Δέκα από τους πιο μαζικούς γαλαξίες στο γνωστό μας σύμπαν

Ο Γαλαξίας μας, η κοσμική μας πατρίδα. Ωστόσο, αν νομίζετε ότι ο Γαλαξίας μας είναι ο μόνος γαλαξίας σε ολόκληρο το γνωστό μας σύμπαν, τότε θα πρέπει να αλλάξετε γνώμη. 

Η σύγκρουση του Γαλαξία μας με τον γαλαξία του Τοξότη ενδέχεται να έχει προκαλέσει το σχηματισμό του Ηλιακού μας Συστήματος

Ο σχηματισμός του Ήλιου, του Ηλιακού Συστήματος και της επακόλουθης εμφάνισης της ζωής στη Γη μπορεί να είναι συνέπεια μιας σύγκρουσης μεταξύ του Γαλαξία μας, και ενός μικρότερου γαλαξία που ονομάζεται Τοξότης, ο οποίος ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1990 ότι βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το ...γαλαξιακό μας σπίτι.

Από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA)

Αστρονόμοι ανακάλυψαν έναν νέο "απολιθωμένο γαλαξία" θαμμένο βαθιά στα σπλάχνα του Γαλαξία μας...

Επιστήμονες οι οποίοι επεξεργάζονται δεδομένα από το πείραμα: Galactic Evolution του Apache Point Observatory του Sloan Digital Sky Surveys (APOGEE) ανακάλυψαν έναν "απολιθωμένο γαλαξία" κρυμμένο στα βάθη του δικού μας Γαλαξία.

Γαλαξίας…Φάντασμα !

Εικόνα: Leonard Doublet/Swinburne University of Technology

Ένας ογκώδης, και ανενεργός Γαλαξίας δημιουργήθηκε μόλις 1,7 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Όμως κανείς δεν γνωρίζει το πώς δημιουργήθηκε…

Ίσως τελικά να έχουμε λανθασμένη αντίληψη για το πώς σχηματίζονται οι γαλαξίες.

Από : FIONA MACDONALD  

Για πρώτη φορά, οι αστρονόμοι εντόπισαν έναν ογκώδη, και ανενεργό Γαλαξία από τότε που η ηλικία του Σύμπαντος ήταν περίπου 1,7 δισεκατομμύρια χρόνια, και κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει πώς κατέληξε να βρίσκεται εκεί.

Η τρέχουσα κατανόησή μας για το σχηματισμό των Γαλαξιών υποδηλώνει ότι όλοι οι Γαλαξίες που υπήρχαν στην μακρινή αυτή εποχή, θα έπρεπε να ήταν μικροί και σε μέγεθος και σε μάζα, και …απασχολημένοι με την δημιουργία αστέρων. Αντ 'αυτού, αυτό το…  νεκρό μεγαθήριο είχε ήδη πέντε φορές μεγαλύτερη μάζα από ότι έχει τώρα ο Γαλαξίας μας, συγκεντρωμένη σε μια περιοχή 12 φορές μικρότερη απο αυτή του Γαλαξία μας , και που είχε από καιρό ολοκληρωθεί ο ανώτερος ρυθμός σχηματισμός αστέρων μέσα του.

 Αν η ανακάλυψη αυτή επαληθευτεί και  από άλλες ομάδες, αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες θα πρέπει να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται οι Γαλαξίες, και να αναμορφώσουν τις υποθέσεις τους για το τι συνέβη κατά τα πρώτα δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.

Το γεγονός αυτό προτείνει, επίσης, ότι υπάρχουν ακόμα πολλές εκπλήξεις προς ανακάλυψη στις απαρχές της δημιουργίας του Σύμπαντος μας.

¨Η ανακάλυψη αυτή θέτει ένα νέο ρεκόρ για τους πρώιμους, ογκώδεις ερυθρούς Γαλαξίες¨, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Κάρλ Γκλέιζμπρουκ (Karl Glazebrook) από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας στο Σουίνμπερν της Αυστραλίας (Swinburne University of Technology).  

¨Είναι ένα απίστευτα σπάνιο εύρημα που θέτει μια νέα πρόκληση για τα γαλαξιακά μοντέλα εξέλιξης όσο αναφορά την ύπαρξη αυτών των Γαλαξιών πολύ νωρίτερα στο Σύμπαν¨.

Ενώ υπάρχουν ακόμη πολλά άγνωστα στοιχεία σχετικά με το πώς και πότε άρχισαν και πότε έπαψαν να σχηματίζουν άστρα οι Γαλαξίες, τα καλύτερα μας υπολογιστικά μοντέλα υποθέτουν ότι αυτό συνέβη λίγο καιρό μετά την γέννηση του Σύμπαντος - που σημαίνει ότι κάτι τέτοιο συνέβη 3 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη έκρηξη (The Big Bang) πριν εμφανιστούν νεκροί Γαλαξίες, όπως αυτό το …¨κόκκινο ψήγμα¨.

Στο χρόνο πριν από αυτό το… ¨ψήγμα¨, οι έρευνες προτείνουν ότι οι περισσότεροι Γαλαξίες θα πρέπει να ήταν μικρής μάζας και απασχολημένοι με την δημιουργία αστέρων όπως είπαμε και πριν. Για παράδειγμα, οι αστροφυσικοί προβλέπουν ότι 1.7 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη έκρηξη, ο δικός μας Γαλαξίας θα πρέπει να ήταν ένας ¨βρώμικος μικρός νάνος γαλαξίας με μόλις 1 / 50ό της μάζας του σημερινού¨, όπως εξηγεί το παραπάνω βίντεο.

Αλλά αυτός ο νέος Γαλαξίας, γνωστός και ως ZF-COSMOS-20115, έρχεται εντελώς σε αντίθεση με αυτό το μοντέλο.

Νέες μελέτες δείχνουν ότι σε αυτόν τον Γαλαξία όλα τα άστρα είχαν σχηματιστεί (δημιουργήθηκαν τρεις φορές περισσότερα αστέρια από ότι υπάρχουν σήμερα στο Γαλαξία μας ) κατά τη διάρκεια ενός γεγονότος κατά το οποίο σημειώθηκε μια βίαιη αστρική έκρηξη, που συνέβη σχετικά σύντομα μετά από τη Μεγάλη έκρηξη, και μέσα σε 1.7 δισεκατομμύρια χρόνια στην ιστορία του Σύμπαντος, ο Γαλαξίας αυτός είχε ήδη δημιουργηθεί.

Αυτό κάνει τον Γαλαξία αυτόν να είναι γνωστός ως ένας αδρανής ή ως ένας ¨ερυθρός και νεκρός¨ γαλαξίας, ονομασία που είναι πιθανόν να συναντήσετε σήμερα σε όλο το Σύμπαν, αλλά κανείς ποτέ δεν περίμενε κάποιον να υπάρχει από τότε.

¨Αυτός ο τεράστιος Γαλαξίας διαμορφώθηκε σαν ένα …πυροτέχνημα σε λιγότερο από 100 εκατομμύρια χρόνια, ακριβώς στην αρχή της κοσμικής ιστορίας¨, δήλωσε ο ερευνητής Κάρλ Γκλέιζμπρουκ.

¨Δημιουργείται γρήγορα ένα τερατώδες αντικείμενο, και τότε ακριβώς ξαφνικά σβήνει και αυτό- απενεργοποιείται. Όσο για το πώς το έγινε αυτό μόνο υποθέσεις να μπορούμε να κάνουμε . Αυτή η γρήγορη ζωή και ο θάνατος του τεράστιου αυτού κοσμικού αντικειμένου, που σημειώθηκε τόσο νωρίς στο πρώιμο Σύμπαν, δεν προβλέπεται από τις σύγχρονες θεωρίες μας για τον σχηματισμό των γαλαξιών. ¨

Οι ερευνητές είχαν ανακαλύψει προηγουμένως κάποιες ενδείξεις για  αυτούς τους παράξενους, πρώιμα ωριμασμένους Γαλαξίες, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές έχουν εντοπίσει με ακρίβεια κάποιον από αυτούς.

Για να παρατηρήσουν προσεκτικά  τόσο μακριά πίσω στο χρόνο, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα γιγαντιαία τηλεσκόπια W M Keck στη Χαβάη. Ερευνούσαν για εκπομπές στο εγγύς υπέρυθρο μήκος κύματος, για να πάρουν πληροφορίες σχετικά με την παρουσία παλαιών άστρων, καθώς  και για την έλλειψη ενεργού σχηματισμού αστέρων σε παλαιούς Γαλαξίες.

Όταν επισημάνθηκε για πρώτη φορά ο Γαλαξίας ZF-COSMOS-20115, δεν πίστευαν ότι θα μπορούσε να είναι πραγματικός, δήλωσε ο ερευνητής Κάρλ Γκλέιζμπρουκ στον ιστότοπο Gizmodo.

¨Χρησιμοποιήσαμε το πιο ισχυρό τηλεσκόπιο του κόσμου, αλλά ακόμα χρειάζονται  περαιτέρω παρατηρήσεις σε αυτόν τον Γαλαξία για περισσότερο από δύο νύχτες για να αποκαλυφθεί η  αξιοσημείωτη φύση του¨, δήλωσε ένας από τους ερευνητές, ο Vy Tran από το Πανεπιστήμιο A & M του Τέξας.

Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι παρατεταμένες παρατηρήσεις με τη χρήση υπο-χιλιοστομετρικών κυματικών τηλεσκοπίων - κάτι που το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Τζέημς Γουέμπ (James Webb SpaceTelescope), το οποίο έχει οριστεί να εκτοξευτεί το 2018, θα είναι σε θέση να κάνει μιας και θα είναι ανεπηρέαστο από την παρέμβαση της Γήινης ατμόσφαιρας.

¨Τα Υπο-χιλιοστομετρικά κύματα εκπέμπονται από τον καυτή κοσμική σκόνη, η οποία εμποδίζει το φως, και θα μας αποκαλύψει πότε αυτά τα …¨πυροτεχνήματα¨ εξερράγησαν και πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξαν στην ανάπτυξη του αρχέγονου Σύμπαντος¨, εξηγεί ο Κορεντίν Σρέιμπερ (Corentin Schreiber) από την ομάδα του Πανεπιστημίου του Λέιντεν στην Ολλανδία.

Μέχρι τότε, αυτό παραμένει μια εικασία για το πως αυτός η γιγαντιαίος νεκρός Γαλαξίας προστέθηκε τόσο νωρίς στο χρονική πορεία του Σύμπαντος μας, και μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι το αυτό το μυστήριο πρόκειται να… ξενυχτήσει τους αστροφυσικούς για πολλά βράδια  για τους μήνες που έρχονται.

Η έρευνα έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό Nature.

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

         

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

Για διορθώσεις, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com

Συμπαντική ομορφιά !

7 Από τους πιο υπέροχους γαλαξίες που έχουμε δει ποτέ

Αυτό το ουράνιο …τριαντάφυλλο είναι στην πραγματικότητα φτιαγμένο από δύο γαλαξίες, τον UGC 1810 και τον UGC 1813. Ο UGC 1810 είναι ο γαλαξίας που βρίσκεται στην κορυφή, ενώ ο UGC 1813 είναι ο ασυνήθιστα διαμορφωμένος «μίσχος» στο κάτω μέρος. Βαρυτικές δυνάμεις ¨τράβηξαν¨ τους δύο αυτούς γαλαξίες μαζί, οι οποίοι σχημάτισαν αυτό το καταπληκτικό αντικείμενο

Εικόνα: NASA

Το αντικείμενο NGC 4038 ή όπως ονομάζεται και αλλιώς η ¨Κεραία¨ είναι ένα πανέμορφο …χάος που αποτελείται από δύο σπειροειδείς γαλαξίες. Μπορείτε να δείτε τα απομεινάρια ενός γαλαξία στο πάνω αριστερό μέρος της εικόνας , και το άλλο στο κάτω μέρος της εικόνας.

