαξία μας μέχρι την άκρη του Σύμπαντος.

Συζητώντας τα μοντέλα BPASS και τα ευρήματά τους, η Dr Elizabeth Stanway, από την Ομάδα Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου του Warwick και από τον επικεφαλής ερευνητή της νέας έρευνας, δήλωσε:

"Ο προσδιορισμός της ηλικίας για τα αστέρια εξαρτάται πάντα από τη σύγκριση των παρατηρήσεων μας με τα μοντέλα που εμπεριέχουν την κατανόησή μας για το πώς διαμορφώνονται και εξελίσσονται τα αστέρια. Η αντίληψη αυτή έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, καθώς έχουμε όλο και μεγαλύτερη επίγνωση των επιπτώσεων της αστρικής πολλαπλότητας- τις αλληλεπιδράσεις δηλαδή μεταξύ των αστέρων και των δυαδικών και τριαδικών τους συνοδών.    

Ο Stanway υποδεικνύει ότι τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν νέους τρόπους διερεύνησης του τρόπου που σχηματίζονται οι ογκώδεις γαλαξίες και τα αστέρια που περιέχονται μέσα σε αυτούς: 

"Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι υπάρχει ακόμη πολύς χρόνος εργασίας - ειδικά η εξέταση των πολύ κοντινών συστημάτων όπου μπορούμε να επιλύσουμε θέματα σε μεμονωμένα αστέρια και όχι μόνο να εξετάσουμε το συνολικό φως (φάσμα) ενός αστρικού σμήνους - πρόκειται για ένα ενδιαφέρον και συναρπαστικό αποτέλεσμα".

"Αν αυτό αληθεύει, αλλάζει την εικόνα μας για τα αρχικά στάδια της εξέλιξης των γαλαξιών, καθώς και που μπορεί να σχηματίστηκαν τα αστέρια που έχουν σήμερα βρίσκονται σε ογκώδεις γαλαξίες, όπως ο Γαλαξίας μας. Σκοπός μας για το μέλλον είναι να εστιάσουμε την προσοχή μας σε αυτή την έρευνα , διερευνώντας τόσο τις βελτιώσεις στη μοντελοποίηση όσο και τις παρατηρήσιμες προβλέψεις που προκύπτουν από αυτές ».. "

The Daily Galaxy μέσω του Πανεπιστημίου του Warwick

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy