100 δισεκατομμύρια Γαίες ;

Οι Αστρονόμοι το παραδέχονται πλέον : " Κάναμε λάθος...Υπάρχουν 100 δισεκατομμύρια κατοικήσιμοι πλανήτες σαν τη Γη στον Γαλαξία μας"  

Εκτιμήσεις από αστρονόμους δείχνουν ότι θα μπορούσαν να υπάρχουν περισσότεροι από 100 δισεκατομμύρια κόσμοι παρόμοιοι με τη Γη στον Γαλαξία μας, οι οποίοι  θα μπορούσαν να φιλοξενούν ζωή όπως την ξέρουμε. Σκεφτείτε... αυτός, είναι ένας μεγάλος αριθμός; Σύμφωνα με τους αστρονόμους, υπάρχουν περίπου 500 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο γνωστό σύμπαν, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν περίπου 50.000.000.000.000.000.000.000.000 (5χ10²²) κατοικήσιμοι πλανήτες. Αυτό φυσικά αν υπάρχει μόνο ΕΝΑ ...Σύμπαν.

Στην πραγματικότητα, οι εμπειρογνώμονες σχετικά με τον Γαλαξία μας πιστεύουν ότι υπάρχουν περίπου 400 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΣΤΡΑ , ένας αριθμός που δείχνει να είναι μικρός, καθώς ορισμένοι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι τα αστέρια στον γαλαξία μας θα μπορούσαν να φτάνουν το ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ. Αυτό σημαίνει ότι ο Γαλαξίας μας θα μπορούσε να φιλοξενεί περισσότερους από 100 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ πλανήτες.

Ωστόσο, δεδομένου ότι οι αστρονόμοι δεν είναι σε θέση πρακτικά να έχουν εικόνα του Γαλαξία μας από το διάστημα, δεν μπορούν επίσης και να γνωρίζουν με βεβαιότητα τον αριθμό των πλανητών που φιλοξενεί ο Γαλαξίας μας. Αυτό που μπορούν μόνο είναι να παρέχουν στο ευρύ κοινό τις εκτιμήσεις τους σχετικά με το θέμα αυτό.

Για να γίνει κάτι τέτοιο, οι εμπειρογνώμονες που ασχολούνται με τον Γαλαξία μας, υπολογίζουν τη μάζα του, καθώς και πόση από αυτή τη μάζα αποτελείται από αστέρια. Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Γαλαξίας μας φιλοξενεί τουλάχιστον 400 δισεκατομμύρια αστέρια, αλλά όπως ανέφεραμε και παραπάνω, ο αριθμός αυτός θα μπορούσε να αυξηθεί δραστικά.

Υπάρχουν μερικοί υπολογισμοί που υποδηλώνουν ότι ο Γαλαξίας μας φιλοξενεί κατά μέσο όρο 800 δισεκατομμύρια έως  3.2 τρισεκατομμύρια πλανήτες, αλλά υπάρχουν ορισμένοι εμπειρογνώμονες που πιστεύουν ότι ο αριθμός τους θα μπορούσε να ανέλθει ακόμη και στα οκτώ τρισεκατομμύρια !!!

Επιπλέον, εάν εξετάσουμε τι έχει να μας πει σχετικά  η NASA, διαπιστώνουμε πώς ο διάσημος αυτός διαστημικός οργανισμός πιστεύει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 1.500 πλανήτες που βρίσκονται μέσα σε μια ακτίνα 50 ετών φωτός από τη Γη. Αυτά τα συμπεράσματα βασίζονται σε παρατηρήσεις που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έξι ετών από την συνεργασία του προγράμματος PLAMET-Probing Lensing Anomalies NETwork-που ιδρύθηκε το 1995. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν περισσότεροι πλανήτες στο μέγεθος της Γη από ότι πλανήτες στο μέγεθος του Δία...

Το 2013, ο Δρ. Phyl Yock, από το τμήμα φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Ώκλαντ, δήλωσε πως: «Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ ανακαλύπτει πλανήτες με μέγεθος όπως η Γη, οι οποίοι είναι αρκετά κοντά στα μητρικά τους άστρα, και κατά συνέπεια οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι υπάρχουν περίπου 17 δισεκατομμύρια τέτοιοι πλανήτες στον Γαλαξία μας.

Αυτοί οι κόσμοι είναι θερμότεροι από τον πλανήτη μας, αν και κάποιοι θα μπορούσαν να είναι συγκρίσιμης θερμοκρασίας με τη Γη (και επομένως θα μπορούσαν να είναι κατοικήσιμοι) αν όμως περιστρέφονται γύρω από ένα ¨ψυχρό¨ αστέρι που ονομάζεται Ερυθρός  νάνος ".

"Η πρότασή μας είναι να μετρήσουμε τον αριθμό των πλανητών οι οποίοι έχουν μάζα όπως αυτή της Γης, και που περιστρέφονται γύρω από τα μητρικά τους άστρα σε αποστάσεις συνήθως διπλάσιες από μια Αστρονομική Μονάδα, δηλαδή την μέση απόσταση Ηλίου Γης . Οι πλανήτες αυτοί επομένως θα είναι  πιο ¨δροσεροί¨ από τη Γη. Με την παρεμβολή μεταξύ των αποτελεσμάτων του ΔΤ Κέπλερ και του προγράμματος MOA (Microlensing Observations in Astrophysics ), θα πρέπει να έχουμε μια καλή εκτίμηση του αριθμού των κατοικήσιμων πλανητών που μοιάζουν με τη Γη, στον Γαλαξία μας. Προβλέπουμε έναν αριθμό της τάξης των 100 δισεκατομμυρίων. Φυσικά, κάτι τέτοιο απέχει από τον υπολογισμό αυτού του αριθμού έως στην εύρεση κατοικήσιμων πλανητών, αλλά θα είναι μια πρόοδος προς αυτή τη κατεύθυνση. 