Εικόνα: NASA

Αν και μπορεί να μοιάζει με δύο γαλαξίες, το αντικείμενο του Χόαγκ (Hoag’s Object) είναι ένας γαλαξίας του ενός δακτυλίου. Είναι ένας από τους πιο σπάνιους τύπους γαλαξιών που έχουν ανακαλύψει οι επιστήμονες.

Εικόνα: NASA

Είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος γιατί αυτός ο γαλαξίας ονομάζεται Γαλαξίας… Σομπρέρο. Ο γαλαξίας έχει διάμετρο περίπου 50.000 έτη φωτός και έχει μόλις το 30% το μέγεθος του γαλαξία μας. Η μεγάλη διόγκωση (bulge) που βλέπετε στο μέσον του γαλαξία θεωρείται ότι περιέχει μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα.

Εικόνα: NASA

Αυτός είναι ο …¨μαυρομάτης¨ γαλαξίας  ή αλλιώς M64. Αυτός ο πανέμορφος γαλαξίας έχει ένα παράξενο δακτύλιο αερίου και αστέρων που περιστρέφεται προς την αντίθετη κατεύθυνση καθώς η περισσότερη ποσότητα ύλης από ολόκληρο το γαλαξία είναι πιο κοντά στο κέντρο του. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό το ασυνήθιστο φαινόμενο μπορεί να είναι αποτέλεσμα σύγκρουσης με έναν άλλο γαλαξία.

Εικόνα: NASA

Ο Γαλαξίας Κάρτγουιλ (Cartwheel Galaxy) μπορεί να είναι ένας από τους πιο ξεχωριστούς γαλαξίες που γνωρίζουμε. Το περίπλοκο σχήμα του είναι το αποτέλεσμα μιας μετωπικής σύγκρουσης που προκάλεσε την βίαιη εξάπλωση σκόνης και αερίου, καθώς  και το σχηματισμό του εξωτερικού δακτυλίου.

Εικόνα: NASA

Ο Μεγάλος Σπειροειδής Γαλαξίας, γνωστός επίσης και ως NGC 1232, είναι διπλάσιος από τον δικό μας επίσης σπειροειδή γαλαξία. Αυτή η σύνθετη εικόνα επισημαίνει τα παλαιότερα αστέρια με κόκκινο χρώμα κοντά στο κέντρο, και τα νεαρότερα  αστέρια με μπλε χρώμα ανάμεσα στους σπειροειδείς βραχίονες. Αυτό το όμορφο ουράνιο σώμα απέχει 100 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας.

Εικόνα: NASA

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

         

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

Για διορθώσεις, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com

@Aratosastronomy

Μια Συμπαντική ιστορία αγάπης και μίσους, έλξης και άπωσης.

ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΚΕΝΟ ¨ΣΠΡΩΧΝΕΙ¨ ΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΜΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΕ ΤΑΧYΤΗΤΑ 1,2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΜΙΛΙΩΝ ΤΗΝ ΩΡΑ !  

Για πρώτη φορά, κοσμολόγοι από το εβραϊκό πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ (Hebrew University of Jerusalem) διαπίστωσαν ότι ο Γαλαξίας μας όχι μόνο ΕΛΚΕΤΑΙ αλλά επίσης ΩΘΕΙΤΑΙ από κάτι, από κάποια δύναμη…. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature Astronomy, περιγράφει μια μέχρι τώρα ΑΓΝΩΣΤΗ, υπέρ-μαζική περιοχή στην ευρύτερη εξωγαλαξιακή γειτονιά μας, η οποία είναι εν πολλοίς κενή από γαλαξίες, και η οποία ασκεί μια ΑΠΩΘΗΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ (REPELLING FORCE) στην τοπική ομάδα γαλαξιών στην οποία ανήκει ο Γαλαξίας μας.

Παρόλο που μπορεί να νομίζετε ότι είστε ακίνητοι, δεν είστε ποτέ. Ξέρετε ότι ζείτε στην πραγματικότητα σε έναν πλανήτη που γυρίζει γύρω από τον άξονα του, που περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι (τον Ήλιο μας), που περιφέρεται γύρω από έναν Γαλαξία, που με τη σειρά του κινείται με απίστευτη ταχύτητα; Παρόλο που ίσως δεν το αισθάνεστε, όλα βρίσκονται σε συνεχή κίνηση:

Ο πλανήτης μας γυρίζει στον άξονά του με περίπου 1.600 χλμ. / Ώρα. περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο με περίπου 100.000 χλμ. / Ώρα , ο Ήλιος με τη σειρά του περιφέρεται γύρω από τον Γαλαξία μας με περίπου 850.000 χλμ. / Ώρα. και ο Γαλαξίας μας με τον γαλαξία συνοδό του τον γαλαξία της Ανδρομέδας κινούνται σε σχέση με το διαστελλόμενο Σύμπαν με περίπου 2 εκατομμύρια χιλιόμετρα / ώρα (630 χλμ. / Δευτερόλεπτο).

Αλλά τι είναι εκείνο που σπρώχνει τον Γαλαξία μας αναγκάζοντάς τον να παίρνει μέρος σε μια …διαστημική κούρσα ταχύτητας;

Αποδεικνύεται ότι υπάρχει ένα ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΚΕΝΟ που κυριολεκτικά σπρώχνει τον Γαλαξία μέσα στο Σύμπαν με την εκπληκτική ταχύτητα  του 1,2 εκατομμυρίων μιλίων την ώρα.

  

Οι ειδικοί πίστευαν παλαιότερα ότι ο Γαλαξίας μας απέκτησε αυτή την επιτάχυνση διαμέσου του Σύμπαντος, επειδή έλκονταν από ένα συγκεκριμένο, και πυκνό τμήμα του σύμπαντος το οποίο είχε μεγάλη βαρύτητα.

Ωστόσο, μια νέα μελέτη δείχνει διαφορετικά πράγματα.

Αποδεικνύεται ότι ο Γαλαξίας μας διατρέχει το Σύμπαν με τέτοια ταχύτητα εξ αιτίας ενός –όπως ονομάζεται- ΕΞΩΓΑΛΑΞΙΑΚΟΥ ΚΕΝΟΥ, και το οποίο οι επιστήμονες, μέσα από μια διαδικασία, χαρακτηρίζουν αυτή τη κατάσταση ως ένα είδος γαλαξιακού …μπρα-ντε-φέρ.  

Ενώ τα γαλαξιακά ταξίδια μέσα από στο διάστημα παραμένουν ένα μυστήριο εδώ και δεκαετίες, ένας νέος τρισδιάστατος χάρτης έρχεται να μας δώσει μια νέα εικόνα για το μυστήριο αυτό.

Παλαιότερα, οι ειδικοί πίστευαν ότι μια πυκνή περιοχή του σύμπαντος ¨τραβούσε¨ τον Γαλαξία μας - μαζί με τους γειτονικούς γαλαξίες - προς αυτό το σημείο, και στο οποίο η βαρύτητά του πιστεύεται ότι : είναι ισοδύναμη με μια βαρυτική δύναμη ίση με …ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια Ήλιους.

Πίεση και άπωση : Καλλιτεχνική  απεικόνιση από τον Daniel Pomarède που δείχνει τον Ελκυστή του Σάρπλεϊ (Shapley Attractor) και τον Διπολικό Απωθητή (Dipole Reppeler).

Ο ένοχος: Ο Μεγάλος Ελκυστής, μια περιοχή από συστάδες Γαλαξιών 150 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας.

Ωστόσο, ερευνητές του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ λένε τώρα ότι ο Γαλαξίας μας όχι μόνο ΕΛΚΕΤΑΙ, αλλά, και ΑΠΩΘΕΊΤΑΙ από κάτι.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature Astronomy περιγράφει μια παλαιότερα ΑΓΝΩΣΤΗ, υπέρ-μαζική περιοχή στην εξωγαλαξιακή μας γειτονιά, η οποία είναι εν πολλοίς κενή από γαλαξίες, και η οποία ασκεί μια ΑΠΩΘΗΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ στην τοπική μας ομάδα γαλαξιών.

Ο καθηγητής Yehuda Hoffman, επικεφαλής της σχετικής εργασίας , αναφέρει: ¨Με μια τρισδιάστατη χαρτογράφηση της ροής των γαλαξιών μέσω του διαστήματος, διαπιστώσαμε ότι ο Γαλαξίας μας επιταχύνεται από μια μεγάλη, και παλαιότερα άγνωστη σε εμάς περιοχή χαμηλής πυκνότητας¨.

Επιπλέον, ο καθηγητής Hoffman εξηγεί:

"Επειδή απωθεί παρά έλκει, ονομάζουμε αυτή την περιοχή ως ¨Διπολικό Απωθητή (Dipole Repeller) ¨. Εκτός από το ότι ο γαλαξίας μας απωθείται προς την γνωστή συγκέντρωση Σάρπλεϊ, ωθούμεθα επίσης και από τον πρόσφατα ανακαλυφθέντα Διπολικό Απωθητή . Έτσι έγινε φανερό ότι η ώθηση και η έλξη έχουν παρόμοια σημασία στην τοποθεσία μας. "

Ο Καθηγητής Hoffman δήλωσε επίσης στην εφημερίδα The Guardian, "Είναι μια ιστορία αγάπης και μίσους, έλξης και άπωσης".

Με τη βοήθεια υπερσύγχρονων τηλεσκοπίων, συμπεριλαμβανομένου και του παγκοσμίου φήμης διαστημικού τηλεσκοπίου Χάμπλ, οι ερευνητές μπόρεσαν να δημιουργήσουν έναν τρισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος μας.

Ο πρόσφατα δημιουργημένος χάρτης βοήθησε τους ειδικούς να προσδιορίσουν τον λεγόμενο Διπολικό Απωθητή (Dipole Repeller), και οι ερευνητές μπόρεσαν να συμβιβάσουν και τις δύο κατευθύνσεις (έλξη, και άπωση) της κίνησης του Γαλαξία μας.

Αναφορές: Both push and pull drive our Galaxy’s race through space

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

         

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

Για διορθώσεις, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com

@Aratosastronomy

Ο Γαλαξίας μας, η ιστορία του, και τα ...πυροτεχνήματά του

Η διαστημοσυσκευή Γαία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) αποκαλύπτει ένα αρχαίο συμπαντικό "κατακλυσμό" ο οποίος δημιούργησε τον Γαλαξία μας

Εικόνα 1

Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων προτείνει ότι περίπου 8 έως 10 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ένας άγνωστος νάνος γαλαξίας συγκρούστηκε με τον Γαλαξία μας. Ο νάνος αυτός γαλαξίας δεν...επιβίωσε μετά από αυτή την σύγκρουση. Διαλύθηκε πολύ γρήγορα, και τα απομεινάρια του είναι τώρα γύρω μας. Η ομάδα ανακάλυψε επίσης μια αρχαία και επεισοδιακή τρόπον τινά αρχέγονη σύγκρουση μεταξύ του Γαλαξία και ενός μικρότερου αντικειμένου, που ονομάστηκε γαλαξίας..."λουκάνικο". Η κοσμική εκείνη σύγκρουση ήταν ένα καθοριστικό γεγονός στην πρώιμη ιστορία του Γαλαξία και ανασχημάτισε τη δομή του, διαμορφώνοντας τόσο την εσωτερική διόγκωση (bulge), όσο και την εξωτερική του Άλως.


