Ερχονται οι Ωριωνίδες

Το φαινόμενο θα κορυφωθεί το βράδυ της Τετάρτης

 

Οι Ωριωνίδες καταφτάνουν και θα είναι ορατοί την Τετάρτη το βράδυ

 

Η βροχή από «πεφταστέρια» του φθινοπώρου, οι Ωριωνίδες, κορυφώνονται το βράδυ της Τετάρτης και τα χαράματα της Πέμπτης στο βόρειο ημισφαίριο, το οποίο περιλαμβάνει και την Ελλάδα.     
Πότε και που
Οι Ωριωνίδες είναι μια μέσης έντασης βροχή διαττόντων, που κάθε χρόνο λαμβάνουν χώρα από τις αρχές Οκτωβρίου έως τις αρχές Νοεμβρίου. Φέτος αναμένεται να φθάσουν στο μέγιστο σημείο τους το βράδυ της Τετάρτης 21 Οκτωβρίου προς χαράματα Πέμπτης 22 Οκτωβρίου.

Οι καλύτερες ώρες για παρατήρηση είναι με κατεύθυνση προς την ανατολή, λίγο μετά τα μεσάνυχτα και πριν την αυγή, στο μέτρο που ο κατά τόπους ουρανός είναι καθαρός από σύννεφα. Οι Ωριωνίδες, που πήραν το όνομά τους επειδή φαίνεται να προέρχονται από τον αστερισμό του Ωρίωνα, δημιουργούνται από την "ουρά" που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης του Χάλεϊ. Δεκάδες μετέωρα -συνήθως 20 έως 25 ανά ώρα- εισέρχονται και καίγονται στην ατμόσφαιρα της Γης.

Τα «πεφταστέρια» των Ωριωνίδων είναι από τα πιο γρήγορα, καθώς συχνά κινούνται με μεγάλη ταχύτητα έως 67 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και αφήνουν έντονα ίχνη στον ουρανό. Εξάλλου, στις 26 Οκτωβρίου θα υπάρξει στα χαράματα τον ουρανό μια σύζευξη Αφροδίτης και Δία (θα πλησιάσουν μεταξύ τους σε απόσταση μόλις μίας μοίρας), ενώ στις 28 Οκτωβρίου στη σύζευξη θα προστεθεί και ο 'Αρης σε σχηματισμό τριγώνου, στην κατεύθυνση της ανατολής λίγο πριν βγει ο Ήλιος. Ενδιάμεσα, στις 27 Οκτωβρίου, θα υπάρχει πανσέληνος.

ΤΟ ΒΗΜΑ Scieence

Μια πολύ κοντινή ματιά στη Βόρεια πλευρά του Εγκέλαδου, δορυφόρου του Κρόνου

Η Διαστημοσυσκευή της NASA Κασσίνι περνώντας κοντά από τον παγωμένο δορυφόρο του Κρόνου τον Εγκέλαδο στις 14 Οκτωβρίου 2015, συνέλαβε εκπληκτικές φωτογραφίες από τον Βόρειο Πόλο του Δορυφόρου.

Credits: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute

Η Εικόνα σε πλήρη Μεγέθυνση

Η Διαστημοσυσκευή της NASA Κασσίνι έχει ξεκινήσει να στέλνει τις καλύτερες της εικόνες από την ακραία βόρεια περιοχή του παγωμένου δορυφόρου του Κρόνου  Εγκέλαδου ενός παγωμένου Ωκεανού ! Η Διαστημοσυσκευή συνέλεγε τις εικόνες αυτές κατά την διέλευση του από τον Εγκέλαδο στις 14 Οκτωβρίου 2015, περνώντας σε ύψος 1142 μιλίων (1839 Χιλιόμετρα ) πάνω από την επιφάνεια του Δορυφόρου. Οι συντονιστές της αποστολής δήλωσαν πως η Διαστημοσυσκευή θα συνεχίσει να στέλνει εικόνες και άλλα δεδομένα από την διάβαση αυτή για αρκετές ημέρες ακόμα.

