Ποιο είναι το άστρο που έχει πλησιάσει περισσότερο το ηλιακό μας σύστημα

Ένα άστρο, το οποίο πιστεύεται ότι έχει περάσει πιο κοντά στο ηλιακό μας σύστημα από οποιοδήποτε άλλο ανακάλυψαν οι αστρονόμοι.
Πρόκειται για ένα αχνό άστρο που «τρύπωσε» στο ηλιακό μας σύστημα και διέσχισε το γεμάτο κομήτες Νέφος του Όορτ  πριν από περίπου 70.000 χρόνια.
Οι επιστήμονες από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και άλλες χώρες, με επικεφαλής τον Έρικ Μάματζεκ του αμερικανικού Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «Astrophysical Journal Letters», ανέφεραν ότι κανένα άλλο άστρο δεν έχει ποτέ πλησιάσει τόσο πολύ το ηλιακό μας σύστημα.
Το λεγόμενο «άστρο του Σολτς» (ονομάστηκε έτσι επειδή ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Ραλφ-Ντίτερ Σολτς του Ινστιτούτου Αστροφυσικής «Λάϊμπνιτς» του Πότσνταμ το 2013) υπολογίζεται ότι πέρασε σε απόσταση περίπου 52.000 αστρονομικών μονάδων ή 0,8 ετών φωτός (σχεδόν 8 τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων). Το εν λόγω άστρο πλησίασε πέντε φορές πιο κοντά από ό,τι το κοντινότερο σήμερα άστρο στον Ήλιο μας, ο Εγγύς του Κενταύρου, που απέχει 4,2 έτη φωτός.
Το άστρο, ένας ερυθρός νάνος στον αστερισμό του Μονόκερω, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάποτε πέρασε μέσα από το Νέφος του Όορτ, μια περιοχή στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος, που είναι γεμάτη από τρισεκατομμύρια παγωμένους κομήτες, μερικοί από τους οποίους ακολουθούν τροχιές που τους φέρνουν κοντά στον Ήλιο και στη Γη.
Το άστρο του Σολτς απομακρύνεται πλέον με μεγάλη ταχύτητα από το ηλιακό μας σύστημα και σήμερα απέχει γύρω στα 20 έτη φωτός. Μέχρι σήμερα, το άστρο που θεωρείτο ότι είχε κάνει το κοντινότερο πέρασμα, ήταν το ΗΙΡ 85605, το οποίο εκτιμάται ότι άγγιξε το ηλιακό μας σύστημα πριν από 240.000 έως 470.000 χρόνια. Σήμερα απέχει 200 έτη φωτός από τη Γη.
Τέτοια πλησιάσματα είναι δυνητικά επικίνδυνα, επειδή τα άστρα ασκούν ισχυρές βαρυτικές επιδράσεις σε άλλα σώματα γύρω τους, όπως στους κομήτες, με συνέπεια να τους ωθήσουν προς την κατεύθυνση του πλανήτη μας.
Η νέα αποστολή «Γαία» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) θα μετρήσει τις αποστάσεις και ταχύτητες ενός δισεκατομμυρίων άστρων, ώστε οι επιστήμονες να έχουν καλύτερη εικόνα για το ποιά άλλα άστρα μπορεί κάποτε να πέρασαν κοντά από τη Γη – ή μπορεί να περάσουν στο μέλλον.

Πηγή : sfairika.gr 

Aστρονόμοι εντόπισαν το κοντινότερο άστρο που πέρασε ποτέ από τη γη

Πρόκειται για ένα αχνό άστρο που «τρύπωσε» στο ηλιακό μας σύστημα και διέσχισε το γεμάτο κομήτες Νέφος του Όορτ πριν από περίπου 70.000 χρόνια
Οι αστρονόμοι εντόπισαν ένα άστρο που πιστεύουν ότι έχει περάσει κοντύτερα από τη «γειτονιά» μας από οποιοδήποτε άλλο. Πρόκειται για ένα αχνό άστρο που «τρύπωσε» στο ηλιακό μας σύστημα και διέσχισε το γεμάτο κομήτες Νέφος του Όορτ πριν από περίπου 70.000 χρόνια.
Οι επιστήμονες από τις ΗΠΑ, την Ευρώπη και άλλες χώρες, με επικεφαλής τον Έρικ Μάματζεκ του αμερικανικού Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής "Astrophysical Journal Letters", ανέφεραν ότι κανένα άλλο άστρο δεν έχει ποτέ πλησιάσει τόσο πολύ το ηλιακό μας σύστημα.
Το λεγόμενο «άστρο του Σολτς» (ονομάστηκε έτσι επειδή ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Ραλφ-Ντίτερ Σολτς του Ινστιτούτου Αστροφυσικής «Λάϊμπνιτς» του Πότσνταμ το 2013) υπολογίζεται ότι πέρασε σε απόσταση περίπου 52.000 αστρονομικών μονάδων ή 0,8 ετών φωτός (σχεδόν 8 τρισεκατομμυρίων χιλιομέτρων). Το εν λόγω άστρο πλησίασε πέντε φορές πιο κοντά από ό,τι το κοντινότερο σήμερα άστρο στον Ήλιο μας, ο Εγγύς του Κενταύρου, που απέχει 4,2 έτη φωτός.
Το άστρο, ένας ερυθρός νάνος στον αστερισμό του Μονόκερω, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάποτε πέρασε μέσα από το Νέφος του Όορτ, μια περιοχή στις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος, που είναι γεμάτη από τρισεκατομμύρια παγωμένους κομήτες, μερικοί από τους οποίους ακολουθούν τροχιές που τους φέρνουν κοντά στον Ήλιο και στη Γη.
Το άστρο του Σολτς απομακρύνεται πλέον με μεγάλη ταχύτητα από το ηλιακό μας σύστημα και σήμερα απέχει γύρω στα 20 έτη φωτός. Μέχρι σήμερα, το άστρο που θεωρείτο ότι είχε κάνει το κοντινότερο πέρασμα, ήταν το ΗΙΡ 85605, το οποίο εκτιμάται ότι άγγιξε το ηλιακό μας σύστημα πριν από 240.000 έως 470.000 χρόνια. Σήμερα απέχει 200 έτη φωτός από τη Γη.
Τέτοια πλησιάσματα είναι δυνητικά επικίνδυνα, επειδή τα άστρα ασκούν ισχυρές βαρυτικές επιδράσεις σε άλλα σώματα γύρω τους, όπως στους κομήτες, με συνέπεια να τους ωθήσουν προς την κατεύθυνση του πλανήτη μας. Η νέα αποστολή «Γαία» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) θα μετρήσει τις αποστάσεις και ταχύτητες ενός δισεκατομμυρίων άστρων, ώστε οι επιστήμονες να έχουν καλύτερη εικόνα για το ποιά άλλα άστρα μπορεί κάποτε να πέρασαν κοντά από τη Γη - ή μπορεί να περάσουν στο μέλλον.

(protothema)

Το «Φάντασμα του Δία» στοιχειώνει τον Ηλιο

Δόθηκε στη δημοσιότητα μια νέα εικόνα του νεφελώματος NGC 3242, ένα νεφέλωμα που βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιάδων ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό της Υδρας. Το νεφέλωμα καλύπτει τον ίδιο χώρο με αυτόν που καλύπτει ο Δίας για αυτό οι επιστήμονες του έχουν ονομάσει «Το φάντασμα του Δία». Το νεφέλωμα αποτελεί συχνό στόχο παρατήρησης των αστρονόμων επειδή αποτελεί υπόλειμμα ενός άστρου σαν τον Ηλιο και έτσι βλέπουν την εξέλιξη που θα έχει το μητρικό μας άστρο όταν μετά από περίπου επτά δισ. έτη θα έχει καταναλώσει τα καύσιμα του.
Τα άστρα (μεσαίου μεγέθους) σαν τον Ηλιο στο τέλος της ζωής τους δεν αυτοκαταστρέφονται σε εκρήξεις σουπερνόβα αλλά μετατρέπεται σε ένα είδος «αστρικού πτώματος» με ένα μέρος του πυρήνα τους να συνεχίζει να υφίσταται. Τα σώματα αυτά ονομάζονται λευκοί νάνοι και εκτοξεύουν κοσμική ύλη στο Διάστημα με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τα εξωτερικά στρώματα του NGC 3242 «φεύγουν» στο Διάστημα με ταχύτητα περίπου 2,5 χιλιάδες χλμ/δευτ.

Η νέα εικόνα από το Φάντασμα του Δία που δόθηκε στη δημοσιότητα είναι προϊόν φωτογραφιών των διαστημικών τηλεσκοπίων XMM Newton και Hubble. Credit: (ESA/XMM-Newton & Y.-H. Chu/R. A. Gruendl/M. A. Guerrero/N. Ruiz (X-ray); NASA/ESA Hubble Space Telescope & A. Hajian/B. Balick)

(tovima)