" Η σύγκρουση διέλυσε τον νάνο γαλαξία σε κομμάτια, αφήνοντας τα αστέρια του να κινούνται σε μεγάλες ακτινικές τροχιές οι οποίες είναι μακριές και στενές όπως οι βελόνες", δήλωσε ο Vasily Belokurov του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, και το Κέντρο Υπολογιστικής Αστροφυσικής (Center for Computational Astrophysics) στο Ινστιτούτο Φλάτιρον της Νέας Υόρκης. Οι αστρικές διαδρομές δείχνουν ότι τα άστρα έχουν μια τάση στο να είναι "πολύ κοντά στο κέντρο του γαλαξία μας. Αυτό είναι ένα ενδεικτικό σημάδι ότι ο γαλαξίας νάνος ακολούθησε μια πραγματικά εκκεντρική τροχιά, κάτι πού σφράγισε τη μοίρα του".

Οι νέες εργασίες (papers) που περιέχονται στον ιστότοπο "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society", το Astrophysical Journal Letters και το arXiv.org περιγράφουν τα κυριότερα χαρακτηριστικά αυτού του εκπληκτικού γεγονότος. Αρκετές από τις εισηγήσεις έγιναν από τον μεταπτυχιακό φοιτητή του Κέιμπριτζ GyuChul Myeong. Αυτός και οι συνάδελφοί του χρησιμοποίησαν στοιχεία από τον δορυφόρο Γαία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Αυτό το μη επανδρωμένο διαστημικό σκάφος έχει χαρτογραφήσει το αστρικό περιεχόμενο του Γαλαξία μας, καταγράφοντας τις κινήσεις των αστεριών καθώς εκείνα ταξιδεύουν μέσα σε αυτόν. Χάρη στη διαστημοσυσκευή Γαία οι αστρονόμοι γνωρίζουν τώρα τις θέσεις και τις τροχιές των ουράνιων γειτόνων μας με πρωτοφανή ακρίβεια.

Οι αστρικές διαδρομές από αυτή την εκπληκτική γαλαξιακή συγχώνευση κέρδισαν το παρατσούκλι "το λουκάνικο Γαία", εξήγησε ο Wyn Evans του Κέιμπριτζ. "Σχεδιάσαμε τις ταχύτητες των αστεριών και η μορφή του λουκάνικου απλά μας προέκυψε, καθώς ο μικρότερος γαλαξίας χωρίστηκε, και τα αστέρια του επιδόθηκαν σε ολοένα και αυξανόμενες ακτινικές τροχιές. Αυτά τα άστρα - λουκάνικα ήταν ότι απέμεινε από την τελευταία μεγάλη συγχώνευση στο Γαλαξία ήταν η τελευταία μεγάλη συγχώνευση του Γαλαξία" .

Εικόνα 2

Όταν εξετάζουμε την κατανομή των ταχυτήτων των αστεριών στο Γαλαξία, τα αστέρια του γαλαξία ...λουκάνικου σχηματίζουν ένα χαρακτηριστικό σχήμα ....λουκάνικου. Αυτό το μοναδικό σχήμα προκαλείται από τις ισχυρές ακτινικές κινήσεις των αστεριών. Καθώς ο Ήλιος βρίσκεται στο κέντρο αυτού του τεράστιου νέφους αστεριών, η κατανομή αυτή δεν περιλαμβάνει τα αστέρια που έχουν επιβραδυνθεί και τα οποία κάνουν μια στροφή σχήματος "U" πίσω προς το κέντρο του γαλαξία. 
Εικόνα : V. Belokurov (Cambridge, UK) και Gaia / ESA

Ο Γαλαξίας συνεχίζει να συγκρούεται και με άλλους γαλαξίες, όπως ο μικρός γαλαξίας του Τοξότη. Ωστόσο, ο γαλαξίας λουκάνικο ήταν πολύ πιο ογκώδης. Η συνολική μάζα του σε αέριο, αστέρια, και σκοτεινή ύλη ήταν πάνω από 10 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου μας. Όταν το ...λουκάνικο συνετρίβη στο νεαρό Γαλαξία μας, η διαδρομή διάτρησης προκάλεσε μεγάλο χάος! Ο δίσκος του Γαλαξία μας είχε πιθανώς διογκωθεί ή ακόμα και διαμελίστηκε μετά τη σύγκρουση αυτή, και θα χρειαζόταν να ξαναδημιουργηθεί, να ξαναμεγαλώσει. Και τα συντρίμμια από τον άμοιρο γαλαξία λουκάνικο; ήταν διάσπαρτα σε όλο το εσωτερικό μέρος του Γαλαξία, δημιουργώντας την "διόγκωση" στο κέντρο του, και τη περιβάλλουσα "γαλαξιακή Άλως".

Οι αριθμητικές προσομοιώσεις αυτού του γαλαξιακού "πολτού" μπορούν να αναπαραγάγουν αυτά τα χαρακτηριστικά, δήλωσε ο Denis Erkal του Πανεπιστημίου του Surrey. Σε προσομοιώσεις που εκτελούνται από τον Erkal και τους συναδέλφους του, τα αστέρια από τον γαλαξία λουκάνικο (άκου όνομα) εισέρχονται σε "τεντωμένες" τροχιές. Οι τροχιές αυτές επιμηκύνονται περαιτέρω από τον αναπτυσσόμενο δίσκο του Γαλαξία, ο οποίος διογκώνεται και γίνεται πυκνότερος μετά τη σύγκρουση.


Αποδεικτικά στοιχεία αυτής της γαλαξιακής αναδιαμόρφωσης παρατηρούνται στα αστρικά ίχνη που έχουν κληρονομηθεί από τον νάνο γαλαξία, δήλωσε ο Alis Deason του πανεπιστημίου Durham. "Τα αστέρια του γαλαξία λουκάνικου περιστρέφονται γύρω από περίπου στην ίδια απόσταση από το κέντρο του Γαλαξία." Αυτές οι στροφές σχήματος "U" προκαλούν στην πυκνότητα της γαλαξιακής Άλως μια δραματική εξασθένιση, όταν τα άστρα αλλάζουν κατευθύνσεις. Αυτή η ανακάλυψη ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη για τον Deason, ο οποίος πρόβλεψε αυτή τη τροχιακή "καραμπόλα" πριν από περίπου πέντε χρόνια. Η νέα εργασία (paper) εξηγεί πώς τα αστέρια έφθασαν να έχουν εξ αρχής τέτοιες "στενές" τροχιές.

Η νέα έρευνα εντόπισε επίσης τουλάχιστον οκτώ μεγάλες σφαιρικές αστρικές συστάδες οι οποίες ονομάζονται "σφαιρωτά σμήνη", τα οποία εισήχθησαν στον Γαλαξία μας από ποιόν άλλον ; τον γαλαξία λουκάνικο... Οι μικροί γαλαξίες γενικά δεν έχουν δικά τους σφαιρωτά σμήνη , οπότε ο γαλαξίας λουκάνικο πρέπει να ήταν αρκετά μεγάλος για να έχει τέτοια αστρικά σμήνη.


"Ενώ υπήρξαν πολλοί δορυφόροι νάνοι γαλαξίες οι οποίοι "έπεσαν" πάνω στο Γαλαξία μας κατά τη διάρκεια της ζωής του, αυτός ήταν ο μεγαλύτερος από όλους", δήλωσε ο Sergey Koposov του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon, ο οποίος έχει μελετήσει λεπτομερώς τη κινηματική των αστεριών και των σφαιρωτών σμηνών.

Στην εικόνα Νο 1: Μια καλλιτεχνική άποψη γραφίστα για τη συγχώνευση μεταξύ του Γαλαξία* και του μικρότερου γαλαξία λουκάνικο πριν από περίπου 8 έως 10 δισεκατομμύρια χρόνια. Η καταγραφή αυτής της αρχαίας συνάντησης διατηρείται ακόμα αποτυπωμένη στις ταχύτητες και τη χημεία των αστεριών. V. Belokurov (Cambridge, ΗΒ). Με βάση την εικόνα από τον ΕΟΔ (ESO) / Juan Carlos Muñoz

Γραφική αναπαράσταση γαλαξιακής σύγκρουσης

--------------------*--------------------

* Όταν αναφερόμαστε στο Γαλαξία μας η λέξη αρχίζει από το κεφαλαίο γράμμα Γ, ενώ το μικρό γράμμα Γάμμα (γ) χρησιμοποιείται για τους υπόλοιπους γαλαξίες

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Ο τεράστιος γαλαξίας της Ανδρομέδας προδιαγράφει τη μοίρα του Γαλαξία μας...

...το "τέρας" καταφθάνει

Εκπληκτικό ! Ο Γαλαξίας μας...μεγάλωσε !

Παρά τη διαμονή του είδους μας μέσα σε αυτόν, μας  είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε ακριβώς πόσο μεγάλος είναι ο Γαλαξίας μας. Όμως, μια νέα έρευνα έχει ανακαλύψει ότι ο Γαλαξίας μας είναι μεγαλύτερος από ότι πιστεύαμε προηγουμένως. Χρησιμοποιώντας μια μεγάλη αστρική έρευνα αντί για μοντέλα (όπως έκαναν οι προηγούμενοι ερευνητές), οι αστρονόμοι έχουν πλέον καθορίσει ότι ο δίσκος του γαλαξία μας είναι 200.000 έτη φωτός - διπλάσιος από αυτόν που πιστεύαμε πριν από μια δεκαετία.

Ο πιο κοντινός συμπαντικός γείτονας του Γαλαξία μας, ο γαλαξίας της Ανδρομέδας.

Εικόνα: Adam Evans

Οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι ο Γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με ένα επίπεδο κεντρικό δίσκο που αποτελείται από σπειροειδείς βραχίονες και ένα αραιό εξωτερικό νέφος από αστέρια που ονομάζεται "γαλαξιακή Άλως". Τα περισσότερα από τα αστέρια βρίσκονται στον κεντρικό δίσκο, ο οποίος ταχέως ξετυλίγεται προς στις άκρες. Το μέγεθος του Γαλαξία μετριέται από το σημείο στο οποίο ο αριθμός των αστεριών στο δίσκο πέφτει σημαντικά, οπότε η εύρεση αστέρων στον δίσκο αυτό είναι το κλειδί για τον προσδιορισμό του μεγέθους του Γαλαξία μας.

Κατά μια ευτυχή συγκυρία για τους αστρονόμους, τα αστέρια που βρίσκονται στον κεντρικό δίσκο του Γαλαξία μας τείνουν να είναι πολύ νεότερα από εκείνα τα αστέρια που βρίσκονται στη γαλαξιακή Άλω. Δεδομένου ότι τα αστέρια δημιουργούν σταδιακά στοιχεία από...γενιά σε γενιά, η σύνθεση των αστεριών στον κεντρικό γαλαξιακό δίσκο μπορεί να διαφοροποιηθεί από τα αστέρια στη γαλαξιακή Άλω, επιτρέποντας στους αστρονόμους να καταλάβουν ποια αστέρια ανήκουν σε κάθε έναν από τους δυο αστρικούς πληθυσμούς.

Ένας υποθετικός χάρτης που δείχνει τη δομή του Γαλαξία μας, με βάση μετρήσεις σε απομακρυσμένα αστέρια και άλλα αντικείμενα.

Εικόνα:NASA

Ανακαλύπτοντας τα μακρινά μέρη...