Ο αριθμός φαίνεται να αυξάνεται κάθε χρόνο, κάτι που είναι πολύ συναρπαστικό.

Αν κοιτάξουμε τα πρόσφατα δεδομένα της διαστημικής αποστολής Κέπλερ, θα δούμε πώς οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι υπάρχουν περίπου 40 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ πλανήτες με μέγεθος όπως η Γη οι οποίοι βρίσκονται σε κατοικήσιμες ζώνες αστέρων στον Γαλαξία μας όπως ο Ήλιος μας και οι Ερυθροί νάνοι αστέρες .

Το ΔΤ Κέπλερ της NASA ξεκίνησε την αποστολή του το 2009, και έχει ανακαλύψει συνολικά 4.034 ενδεχόμενους εξωηλιακούς κόσμους, εκ των οποίων 2.335 είναι τεκμηριωμένοι σαν εξωπλανήτες. Είναι ενδιαφέρον ότι ορισμένοι αστρονόμοι λένε ότι γύρω στα 11 δισεκατομμύρια πλανήτες μπορεί να περιστρέφονται γύρω από αστέρες όπως ο Ήλιος μας, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι ο αριθμός αυτός είναι περισσότερο από 100 δισεκατομμύρια ! 


Το 2017 η NASA σημείωσε μεγάλη πρόοδο στην αναζήτηση  εξωγήινων πλανητών. Η πιο αξιοσημείωτη ανακάλυψή τους ήταν το ηλιακό σύστημα Trappist-1, το οποίο φιλοξενεί επτά πλανήτες που μοιάζουν με τη Γη, και οι οποίοι μπορεί να φιλοξενήσουν ακόμη και εξωγήινη ζωή. Αυτό το συγκεκριμένο ηλιακό σύστημα είναι πολύ σημαντικό για τους επιστήμονες.

Τον Ιούνιο του 2017, η NASA αποκάλυψε  σε μια δήλωση της ότι οι αστρονόμοι  είχαν ανακαλύψει δέκα νέους πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα, οι οποίοι είναι πολύ πιθανό ότι έχουν ίδιο μέγεθος και θερμοκρασία όπως και η Γη,  και ότι μπορεί ακόμη και να έχει αναπτυχθεί ζωή πάνω ή και κάτω από την επιφάνεια τους.

Αφιερώνουμε το άρθρο αυτό στον Βρετανό θεωρητικό φυσικό, κοσμολόγο, συγγραφέα και Διευθυντή Ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Στήβεν Χόκινγκ ο οποίος απεβίωσε στις 14 αυτού του μήνα. 

Εικόνες: marketbusinessnews.com

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Υπάρχει ένα νέο Σέλας στον υποπολικό ουρανό. Το όνομά του είναι Steve

Το βόρειο και τα νότιο Σέλας είχαν για χιλιετίες τώρα εκστασιασμένους παρατηρητές του ουρανού με τις απόκοσμες, πρασινωπές λάμψεις τους. Τώρα, ένα νέο πορφυρό Σέλας κάνει την εμφάνισή του δίνοντας μια ουράνια την παράσταση, που εκτείνεται από ανατολικά προς τα δυτικά σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη. Ανακαλύφθηκε από ερασιτέχνες επιστήμονες (citizen scientists ) και τεκμηριώθηκε από επαγγελματίες επιστήμονες χρησιμοποιώντας φωτογραφίες και δορυφορικά δεδομένα, ο νέος τύπος Σέλαος είναι παρόμοιος με ένα φαινόμενο που μετρήθηκε στο παρελθόν, αλλά που ποτέ ως τώρα δεν είχε παρατηρηθεί. Το ψευδώνυμό του: Steve.

Εικόνα: Paul Zizka Photography

Ερασιτέχνες επιστήμονες άρχισαν για πρώτη φορά να αναρτούν άρθρα σχετικά με τον Steve στα κοινωνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και επικοινωνίας πριν από αρκετά χρόνια. Σε όλη τη Νέα Ζηλανδία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, ανέφεραν ένα ασυνήθιστο θέαμα στον νυχτερινό ουρανό: μια πορφυρή γραμμή που διασχίζει τους ουρανούς για περίπου μία ώρα κάθε φορά, ορατή σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη από το  κλασικό Σέλας το οποίο παρουσιάζεται σε ακραία βόρεια ή νότια πλάτη, την άνοιξη και το φθινόπωρο. (Μπορείτε να δείτε ένα σχετικό βίντεο για το Σέλας στο τέλος του άρθρου.) "Είναι παρόμοιο με ένα ίχνος συμπύκνωσης αεροπλάνου (contrail) αλλά δεν διασκορπίζεται", λέει ο Notanee Bourassa, φωτογράφος Σέλαος στην επαρχία Saskatchewan στον Καναδά.

Το …παραδοσιακό Σέλας όπως το ξέρουμε έχει συνήθως μια πράσινη απόχρωση, επειδή τα άτομα Οξυγόνου που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα της Γης εκπέμπουν αυτό το έγχρωμο φως όταν ¨βομβαρδίζονται¨ από φορτισμένα σωματίδια σταλμένα από τον Ηλιακό άνεμο, και τα οποία είναι ¨παγιδευμένα¨ στο μαγνητικό πεδίο της Γης. Εμφανίζονται επίσης σαν μια διάχυτη λάμψη - και όχι σαν μια ξεχωριστή γραμμή - στο βόρειο ή νότιο ορίζοντα. Χωρίς να υπάρχει μια επιστημονική θεωρία για να εξηγήσει το νέο αυτό υπερθέαμα, μια ομάδα ερασιτεχνών επιστημόνων, με επικεφαλής τον ενθουσιώδη οπαδό του Σέλαος, Chris Ratzlaff της επαρχίας Alberta του Καναδά, ονόμασαν χαριτολογώντας το φαινόμενο αυτό, Steve, από ένα θαμνώδη φράχτη που βλέπουμε στην παιδική ταινία του 2006 Πέρα από τον Φράχτη (Over the Hedge).