Ο θάνατος του Ήλιου ίσως θα είναι εκρηκτικός

Παρίσι
Ο Ήλιος δεν έχει αρκετή μάζα για να εκραγεί σε σουπερνόβα όταν πεθάνει, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν πυροτεχνήματα. Παρατηρήσεις σε ένα ετοιμοθάνατο άστρο που ανήκει στην ίδια κατηγορία με τον Ήλιο υποδεικνύουν ότι το μητρικό μας άστρο θα έχει εκρηκτικό τέλος. Δεν θα είμαστε όμως εδώ για να το δούμε, αφού η Γη θα έχει καταστραφεί πολύ νωρίτερα.
Ο θάνατος του Ηλιου
Σε περίπου 5,4 δισεκατομμύρια, το υδρογόνο στον πυρήνα του Ήλιου θα αρχίσει να εξαντλείται, οπότε οι θερμοπυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης υδρογόνου θα μεταφερθούν σε ένα στρώμα που περιβάλλει τον πυρήνα.
Λόγω αύξησης της θερμοκρασίας σε αυτό το στάδιο, ο Ήλιος θα αρχίσει να διογκώνεται και θα μετατραπεί τελικά σε «ερυθρό γίγαντα», με διάμετρο περίπου 250 φορές μεγαλύτερη από τη σημερινή.
Η Γη είτε θα χαθεί μέσα στον γιγάντιο ερυθρό γίγαντα, είτε θα επιβιώσει οριακά και καψαλισμένη, ανίκανη να συντηρήσει οποιαδήποτε μορφή ζωής. Στην τελευταία φάση της ζωής του, ο Ήλιος θα αποτινάξει τα εξωτερικά του στρώματα, των οποίων το υλικό θα απλωθεί στο Διάστημα και θα σχηματίσει ένα γιγάντιο σύννεφο που ονομάζεται πλανητικό νεφέλωμα. Στο κέντρο του νεφελώματος θα βρίσκεται το απομεινάρι του Ήλιου, ένα εξαιρετικά πυκνό σώμα γνωστό ως λευκός νάνος.
Οι αστροφυσικοί πιστεύουν γενικά ότι η μετάβαση από το στάδιο του ερυθρού γίγαντα στο τελικό στάδιο του λευκού νάνου είναι μια σχετικά ήπια διαδικασία. Αντίθετα, τα άστρα μεγαλύτερης μάζας πεθαίνουν με βίαιες εκρήξεις που ονομάζονται υπερκαινοφανείς αστέρες ή σουπερνόβα.
Τα νέα ευρήματα
Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal», υποδεικνύει ότι ακόμα και τα μικρότερα άστρα όπως ο Ήλιος πεθαίνουν κι αυτά με βίαιο τρόπο, αν και όχι τόσο βίαιο όσο τα σουπερνόβα.
Διεθνής ομάδα ερευνητών εστιάστηκε στο άστρο IRAS 15103-575, ένα ετοιμοθάνατο άστρο που βρίσεται στο στάδιο της μετάβασης από ερυθρό γίγαντα σε πλανητικό νεφέλωμα.

Εικόνα του ετοιμοθάνατου άστρο IRAS 15103-575 στο φάσμα του υπέρυθρου φωτός και των ραδιοκυμάτων. Τα χρώματα δείχνουν την ταχύτητα του εκτινασσόμενου υλικού (Πηγή: Institute of Astrophysics of Andalusia)
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του IRAS 15103-575 είναι ένας πίδακας ακτινοβολίας που παράγεται από τη διέγερση μορίων νερού λόγω της αστρικής ακτινοβολίας. Η ύπαρξη του πίδακα επέτρεψε στους ερευνητές να μετρήσουν την ταχύτητα του υλικού που αποβάλλεται από το άστρο και εκτινάσσεται στο Διάστημα, όπου δημιουργεί το πλανητικό νεφέλωμα.
«Στο IRAS 15103-575 βλέπουμε για πρώτη φορά πίδακες με ταχύτητες εκατοντάδων χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Παρακολουθούμε σε πραγματικό χρόνο τη μεταμόρφωση ενός άστρου σε πλανητικό νεφέλωμα» λέει ο Χοσέ Φρανθίσκο Γκόμεθ του Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Ανδαλουσίας, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης.
«Οι υψηλές ταχύτητες μπορούν να εξηγηθούν παρά μόνο με μια έκρηξη» επισημαίνει ο ερευνητής. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι, αντίθετα με τις πιο διαδομένες θεωρίες, μια τεράστια έκρηξη, σύντομη αλλά με πολύ υψηλή ενέργεια, συμβαίνει όταν ένα άστρο μετατρέπεται σε πλανητικό νεφέλωμα». Τα ευρήματα, λέει η ερευνητική ομάδα, θα μπορούσαν να βοηθήσουν να γίνει κατανοητό πώς η εσωτερική δομή των άστρων αλλάζει απότομα λίγο πριν το τέλος.
Και αυτό θα μπορούσε με τη σειρά του να εξηγήσει γιατί υπάρχει μια τόσο μεγάλη ποικιλία σχημάτων στα πλανητικά νεφελώματα που γνωρίζουμε. Προκειμένου πάντως να επιβεβαιωθούν τα συμπεράσματα της μελέτης, οι αστρονόμοι θα πρέπει να εντοπίσουν και να παρατηρήσουν και άλλους κόκκινους γίγαντες που ετοιμάζονται να μετατραπούν σε νεφελώματα.

ΠΗΓΗ : (tovima)

9η Πανελλήνια Εξόρμηση Ερασιτεχνών Αστρονόμων - 17-19 Ιουλίου 2015

9η Πανελλήνια Εξόρμηση Ερασιτεχνών Αστρονόμων - 17-19 Ιουλίου 2015 Η 9η Πανελλήνια Εξόρμηση Ερασιτεχνών Αστρονόμων θα πραγματοποιηθεί από 17 έως 19 Ιουλίου 2015 στους Φιλιππαίους Γρεβενών. Την διοργάνωση έχει αναλάβει το παράρτημα Κοζάνης της εταιρείας αστρονομίας και διαστήματος . Η τοποθεσία είναι οι πρώην κατασκηνώσεις στην θέση Κουρούνα που βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μετρών κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο της Βασιλίτσας, με άνετη οδική πρόσβαση και πληθώρα ενοικιαζόμενων καταλυμάτων στη γύρω περιοχή. Η περιοχή διαθέτει ιδιαίτερα σκοτεινό ουρανό, κάτι που διαπιστώθηκε και στην 5η πανελλήνια εξόρμηση που έγινε στο ίδιο σημείο (διοργάνωση του ΟΦΑ το 2011). Η επίσημη σελίδα της εξόρμησης (υπό κατασκευή): http://www.astroexormisi2015.gr Οι δηλώσεις συμμετοχής έχουν ήδη ανοίξει: http://www.astroexormisi2015.gr/form/ Κάλεσμα για προτάσεις workshops στην 9η ΠΕΕΑ Φίλοι Ερασιτέχνες Αστρονόμοι, Στα πλαίσια της διοργάνωσης της 9ης ΠΕΕΑ και πιο συγκεκριμένα στο κομμάτι των workshops, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως ως οργανωτική ομάδα, θεωρήσαμε πολύ ενδιαφέρον, πέραν των θεμάτων που συλλέξαμε ως υποψήφια προς υλοποίηση, να ακούσουμε και τις ιδέες της υπόλοιπης αστρονομικής κοινότητας. Γι' αυτό το λόγο, θα ήταν χαρά μας να δεχτούμε και τις δικές σας προτάσεις, ώστε μαζί με τις ήδη υπάρχουσες να καταλήξουμε στα πιο ενδιαφέροντα θέματα. Εάν είναι δυνατό, κάθε μέλος που προτείνει ένα θέμα, ας συμπεριλάβει μια μικρή περίληψη του περιεχομένου, μια εκτίμηση της συνολικής διάρκειας και ίσως το πρόσωπο το οποίο θα επιθυμούσε να πραγματευτεί το workshop. Όλα τα θέματα που θα έχουν προταθεί μέχρι τις 15/3, θα συζητηθούν από την οργανωτική ομάδα, θα αξιολογηθούν με βάση τα χρονικά περιθώρια, τη διαθεσιμότητα των προσώπων και των πόρων, ενώ το τελικό πρόγραμμα θα ανακοινωθεί προς τα τέλη Μαρτίου. Με εκτίμηση Η Οργανωτική Επιτροπή (Αποστολή των προτάσεων στον Κώστα Γιαννουλούδη, kgiannouloudis@hotmail.com) ΟΜΙΛΟΣ ΦΙΛΩΝ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ www.ofa.gr

©2015 Όμιλος Φίλων Αστρονομίας | Αλεξανδρείας 113 • τηλ: 2310 423133 • Θεσσαλονίκη

Big Bang

 Κβαντική εξίσωση αμφισβητεί το Big Bang

Το Σύμπαν ενδεχομένως να υπήρχε από πάντοτε, σύμφωνα με ένα νέο μοντέλο το οποίο χρησιμοποιεί όρους διόρθωσης κβαντικών λαθών για να «ενισχύσει» τη γενική θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του PhysOrg, το μοντέλο ενδεχομένως να «εξηγεί» και τη Σκοτεινή Ύλη και τη Σκοτεινή Ενέργεια, λύνοντας με αυτόν τον τρόπο μια σειρά πολλαπλών ζητημάτων επιστημονικής φύσης.

Η ηλικία του Σύμπαντος θεωρείται ότι ανέρχεται στα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, όπως υπολογίζεται βάσει της γενικής σχετικότητας. Στην αρχή, τα πάντα πιστεύεται ότι «περιέχονταν» σε ένα σημείο ανυπολόγιστης πυκνότητας ύλης, μια «μοναδικότητα» (singularity). Από εκεί και πέρα, άρχισε η επέκταση, με το «Big Bang» που σήμανε και «επίσημα» τη δημιουργία του Σύμπαντος.