Με μια διαδικασία γνωστή ως φασματοσκοπία, ερευνητές από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής στα Κανάρια νησιά (Instituto de Astrofisica de Canarias) και από τα Εθνικά Παρατηρητήρια Αστρονομίας (National Astronomical Observatories) του Πεκίνου, μελέτησαν τη χημική σύνθεση σε πάνω από 4.600 αστέρια από δύο έρευνες την APOGEE και την LAMOST, και κατέγραψαν τα αστέρια που αποτελούν μέρος του κεντρικού δίσκου που ανήκουν στη γαλαξιακή Άλω. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στις 7 Μαΐου στο περιοδικό Αστρονομία και Αστροφυσική, (Astronomy and Astrophysics) δείχνουν ξεκάθαρα αστέρια που βρίσκονται στο κεντρικό δίσκο, να βρίσκονται πολύ πιο μακριά από το γαλαξιακό κέντρο από ότι είχε παρατηρηθεί στο παρελθόν.

"Βέβαια, θα περίμενε κανείς την ύπαρξη αστέρων σε πολύ μακρινές αποστάσεις από το γαλαξιακό κέντρο, ως μέρος της γαλαξιακής Άλω", λέει ο Martín López Corredoira, κύριος συγγραφέας στην σχετική εργασία (paper), και ερευνητής στο Instituto de Astrofisica de Canaria. "Όμως, από όσο γνωρίζουμε, κανείς δεν μπορούσε να πει προηγουμένως ότι τα αστέρια [μακρύτερα από 81.000 έτη φωτός] θα επιβεβαιώνονταν φασματοσκοπικά ότι ανήκουν στο γαλαξιακό δίσκο".

Μεγαλύτερος, όχι βαρύτερος

Οι ερευνητές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πυκνότητα των αστεριών στην άκρη του Γαλαξία απομακρύνεται από το κέντρο με εκθετικό ρυθμό - πολύ πιο μακριά από ότι είχε θεωρηθεί  προηγουμένως. Παρόλο που η διάμετρος του ήταν υπερτιμημένη, ο Γαλαξίας είναι ακόμα μικρότερος από τη γειτονική Ανδρομέδα, η οποία έχει διάμετρο πάνω από 220.000 έτη φωτός.

Ενώ ο γαλαξίας μας φαίνεται μεγαλύτερος, εν τούτοις δεν είναι και τόσο βαρύς. Επειδή οι εξωτερικές επιφάνειες είναι πολύ λιγότερο πυκνές από το κέντρο του Γαλαξία μας, η αυτή πρόσθετη περιοχή είναι "αραιοκατοικημένη" από αστέρια. Αυτά τα λίγα επιπλέον αστέρια είναι μόνο μια πάρα πολύ μικρή ποσότητα σε σύγκριση με τον υπόλοιπο Γαλαξία, έτσι συνολικά η μάζα του Γαλαξία παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη.

Από την Mara Johnson-Groh  

--------------------*--------------------

Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

. Άρατος- Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

. Αστρονομία και Επιστήμη

. Αστροβραδιές Σαλαμίνας

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Το διαστημικό Τηλεσκόπιο Χάμπλ ανακαλύπτει τον πρώτο γαλαξία στο Σύμπαν ο οποίος ΔΕΝ έχει σκοτεινή ύλη [HEIC1806]

Μια διεθνής ομάδα ερευνητών που χρησιμοποιούν το διαστημικό τηλεσκόπιο Χάμπλ της NASA / ESA και αρκετά άλλα επίγεια αστεροσκοπεία ανακάλυψαν για πρώτη φορά έναν γαλαξία στην κοσμική μας γειτονιά μας, ο οποίος στερείται - αν όχι ολοκληρωτικά - από σκοτεινή του ύλη. Η ανακάλυψη αυτή του γαλαξία NGC 1052-DF2 προκαλεί σήμερα αποδεκτές θεωρίες σχετικά με τον σχηματισμό των γαλαξιών, παρέχοντας νέες γνώσεις για τη φύση της σκοτεινής ύλης. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Nature.

Ο γαλαξίας "φάντασμα" ο οποίος στερείται σκοτεινής ύλης. 

Εικόνα: NASA, ESA, and P. van Dokkum (Yale University)

Οι αστρονόμοι που χρησιμοποιούν το διαστημικό τηλεσκόπιο Χάμπλ, καθώς  και αρκετά επίγεια παρατηρητήρια, έχουν ανακαλύψει ένα μοναδικό αστρονομικό αντικείμενο: έναν γαλαξία που φαίνεται ότι δεν περιέχει σχεδόν καθόλου σκοτεινή ύλη [1]. Το ΔΤ Χάμπλ βοήθησε ώστε να επιβεβαιωθεί με ακρίβεια η απόσταση του γαλαξία  NGC 1052-DF2,η οποία είναι 65 εκατομμύρια έτη φωτός, καθώς και να καθοριστεί το μέγεθος και η φωτεινότητα του. Με βάση αυτά τα στοιχεία, η ομάδα ανακάλυψε ότι ο γαλαξίας NGC 1052-DF2 είναι μεγαλύτερος από τον Γαλαξία μας, αλλά περιέχει περίπου 250 φορές λιγότερα αστέρια, γεγονός που τον κατατάσσει ως έναν εξαιρετικά διάχυτο γαλαξία.

"Έχω περάσει μια ώρα απλά κοιτάζοντας αυτή την εικόνα", λέει ο Pieter van Dokkum από το Πανεπιστήμιο του Yale, καθώς θυμάται για πρώτη φορά την εικόνα από το ΔΤ Χάμπλ του γαλαξία NGC 1052-DF2. "Αυτό το ...πράγμα είναι εκπληκτικό: μια γιγαντιαία κηλίδα τόσο αραιή που μπορείτε να δείτε τους γαλαξίες που βρίσκονται πίσω της. Είναι κυριολεκτικά ένας διαφανής γαλαξίας".

Περαιτέρω μετρήσεις των δυναμικών ιδιοτήτων σε δέκα σφαιρωτά σμήνη γύρω από τον γαλαξία επέτρεψαν στην ομάδα να συμπεράνει μια ανεξάρτητη τιμή της μάζας των γαλαξιών. Αυτή η μάζα είναι συγκρίσιμη με τη μάζα των αστεριών στον γαλαξία, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι ο γαλαξίας NGC 1052-DF2 περιέχει τουλάχιστον 400 φορές λιγότερη σκοτεινή ύλη από ότι οι αστρονόμοι προβλέπουν για έναν γαλαξία της μάζας του και ενδεχομένως και καθόλου [2]. Αυτή η ανακάλυψη είναι απρόβλεπτη από τις τρέχουσες θεωρίες σχετικά με τη διανομή της σκοτεινής ύλης και την επίδρασή της στον σχηματισμό των γαλαξιών.

"Η σκοτεινή ύλη πιστεύεται ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι όλων των γαλαξιών - η ...κόλλα που τα συγκρατεί και η υποκείμενη ¨σκαλωσιά¨ πάνω στη οποία είναι χτισμένοι", εξηγεί ο συν συγγραφέας Allison Merritt από το Πανεπιστήμιο Yale και του Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck . Και ο van Dokkum προσθέτει: " Αυτή η αόρατη, μυστηριώδης ουσία είναι μακράν η πιο κυρίαρχη όψη του κάθε γαλαξία. Η εύρεση ενός γαλαξία χωρίς καθόλου σκοτεινή ύλη είναι εντελώς απροσδόκητη · αμφισβητεί τα καθιερωμένα πρότυπα για το πώς λειτουργούν οι γαλαξίες».

Ο Merritt παρατηρεί: "Δεν υπάρχει καμία θεωρία που να προβλέπει αυτούς τους τύπους γαλαξιών - το πώς πραγματικά μπορούμε να κατανοήσουμε το σχηματισμό ενός από αυτά τα αντικείμενα μας είναι εντελώς άγνωστο."

Παρόλα αυτά στερείται λογικής το να υπάρχει ένας γαλαξίας χωρίς σκοτεινή ύλη, ο οποίος αρνείται θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν το Σύμπαν χωρίς η σκοτεινή ύλη να αποτελεί μέρος του . [3]: Η ανακάλυψη του γαλαξία NGC 1052-DF2 αποδεικνύει ότι η σκοτεινή ύλη είναι κατά κάποιο τρόπο διαχωρίσιμη από τους γαλαξίες. Αυτό αναμένεται μόνο αν η σκοτεινή ύλη δεσμεύεται με την συνηθισμένη ύλη μόνο με τη βαρύτητα.

Εν τω μεταξύ, οι ερευνητές έχουν ήδη κάποιες ιδέες για το πώς να εξηγήσουν τη σκοτεινή ύλη που λείπει από τον γαλαξία  NGC 1052-DF2. Μήπως ένα κατακλυσμιαίο γεγονός όπως η γέννηση ενός πλήθους από τεράστια αστέρια σάρωσαν όλο το αέριο και τη σκοτεινή ύλη; Ή μήπως η ανάπτυξη του κοντινού μαζικού ελλειπτικού γαλαξία NGC 1052 πριν από δισεκατομμύρια χρόνια παίζει ρόλο στην έλλειψη σκοτεινής ύλης του γαλαξία NGC 1052-DF2;

Αυτές οι ιδέες, ωστόσο, δεν εξηγούν πώς σχηματίστηκε αυτός ο γαλαξίας. Για να βρουν μια ικανοποιητική εξήγηση, η ομάδα ήδη " κυνηγάει"  περισσότερους γαλαξίες που έχουν έλλειψη σκοτεινής ύλης καθώς αναλύουν εικόνες από το ΔΤ Χάμπλ σε 23 εξαιρετικά αμυδρούς γαλαξίες - τρεις από τους οποίους φαίνεται να είναι παρόμοιοι με τον γαλαξία NGC 1052-DF2.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

 [1] Ο γαλαξίας ανακαλύφθηκε με τη συστοιχία Dragonfly Telephoto Array (DFA) και επίσης παρατηρήθηκε από το πρόγραμμα Sloan Digital Sky Survey (SDSS). Εκτός από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χάμπλ της NASA / ESA, το Παρατηρητήριο Gemini και το Observatory Keck χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να μελετήσουν λεπτομερέστερα το αντικείμενο.

[2] Από το 1984 οι αστρονόμοι έχουν επικαλεσθεί τον όρο σκοτεινή ύλη για να εξηγήσουν γιατί οι γαλαξίες δεν διασκορπίζονται στο διάστημα, δεδομένης της ταχύτητας με την οποία κινούνται τα αστέρια μέσα τους .Σύμφωνα με τον Δεύτερο Νόμο του Κέπλερ οι ταχύτητες περιστροφής των αστεριών θα πρέπει να μειώνονται ανάλογα από την απόσταση τους από το κέντρο ενός γαλαξία. Αυτό όμως δεν παρατηρείται.

[3] Η θεωρία που λέγεται " Τροποποιημένη Νευτώνεια Δυναμική"  (MOND - Modified Newtonian Dynamics) - υποδηλώνει ότι τα φαινόμενα που συνήθως αποδίδονται στη σκοτεινή ύλη μπορούν να εξηγηθούν τροποποιώντας τους νόμους της βαρύτητας. Το αποτέλεσμα θα ήταν ότι μια " υπογραφή" που αποδίδεται συνήθως στη σκοτεινή ύλη θα πρέπει πάντα να ανιχνεύεται, και αυτό, είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της παρουσίας της συνηθισμένης ύλης.

Τα αποτελέσματα των ερευνών δημοσιεύτηκαν σε μια εργασία με τίτλο  "A galaxy lacking dark matter"  στο περιοδικό Nature.

Πηγή

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

 https:/www.facebook.com/groups/174408446026959/

 Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy