Μελετώντας τα άστρα

Ένα ενδιαφέρον άρθρο από τον Χρήστο Δελή μαθητή της ΣΤ΄ τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Κορυδαλλού και ενός από τα νεώτερα μέλη της ομάδας ΑΡΑΤΟΣ της Παρατηρησιακής Αστρονομίας Σαλαμίνας.

Λέξεις για να κατανοήσουμε περισσότερα

Έτος φωτός: Η απόσταση που διανύει το φως σε ένα χρόνο (10.000.000.000 χλμ.) στο κενό.

Νεφέλωμα: Όταν ένας υπερμεγέθης αστέρας κάνει την λεγόμενη Σουπερνόβα δηλαδή μια τεράστια έκρηξη και σκορπά υδρογόνο, ήλιο και άλλα στοιχεία που συσσωρεύονται και δημιουργούν ένα πλανητικό νεφέλωμα.

Δορυφόρος: Είναι τα ουράνια σώματα που περιφέρονται γύρω από κάθε πλανήτη. Η Γη ως δορυφόρο έχει την Σελήνη (φεγγάρι).

Ποια η διαφορά μεταξύ πλανήτη και αστέρα;

Πλανήτης είναι κάθε ουράνιο σώμα που περιφέρεται γύρω από τον άξονά του και περιστρέφεται γύρω από ένα άστρο (Ήλιο).

Αστέρας είναι ένα φωτεινό ουράνιο σώμα που παράγει ενέργεια από πυρηνικές αντιδράσεις (εκρήξεις) που συμβαίνουν στον πυρήνα του. Ο αστέρας γεννιέται μέσα σε ένα νεφέλωμα. Οι αστέρες προς το τέλος της ζωής τους εμφανίζουν αλλαγές. Τα άστρα (αστέρες) χωρίζονται ανάλογα με τη θερμότητά τους. Υπάρχουν αστέρες με 3.000°C, 4.000°C, 6.000°C, 8.000°C, 10.000°C, 20.000°C και το μεγαλύτερο σε θερμότητα άστρο 30.000°C. Όσο πιο μεγάλο σε μάζα και θερμότητα είναι το άστρο τόσο λιγότερο ζει. Όταν μεγεθυνθεί υπερβολικά κάνει έκρηξη supernova και έτσι δημιουργείται ένα πλανητικό νεφέλωμα ή ένας αστέρας νετρονίων ή μια μαύρη τρύπα. Αντιθέτως τα μικρότερα σε μάζα αστέρια ζουν περισσότερο διότι καίνε λιγότερα υλικά από ότι τα υπερμεγέθη άστρα. Προς το τέλος της ζωής τους τα μικρότερα αστέρια διογκώνονται και ύστερα συρρικνώνονται γιατί δεν έχουν τα επαρκή μάζα και υλικά. Έτσι γίνονται λευκοί νάνοι που περιπλανώνται το υπόλοιπο της ζωής τους στο διάστημα.

Πως δημιουργήθηκε η Γη και όλοι οι άλλοι πλανήτες;

Η Γη δημιουργήθηκε πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια έτη από συγκέντρωση ύλης ενός νεφελώματος, από το οποίο σχηματίσθηκε το ηλιακό σύστημα με τον Ήλιο και όλους τους πλανήτες.

Ο Ήλιος

Είναι ένας αστέρας με θερμότητα (στην επιφάνεια) 6.000°C. Η απόσταση του από τη γη είναι 149.600.000χλμ

Ο Ερμής

Ο Ερμής είναι ο πρώτος σε απόσταση από τον ήλιο πλανήτης. Η ηλιακή του ημέρα διαρκεί διπλάσιο χρόνο (176 γήινες ημέρες) απ’ ότι το έτος του, αν και μια πλήρης περιστροφή γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 γήινες ημέρες ενώ μια πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 88 γήινες ημέρες. Ονομάστηκε με το όνομα του ελληνικού θεού Ερμή, γιού του Δία και μιας από τις κόρες του Άτλαντα, της νύμφης Μαία.

Η Αφροδίτη

Η Αφροδίτη είναι ο δεύτερος σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Η Αφροδίτη αν και πιο μακριά από τον ήλιο έχει μεγαλύτερη θερμοκρασία λόγω των νεφών της (διοξειδίου του άνθρακα και διοξειδίου του θείου) που εγκλωβίζει τις ακτίνες του ήλιου και δεν τις αφήνει να βγουν. Η θερμοκρασία της φτάνει τους 460°C. H θεά Αφροδίτη κατά τη μυθολογία ήταν η θεά της ομορφιάς και η προστάτιδα του έρωτα.

Η Γη

Η Γη είναι ο πλανήτης που κατοικούμε. Είναι ο τρίτος σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Είναι ο μόνος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος που φιλοξενεί ζωή. Έχει έναν φυσικό δορυφόρο την σελήνη (φεγγάρι) που περιφέρεται γύρω από αυτήν. Μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό της χρειάζεται 24 ώρες. Η ονομασία της Γης στην ελληνική γλώσσα προέρχεται από το όνομα της θεάς της ελληνικής μυθολογίας Γαίας. Η Γαία σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ήταν αυτή που έσωσε τον κόσμο από την καταστροφή.

Ο Άρης

Ο Άρης είναι ο τέταρτος σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Λέγεται και ερυθρός πλανήτης λόγω του ελαφρώς κόκκινου χρώματός του. Θεωρείται ότι πριν από δισεκατομμύρια χρόνια φιλοξενούσε ζωή. Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ο Αρης έχει μια λεπτή ατμόσφαιρα Έχει δυο δορυφόρους τον Φόβο και τον Δήμο. Η ονομασία του πλανήτη Άρη προέρχεται από τον Ολύμπιο θεό του πολέμου της Ελληνικής Μυθολογίας τον Άρη. Οι ονομασίες των δύο δορυφόρων του δόθηκαν από τούς δύο γιους του μυθολογικού Άρη, τον Δείμο και τον Φόβο.

Ο Δίας

Ο Δίας είναι ο πέμπτος σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο και είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος. Έχει 67 φυσικούς δορυφόρους. Είναι ένας γίγαντας αερίων λίγο μικρότερος από τον ήλιο. Αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο. Ο Δίας, μαζί με τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, αναφέρονται ως αέριοι γίγαντες. Ο Δίας στη αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν ο άρχοντας όλων των θεών. Το όπλο του απεικονίζεται ως ένας κεραυνός που το ρίχνει όταν θέλει να τιμωρήσει τους θνητούς.

Ο Κρόνος

Ο Κρόνος είναι ο εκτός σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Θεωρείται και αυτός ένας γίγαντας αερίων. Έχει 9 δακτυλίους και 62 δορυφόρους ο μεγαλύτερος ονομάζεται τιτάνας. Ο Κρόνος έχει πολύ μεγάλη μάζα και βαρύτητα.  Το εσωτερικό του Κρόνου πιθανώς αποτελείται από έναν στερεό πυρήνα σιδήρου, νικελίου, πυριτίου και ενώσεις οξυγόνου και περιβάλλεται από ένα βαθύ στρώμα μεταλλικού υδρογόνου, ένα ενδιάμεσο στρώμα –του- υγρού υδρογόνου και υγρού ηλίου, καθώς και ένα εξωτερικό στρώμα αερίων. Οι επιστήμονες λένε ότι αν είχαμε μια τεράστια μπανιέρα και βάζαμε μέσα τον Κρόνο θα μπορούσε να επιπλεύσει. Ο Κρόνος είναι πατέρας του Δια. Ο Κρόνος έτρωγε όλα τα παιδιά του και έτσι μια μέρα η γυναίκα του η Ρέα πήρε το τελευταίο παιδί που είχε μείνει και το έκρυψε σε μια σπηλιά. Ύστερα όταν ο Δίας μεγάλωσε σκότωσε τον πατέρα του και έσωσε τα αδέλφια του.

Ο Ουρανός

Ο Ουρανός είναι ο έβδομος σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος μετά τον Κρόνο. Ο Ουρανός σύμφωνα με τους αρχαίους ήταν προστάτης του ουράνιου θόλου.

Ο Ποσειδώνας

Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, ενώ αν παρατηρηθεί με ισχυρό τηλεσκόπιο μοιάζει με πράσινο δίσκο. Ο Ποσειδώνας ήταν ο προστάτης των υδάτων.

Ο Πλούτωνας

Ο Πλούτωνας θεωρούταν μέχρι το 2006 ως ο ένατος πλανήτης σε απόσταση πλανήτης από τον ήλιο. Οι Αστρονόμοι ανακάλυψαν χιλιάδες ίδια σώματα όπως ο Πλούτωνας και για αυτόν το λόγο το 2006 η Διεθνής Αστρονομική ένωση αποφάσισε to 2006 ότι ο Πλούτωνας δεν είναι πια πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος.

Τι είναι οι κομήτες, οι αστεροειδείς, και οι Κένταυροι αστεροειδείς;

Σύμφωνα με τον Καρτέσιο οι κομήτες που όλοι γνωρίζουμε είναι πεθαμένα αστέρια. Άλλοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι είναι βράχοι ή πάγοι. Οι κομήτες περιφέρονται γύρω από τα άστρα έχοντας μια τροχιά. Η ετοιμολογία της λέξης κομήτης σημαίνει: κόμη=μαλλί, είναι σαν να έχει ένα μακρύ μαλλί. Οι αστεροειδής είναι μικρά ουράνια σώματα που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο σαν τον Πλούτωνα. Κένταυροι αστεροειδείς ονομάζονται τα ασταθή, κατά την τροχιά τους, ουράνια σώματα, είναι τα ουράνια σώματα τα οποία περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο, με τροχιές μεταξύ του Δία και του Ποσειδώνα.

Στην πραγματικότητα είναι η Γη τόσο μεγάλη

όπως την βλέπουμε εμείς οι άνθρωποι;

 

                                         

                            

Ο πλανήτης μας, η Γη, είναι ο τέταρτος μικρότερος πλανήτης από όλους τους πλανήτες. Φαινομενικά η Γη μας φαίνεται μια τεράστια έκταση με ζωή. Αν η πλανήτης μας μας (σας) φαίνεται τόσο μεγάλος κοιτάξτε παραπάνω πώς είμαστε στον γαλαξία μας (milky way).

Το τέλος της ζωής των αστεριών

Ανάλογα με το μέγεθος του αστεριού και τη θερμότητά του το τέλος του θα είναι διαφορετικό.

Αστέρια με μικρή μάζα και θερμότητα: Τα αστέρια με μικρή μάζα θα διογκωθούν επειδή η μάζα τους δεν θα τους επαρκεί και ύστερα θα συρρικνωθούν και θα γίνουν ένας λευκός ψυχρός νάνος. Με άλλα λόγια, όταν ο αστέρας φτάνει στο τέλος της ζωής του δεν έχει την επαρκή μάζα να καταναλώσει -και- διογκώνεται και στη συνέχεια γίνεται ένας ψυχρός λευκός νάνος που θα περιπλανιέται μόνος του στο διάστημα για πάντα.

Αστέρια με μεγάλη μάζα και θερμότητα: Υπερμεγέθη αστέρια Αστέρια όπως ο Αντάρης στον αστερισμό του Σκορπιού,ο Μπετελγκέζ του αστερισμού του Ωρίωνα κ.λπ. λέγονται κόκκινοι γίγαντες. Οι κόκκινοι γίγαντες στο μέλλον θα κάνουν μια τεράστια έκρηξη που ονομάζεται έκρηξη supernova και θα δημιουργηθεί ή ένα νεφέλωμα ή μια μαύρη τρύπα ή ένας αστέρας νετρονίων.

Τι είναι η μαύρη τρύπα: Η μαύρη τρύπα που όλοι γνωρίζουμε δεν είναι τίποτα άλλο εκτός (από τη) -απλά- τη συγκέντρωση μάζας σε έναν μικρό χώρο. Οι βαρυτικές δυνάμεις στην περιοχή αυτή είναι πολύ μεγάλες. Μέχρι και οι ακτίνες του φωτός δεν μπορούν να διαφύγουν από την μαύρη τρύπα. Στο κέντρο της μαύρης τρύπας υπάρχει ακόμα ο πυρήνας του υπερμεγέθους αστεριού που είχε κάνει την έκρηξη supernova. Η μαύρη τρύπα έχει αναφερθεί σε πολλά βιβλία και ταινίες ως πύλη για διαφορετική χρονοδιασταση.

Όλα έχουν ένα τέλος!

Όπως κάθε έμβιος οργανισμός έχει ένα τέλος, έτσι και τα πάντα τελειώνουν κάποτε αν και δεν το θέλουμε, όπως λέει και ο Έλληνας φιλόσοφος Ηράκλειτος «ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ». Δηλαδή τα πάντα ρέουν, κυλάνε, τα πάντα θα τελειώσουν κάποτε. Όχι μόνο η Γη αλλά και όλοι οι πλανήτες, οι αστεροειδείς και όλα έχουν και αυτά το τέλος τους. Ο ήλιος μας έχει διάρκεια ζωής 10.000.000.000 χρόνια. Μέχρι τώρα έχουν περάσει 5.000.000.000 χρόνια. Σε 5.000.000.000 χρόνια ο ήλιος μας θα διογκωθεί τόσο πολύ που θα (ενδεχομένως ) κάψει τη Γη και δεν θα υπάρχει πια ζωή σε αυτήν.

Πηγές:     Wikipedia

Roberto Estalella (2005). Τα αστέρια. Πλανητάριο Θεσσαλονίκης

Πηγές εικόνων: Wikipedia, NASA,ESA,ESO

Η εργασία γράφτηκε για την ομάδα Άρατος-Παρατηρησιακή Αστρονομία Σαλαμίνας

 Χρήστος Δελής

Κοσμολογία …αιχμής.

Ο Στήβεν Χώκινγκ και  32 κορυφαίοι φυσικοί υπέγραψαν μια ενδιαφέρουσα επιστολή για την προέλευση του σύμπαντος, που ανεβάζει κατά πολύ την επιστημονική… θερμοκρασία περί κοσμολογίας. 

Εικόνα: Andrea Danti/Shutterstock.com

Από : FIONA MACDONALD 12 ΜΑΪΟΥ 2017

Για αιώνες, οι άνθρωποι προβληματίζονται για το πώς ξεκίνησε η δημιουργία αυτού που αποκαλούμε Σύμπαν. Αλλά η θερμοκρασία ανέβηκε κατακόρυφα σε ένα διάλογο που ¨μαίνεται¨ σε σχετικά ήπιους τόνους ανάμεσα σε κοσμολόγους, με 33 από τους πιο διάσημους φυσικούς του κόσμου να δημοσιεύουν μια επιστολή που υπερασπίζεται οργισμένα μία από τις κορυφαίες υποθέσεις που έχουμε για την προέλευση του Σύμπαντος.

Η επιστολή απευθύνεται σε ένα επιστημονικό άρθρο του περιοδικού Scientific American   που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο, στο οποίο τρεις φυσικοί επέκριναν έντονα τη θεωρία του πληθωρισμού - την ιδέα δηλαδή ότι το Σύμπαν επεκτάθηκε ακριβώς όπως ένα μπαλόνι λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Το άρθρο έφθασε στο σημείο να υποστηρίζει ότι το μοντέλο "δεν μπορεί να αξιολογηθεί με την επιστημονική μέθοδο" - το ακαδημαϊκό ισοδύναμο που μας λέει ότι δεν είναι καν πραγματική επιστήμη.

Σε απάντηση, 33 από τους κορυφαίους φυσικούς του κόσμου, όπως ο Stephen Hawking, η Lisa Randall και ο Leonard Susskind, ανταπέδωσαν τα πυρά εκδίδοντας τη δική τους ανοιχτή επιστολή στο περιοδικό Scientific American. Η αποστομωτική έκδοση (Cliff's note ) είναι αυτή: είναι πραγματικά θυμωμένοι.

Η θεωρία του πληθωρισμού προτάθηκε αρχικά από τον κοσμολόγο Alan Guth, τώρα καθηγητής στο MIT, το 1980. Βασίζεται στην ιδέα ότι ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το Σύμπαν επεκτάθηκε ταχύτατα, περιστρέφοντας ολόκληρους γαλαξίες δημιουργώντας τις λεγόμενες κβαντικές διακυμάνσεις.

"Μέχρι τη στιγμή που η διαστολή στο Σύμπαν επιβραδύνθηκε, αυτό που ήταν ένα μικροσκοπικό, κλονισμένο κβαντικό βασίλειο, απλώθηκε έως ότου φάνηκε να μοιάζει λείο και επίπεδο, εκτός από μερικές …¨κηλίδες¨ πυκνότερης ύλης που αργότερα έγιναν γαλαξίες, αστέρια και πλανήτες", γράφει ο Joshua Sokol για το περιοδικό The Atlantic  .

Στα επόμενα χρόνια, η αρχική ιδέα του Guth βελτιώθηκε και επικαιροποιήθηκε από τους φυσικούς του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ όπως ο Andrei Linde, οι οποίοι από τότε αφιέρωσαν τη σταδιοδρομία τους, βελτιώνοντας το μοντέλο του πληθωρισμού - το οποίο έχει γίνει η κορυφαία θεωρία για το πώς γεννήθηκε το Σύμπαν.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από εμάς διδάχτηκαν τη θεωρία του πληθωρισμού στο γυμνάσιο και στο πανεπιστήμιο όταν συζητούσαν για την προέλευση του σύμπαντος.

Ο Guth και ο Linde μαζί με τους κοσμολόγους David Kaiser και Yasunori Nomura ήταν αυτοί που ¨στρατολόγησαν¨ τους υπόλοιπους 29 συνυπογράφοντες της επιστολής που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα.

Είναι ενδιαφέρον ότι ένας από τους πρώην συναδέλφους του Guth και του Linde, ο φυσικός Paul Steinhardt, είναι μέρος του… τρίου που εναντιώνεται σε αυτή την επιστολή. Ο Guth, ο Linde και ο Steinhardt μοιράστηκαν το διάσημο βραβείο Dirac "για την ανάπτυξη της έννοιας του πληθωρισμού στην κοσμολογία" το 2002.

Αλλά στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Steinhardt έχει… αγριέψει και έχει γίνει ένας ενεργός επικριτής της πληθωριστικής θεωρίας. Ήταν ένας από τους συγγραφείς του άρθρου του περιοδικού Scientific American που εκδόθηκε τον Φεβρουάριο, με τον αρχικό τίτλο "Η Ποπ* κατευθύνει το  Σύμπαν"(Pop goes the Universe), μαζί με την φυσικό Άννα Ιτζιάς (Anna Ijjas) του Πρίνστον και τον αστρονόμο του Χάρβαρντ Αβραάμ Λόεμπ (Abraham Loeb).

Εικόνα: Scientific American

Το άρθρο αυτό έριξε φως στην πρόσφατη έρευνα για το Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου, η οποία δεν ταιριάζει με τις προβλέψεις της πληθωριστικής θεωρίας.

Επέκρινε επίσης το γεγονός ότι ο πληθωρισμός θα είχε προκαλέσει αρχικά βαρυτικά κύματα, τα οποία δεν έχουν βρεθεί ποτέ.

"Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι κοσμολόγοι θα πρέπει να επανεκτιμήσουν αυτό το ευνοημένο παράδειγμα και να εξετάσουν νέες ιδέες για το πώς άρχισε το Σύμπαν", συνοψίζει σε μια σύντομη περιγραφή του άρθρου.

Η κριτική αυτή από μόνη της δεν ήταν και τόσο μεγάλο θέμα. Αυτά τα είδη επιχειρημάτων και διαφωνιών είναι υγιή στον κόσμο της επιστήμης.

Αλλά αυτό που πραγματικά εκνευρίζει τον Guth, τον Linde και τους υπόλοιπους 31 συνυπογράφοντες, ήταν η πρόταση ότι η πληθωριστική θεωρία δεν θα μπορούσε να δοκιμαστεί εξ αρχής και επομένως δεν ήταν πραγματική επιστήμη.

«Έκαναν τον αξιοσημείωτο ισχυρισμό ότι η πληθωριστική κοσμολογία δεν μπορεί να αξιολογηθεί χρησιμοποιώντας την επιστημονική μέθοδο» και συνεχίζουν να ισχυρίζονται ότι ορισμένοι επιστήμονες που δέχονται τον πληθωρισμό πρότειναν «να απορρίψουν μία από τις καθοριστικές ιδιότητες της [επιστήμης]: την εμπειρική δοκιμασία, Ως εκ τούτου προωθούν την ιδέα κάποιου είδους μη επιστημολογικής επιστήμης »,«επισημαίνουν οι 33 φυσικοί στην ανοικτή επιστολή τους.

«Δεν έχουμε ιδέα σε τι αναφέρονται οι επιστήμονες αυτοί . Διαφωνούμε με ορισμένες δηλώσεις στο άρθρο τους, αλλά σε αυτή την επιστολή θα επικεντρωθούμε στην κατηγορηματική διαφωνία μας με αυτές τις δηλώσεις σχετικά με τη ελεγκτική διαδικασία του πληθωρισμού».

Το επιχείρημά τους είναι ότι η θεωρία του πληθωρισμού βασίζεται σε πολλά μοντέλα και δεν υπάρχει καμία ψευδαίσθηση ότι όλα αυτά τα μοντέλα είναι σωστά. Τα τελευταία 37 χρόνια, μερικά από αυτά τα μοντέλα έχουν κάνει σωστές, και ελεγκτικά επικυρωμένες προβλέψεις - συμπεριλαμβανομένης της μέσης πυκνότητας της μάζας του Σύμπαντος και της επίπεδης μορφής του. Πολλά ακόμη δεν έχουν επιλυθεί.

Αλλά σε κάθε περίπτωση τα μοντέλα αυτά είναι όλα υπό εξέταση, πράγμα που σημαίνει ότι μιλάμε για σωστή επιστήμη, και μπορούν να αποδειχθούν ή να διαψευστούν ανάλογα με τα στοιχεία που θα βρούμε τα επόμενα χρόνια.

Ο Ryan F. Mandelbaum έχει κάνει απίστευτη κάλυψη αυτής της διαμάχης στο περιοδικό Gizmodo , επισημαίνοντας την έρευνα  στο μπλόγκ του Sean Carroll, έναν από τους φυσικούς που υπέγραψαν την επιστολή, σχετικά με τη διαμάχη:

«Κρίνουμε τις θεωρίες από τις προβλέψεις που κάνουν για να μπορέσουμε να τις δοκιμάσουμε, όχι εκείνες που οι προβλέψεις τους δεν μπορούν να δοκιμαστούν» Είναι απολύτως αληθές ότι υπάρχουν σημαντικά αναπάντητα ερωτήματα που αντιμετωπίζει η ιδεολογική δομή του πληθωρισμού. Αλλά η σωστή απάντηση στην κατάσταση αυτή είναι είτε να προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτές ή να στραφούμε σε κάτι άλλο (που είναι μια απολύτως αξιοπρεπής επιλογή). Δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι τα ερωτήματα είναι κατ 'αρχήν αναπάντητα και επομένως το όλο πεδίο έχει αποσυρθεί από τη σφαίρα της επιστήμης ».

Οι συντάκτες του αρχικού άρθρου από τότε απάντησαν στην επιστολή με τις δικές τους διευρυμένες συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη συζήτηση. Και διατηρούν τη θέση τους - ότι ο πληθωρισμός ήταν κάποτε υπό εξέταση, αλλά "αυτό που ξεκίνησε στη δεκαετία του 1980 ως μια θεωρία που φάνηκε να κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις έχει γίνει μια θεωρία που δεν κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις".

Αυτό μας οδηγεί πίσω στο σημείο που ξεκινήσαμε ... ορισμένοι κοσμολόγοι έχουν δημοσιοποιήσει τη θεωρία του πληθωρισμού ενώ άλλοι έδωσαν ….οργισμένες απαντήσεις.

Δυστυχώς, δεν φαίνεται στον ορίζοντα η συζήτηση αυτή να βαίνει προς μια ομαλή επίλυση, μιας και οι δύο πλευρές είναι αμετακίνητες από τη θέση τους. Σε ένα πράγμα που συμφωνούν και οι δύο είναι το γεγονός ότι η θεωρία του πληθωρισμού δεν είναι τέλεια και όλοι πρέπει να διατηρήσουμε ανοιχτό το μυαλό μας για το τι πραγματικά συνέβη στη γέννηση του Σύμπαντος μας καθώς εισέρχονται συνεχώς νέα δεδομένα.

Ή όπως ο Guth είπε στον Mandelbaum μετά το πέρας των δηλώσεων και των δημοσιεύσεων όταν ρωτήθηκε τι θα συνέβαινε στη συνέχεια: «Νομίζω ότι θα συνεχίσουμε όλοι με την έρευνά μας».

Μπορείτε να διαβάσετε το αρχικό άρθρο εδώ, την απάντηση στην ανοιχτή επιστολή εδώ, και την αυθεντική απάντηση των συγγραφέων εδώ.

-------------------------------------------------------------0---------------------------------------------------

Η ομάδα μας οφείλει να αναφέρει , ανεξάρτητα από την πηγή του άρθρου, τη συμβολή του Δημοσθένη Καζάνα Αστροφυσικού στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην εδραίωση και καθιέρωση της θεωρίας του πληθωρισμού. Διαβάστε περισσότερα εδώ

-------------------------------------------------------------0---------------------------------------------------

*Ποπ μεταφορικά σημαίνει η έκρηξη, το φούσκωμα, ή η επέκταση

Πηγή:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

         

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.

Για διορθώσεις, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com

@Aratosastronomy