Αν και η «μοναδικότητα» και το Big Bang προκύπτουν βάσει των μαθηματικών της γενικής σχετικότητας, κάποιοι επιστήμονες βρίσκουν την θεωρία προβληματική, καθώς είναι δυνατή η επεξήγηση αυτών που συνέβησαν μόνο αμέσως μετά και όχι πριν τη μοναδικότητα ή κατά τη διάρκειά της. «Η μοναδικότητα του Big Bang είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα της γενικής σχετικότητας, επειδή οι νόμοι της Φυσικής φαίνονται να καταρρέουν εκεί» αναφέρει στο PhysOrg o Αχμέντ Φαράγκ Αλί, Αιγύπτιος επιστήμονας του Πανεπιστημίου της Μπένχα.

Ο Αιγύπτιος ερευνητής, σε συνεργασία με τον Σαούρια Ντας, του University of Lethbridge στην Αλμπέρτα του Καναδά, επιδεικνύουν σε ένα paper που δημοσιεύτηκε στο Physics Letters B ότι η μοναδικότητα του Big Bang μπορεί να «εξηγηθεί» από το νέο μοντέλο τους, στο οποίο το Σύμπαν είναι αιώνιο, χωρίς να έχει αρχή και τέλος.

Οι δύο φυσικοί τονίζουν ότι οι αρχές διόρθωσης κβαντικών λαθών τους δεν εφαρμόζονται ad hoc στο πλαίσιο προσπάθειας για κατάρριψη της θεωρίας του Big Bang. Η δουλειά τους βασίζεται σε ιδέες του θεωρητικού φυσικού Ντέιβιντ Μπομ, ο οποίος είναι επίσης γνωστός για τη συνεισφορά του στον χώρο της φιλοσοφίας της Φυσικής. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1950, ο Μπομ διερεύνησε την αντικατάσταση της κλασικής γεωδαιτικής (η πιο σύντομη απόσταση μεταξύ δύο σημείων σε μια κυρτή επιφάνεια) με κβαντικές τροχιές. Στο paper τους, ο Αλί και ο Ντας εφάρμοσαν τις τροχιές του Μπομ σε μία εξίσωση που είχε αναπτυχθεί το 1950 από τον Αμάλ Κουμάρ Ραϊτσαουντούρι, ο οποίος ήταν επίσης καθηγητής του Ντας όταν ήταν προπτυχιακός φοιτητής.

Μέσω της κβαντικά διορθωμένης εξίσωσης αυτής, ο Αλί και ο Ντας «παρήγαγαν» κβαντικά διορθωμένες εξισώσεις Φρίντμαν, οι οποίες περιγράφουν τη διαστολή και εξέλιξη του σύμπαντος (περιλαμβανομένου του Big Bang) εντός του πλαισίου της γενικής σχετικότητας. Αν και δεν αποτελεί μια πραγματική θεωρία «κβαντικής βαρύτητας», το μοντέλο αυτό περιλαμβάνει στοιχεία τόσο κβαντικής θεωρίας όσο και γενικής σχετικότητας. Ο Αλί και ο Ντας αναμένουν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να «αντέξουν» ακόμα και μετά την σύνθεση μιας πλήρους θεωρίας κβαντικής βαρύτητας (σημειώνεται ότι η κανονική κβαντική βαρύτητα αποτελεί μια οικογένεια θεωριών που θεωρεί ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι κβαντοποιημένοι, δηλαδή αποτελούνται, όπως και η ύλη, από ελάχιστες και διακριτές- δηλαδή «κβαντισμένες» - ποσότητας. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η θεωρία της κβαντικής βαρύτητας βρόχων, μια κβαντική θεωρία του χωροχρόνου που μπορεί να «συμφιλιώσει» τις φαινομενικά ασυμβίβαστες θεωρίες της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας).

Πέρα από το ότι δεν «βλέπει» Big Bang, το μοντέλο των δύο φυσικών δεν βλέπει επίσης «Big Crunch»: στη γενική σχετικότητα, μία πιθανή μοίρα του σύμπαντος το «θέλει» να συστέλλεται μέχρι την κατάρρευσή του και τον μετασχηματισμό ξανά σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας ύλης.

Οι δύο φυσικοί σκοπεύουν να αναλύσουν εκτενέστερα το μοντέλο τους στο μέλλον.

NASA: Ένα «διαστημικό» υποβρύχιο για τον Τιτάνα

O Τιτάνας, δορυφόρος του Κρόνου, αποτελεί έναν από τους πλέον ενδιαφέροντες προορισμούς του Ηλιακού Συστήματος.

Έχοντας δεχθεί την επίσκεψη του σκάφους Huygens το 2005, διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα και τρεις μεγάλες βόρειες πολικές θάλασσες από μεθάνιο και αιθάνιο, οι οποίες παρουσιάζουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από εξερευνητικής πλευράς.

 

Η σύνθεση αυτών των θαλασσών και οι επικρατούσες συνθήκες παραπέμπουν στα δεδομένα του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στη Γη. Η μεγαλύτερη, Kraken Mare, έχει έκταση 1000 χλμ αλλά άγνωστο βάθος, ενώ τα στοιχεία του σκάφους Cassini υποδεικνύουν πλούσια χημεία και κλιματική ιστορία.
Σε αυτό το πλαίσιο, ερευνητές της NASA (NASA Institute for Advanced Concepts) παρουσίασαν πρόσφατα μια πρόταση για τη δημιουργία ενός διαστημικού ρομπότ- υποβρυχίου, που θα μπορεί να επισκεφθεί και να εξερευνήσει το εν λόγω εξωτικό περιβάλλον, αντλώντας από την εμπειρία πάνω στα μη επανδρωμένα υποβρύχια σκάφη και τα διαστημόπλοια.
Το σκάφος αυτό θα είχε βάρος ενός τόνου και θα μπορούσε να αποσταλεί κατά το 2040 για να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι εξερεύνησης 90 ημερών και 2.000 χιλιομέτρων στην περίμετρο και τα βάθη της Kraken.
Οι ομοιότητες, σύμφωνα με την πρόταση, με ένα «γήινο» υποβρύχιο είναι πολλές, ωστόσο η μετάδοση δεδομένων στη Γη απαιτεί μια ισχυρή κεραία, η οποία τοποθετείται ως «πτερύγιο».
πίσης, ειδικό σχεδιασμό θα απαιτούσαν και οι δεξαμενές έρματος, λόγω της σύνθεσης των θαλασσών του Τιτάνα, καθώς και ειδικά συστήματα για τη διαχείριση της προκύπτουσας θερμότητας.
Όσον αφορά στο πώς θα έφτανε μέχρι τον προορισμό του, υποστηρίζεται ότι ο σχεδιασμός του, αν και διαφέρει από τα συνήθη σκάφη προσεδάφισης, δεν θα παρουσίαζε ιδιαίτερες δυσκολίες.

 

Από τη στιγμή που η ατμόσφαιρα του Τιτάνα είναι πυκνή, θα λειτουργούσε ως «μαξιλάρι» για την είσοδο του σκάφους από το Διάστημα, και ως εκ τούτου θα μπορούσε να αποσταλεί από ένα διαστημοπλάνο όπως το Χ-37, στον χώρο φόρτωσης του οποίου και θα μπορούσε να χωρέσει.
Το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν μια «απαλή» σχετικά προσθαλάσσωση, η οποία θα σήμαινε και την έναρξη της επιχείρησης εξερεύνησης.

Πηγή : http://www.naftemporiki.gr

Πότε εμφανίστηκαν τα πρώτα άστρα

 

 

 

Τα πρώτα άστρα εμφανίστηκαν στο σύμπαν περίπου 560 εκατ.χρόνια μετά τη δημιουργία του από τη Μεγάλη Έκρηξη, και 140εκατ. χρόνια αργότερα από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι επιστήμονες.

Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγεί η ανάλυση των στοιχείων που συνέλλεξε ο επιστημονικός δορυφόρος «Πλανκ» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) από το 2009 έως το 2013.

Η νέα εκτίμηση βασίζεται σε μια ακριβέστερη ανάλυση του

«αποτυπώματος» της Μεγάλης Έκρηξης στην λεγόμενη κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου, η οποία άρχισε να εξαπλώνεται στο σύμπαν 380.000 χρόνια μετά τη δημιουργία του.

Χάρη στα όργανα του «Πλανκ» κατέστη εφικτό να δημιουργηθεί ο πιο ακριβής χάρτης του «αρχαίου φωτός» που έχει γίνει μέχρι σήμερα.

«Η διαφορά των 140 εκατ. ετών μπορεί να μην φαίνεται

σημαντική στο πλαίσιο της ιστορίας των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών του σύμπαντος, όμως αναλογικά συνιστά στην πραγματικότητα μια πολύ μεγάλη αλλαγή στην κατανόησή μας για το πώς εξελίχθηκαν ορισμένα γεγονότα-κλειδιά στις πρώιμες εποχές», δήλωσε ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής Γιώργος Ευσταθίου, ένας από τους επικεφαλής επιστήμονες που μελετούν τα στοιχεία του «Πλανκ», σύμφωνα με το BBC.

Τα πρώτα άστρα στο στερέωμα εκτιμάται, ότι ήσαν καυτοί

γίγαντες που θα είχαν σύντομη ζωή, αλλά πρόλαβαν να παράγουν τα πρώτα βαριά χημικά στοιχεία της ύλης, χάρη στα οποία αργότερα σχηματίστηκαν οι πλανήτες, αλλά και τα έμβια όντα στη Γη.

Η προηγούμενη εκτίμηση, ότι η εμφάνιση των άστρων είχε

συμβεί νωρίτερα, 420 εκατ. χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, είχε γίνει από τον αμερικανικό επιστημονικό δορυφόρο WMAP στην προηγούμενη δεκαετία. Η νέα εκτίμηση συμφωνεί πλέον καλύτερα και με τις παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου «Χάμπλ», γεγονός που ικανοποιεί τους επιστήμονες.