Το φαινόμενο του Σέλαος έχει μελετηθεί εδώ και δεκαετίες, αλλά δεν έχουμε δει ακόμα τον Steve επειδή οι διαθέσιμες φωτογραφικές μηχανές δεν ήταν αρκετά ευαίσθητες, λέει η Elizabeth MacDonald, φυσικός στο NASA Goddard Space Flight Center στο Greenbelt του Maryland και επικεφαλής της νέας έρευνας. Η MacDonald και η ομάδα της έχουν χρησιμοποιήσει δεδομένα από έναν ευρωπαϊκό δορυφόρο που ονομάζεται Swarm-A για να μελετήσουν τον Steve στο εγγενές του περιβάλλον, περίπου 200 χιλιόμετρα πάνω στην ατμόσφαιρα. Τα όργανα του Swarm-A αποκάλυψαν ότι τα φορτισμένα σωματίδια στον Steve είχαν θερμοκρασία περίπου 6000 ° C, "εντυπωσιακά καυτή" σε σύγκριση με την κοντινή σε αυτόν ατμόσφαιρα, λέει η MacDonald. Και τα ιόντα αυτά ρέουν από τα ανατολικά προς τα δυτικά σε απόσταση σχεδόν 6 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο, προωθούμενα από ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, δήλωσε σήμερα η ομάδα στον ιστότοπο Science Advances. Όλη αυτή η θέρμανση και η κίνηση πιθανώς συμβάλλουν στην πορφυρή εμφάνιση του Steve, λέει η MacDonald, αλλά η ομάδα δεν έχει καθορίσει ακόμα τα ακριβή κυματομορφή του φωτός που είναι υπεύθυνη για αυτό τον χρωματισμό. Οι ερασιτέχνες επιστήμονες σχεδιάζουν να κάνουν αυτές τις μετρήσεις, λέει ο Ratzlaff, οι οποίες  θα βοηθήσουν ώστε να αποκαλυφθούν ποια άτομα ή μόρια είναι εκείνα που παράγουν αυτό το φως.

Παραδόξως, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι φυσικές ιδιότητες του Steve είναι συνεπείς με ένα ατμοσφαιρικό φαινόμενο που ονομάζεται «Μετακίνηση Ιόντων Υποσέλαος  - subauroral ion drift ", μια ταχεία ροή φορτισμένων σωματιδίων μέσω της γήινης ατμόσφαιρας, που ποτέ δεν παρατηρήθηκε με οπτικά μέσα. Αυτό συνέβαινε, λέει η MacDonald, μέχρι τώρα. "Μπορούμε πλέον να συνδέσουμε αυτό το φαινόμενο που καταμετρήσαμε πολλές φορές με δορυφόρους  με ένα σπάνιο φυσικό φαινόμενο." Η χαρτογράφηση της θέσης του Steve στον ουρανό θα βοηθήσει τους ερευνητές να προσδιορίσουν τη δομή και τη δυναμική του μαγνητικού πεδίου της Γης.

Τιμής ένεκεν στο αρχικό ψευδώνυμο που έδωσαν οι ερασιτέχνες επιστήμονες, η MacDonald και η ομάδα της έχουν προτείνει ένα νέο επιστημονικό όρο για το φαινόμενο: Ισχυρώς και Ταχύτατα κινούμενη  Ενισχυμένη Θερμική Εκπομπή* (Strong Thermal Emission Velocity Enhancement STEVE). Για τον John Bonnell, ο οποίος είναι φυσικός στο Πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνιας, και ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι αυτό είναι ένα "καλό παράδειγμα του τι μπορεί να συμβεί όταν συναντώνται μια κρίσιμη ¨μάζα¨ ένθερμων ερασιτεχνών παρατηρητών, επαγγελματιών φυσικών διαστήματος, και επίγειου επιστημονικού εξοπλισμού  "

Επαγγελματίες και ερασιτέχνες επιστήμονες ανυπομονούν να εντοπίσουν τον STEVE τους επόμενους μήνες. Δεν έχουν παρατηρηθεί πολλά αυτό το χειμώνα στο βόρειο ημισφαίριο, λέει η MacDonald… "[Αλλά] Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι τον αναζητούν τη στιγμή αυτή που διαβάζετε το κείμενο αυτό."

Διαβάστε από την Βικιπαίδεια: https://en.wikipedia.org/wiki/Steve_(atmospheric_phenomenon)

*Οι όροι αποδίδονται από τον μεταφράζοντα μιας και δεν βρέθηκαν να αποδίδονται στα Ελληνικά

Από την : Katherine Kornei

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Διαπλανητικός αποικισμός

Θα μπορούσατε να επιβιώσετε σε έναν από αυτούς τους δορυφόρους μόνο με μια μάσκα οξυγόνου και ένα καλό και ανθεκτικό...μπουφάν

Ψάχνετε μήπως ένα νέο σπίτι πέρα από τη ...Γη; Τα παγωμένα φεγγάρια στα εξωτερικά μέρη του ηλιακού μας συστήματος θα μπορούσαν να είναι υποψήφια για κάτι τέτοιο αλλά μήπως υπάρχει κάτι πιο... κοντινό;

Για να αναζητήσουν ζωή σε άλλους πλανήτες, οι επιστήμονες συνήθως επικεντρώνονταν στους πλανήτες που βρίσκονται στη κατοικήσιμη ζώνη ενός αστρικού συστήματος (ζώνη της χρυσομαλλούσας ή Goldilocks). Μια δυνητικά κατοικήσιμη περιοχή που δεν είναι ούτε πολύ κοντά ούτε πολύ μακριά από ένα άστρο, έναν ήλιο δηλαδή, με άλλα λόγια η περιοχή αυτή δεν είναι ούτε πολύ καυτή, αλλά ούτε και πολύ ψυχρή. Όταν όμως η διαστημοσυσκευή Κασσίνι της ΝΑΣΑ άρχισε να στέλνει στη Γη δεδομένα από τα συστήματα του Κρόνου, οι επιστήμονες άρχισαν να αλλάζουν την μέχρι εκείνη τη στιγμή αντίληψή τους όσο αναφορά το θέμα: που υπάρχει ζωή όπως την ξέρουμε. Από πλανήτες μέχρι τώρα πάμε σε φεγγάρια. 