Οι επιστήμονες περιμένουν ότι η πολική περιοχή του Εγκέλαδου να σφύζει από κρατήρες, βασιζόμενοι σε χαμηλής ανάλυσης εικόνες από την αποστολή Βόγιατζερ, αλλά νέες εικόνες υψηλής ανάλυσης από το Κασσίνι δείχνουν ένα τοπίο από έντονες αντιθέσεις. ‘’Οι Βόρειες περιοχές διασχίζονται από ένα αραχνοειδές δίκτυο ιδιαίτερα λεπτών ρωγμών που περνούν μέσα από τους κρατήρες’’ αναφέρει ο Paul Helfenstein, μέλος της ομάδας απεικόνισης του Κασσίνι στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, Ιθακα, της Νέας Υόρκης. ‘’Αυτές οι λεπτές ρωγμές είναι παντού στον Εγκέλαδο, και τώρα παρατηρούμε ότι ότι εκτείνονται επίσης και σε όλα τα βόρεια εδάφη’’

Αυτή η εικόνα από την Διαστημοσυσκευή Κασσίνι δείχνει ΄΄άγριο΄΄ έδαφος γύρω από τον Βόρειο πόλο του παγωμένου δορυφόρου του Κρόνου Εγκέλαδο

Credits: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute

Η Εικόνα σε πλήρη Μεγέθυνση

Εκτός από τις επεξεργασμένες εικόνες, μη επεξεργασμένες, ή εικόνες σε τύπο ΄΄raw΄΄ , είναι διαθέσιμες στον ιστότοπο της αποστολής  Κασσίνι εδώ:

http://saturn.jpl.nasa.gov/mission/flybys/enceladus20151014

Η επόμενη συνάντηση του Κασσίνι με τον Εγκέλαδο είναι προγραμματισμένη για τις 28 Οκτωβρίου, όπου η Διαστημοσυσκευή θα πλησιάσει στα 30 μίλια από την Νότια πολική περιοχή του Δορυφόρου. Κατά την διάρκεια της συνάντησης αυτής, το Κασσίνι θα πραγματοποιήσει την βαθύτερη κατάβαση που έχει κάνει ποτέ μέσα από τους παγωμένους, ομιχλώδεις πίδακες του δορυφόρου, κάνοντας δειγματοληψία της χημικής σύνθεσης του εξωγήινου ωκεανού που βρίσκεται κάτω από τον πάγο. Οι επιστήμονες της αποστολής ελπίζουν ότι τα δεδομένα που ή διάβαση της Διαστημοσυσκευής θα παράξει, θα δώσουν στοιχεία για το μέγεθος της Υδροθερμικής δραστηριότητας που παρατηρείται στον ωκεανό του δορυφόρου, μαζί με περισσότερα λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τη χημεία των ωκεανών - οι οποίες συνδέονται με το ενδεχόμενο κατοικησιμότητα του Εγκέλαδου.

Η τελική διέλευση του Κασσίνι από τον Εγκέλαδο θα λάβει χώρα στις 19 Δεκεμβρίου, όταν η Διαστημοσυσκευή θα μετρήσει την ποσότητα της θερμότητας που πηγάζει από το εσωτερικό του δορυφόρου. Η διέλευση αυτή θα είναι σε ύψος 3106 μιλίων ( 4999 χιλιομέτρων )

Η Διαστημοσυσκευή της NASA ΄΄κατασκοπεύοντας΄΄ το ΄΄σφιχτό΄΄ τρίο από κρατήρες καθώς πλησιάζει τον παγωμένο δορυφόρο του Κρόνου Εγκέλαδο σε ένα κοντινό πέρασμα στις 14 Οκτωβρίου 2015.