 

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ

ΤΑ ΝΕΑ...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.logiosermis.net/2015/02/560.html

Το Μέλλον του Σύμπαντος

     Αυτή η εικόνα δείχνει τρείς πιθανές εκδοχές για το μέλλον του Σύμπαντος, ανάλογα με τη συμπεριφορά της σκοτεινής ενέργειας, δείχνοντας πως η κλίμακα του Σύμπαντος μπορεί να αλλάξει με το χρόνο. Εάν η σκοτεινή ενέργεια είναι σταθερή, όπως μας δείχνουν τα νέα αποτελέσματα του Chandra , η διαστολή του Σύμπαντος θα πρέπει να συνεχίσει να επιταχύνεται για  πάντα. Εάν η σκοτεινή ενέργεια αυξάνεται, η επιτάχυνση της διαστολής του Σύμπαντος μπορεί να συμβεί τόσο γρήγορα πού οι γαλαξίες, τα αστέρια, και τελικά τα άτομα θα πρέπει να διαλυθούν, στο λεγόμενο Μεγάλο Σχίσμα ( Big Rip ). Η σκοτεινή ενέργεια μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επανακατάρρευση του Σύμπαντος, στη λεγόμενη θεωρία της μεγάλης σύνθλιψης ( Big Crunch ).  Η εικόνα επίσης δείχνει την πρόωρη επιβράδυνση της διαστολής του Σύμπαντος , που ακολουθείται από την επιταχυνόμενη φάση αυτής της διαστολής που ξεκίνησε περίπου 6 δισεκατομμύρια χρόνια πριν.

(Credit: NASA / CXC / M.Weiss)

Σχετικός σύνδεσμος: http://chandra.si.edu/xray_astro/dark_energy/index.html

Στις 26 Ιανουαρίου ο αστεροειδής 2004 BL86 θα περάσει «ξυστά» από τη Γη

18 Ιανουαρίου 2015, 15:52 |   

Διαβάστε σχετικά για NASA, Αστεροειδής, Γη, Διάστημα, 

Ένας μεγάλος αστεροειδής, ο 2004 BL86, ο οποίος έχει διάμετρο περίπου μισού χιλομέτρου, θα περάσει στις 26 Ιανουαρίου σχετικά κοντά από τη Γη, σε απόσταση περίπου τριπλάσια από τη Σελήνη, αλλά δεν αποτελεί κίνδυνο, όπως ανακοίνωσε η NASA.
Πρόκειται για το κοντινότερο πέρασμα που θα κάνει αστεροειδής τέτοιου μεγέθους έως το 2027, όταν ο επίσης μεγάλος αστεροειδής 1999 ΑΝ10 αναμένεται να πλησιάσει τον πλανήτη μας.
Στο κοντινότερο σημείο του από τη Γη στις 26 Ιανουαρίου, ο 2004 BL86 θα βρεθεί σε απόσταση περίπου 1,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Ο εν λόγω αστεροειδής δεν αναμένεται να ξαναπλησιάσει τη Γη μέσα στα επόμενα 200 χρόνια.
Η NASA και άλλες διαστημικές υπηρεσίες και αστεροσκοπεία ανά τον κόσμο σχεδιάζουν να μελετήσουν τη διέλευση του αστεροειδούς για να μάθουν περισσότερα πράγματα για τον ίδιο και γενικότερα γι” αυτά τα ουράια σώματα, που αποτελούν δυνητική απειλή για τον πλανήτη μας.
Ο διαμέτρου 550 μέτρων αστεροειδής ανακαλύφθηκε το 2004 από ένα αμερικανικό τηλεσκόπιο στο Νέο Μεξικό και αναμένεται, όταν πλησιάσει και άλλο τη Γη, να είναι ορατός στο βόρειο ημισφαίριο ακόμη και από τους ερασιτέχνες αστρονόμους με τα μικρά τηλεσκόπιά τους.

Νέο ευρωπαϊκό τηλεσκόπιο ειδικά για εξωπλανήτες

Στο μεταξύ, ανακοινώθηκε ότι ξεκίνησε η λειτουργία του νέου ευρωπαϊκού τηλεσκοπίου NGTS (Next-Generation Transit Survey), που είναι εγκατεστημένο στη Χιλή και θα εστιάσει την έρευνά του στην αναζήτηση εξωπλανητών, ιδίως όσων μοιάζουν με τη Γη.
Αφότου το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ» τέθηκε δεκτός λειτουργίας το 2013, υπάρχει ένα κενό στην αναζήτηση εξωπλανητών, το οποίο φιλοδοξεί να καλύψει το NGTS, που θα δώσει έμφαση στην εύρεση πλανητών με διάμετρο δύο έως οκτώ φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο της Γης (οι λεγόμενες σούπερ-Γαίες).
Το NGTS βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στο Παρανάλ και αποτελείται από μια διάταξη 12 μικρών τηλεσκοπίων, το καθένα διαμέτρου 20 εκατοστών, τα οποία έχουν κατασκευαστεί από βρετανικά και ελβετικά πανεπιστήμια, καθώς και από τη Γερμανική Διαστημική Υπηρεσία.
Αν και το NGTS δεν ανήκει οργανικά στο ESO, οποιαδήποτε ανακάλυψη κάνει, θα επιβεβαιώνεται με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από τα ισχυρότερα τηλεσκόπια του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου, όπως το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) και το υπό κατασκευή Υπερβολικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο (ELT).