Εικόνα: dailymail

Ο πλανήτης Κρόνος έχει 62 επιβεβαιωμένα φεγγάρια, με όλο και περισσότερα να ανακαλύπτονται όσο περνά ο καιρός. Δύο από αυτά τα φεγγάρια, ο Τιτάνας και ο Εγκέλαδος, θα μπορούσαν να αποικιστούν. Η ερευνητική διαστημοσυσκευή Χόιχενς, η οποία ήταν ενσωματωμένη στη διαστημοσυσκευή Κασσίνι, κατόρθωσε και διαπέρασε την θολή ατμόσφαιρα του Τιτάνα και προσγειώθηκε πάνω στην επιφάνεια του παρέχοντας στους επιστήμονες σημαντικές πληροφορίες για τον Γαιόμορφο* αυτό δορυφόρο του Κρόνου.

¨Είναι πραγματικά κάτι που μας εκπλήσσει¨ δηλώνουν οι επιστήμονες. Βλέπουμε αμμόλοφους. Βλέπουμε αυτές τις εκβολές ποταμών και τα κανάλια που έχουν χαραχθεί από υγρό, αλλά εκεί το υγρό δεν είναι νερό.... Είναι Μεθάνιο και Αιθάνιο. Οι γνωστοί υγροί Υδρογονάνθρακες που έχουν σχηματιστεί ακριβώς όπως στη Γη, και όπως έχουμε σύννεφα και βροχοπτώσεις πάνω στον πλανήτη μας (Ο Κύκλος του Νερού), το ίδιο συμβαίνει και στον Τιτάνα, αλλά με ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο μορίων. Είναι ένας συναρπαστικός εξωγήινος κόσμος που τώρα αρχίζουμε να ερευνούμε την επιφάνεια του ως προς το πόσο περίπλοκη είναι και τι ακριβώς υπάρχει εκεί, πάνω σε αυτή την εξωγήινη επιφάνεια.

Αλλά με τις λίμνες υγρού Μεθανίου και με μια θερμοκρασία επιφάνειας μείον 144 βαθμούς Κελσίου, πώς θα μπορούσε ενδεχομένως ο Τιτάνας να είναι κατοικήσιμος; Λοιπόν, για εμάς τους ανθρώπους, ο Τιτάνας είναι ένα από τα λιγότερο εχθρικά μέρη από εκείνα που συναντάμε στο εξώτερο ηλιακό μας σύστημα. Έχει μια πυκνή, πλανητική ατμόσφαιρα. Δηλαδή, αν και είναι ψυχρός και παίρνει λιγότερο φως από τη Γη, έχει μια πυκνή βιοχημική κατάσταση η οποία θα μπορούσε να διατηρήσει ζωή όπως την ξέρουμε.

Ζώντας πάνω στον Τιτάνα Εικόνα : space.com

Η ατμόσφαιρα του Τιτάνα είναι επίσης αρκετά σταθερή. Εκτός από τις πολικές του καταιγίδες, δεν υπάρχουν ανησυχητικά κατακλυσμιαία γεγονότα όπως κυκλώνες, σεισμοί, ή ακόμα και κοσμική ακτινοβολία. Εάν κατοικούσατε στον Τιτάνα, θα μπορούσατε να σταθείτε στην επιφάνεια του με μια μάσκα οξυγόνου και φυσικά μερικά πολύ ζεστά ρούχα ! 

Αλλά ίσως το κίνητρο για την αποίκηση του Τιτάνα δεν είναι απαραίτητα σχετικό για την δημιουργία μιας Γαίας τύπου 2.0. Μπορεί να έχει νόημα ο αποικισμός αυτός αν τον φανταστείτε ως σταθμό, δηλαδή ένα σημείο στο μέσο της διαδρομής προς την επόμενη Γαία 2.0. Ο Τιτάνας έχει τεράστια αποθέματα Υδρογονανθράκων. Είναι όσο όλα μαζί τα ενεργειακά αποθέματα που υπάρχουν στη Γη. Χρειάζεστε επιπλέον αέριο; Απλά πηγαίνετε στον Τιτάνα, συλλέγετε όσο Μεθάνιο θέλετε, και συνεχίστε την αναζήτηση σας για να βρείτε ένα μέρος όπου μπορείτε να επιβιώσετε. Είναι ένα διαπλανητικό άνοιγμα στο εύρος και τις δυνατότητες που υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα.

Ο Ωκεανός κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του Εγκέλαδου. Εικόνα : phys.org

Υπάρχει όμως και ένα άλλο φεγγάρι στο σύστημα δορυφόρων του Κρόνου που ενθουσιάζει τους επιστήμονες. Ο Εγκέλαδος. Είναι μικρότερος από τον Τιτάνα - περίπου 310 μίλια σε διάμετρο. Και κάτω από τη παγωμένη κρούστα του είναι ένας ωκεανός με νερό. Δεν είχαμε ιδέα ότι υπήρχαν υδάτινοι ωκεανοί κάτω από τις παγωμένες κρούστες σε ορισμένα από αυτά τα φεγγάρια. Κάτι τέτοιο είναι συναρπαστικό για εμάς, γιατί κάθε μέρος στη Γη, όπου βρίσκουμε υγρό νερό, βρίσκουμε κάθε φορά και ζωή όπως την ξέρουμε . Ο Εγκέλαδος, όχι μόνο είναι ένας βασικός στόχος αστροβιολογίας λόγω αυτού του υγρού νερού, αλλά είναι μοναδικός στο ότι ο αυτός ο υγρός ωκεανός νερού είναι προσβάσιμος.