Credits: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute

Η εικόνα σε πλήρη μεγέθυνση

Στο παρακάτω σύνδεσμο μια περιήγηση στις τρείς τελικές διελεύσεις από τον Εγκέλαδο

http://solarsystem.nasa.gov/finalflybys

Η αποστολή Κασσίνι-Χόϊγκενς είναι ένα πρόγραμμα συνεργασίας της NASA,ESA (European Space Agency) και της Ιταλικής Υπηρεσίας Διαστήματος. Η υπηρεσία της NASA ΄΄Jet Propulsion Laboratory΄΄ στην Πασσαντένα της Καλιφόρνια, διαχειρίζεται την αποστολή για την υπηρεσία ΄΄ Science Mission Directorate’’στην Ουάσιγκτον των ΗΠΑ. Η υπηρεσία ‘’ JPL΄΄ είναι τμήμα του ‘’ California Institute of Technology’’ στην Πασσαντένα. Το κέντρο απεικόνισης του Κασσίνι εχει έδρα στο Διαστημικό Ινστιτούτο στην Μπουλντερ στο Κολοράντο (Space Science Institute in Boulder, Colorado)

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τον ιστότοπο:

http://www.nasa.gov/cassini

http://saturn.jpl.nasa.gov

Preston Dyches
Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, Calif.
818-354-7013
preston.dyches@jpl.nasa.gov 

Dwayne Brown / Laurie Cantillo
NASA Headquarters, Washington
202-358-1726 / 202-358-1077
dwayne.c.brown@nasa.gov / laura.l.cantillo@nasa.gov

2015-316     

Last Updated: Oct. 16, 2015

Editor: Tony Greicius

Πηγή : http://www.nasa.gov/feature/jpl/closest-ever-views-of-saturns-moon-enceladus

Μετάφραση : ''ΑΡΑΤΟΣ'' - Παρατηρησιακή Αστρονομίας ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ
                        Astronomy & Science

Ποιος είναι αυτός ο αριθμός;

Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας

ο χρυσός φ

 Στην άκρη του νήματος βρίσκονται πέντε ερωτήματα καθένα από τα οποία περιμένει την απάντησή του

1. Υπάρχει αριθμός τέτοιος ώστε εάν τον υψώσεις στο τετράγωνο να αυξηθεί κατά μία μονάδα; Ποιος είναι αυτός ο αριθμός;

2. Υπάρχει αριθμός τέτοιος ώστε εάν τον ελαττώσεις κατά μία μονάδα να αντιστραφεί;

Ποιος είναι αυτός ο αριθμός;

3. Χωρίζουμε ένα ευθύγραμμο τμήμα σε δύο κομμάτια. Στη γλώσσα της ελληνικής Γεωμετρίας λέμε ότι κάνουμε μια ΤΟΜΗ η οποία είναι ΧΡΥΣΗ εφόσον ο λόγος του μεγάλου προς το μικρό είναι ίσος με το λόγο ολόκληρου προς το μεγάλο. Ποια είναι η τιμή αυτού του λόγου;

4. Το κανονικό δεκάγωνο εγγεγραμμένο σε  κύκλο.  Η ακτίνα του κύκλου είναι βέβαια μεγαλύτερη από την πλευρά του.  Πόσες φορές;

5. Η ακολουθία Fibonacci 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, 377, 610, 987, 1597, 2584, 4181, 6765, 10946, 17711, 28657, 46368, 75025 . . Καθένας από τους όρους της προκύπτει από το άθροισμα των δύο που προηγούνται.  α_ν = α_ν-1 + α_ν-2 .

Αν φτιάξουμε μια ακολουθία με όρους τους λόγους των διαδοχικών όρων της ακολουθίας θα έχουμε    

Θα διαπιστώσουμε ότι «συγκλίνει» σε κάποιο αριθμό. Ποιος είναι αυτός ο αριθμός;

 «Εκείνος»  δοκίμασε ε να δώσει απαντήσεις στα τέσσερα από τα ερωτήματα. Όσο για το πέμπτο περίμενε τη δεκαετία του 1970 να ανακαλυφθεί το κομπιουτεράκι και τότε το «είδε» κάνοντας πράξεις. 

Δοκίμασε το πρώτο . Υπέθεσε  ότι ο ζητούμενος αριθμός είναι ο x 

                x² = x + 1            x²-x-1= 0            x = (1+Ö5) /2

Δοκίμασε το  δεύτερο . Υπέθεσε  ότι ο ζητούμενος αριθμός είναι ο y 

           y – 1 = 1/y                     y = (1+Ö5) /2           

Δοκίμασε το  τρίτο. Υπέθεσε  ότι ο ζητούμενος λόγος είναι ίσος με τον αριθμό z  

z = α/β = β/γ    ή     α/β = β/(α-β)   

 ή   α(α-β) = β²   ή α² – αβ –β² = 0 ή

ή  α² – αβ –β² = 0   (α/β)²-(α/β) –1 = 0

     z²–z-1 = 0     z = (1+Ö5) /2

Δοκίμασε να απαντήσει στο  τέταρτο. Σχεδίασε το δεκάγωνο και είδε ότι κάθε ισοσκελές τρίγωνο που

δημιουργείται με μία πλευρά (L) του δεκαγώνου

και δύο ακτίνες (R) στα άκρα της είναι ισοσκελές

 με γωνία κορυφής 36⁰., οπότε οι δύο άλλες

 γωνίες του είναι 72⁰.  Φέρνοντας  τη διχοτόμο

της ΟΑΒ είδε η γωνία ΟΑΔ θα είναι 36⁰ και

 η ΟΔΒ = 72⁰ άρα τα τρίγωνα ΟΑΒ και ΔΑΒ θα

είναι όμοια και ισχύει ΟΑ/ΑΒ = ΑΔ/ΔΒ .

                         

Αλλά ΟΑ =R   ΟΔ=ΑΔ=ΑΒ=L και ΔΒ= R-L , οπότε   

R/ L =  L/ R-L    R²- RL-  L² = 0          R = L (1+Ö5) /2

Η ακτίνα του κύκλου είναι (1+Ö5) /2 φορές μεγαλύτερη από την πλευρά του κανονικού δεκαγώνου

Το πέμπτο το αντιμετώπισε με ένα κομπιουτεράκι. Υπολόγισε με το κομπιουτεράκι,  τις τιμές αυτών των λόγων, σε δεκαδικούς

 και είδε ότι    2/1 =  2                         3/2 = 1,5000000            5/3 = 1,666666

              8/5 = 1,6000000                 13/8 = 1,6250000            21/13 = 1,6153846                  

        34/21 = 1,6190476                    55/34 = 1,617647               89/55 = 1,6181818

      144/89 = 1,6179775              233/144 = 1,6180555           377/233 =1,6180257

     610/ 377 = 1,6180371                 987/610 = 1,6180327       1597/987=1,6810344      

2584/1597=1,6180338              4181/2584  = 1,6180340        6765/4181 = 1,6180339         

10946/6765 = 1,6180339    17711/10946 = 1,6180339     28657/17711 = 1,6180339     46368/28657 = 1,6180339

Διαπίστωσε  ότι από τον λόγο 6765/4181 και μετά, το κομπιουτεράκι έφθανε στα φθάνει στα  όρια του, στα δέκα δηλαδή ψηφία από τα οποία τα εννέα είναι δεκαδικά. Οι λόγοι που ακολουθούν δεν είναι μεταξύ τους ίσοι αλλά το κομπιουτεράκι αδυνατεί να το δείξει.

Του έδειχνε  συνεχώς έναν αριθμό ο οποίος συμπίπτει σε εννέα δεκαδικά ψηφία με τον αριθμό φ.

Και είναι γεγονός ότι το όριο της ακολουθίας που είχε δημιουργήσει ήταν ο φ.

 Το γενικό συμπέρασμα. Και στις τρεις περιπτώσεις ο ζητούμενος αριθμός

    είναι ίσος με  (1+Ö5) /2 ή  με επτά δεκαδικά ψηφία  ίσος με

                   1, 6180339. . . 

   ο αριθμός αυτός διεθνώς συμβολίζεται με το ελληνικό γράμμα φ

                  Είναι ο λεγόμενος  ΧΡΥΣΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ή ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ.

Ο Leonardo da Vinci μας έμαθε ότι εάν το ύψος οποιουδήποτε ανθρώπου διαιρεθεί με το ύψος στο οποίο βρίσκεται ο αφαλός του το αποτέλεσμα θα είναι ίσο με φ.

1700 χρόνια νωρίτερα είχε ασχοληθεί μαζί του ο Ευκλείδης αλλά τα  βιβλία που αναφέρονται σε αυτόν δεν είναι κυρίως βιβλία μαθηματικών. Είναι βιβλία διαπνεόμενα από  μυστικισμό και μας μιλούν για το σουξέ που είχε ο φ διατηρούμενος σαν λείψανο από τους αρχαίος μύστες, μας λένε πως ο φ είναι ένα μυστικό της ομορφιάς το οποίο διατηρήθηκε και πως δεν είναι τυχαίο ότι η πρόσοψη του Παρθενώνα εγγράφεται σε ένα χρυσό ορθογώνιο με πλευρές που έχουν λόγο φ.

Στην ευρωπαϊκή παράδοση ο όρος «χρυσή τομή» κάνει την εμφάνισή του στο έργο του Leorardo da Vinci σε γλώσσα λατινική ως sectio aurea.

Η χρυσή του συμβόλου «φ» εμφανίζεται πολύ αργότερα ύστερα από πρόταση του αμερικανού μαθηματικού  Mark Barr. Το πρότεινε ως αρχικό του ονόματος του γλύπτη Φειδία ο οποίος χρησιμοποίησε τη χρυσή τομή στα σχέδια των έργων  του.

ο φ και η Άλγεβρα.

Ο φ είναι η θετική ρίζα της εξίσωσης φ² – φ -1 = 0 .

Ισχύει συνεπώς φ² = 1+φ και φ = Ö(1+φ)

.

Η σχέση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την οικοδόμηση ενός άλλου ορισμού του φ.

         φ = Ö{1+Ö(1+φ)}       ή φ = Ö{1+Ö(1+Ö1+φ )}

Αυτό μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον

Για τον φ ισχύει επίσης: φ=1 +1/φ    φ=1+1/(1+1/φ)

Για τον φ ισχύει ακόμα:

φ = φ,               φ² = φ + 1        φ³ = 2φ + 1,

φ⁴ = 3φ + 2     φ⁵ = 5φ + 3,       φ⁶ = 8φ + 5, . . .

ο φ και η Γεωμετρία

Με κανόνα και διαβήτη

Η χρυσή τομή ενός ευθύγραμμου τμήματος ΑΒ μήκους λ μπορεί να γίνει με κανόνα και διαβήτη.

Κατασκευάζουμε ένα ορθογώνιο τρίγωνο με κάθετες πλευρές ΑΒ=λ

και BC = λ/2, οπότε η υποτείνουσα AC θα είναι Ö5λ/2.

Με το διαβήτη χαράσσουμε έναν κύκλο κέντρου C και ακτίνας  λ/2,

οπότε προσδιορίζεται το σημείο D, σημείο τομής του κύκλου και

της AC. Με κέντρο το Α χαράσσουμε έναν κύκλο ακτίνας AD,

ο οποίος τέμνει την ΑΒ στο σημείο S.  Εύκολα αποδεικνύεται ότι

ΑΒ/ΑS = Ö5+1  ότι το S δηλαδή τέμνει την ΑΒ με χρυσή τομή.

Χρυσό τρίγωνο

Χρυσό λέγεται κάθε ισοσκελές  τρίγωνο στο οποίο ο λόγος

της μεγάλης πλευράς προς τη μικρή θα είναι ίσος με φ.

Κάθε ισοσκελές με γωνία κορυφής 36⁰ είναι χρυσό.

Μπορούμε να το αποδείξουμε φέρνοντας τη διχοτόμο

μιας από τις παρά τη βάση γωνίες – στο σχήμα της Β –

τα τρίγωνα ABC και ABD είναι όμοια,  οπότε (AC) = φ(AB)

Η διχοτόμος της γωνίας Β = 72⁰ δημιουργεί στην απέναντι πλευρά χρυσή τομή

Το αστέρι των Πυθαγορείων

Το σύμβολο της αδελφότητας των Πυθαγορείων ήταν το

«πεντάγραμμο», το αστέρι δηλαδή

 που σχηματίζεται από τις πέντε διαγωνίους του

κανονικού πενταγώνου. Αποδεικνύεται ότι κάθε πλευρά

του «πενταγράμμου» διαιρεί τις δύο άλλες σε χρυσή τομή.

Κάθε γωνία του «πενταγράμμου» είναι 36⁰. Στο τρίγωνο

 ΑΓΔ του σχήματος η ΓΕ διχοτομεί τη γωνία ΑΓΔ άρα τέμνει κατά χρυσή τομή την ΔΓ.

Χρυσό ορθογώνιο

Το χρυσό ορθογώνιο έχει λόγο των πλευρών του ίσο με φ. α/β = φ . 

Αν του αποκόψουμε ένα τετράγωνο

με πλευρά β, το ορθογώνιο με

πλευρές β, γ που θα απομείνει

θα είναι και πάλι χρυσό,

θα είναι δηλαδή β/γ = φ και

αυτό θα συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Χρυσό σπιράλ, κοχύλια και ηλιοτρόπια

Εάν αντί να χρησιμοποιήσουμε το ψαλίδι σχεδιάσουμε πάνω  στο αρχικό ορθογώνιο τις τομές και

σε κάθε τετράγωνο που δημιουργείται

σχεδιάσουμε τα αντίστοιχα τεταρτοκύκλια

θα έχουμε αρχίσει να φτιάχνουμε

το χρυσό ελικοειδές, το σπιράλ

που σχεδιάζει η φύση και το διακρίνουμε

στα κουκουνάρια, στα κοχύλια,

στα ηλιοτρόπια και στους τρόπους με

τους οποίους διευθετούνται τα πέταλα, τα φύλλα και τα κλαδιά ποικίλων προσωρινών κατοίκων της γήινης βιόσφαιρας.

Οι συγκλονιστικότερες φωτογραφίες από το διάστημα όλων των εποχών [φωτο]

 
Ο καινούριος και θαυμαστός κόσμος στον οποίο ανοίχτηκε ο άνθρωπος ως αποτέλεσμα της ψυχροπολεμικής κούρσας για την κατάκτηση του Διαστήματος έχει διανύσει πια πολλά δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, αποτυπώνοντας στην οδύσσειά του ανθρώπινου ταξιδιού εικόνες που δεν μοιράζονται τίποτα με τις συνήθεις γήινες παραστάσεις μας.

Η Ανατολή της Γης (1968)

Η εμβληματική φωτογραφία του Apollo 8 με την ανατολή του πλανήτη μας, όπως φαίνεται από τη σεληνιακή επιφάνεια…

Ο Μπαζ Όλντριν στη Σελήνη (1969)

Η καλύτερη ίσως φωτογραφία από την προσσελήνωση του ανθρώπου. Μπόνους, η αντανάκλαση του Νιλ Άρμστρονγκ στο διαστημικό σκάφανδρο του Όλντριν…

Οι Πύλες της Δημιουργίας (1995)

Η γνωστότερη εικόνα που ξεπήδησε από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble απαθανατίζει τον σχηματισμό ουράνιων σωμάτων στον αστερισμό Eagle Nebula, φέρνοντας κοντά κοσμική γέννηση και αισθητικό μεγαλείο…

Ο διαστημικός περίπατος του Εντ Γουάιτ (1965)

Ο πρώτος Αμερικανός στο Διάστημα βγήκε μόλις από το Gemini 4. Ο σοβιετικός κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ τον νίκησε μεν κατά τρεις μήνες, αν και ο Γουάιτ μας χάρισε την πρώτη χορταστική εικόνα από άνθρωπο να πλέει αμέριμνος στο Υπερπέραν…

Η πατημασιά στο Φεγγάρι (1969)

Η φωτογραφία που τράβηξε ο Μπαζ Όλντριν πάνω στη σεληνιακή επιφάνεια δεν ήταν καλλιτεχνική αναζήτηση αλλά επιστημονική παραγγελιά στην αποστολή του Apollo 11, καθώς οι γήινοι ερευνητές ήθελαν να μελετήσουν τις ιδιότητες του σεληνιακού εδάφους. Ο άνθρωπος πάτησε το Φεγγάρι και έχουμε καλές αποδείξεις γι’ αυτό…

Το Προεδρικό Πανόραμα του Άρη (1997)

Το φαντασμαγορικό και υψηλής ανάλυσης πανόραμα του Κόκκινου Πλανήτη φιλοτεχνήθηκε με κόπο από τη NASA αποκλειστικά για τα μάτια του αμερικανού προέδρου Μπιλ Κλίντον! Ευτυχώς που κατόπιν είχαμε την ευκαιρία να το θαυμάσουμε όλοι…

Η Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα του Δία (1979)

Τόσο το Voyager 1 όσο και το Voyager 2 φωτογράφισαν τον κολοσσιαίο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος όταν πέρασαν κοντά του το 1979. Η γνωστότερη μακράν εικόνα του σχετικού διαστημικού λευκώματος του Δία αφορά στη Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα του, μια αρχαία καταιγίδα τόσο μεγάλη που χωρά στο εσωτερικό της τρεις πλανήτες στο μέγεθος της Γης!

Η εκτόξευση της αποστολής του Apollo 11 (1969)

Ο θηριώδης πύραυλος Saturn V απογειώνεται και ανοίγεται σε έναν καινούριο θαυμαστό κόσμο, αλλάζοντας λίγο αργότερα μια και καλή τον κόσμο όπως τον ξέραμε, καθώς ο άνθρωπος έμελλε να πατήσει στο Φεγγάρι…

Η πιο λεπτομερής άποψη του Διαστήματος (2004)

Ποτέ άλλοτε ο νυχτερινός ουρανός δεν έχει καταγραφεί έτσι. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble απαθανατίζει βαθύτερα και εντυπωσιακότερα από ποτέ περισσότερους από 10.000 γαλαξίες κατά τη διάρκεια 400 περιστροφών του γύρω από τη Γη…

Η πρώτη φωτογραφία του Άρη (1976)

Ήταν στις 20 Ιουλίου 1976, εφτά ακριβώς χρόνια από το μικρό εκείνο βήμα του Άρμστρονγκ στο Φεγγάρι, που το Viking 1 προσγειώθηκε στον Κόκκινο Πλανήτη. Η ρομποτική κάψουλα απαθανάτισε τη μοναδική εικόνα λίγα μόλις λεπτά μετά την προσεδάφισή της…

Η κατεστραμμένη και εγκαταλειμμένη κάψουλα του Apollo 13 (1970)

Έπρεπε να φωτογραφηθεί η εγκαταλειμμένη στο Διάστημα κάψουλα πριν εισβάλει στη γήινη ατμόσφαιρα για να δουν οι τρεις αστροναύτες της αποστολής του Apollo 13 την εκτεταμένη ζημιά που προκάλεσε η έκρηξη μέσα στο διαστημόπλοιο και τους απέτρεψε τελικά από το να προσεδαφιστούν στο Φεγγάρι.

Η Γη από τον Άρη (2004)

Το εξερευνητικό όχημα της NASA, Spirit, απαθανατίζει την πρώτη εικόνα της Γης από επιφάνεια άλλου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος (εξαιρουμένης φυσικά της Σελήνης).

Ο Ήλιος με το Τερατώδες Νύχι (1973)

Μπορεί ο Ήλιος μας να είναι το γνωστότερο ουράνιο αντικείμενο, η μνημειώδης φωτογραφία τον παρουσιάζει ωστόσο πολύ διαφορετικό και αβίαστα τρομακτικό! Η εικόνα του SOHO (Solar and Heliospheric Observatory), που είναι στρατοπεδευμένος μεταξύ Γης και Ήλιου, αποκαλύπτει ότι το αστέρι του συστήματός μας είναι μια πολύβουη και γεμάτη δραστηριότητα σφαίρα.

Ο γαλαξιακός μας γείτονας

Η Ανδρομέδα είναι ο κοντινότερος γαλαξίας μας στο Milky Way, αν και βρίσκεται περισσότερα από 2,3 εκατ. έτη φωτός μακριά! Παρά το γεγονός ότι είναι ορατή και με γυμνό μάτι, ως μια αχνή κηλίδα στον ουρανό, η Ανδρομέδα έγινε δημοφιλής μόλις στρέψαμε τη τηλεσκόπια πάνω της. Μια από τις πρώτες και καλύτερες απεικονίσεις της ήταν αυτή της NASA, όταν 40 ασπρόμαυρες αποτυπώσεις του γαλαξία συνδυάστηκαν και χρωματίστηκαν κατόπιν με βάση παλιότερες φωτογραφίες…

Άνθρωπος στο Διάστημα (1984)

Ήταν στις 7 Φεβρουαρίου 1984 όταν ο κυβερνήτης της διαστημικής κάψουλας Challenger απαθανάτισε τον αστροναύτη Bruce McCandless στην πρώτη ελεύθερη βόλτα ανθρώπου στο Διάστημα (χωρίς σχοινιά δηλαδή)! Ο τολμηρός διαστημάνθρωπος περιηγήθηκε στο Υπερπέραν χωρίς τα δεσμά και την ασφάλεια που αυτά παρέχουν, πηγαίνοντας εκεί που κανείς αστροναύτης δεν είχε πάει…

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός με φόντο τον Ήλιο (2011)

Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός κατά τη διάρκεια ηλιακής έκλειψης στις 4 Ιανουαρίου 2011, όπως απαθανατίστηκε από τηλεσκόπιο του Ομάν. Υπέροχο, όπως κι αν το δεις…

Ηλιοβασίλεμα στον Άρη (2005)

Πώς είναι άραγε ένα ηλιοβασίλεμα στον Κόκκινο Πλανήτη; Εξίσου εντυπωσιακό με της Γης; Το ρομποτικό όχημα της NASA, Spirit, έβαλε σκοπό να το ανακαλύψει αυτό, γι’ αυτό και κάρφωσε τα μηχανικά του μάτια πάνω του, όντας στην επιφάνεια του Άρη. Όσο για τη φαντασμαγορία, συστάσεις δεν χρειάζεται…

Η Ωχρή Μπλε Κηλίδα (1990)

Η ανατρεπτική αυτή εικόνα της Γης είναι μία από τις 60 φωτογραφίες που τράβηξε το Voyager 1στις 14 Φεβρουαρίου 1990 από μια απόσταση μεγαλύτερη από 6 δισ. χιλιόμετρα μακριά από τον πλανήτη μας! Η Γη δεν είναι παρά μια μικροσκοπική κηλίδα στον ωκεανό της κοσμικής απεραντοσύνης…

Το Μάτι του Θεού (2004)

Το κόσμημα αυτό της ουράνιας φωτογραφίας παραμένει μια από τις εμβληματικότερες αστρονομικές εικόνες, παρουσιάζοντας το ουράνιο σώμα Helix Nebula. Το πλανητικό νεφέλωμα πεθαίνει, με τι τρόπο όμως το κάνει! Και πάλι μια ευγενική χορηγία του τηλεσκοπίου Hubble…

Το Γαλάζιο Μάρμαρο (1972)

Η άποψη της Γης από απόσταση 45.000 χιλιόμετρων παραμένει η πιο αναγνωρίσιμη ίσως αστρονομική εικόνα όλων των εποχών και είναι παρακαταθήκη της αποστολής του Apollo 17 στον δρόμο του για το Φεγγάρι. Ήταν στις 7 Δεκεμβρίου 1972 όταν το πλήρωμα του Apollo χάρισε στην ανθρωπότητα το αρχέτυπο το ίδιο της διαστημικής περιπέτειας του ανθρώπου…

 sfairika.g