ΠΗΓΗ:http://www.tribune.gr

Απίστευτο: Διαστημόπλοιο που είχε χαθεί πριν 12 χρόνια βρέθηκε προσεδαφισμένο στον Αρη

ΕΙΧΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΕΙ «ΗΡΩΙΚΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ»

             

          

Το βρετανικό διαστημικό όχημα Beagle 2 (Ιχνηλάτης), το οποίο κάποτε χαρακτηρίστηκε «ηρωική αποτυχία» από τον Βασιλικό Αστρονόμο, βρέθηκε στον Άρη, 12 χρόνια αφότου χάθηκαν τα ίχνη του κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα του πλανήτη.
Εκεί, το διαμέτρου ενός μέτρου διαστημικό σκάφος θα πραγματοποιούσε έρευνες για το έδαφος, την ατμόσφαιρα και το κλίμα, ενώ θα αναζητούσε επίσης στοιχεία για την ύπαρξη ζωής σήμερα ή στο παρελθόν στον πλανήτη.
Το Beagle 2, το οποίο μεταφερόταν από το διαστημόπλοιο Mars Express του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, επρόκειτο να προσεδαφιστεί στον Κόκκινο Πλανήτη ανήμερα τα Χριστούγεννα του 2003, αλλά τα ίχνη του χάθηκαν στις 19 Δεκεμβρίου 2003.
Εκτοτε δεν είχε υπάρξει καμιά πληροφορία σχετικά με την τύχη του.
Ωστόσο, στην κατάμεστη αίθουσα όπου παραχώρησε σήμερα συνέντευξη Τύπου η Διαστημική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, ειδικοί σε διαστημικά θέματα ανακοίνωσαν ότι το μικρό διαστημικό σκάφος βρέθηκε στην επιφάνεια του Άρη.
«Το Beagle 2 δεν αγνοείται πλέον», δήλωσε ο Ντέιβιντ Πάρκερ, ο επικεφαλής της Διαστημικής Υπηρεσίας. Οπως πρόσθεσε ο ίδιος, οι επιστήμονες σήμερα διαθέτουν «ισχυρές ενδείξεις. ότι το διαστημικό σκάφος προσεδαφίστηκε επιτυχώς στον Άρη την ημέρα που ήταν προγραμματισμένο, δηλαδή στις 25 Δεκεμβρίου, αλλά δεν ολοκλήρωσε την αποστολή του.
«Τα ευρήματα δείχνουν ότι η είσοδος (στην ατμόσφαιρα του πλανήτη), η κάθοδος και η ακολουθία προσεδάφισης για το Beagle 2 έγιναν, το σκάφος προσεδάφισης προσεδαφίστηκε επιτυχώς στην επιφάνεια του Άρη την ημέρα των Χριστουγέννων του 2003», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Υπηρεσία.
Το Beagle 2 πήρε το όνομά του από το πλοίο με το οποίο ο Κάρολος Δαρβίνος πραγματοποίησε το ταξίδι του όταν θεμελίωσε την Θεωρία της Εξέλιξης. Το διαστημικό όχημα κατασκευάστηκε από Βρετανούς επιστήμονες και το κόστος κατασκευής του ανήλθε σε 73,2 εκατομμύρια ευρώ.
«Μας έμεινε ένα μυστήριο, ένα μυστήριο που διαρκούσε μέχρι σήμερα», είπε ο Πάρκερ κατά τη σημερινή συνέντευξη Τύπου αναφερόμενος στην πολυετή "εξαφάνιση" του διαστημικού σκάφους.
Ο Βασιλικός Αστρονόμος, ο Μάρτιν Ρις, εξήρε το Beagle 2 και τον εκκεντρικό δημιουργό του Κόλιν Πίλιντζερ, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 70 ετών τον Μάιο του 2014.
«Πρόκειται για μία αποτυχία, αλλά μία ηρωική αποτυχία», είχε δηλώσει ο Ρις.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι μέρος του κληροδοτήματος του Beagle 2 είναι η μικροσκοπική του τεχνολογία, τμήμα της οποίας χρησιμοποιείται για το διαστημικό όχημα της αποστολής ExoMars 2018, ενώ προτείνεται για να υιοθετηθεί και από μελλοντικές διαστημικές αποστολές.

Πηγή:    http://www.iefimerida.gr