Δεν γνωρίζουμε την ακριβή πηγή ενέργειας που διατηρεί  υγρό τον υποθαλάσσιο ωκεανό στον Εγκέλαδο**. Η διαστημοσυσκευή Κασσίνι μπόρεσε να απεικονίσει τους πίδακες που ξεπηδούσαν από την επιφάνεια του. Ανακάλυψε μια υδροθερμική σύσταση παρόμοια με αυτή που συμβαίνει στα βάθη των ωκεανών της Γης.

Οι επόμενες αποστολές της NASA σε παγωμένα φεγγάρια, όπως ο Εγκέλαδος του Κρόνου και το φεγγάρι του Δία την Ευρώπη, ευελπιστούμε να είναι εξοπλισμένες με όργανα για ωκεάνιες μελέτες. Όργανα που θα είναι ρυθμισμένα έτσι ώστε να είναι ικανά να αναζητήσουν οργανικά μόρια και τις βασικές βιουπογραφές της ζωής όπως την ξέρουμε ή ίσως ακόμα και ζωή που ακόμα μας είναι άγνωστη...

Θα αναζητήσουμε δομές σε οργανικά μόρια που είναι μοναδικά μόνο όταν υπάρχει ζωή. Οι ανακαλύψεις που έκανε η διαστημοσυσκευή Κασσίνι και παρόμοιες μελλοντικές διαστημοσυσκευές, θα βοηθήσουν τελικά τους επιστήμονες  στην προσπάθειά τους να μην παραμείνουμε ένας πολιτισμός ενός και μόνο πλανήτη. Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ για πάντα.

Επεξηγήσεις:
*Ο Τιτάνας μοιάζει με τη Γη ως προς την μορφολογία του εδάφους (Βουνά, ποταμοί, λίμνες), αλλά και ως προς τον λεγόμενο κύκλο του νερού, μόνο που αντί για νερό έχει υγροποιημένο μεθάνιο. 

**Εικάζεται ότι μπορεί να είναι και τα λεγόμενα παγοηφαίστεια

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Αστρονόμοι ανακάλυψαν πρόσφατα ένα αστρικό σύστημα με τρεις Υπεργαίες.

Πάνω από 3500 εξωηλιακοί  ή εξωπλανήτες έχουν επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Οι περισσότεροι από αυτούς ανακαλύφθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της πλανητικής διάβασης. Οι αστρονόμοι πλέον μπορούν να συνδυάσουν τις καμπύλες φωτός της διάβασης με παρατηρήσεις ταχύτητας ταλάντωσης, για να προσδιορίσουν έτσι τη μάζα και την ακτίνα του πλανήτη, και ακόμη να υπολογίσουν με περισσότερη ακρίβεια την εσωτερική του δομή. Η ατμόσφαιρα μπορεί επίσης να μελετηθεί κατά την πλανητική διάβαση από το γεγονός ότι η χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας δηλώνει ότι η αδιαφάνεια της ποικίλει ανάλογα με τη κυματομορφή των επιμέρους συστατικών της. Μετρώντας το βάθος της διάβασης σε διαφορετικά μήκη κύματος, είναι δυνατόν να συναγάγουμε τη σύνθεση και τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας του πλανήτη.

Καλλιτεχνική άποψη ενός εξωπλανητικού αστρικού συστήματος, που υπάρχει γύρω από το αστέρι HD7924, το οποίο  φιλοξενεί δύο Υπεργαίες (τα αντικείμενα c και d στην εικόνα). Αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει ένα αστέρι με τρεις Υπεργαίες με τη μέθοδο της πλανητικής διάβασης, καθιστώντας τους ιδανικούς υποψήφιους για λεπτομερείς ατμοσφαιρικές μελέτες. Εικόνα : Karen Teramura & BJ Fulton, UH IfA

Οι αστρονόμοι του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ - Σμιθσόνιαν (Harvard–Smithsonian Center for Astrophysics CfA) Joseph Rodriguez, Andrew Vanderburg, Jason Eastman, David Latham και Samuel Quinn, και η ομάδα των επιστημόνων τους ανακάλυψαν τρεις μικρούς πλανήτες που διέρχονται μπροστά από τον αστρικό δίσκο (διάβαση) του μητρικούς τους άστρου GJ9827, και οι οποίοι περιφέρονται  γύρω από το αστέρι αυτό, το οποίο βρίσκεται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη Γη περίπου 100 έτη φωτός. Οι τρεις εξωπλανήτες έχουν ακτίνες περίπου 1,6, 1,3 και 2,1 φορές μεγαλύτερες από την ακτίνα της Γης αντίστοιχα. Όλες είναι κατηγοριοποιημένες ως Υπεργαίες , δηλαδή με μάζες μεγαλύτερες από τη Γη, αλλά λιγότερο από αυτές του πλανήτη Ποσειδώνα. (Οι μετρήσεις της ακτινικής ταχύτητας των εξωπλανητών, που δεν περιλαμβάνονται στη παρούσα εργασία, δημοσιεύθηκαν πρόσφατα ξεχωριστά και επιβεβαιώνουν αυτό τα συμπεράσματα αυτά ).

Ο αστέρας GJ9827 είναι ένας από τους λίγους γνωστούς αστέρες που έχουν πολλαπλές διελεύσεις από εξωπλανήτες βραχώδους τύπου, οι οποίοι είναι κατάλληλοι για να ταξινομηθούν ως πλανήτες που διαθέτουν ατμοσφαιρικά χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα, οι τρεις αυτοί εξωπλανήτες είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντες επειδή δύο από αυτούς έχουν ακτίνες μεταξύ 1,5 και 2,0 της γήινης ακτίνας. 

Σε αυτή την περιοχή που βρίσκονται οι εξωπλανήτες αυτοί, η σύνθεση τους αναμένεται να αλλάξει από βραχώδη σε αέρια. Επιπλέον, υπάρχουν σχετικά λίγοι τέτοιοι υποψήφιοι για να μελετηθούν διεξοδικά. Οι πλανήτες αυτοί  περιστρέφονται πολύ κοντά στο μητρικό τους άστρο, με περιόδους 1,2, 3,6 και 6,2 ημερών αντίστοιχα, και σε αυτές τις κοντινές αποστάσεις έχουν αρκετά υψηλές θερμοκρασίες, οι οποίες υπολογίζονται στους 1172, 811 και 680 βαθμούς της κλίμακας Κέλβιν. Οι μελλοντικές παρατηρήσεις θα διερευνήσουν την ατμόσφαιρά τους και θα δώσουν μια πολύ πιο λεπτομερή εικόνα αυτής της ασυνήθιστης οικογένειας Υπεργαιών.

Αρχική εργασία: Joseph E. Rodriguez, et al., “A System of Three Super Earths Transiting the Late K-Dwarf GJ 9827 at 30 pc,” AJ 155, 72, 2018; doi:10.3847/1538-3881/aaa292

Αρχική πηγή: Peter Edmonds, Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Η επιστροφή της Αφροδίτης.

Ο υπέρλαμπρος αυτός πλανήτης επιστρέφει και πάλι στον ουρανό λίγο μετά τη δύση του Ηλίου.

Και μιας και αύριο οι πλανήτες Αφροδίτη και Ερμής θα βρίσκονται σε φαινόμενη μεταξύ τους απόσταση μόλις 1,1 μοίρες (γωνιακή απόσταση) σας παραθέτουμε το παρακάτω άρθρο. 

Εικόνα 1: Η Αφροδίτη επιστρέφει - Οι μεταβαλλόμενες φάσεις της Αφροδίτης, από την εμφάνιση της το 2013. Εικόνα και πνευματικά δικαιώματα: Shahrin Ahmad (@Shahgazer)

Μα, πού έχουν...πάει όλοι οι πλανήτες; Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2018 είδαμε τους τρεις εξωτερικούς πλανήτες με γυμνό μάτι- τον Άρη, τον Δία και τον Κρόνο - να... κρύβονται στο αμυδρό φως της αυγής, και χρειάζεται σίγουρα πολύ κουράγιο για να αντιμετωπίσει κάποιος το ψύχος του πρωινού τον μήνα αυτό... Τα καλά νέα είναι ότι οι δύο εσωτερικοί πλανήτες - ο Ερμής και η Αφροδίτη - θα αρχίσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας, δίνοντας μας υπέροχο ουρανό για παρατήρηση μετά τα  ηλιοβασιλέματα το μήνα που διανύουμε.

Ο πλανήτης Αφροδίτη το 2018: Η Αφροδίτη ξεκινάει τον Μάρτιο να ανατέλλει μετά τον Ήλιο με φαινόμενο μέγεθος -3,9, και με φαινόμενη διάμετρο δίσκου 10 δευτερόλεπτα της μοίρας. Ο πλανήτης βρίσκεται ήδη πάνω από 12 μοίρες ανατολικά του Ήλιου αυτή την εβδομάδα, καθώς ξεκινάει το μακρύ του ....κυνηγητό για να προλάβει τη Γη ! Η Αφροδίτη όπως είπαμε και πριν, ανατέλλει πάντα πίσω από τον Ήλιο το μήνα αυτό, ¨προσπερνώντας¨ τη Γη, για περίπου οκτώ μήνες , καθώς περνά μέσα από την κατώτερη σύνοδο της μεταξύ του Ήλιου και της Γης, όπως την παρατηρούμε να κυριαρχεί στον ουρανό του δειλινού .

Παρατηρήστε τον πλανήτη, καθώς φτάνει στη μέγιστη αποχή του που είναι 45,9 μοίρες ανατολικά του Ήλιου, που θα κορυφωθεί στις 17 Αυγούστου. Η Αφροδίτη αυτήν την εποχή βρίσκεται στην κορυφή ενός ορθογώνιου τριγώνου , με τη Γη στο τέλος της μιας καθέτου, και τον Ήλιο στο τέλος της άλλης. (Βλ.εικόνα 2) 

Εικόνα 2: Δεν είναι όλες οι αποχές των πλανητών Ερμή και  Αφροδίτης ίσες, αλλά εξαρτώνται από την εποχιακή γωνία της εκλειπτικής και αν αυτές συμβαίνουν κοντά στο αφήλιο ή το περίγειο. Εικόνα : Dave Dickinson

Ο Ερμής ενώνει το πλανητικό σχηματισμό στις αρχές Μαρτίου, καθώς ο ταχέως κινούμενος κόσμος  του κοντινότερου πλανήτη στον Ήλιο ¨αγωνίζεται¨ για να συναντήσει τη Αφροδίτη στο σούρουπο. Η 4η Μαρτίου είναι μια σπουδαία ημερομηνία για να παρατηρήσετε τον Ερμή, καθώς ο πλανήτης  θα έχει φαινόμενο μέγεθος -1,2 και θα βρίσκεται σε γωνιακή απόσταση στον Ουρανό  μόλις 66 ' της μοίρας (1,1 μοίρες)- λίγο περισσότερο από μία μοίρα ή τη διπλάσια φαινόμενη διάμετρο μιας πανσελήνου  - από την Αφροδίτη. Ο Ερμής φθάνει στη μεγίστη αποχή του που είναι  18,4 μοίρες ανατολικά του ήλιου στις 15 Μαρτίου.

Στις 18 Μαρτίου κατά το σούρουπο η ...παρέα θα αυξηθεί με την Σελήνη που θα βρίσκεται σε αυξητική φάση μηνίσκου. Τα τρία αυτά ουράνια στολίδια θα σχηματίσουν μια νοητή ευθεία φαινόμενης γωνιακής απόστασης 9 μοιρών. (Βλ. Σχήμα 3)

Εικόνα 3: Πηγή Stellarium

Εδώ συναντάμε μια...κοσμική ειρωνεία: η Αφροδίτη, εκτός από το γεγονός ότι είναι ο πλησιέστερος πλανήτης στη Γη, είναι επίσης αιώνια καλυμμένος από σύννεφα, χωρίς ποτέ να αποκαλύπτει στο προσοφθάλμιο του τηλεσκοπίου μας τα εδαφικά του χαρακτηριστικά, το πως είναι δηλαδή στην πραγματικότητα. Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Αφροδίτης είναι οι φάσεις της, οι οποίες είναι παρόμοιες με τις Σελήνες. Τα πράγματα γίνονται ενδιαφέροντα καθώς η Αφροδίτη φτάνει στη μισή φάση της κοντά στη μέγιστη της αποχή (είναι η φάση εκείνη όπου παρατηρούμε την μισή φωτεινή πλευρά ενός πλανήτη, όπως στο πρώτο και το τελευταίο τέταρτο της Σελήνης ). Μετά από αυτό, ο (φαινόμενος) δίσκος της Αφροδίτης θα έπρεπε να διογκώνεται σε μέγεθος όπως συμβαίνει και με την Σελήνη ,αλλά αυτό που εμείς παρατηρούμε από τη Γη δεν είναι τίποτα άλλο από ένα καλλίγραμμο μηνίσκο. Η τροχιά της Αφροδίτης έχει κλίση 3,4 μοίρες σε σχέση με την εκλειπτική και σε μερικά χρόνια μπορείτε να την παρατηρείτε κατευθείαν από την περίοδο που βρίσκεται στη κατώτερή της σύνοδο από το σούρουπο μέχρι την αυγή. Δυστυχώς, αυτό σημαίνει επίσης ότι η Αφροδίτη συνήθως χάνει τη φαινόμενη διάβαση της από το δίσκο του Ήλιου, όπως παρατηρήθηκε τελευταία στις 5 προς 6 Ιουνίου του 2012, ένα εκπληκτικό φαινόμενο για όσους το παρακολούθησαν, και το οποίο θα συμβεί σε ένα αιώνα παρά ένα έτος από σήμερα, δηλαδή στις 10 προς 11 Δεκεμβρίου του  2117.

Το παρήγορο είναι οι ο Ερμής, είναι ένας πλανήτης που σημειώνει συχνότερες διαβάσεις από τον Ηλιακό δίσκο. Η επόμενη του διάβαση θα γίνει κάνει ξανά το επόμενο έτος στις 11 προς 12 Νοεμβρίου, του 2019.

Ωστόσο, οι ερασιτέχνες αστρονόμοι κατόρθωσαν να δουν λεπτομέρειες της επιφάνειας της Αφροδίτης που είναι κρυμμένες κάτω από τα ηφαιστειακά σύννεφα κάνοντας ένα ...κόλπο.  Χρησιμοποίησαν φίλτρα υπεριώδους ακτινοβολίας. Δείτε παρακάτω αυτή την καταπληκτική πρόσφατη εικόνα της Αφροδίτης από το διαστημικό σκάφος Akatsuki του Ιαπωνικού Οργανισμού Διαστήματος.    

Εικόνα 4: Η Αφροδίτη όπως μας την δώρισε η υπεριώδης τεχνολογική ...αβρότητα του διαστημικού σκάφους Akatsuki της JAXA. Εικόνα: JAXA / Akatsuki / ISAS / DARTS / Damia Bouic

Είναι μια από τις αγαπημένες άστρο- προκλήσεις στην ερασιτεχνική αστρονομία και όχι μόνο . Μπορείτε να δείτε την Αφροδίτη κατά τη διάρκεια της ημέρας; Όταν την εντοπίσετε , είναι εκπληκτικά εύκολο να συνεχίσετε να την παρατηρείτε αρκεί να ¨κλειδώσετε¨το βλέμμα της πάνω της και αυτό γιατί ... η κύρια δυσκολία είναι να προσαρμόσετε την όρασή σας και να εστιάσετε πάνω της γιατί δεν υπάρχουν σημεία αναφοράς σε ένα ημερινό ουρανό, και έτσι είναι πολύ εύκολο να την χάσετε από την όρασή σας. Η Σελήνη όταν βρίσκεται σε φάση μηνίσκου (προς νέα Σελήνη όμως) είναι ορατή και την ημέρα και αυτό είναι μια μεγάλη οπτική βοήθεια σε αυτή την αναζήτηση. αν και η ανακλαστικότητα ή albedo όπως λέγεται της Σελήνης είναι στην πραγματικότητα πολύ χαμηλότερη από αυτή της Αφροδίτης, το μεγαλύτερο εμφανές μέγεθος της στον ουρανό κάνει το φεγγάρι να ξεχωρίζει. Βασικές επερχόμενες ημερομηνίες για να παρατηρήσουμε ημέρα την Αφροδίτη (που θα βρίσκεται στην μέγιστη της αποχή) κοντά στη Σελήνη  είναι στις 17 Απριλίου, 17 Μαΐου, 16 Ιουνίου, 15 Ιουλίου και 14 Αυγούστου.

Οι εμφανίσεις της Αφροδίτης ακολουθούν επίσης έναν προβλέψιμο οκταετή κύκλο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι 13 περιφορές της Αφροδίτης γύρω από τον Ήλιο  ισοδυναμούν σχεδόν με οκτώ περιφορές της Γης. Για παράδειγμα, η Αφροδίτη θα ξαναρχίσει να ...επισκέπτεται το αστρικό σμήνος των Πλειάδων κατά το σούρουπο του Μαρτίου (3,4,5) το 2020, όπως συνέβαινε και πριν από το 2012.

Πότε παρατηρούμε την Αφροδίτη μισό-φωτισμένη; Αυτό το στάδιο είναι γνωστό ως διχοτόμηση και το πραγματικό του παρατηρούμενο σημείο μπορεί συχνά να είναι αρκετές ημέρες μακριά από τη θεωρητική ημερομηνία που θα συμβεί το φαινόμενο. Επίσης, προσέξτε το τεφρώδες (σταχτόχρωμο) χρώμα της Αφροδίτης, ένα ελαφρύ φωτισμό της νυχτερινής πλευράς του πλανήτη κατά τη διάρκεια της  φάσης μηνίσκου, παρόμοιο με το οικείο θέαμα που παρατηρείται στο φεγγάρι. Σε αντίθεση με τη Σελήνη, όμως, η Αφροδίτη δεν έχει κανένα κοντινό σώμα για να φωτίσει τη νυχτερινή της πλευρά ... Τι συμβαίνει εδώ; Είναι αυτό ακριβώς το ψυχολογικό αποτέλεσμα του εγκεφάλου που γεμίζει σε αυτό που βλέπει το μάτι όταν κοιτάζει την εκθαμβωτική καμπύλη της ημισελήνου Αφροδίτη, ή είναι κάτι πραγματικό; Μια μεγάλη αναφορά από παρατηρητές του ουρανού, που υπάρχει σε μια μελέτη του 2014 υποδηλώνει ότι μια υπάρχουσα αμυδρά φωτισμένη αέρια κατάσταση μπορεί να παραμείνει στη νυχτερινή πλευρά της Αφροδίτης.

Καλές παρατηρήσεις συντροφιά με τις σκέψεις σας και την Αφροδίτη....

Από τον:   David Dickinson

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Γιά την ομάδα : @Aratosastronomy

Συμπαντικές ...λεωφόροι

Θα μπορέσουμε κάποτε να ταξιδέψουμε μέσα από μια... σκουληκότρυπα;

Μήπως οι επιστήμονες  βρήκαν στην πραγματικότητα έναν τρόπο να κάνουν τις ιδιομορφίες αυτές του Σύμπαντος κοσμικές λεωφόρους ; Και πως γίνεται κάτι τέτοιο; 

Αυτό που χρειάζεται είναι δύο μαύρες τρύπες και κάποια δόση από ...Κβαντική διεμπλοκή.

Η Θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν μιλά για το πώς ένα σώμα που έχει μάζα μπορεί να παραμορφώσει το λεγόμενο υφαντό  του χώρου. Εάν το σώμα διαθέτει αρκετά μεγάλη μάζα, όπως ένας ερυθρός υπεργίγαντας αστέρας που βρίσκεται στο τέλος της κύριας ακολουθίας, δηλαδή, στο τέλος της ζωής του πιο εκλαϊκευμένα, μπορεί να καταρρεύσει από την ίδια του την βαρύτητα και προς το εσωτερικό του, σχηματίζοντας ίσως* μια μαύρη τρύπα. Το συμβάν αυτό στρεβλώνει εντελώς τον χωροχρόνο και η βαρύτητα επηρεάζει τα πάντα γύρω του.

Εικόνα 1 Καλλιτεχνική αναπαράσταση μιας σκουληκότρυπας - Popular Science

Ο  θάνατος ενός τέτοιου τεράστιου αστέρα, συμβαίνει όταν το αστέρι, σιγά-σιγά ψύχεται, στερώντας έτσι από τον πυρήνα την ικανότητα να διενεργεί πυρηνική σύντηξη, κάνοντάς το ασταθές. Η συνέχεια θέλει το αστέρι αυτό είτε να εκρήγνυται μέσα σε μια έκρηξη Υπερκαινοφανούς, σε μια σουπερνόβα όπως μας είναι ευρέως γνωστή, και στη συνέχεια να καταρρέει σε μια μαύρη τρύπα, είτε απλά να καταρρέει  σε μια μαύρη τρύπα χωρίς όμως να απαιτείται η ύπαρξη Σούπερνόβα. 


Εικόνα 2

Τώρα, από τη θεωρία του Αϊνστάιν επίσης προέκυψε  η ιδέα ότι αν υπάρχουν δύο μαύρες τρύπες, τότε μπορεί να συνδεθούν μέσω μιας σκουληκότρυπας. Η ιδέα αυτή είναι επίσης γνωστή και ως γέφυρα Αϊνστάιν - Ρόζεν. Η σκουληκότρυπα δεν θα μπορούσε να είναι διαπερατή λόγω του ότι θα ήταν πολύ ασταθής στο να παραμείνει ανοιχτή για οποιονδήποτε ταξιδιώτη που θα επιχειρούσε να περάσει μέσα από αυτήν. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε τεράστιες ποσότητες κβαντικής αρνητικής ενέργειας για να αντισταθμίσει την τεράστια βαρύτητα από τις μαύρες τρύπες η οποία θα προκαλούσε την κατάρρευση του ¨λαιμού¨ της σκουληκότρυπας (Η περιοχή με το ροζέ χρώμα που βλέπετε στην Εικόνα 2).

Μέχρι τώρα, με βάση τις θεωρίες του Αϊνστάιν σχετικά με το πώς λειτουργεί η βαρύτητα στο διάστημα, τίποτα δεν πρέπει να βγαίνει έξω από μια μαύρη τρύπα, αλλά με βάση την κβαντική μηχανική, στο Σύμπαν τίποτα δεν ...εξαφανίζεται εντελώς. Αυτό είναι το παράδοξο. Πώς μπορούν και οι δύο θεωρίες να συνεργαστούν για την κατανόηση τοστ των μελανών οπών, όσο και στο αινιγματική αυτή υπόθεση που ακούει στο όνομα σκουληκότρυπα. 

***********************************

*Εαν ή μάζα ενός αστέρα είναι πάνω από 1,44 Ηλιακές μάζες μπορεί να σχηματίσει μετά την έκρηξη Υπερκαινοφανούς και πάντα ανάλογα με το πόση μάζα διαθέτει, είτε μια μαύρη τρύπα, είτε ένα αστέρα νετρονίων, είτε ενα μάγναστρο. 

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy