Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Πλανητική άμυνα.

Αποστολή: Δοκιμή Διπλής Ανακατεύθυνσης Αστεροειδή
 [(Double Asteroid Redirection Test (DART)]

Πρόκειται για μία αποστολή η οποία διευθύνεται από τη ΝΑΣΑ στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζων Χόπκινς [( Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory (JHU/APL)] με την υποστήριξη από τα κεντρικά της τμήματα: Το Εργαστήριο Αεριώθησης [(Jet Propulsion Laboratory (JPL)], Το Κέντρο Διαστημικών πτήσεων Κόνταρντ [(Goddard Space Flight Center (GSFC)], και το Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον [(Johnson Space Center (JSC)]. 

Η αποστολή DART θα είναι η πρώτη επίδειξη της λεγόμενης ¨τεχνικής κινητικής κρούσης¨ η οποία θα αλλάξει τη κίνηση ενός αστεροειδούς στο διάστημα. Η αποστολή DART βρίσκεται στη Φάση Β, με επικεφαλής το JHU / APL και διοικείται από το Γραφείο του Προγράμματος Πλανητικών Αποστολών (Planetary Missions Program Office) στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ (Marshall Space Flight Center) για το Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Αμύνης της NAΣA (NASA’s Planetary Defense Coordination Office).



Δύο διαφορετικές απόψεις της διαστημοσυσκευής DART. Το DRACO (ένα κάπως διαστρεβλωμένο αρκτικόλεξο από τα αρχικά των λέξεων Didymos Reconnaissance & Asteroid Camera for OpNav) βασίζεται στο όργανο απεικόνισης υψηλής ανάλυσης LORRI  από τη διαστημοσυσκευή Νέοι Ορίζοντες. Η αριστερή εικόνα δείχνει επίσης την κεραία Radial Line Slots Array (RLSA) πάνω αριστερά με ηλιακές συστοιχίες. Η ισομετρική όψη στα δεξιά δείχνει μια καθαρότερη εικόνα του κινητήρα ιόντων NEXT-C.

Η αποστολή DART είναι μια δοκιμή που οδηγείται από την ανάγκη για την πλανητική μας άμυνα με μια από τις τεχνολογίες που αναπτύσσονται για την πρόληψη της καταστροφικής πτώσης πάνω στη Γη από έναν επικίνδυνο αστεροειδή: τον "κινητικό προσκρουστήρα"* (kinetic impactor). Ο πρωταρχικός στόχος του DART είναι να επιδείξει την δυνατότητα τοποθέτησης μιας συσκευής την οποία ονομάζει όπως είπαμε και πριν "κινητικό προσκρουστήρα", δηλαδή μια συσκευή ικανή να επιφέρει μια επίδραση στην κίνηση ενός μικρού αστεροειδή. Ο δυαδικός γεωπλήσιος αστεροειδής " (65803) Δίδυμος"  είναι ο στόχος για την διαστημοσυσκευή DART. Ενώ το κύριο σώμα του αστεροειδή αυτού έχει διάμετρο περίπου 800 μέτρα, το δευτερεύον του σώμα (ή αλλιώς "μικρός δορυφόρος") έχει μέγεθος 150 μέτρα, το οποίο είναι το πιο χαρακτηριστικό μέγεθος εκείνων  των αστεροειδών που θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν αρκετά πιθανό κίνδυνο για τη Γη.


Επισκόπηση της διαστημοσυσκευής DART με την ανάπτυξη των ηλιακών συστοιχιών (ROSA). Με την πλήρη ανάπτυξη των συστοιχιών ROSA, το DART φθάνει τα 12,5 μέτρα (494 ίντσες) επί 2,4 μέτρα (98,1 ίντσες).

Η διαστημοσυσκευή DART θα επιτύχει την κινητική πρόσκρουση, σκοπίμως συντρίβοντας τον εαυτό του στο μικρό δορυφόρο με ταχύτητα περίπου 6 χλμ / δευτερόλεπτα, με τη βοήθεια μιας ενσωματωμένης κάμερας και ενός εξελιγμένου αυτόνομου λογισμικού πλοήγησης. Η σύγκρουση θα αλλάξει την ταχύτητα του δορυφόρου στην τροχιά του γύρω από το κύριο σώμα κατά ένα κλάσμα ενός τοις εκατό, άλλα που θα είναι αρκετό για να παρατηρηθεί και να μελετηθεί χρησιμοποιώντας επίγεια τηλεσκόπια.


Πάνω στην ενδέκατη πτήση Dragon (CRS-11) της Space X προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η συστοιχία ROSA δοκιμάστηκε τον Ιούνιο του 2017 στην αποστολή Expedition 52 πάνω στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Αυτή ήταν η πρώτη διαστημική δοκιμή της συστοιχίας ROSA. Αυτή η εικόνα εμφανίζει τη συστοιχία ROSA συνδεδεμένη με το βραχίονα ISA 'CanadaArm2 στην αρχική του θέση ετοιμότητας (rolled-up’ position)


Πάνω στην ενδέκατη πτήση Dragon (CRS-11) της Space X προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η συστοιχία ROSA δοκιμάστηκε τον Ιούνιο του 2017 στην αποστολή Expedition 52 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Αυτή ήταν η πρώτη διαστημική δοκιμή της συστοιχίας ROSA. Αυτή η εικόνα δείχνει την πλήρη ανάπτυξη της συστοιχίας.

Η διαστημοσυσκευή DART θα χρησιμοποιήσει το ηλιακό ηλεκτρικό σύστημα πρόωσης της NASA το Evolutionary Xenon Thruster - Commercial (NEXT-C) ως το κύριο σύστημα πρόωσης στο διάστημα. Το NEXT-C είναι σύστημα επόμενης γενιάς, το ποίο βασίζεται στο σύστημα πρόωσης διαστημικών οχημάτων της διαστημοσυσκευής Dawn (Αυγή), και αναπτύχθηκε στο Ερευνητικό κέντρο Γκλέν (Glenn Research Center) της NAΣA στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Με τη χρήση ηλεκτρικής προώθησης, η διαστημοσυσκευή DART είναι σε θέση να αποκτήσει σημαντική ευελιξία στο χρονοδιάγραμμα της αποστολής της, και να διευρύνει το πρόγραμμα της εκτόξευσης της, καθώς και να μειώσει το κόστος του οχήματος εκτόξευσης το οποίο παίρνει την αποστολή από τη Γη και την τοποθετεί σε τροχιά.

Το εύρος εκτόξευσης των διαστημοσυσκευών DART της NAΣA ξεκινά στα τέλη Δεκεμβρίου του 2020 και διαρκεί μέχρι το Μάιο του 2021. Θα αναχαιτίσει την κίνηση στο μικροδορυφόρο του αστεροειδή Δίδυμος στις αρχές Οκτωβρίου του 2022, όταν το σύστημα του Διδύμου θα βρίσκεται σε απόσταση 11 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, επιτρέποντας τις παρατηρήσεις του από επίγεια τηλεσκόπια και πλανητικά ραντάρ έτσι ώστε να μετρηθεί η μεταβολή της ορμής που δόθηκε από την πρόσκρουση του Κινητικού Προσκρουστήρα πάνω στο μικροδορυφόρο του αστεροειδή (65803) Δίδυμος. 

Η διαστημοσυσκευή DART θα συνδηλωθεί είτε με εμπορική είτε με στρατιωτική εκτόξευση σε γεωσύγχρονη τροχιά στο χρονικό διάστημα μεταξύ Δεκεμβρίου 2020 και Μαΐου 2021. Χρησιμοποιώντας τη μηχανή ιοντικής πρόωσης NEXT-C, το DART θα "ξεδιπλώνεται" πέρα από τις τροχιές των γεωσύγχρονων δορυφόρων και τη Σελήνη για να φτάσει σε σημείο διαφυγής, ώστε να απομακρυνθεί από το σύστημα Γης-Σελήνης, και να συνεχίσει την πορεία του προς τον αστεροειδή (65803) Δίδυμο.

Δεκατέσσερις εικόνες ραντάρ από το ραδιοτηλεσκόπιο Arecibo του γεωοπλήσιου αστεροειδούς (65803) Δίδυμος και το μικροδορυφόρο του, οι οποίες ελήφθησαν στις 23, 24 και 26 Νοεμβρίου του 2003. Οι δυνατότητες των πλανητικών ραντάρ της NAΣA επιτρέπουν στους επιστήμονες να μελετούν το σχήμα, τις κοιλότητες και τους ενδεχόμενους μεγάλους ογκόλιθους στις επιφάνειες αυτών των μικρών κόσμων. Τα φωτομετρικά δεδομένα από τις καμπύλες φωτός, δείχνουν ότι ο αστεροειδής (65803) Δίδυμος είναι ένα δυαδικό σύστημα, και αυτές οι εικόνες από ραντάρ δείχνουν ξεκάθαρα το δευτερεύον σώμα.


Εικόνα από προσημείωση υπολογιστή του συστήματος του αστεροειδή (65803) Δίδυμος, που προέρχεται από φωτομετρικά δεδομένα καμπύλης φωτός και ραντάρ. Το κύριο σώμα έχει διάμετρο περίπου 800 μέτρα ενώ ο μικροδορυφόρος του έχει μήκος περίπου 150 μέτρα. Η απόσταση μεταξύ τους είναι λίγο πάνω από ένα χιλιόμετρο. Το πρωτεύον σώμα περιστρέφεται μία φορά κάθε 2.26 ώρες ενώ ο ασφυκτικά "κλειδωμένος" βαρυτικά μικροδορυφόρος του περιστρέφεται γύρω από την κεντρικό σώμα του συστήματος μία φορά κάθε 11.9 ώρες. Σχεδόν ένα έκτο του γνωστού πληθυσμού γεοπλήσιων αστεροειδών (Near Earth Objects - ΝΕΑ) είναι συστήματα δυαδικών ή συστήματα πολλαπλών αντικειμένων.
Εικόνα: Naidu et al., Workshop AIDA, 2016


Ο γεωπλήσιος αστεροειδής (185851) 2000 DP107 είναι κατά πολλούς τρόπους ανάλογος με τον Δίδυμο 2000 Ο DP107, και  ήταν ο πρώτος δυαδικός αστεροειδής που απεικονίστηκε ποτέ με ραντάρ. Το βίντεο αυτό δημιουργήθηκε από παρατηρήσεις πλανητικού ραντάρ. Σε αυτό το παράδειγμα στο (2000 DP107), το πρωτεύον και το δευτερεύον αντικείμενο έχουν διάμετρο περίπου 850 μέτρα και 300 μέτρα αντίστοιχα. Απέχουν μεταξύ τους περίπου 2,7 χλμ. Το πρωτεύον αντικείμενο (ή σώμα) περιστρέφεται μία φορά κάθε 2,77 ώρες ενώ το βαρυτικά εναγκαλισμένο δευτερεύον αντικείμενο περιφέρεται γύρω από το πρωτεύον περίπου μία φορά κάθε 42 ώρες.

Το σύστημα του αστεροειδή (65803) Δίδυμος εν συντομία


Σχηματική απεικόνιση της αποστολής DART η οποία δείχνει την επίδραση πάνω στο μικροδορυφόρο του του αστεροειδούς (65803) Δίδυμος. Οι παρατηρήσεις μετά από την πρόσκρουση από τα επίγεια οπτικά τηλεσκόπια καθώς και το πλανητικό ραντάρ, θα μετρήσουν με τη σειρά τους την αλλαγή στην τροχιά του μικροδορυφόρου γύρω από το μητρικό του αντικείμενο.  

--------------------*--------------------


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Εκπληκτικό ! Ο Γαλαξίας μας...μεγάλωσε !

Παρά τη διαμονή του είδους μας μέσα σε αυτόν, μας  είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε ακριβώς πόσο μεγάλος είναι ο Γαλαξίας μας. Όμως, μια νέα έρευνα έχει ανακαλύψει ότι ο Γαλαξίας μας είναι μεγαλύτερος από ότι πιστεύαμε προηγουμένως. Χρησιμοποιώντας μια μεγάλη αστρική έρευνα αντί για μοντέλα (όπως έκαναν οι προηγούμενοι ερευνητές), οι αστρονόμοι έχουν πλέον καθορίσει ότι ο δίσκος του γαλαξία μας είναι 200.000 έτη φωτός - διπλάσιος από αυτόν που πιστεύαμε πριν από μια δεκαετία.

Ο πιο κοντινός συμπαντικός γείτονας του Γαλαξία μας, ο γαλαξίας της Ανδρομέδας.
Εικόνα: Adam Evans

Οι αστρονόμοι γνωρίζουν ότι ο Γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με ένα επίπεδο κεντρικό δίσκο που αποτελείται από σπειροειδείς βραχίονες και ένα αραιό εξωτερικό νέφος από αστέρια που ονομάζεται "γαλαξιακή Άλως". Τα περισσότερα από τα αστέρια βρίσκονται στον κεντρικό δίσκο, ο οποίος ταχέως ξετυλίγεται προς στις άκρες. Το μέγεθος του Γαλαξία μετριέται από το σημείο στο οποίο ο αριθμός των αστεριών στο δίσκο πέφτει σημαντικά, οπότε η εύρεση αστέρων στον δίσκο αυτό είναι το κλειδί για τον προσδιορισμό του μεγέθους του Γαλαξία μας.

Κατά μια ευτυχή συγκυρία για τους αστρονόμους, τα αστέρια που βρίσκονται στον κεντρικό δίσκο του Γαλαξία μας τείνουν να είναι πολύ νεότερα από εκείνα τα αστέρια που βρίσκονται στη γαλαξιακή Άλω. Δεδομένου ότι τα αστέρια δημιουργούν σταδιακά στοιχεία από...γενιά σε γενιά, η σύνθεση των αστεριών στον κεντρικό γαλαξιακό δίσκο μπορεί να διαφοροποιηθεί από τα αστέρια στη γαλαξιακή Άλω, επιτρέποντας στους αστρονόμους να καταλάβουν ποια αστέρια ανήκουν σε κάθε έναν από τους δυο αστρικούς πληθυσμούς.


Ένας υποθετικός χάρτης που δείχνει τη δομή του Γαλαξία μας, με βάση μετρήσεις σε απομακρυσμένα αστέρια και άλλα αντικείμενα.
Εικόνα:NASA


Ανακαλύπτοντας τα μακρινά μέρη...

Με μια διαδικασία γνωστή ως φασματοσκοπία, ερευνητές από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής στα Κανάρια νησιά (Instituto de Astrofisica de Canarias) και από τα Εθνικά Παρατηρητήρια Αστρονομίας (National Astronomical Observatories) του Πεκίνου, μελέτησαν τη χημική σύνθεση σε πάνω από 4.600 αστέρια από δύο έρευνες την APOGEE και την LAMOST, και κατέγραψαν τα αστέρια που αποτελούν μέρος του κεντρικού δίσκου που ανήκουν στη γαλαξιακή Άλω. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύτηκαν στις 7 Μαΐου στο περιοδικό Αστρονομία και Αστροφυσική, (Astronomy and Astrophysics) δείχνουν ξεκάθαρα αστέρια που βρίσκονται στο κεντρικό δίσκο, να βρίσκονται πολύ πιο μακριά από το γαλαξιακό κέντρο από ότι είχε παρατηρηθεί στο παρελθόν.

"Βέβαια, θα περίμενε κανείς την ύπαρξη αστέρων σε πολύ μακρινές αποστάσεις από το γαλαξιακό κέντρο, ως μέρος της γαλαξιακής Άλω", λέει ο Martín López Corredoira, κύριος συγγραφέας στην σχετική εργασία (paper), και ερευνητής στο Instituto de Astrofisica de Canaria. "Όμως, από όσο γνωρίζουμε, κανείς δεν μπορούσε να πει προηγουμένως ότι τα αστέρια [μακρύτερα από 81.000 έτη φωτός] θα επιβεβαιώνονταν φασματοσκοπικά ότι ανήκουν στο γαλαξιακό δίσκο".

Μεγαλύτερος, όχι βαρύτερος

Οι ερευνητές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η πυκνότητα των αστεριών στην άκρη του Γαλαξία απομακρύνεται από το κέντρο με εκθετικό ρυθμό - πολύ πιο μακριά από ότι είχε θεωρηθεί  προηγουμένως. Παρόλο που η διάμετρος του ήταν υπερτιμημένη, ο Γαλαξίας είναι ακόμα μικρότερος από τη γειτονική Ανδρομέδα, η οποία έχει διάμετρο πάνω από 220.000 έτη φωτός.

Ενώ ο γαλαξίας μας φαίνεται μεγαλύτερος, εν τούτοις δεν είναι και τόσο βαρύς. Επειδή οι εξωτερικές επιφάνειες είναι πολύ λιγότερο πυκνές από το κέντρο του Γαλαξία μας, η αυτή πρόσθετη περιοχή είναι "αραιοκατοικημένη" από αστέρια. Αυτά τα λίγα επιπλέον αστέρια είναι μόνο μια πάρα πολύ μικρή ποσότητα σε σύγκριση με τον υπόλοιπο Γαλαξία, έτσι συνολικά η μάζα του Γαλαξία παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη.

Από την Mara Johnson-Groh  


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

Αστραφτερή διαμαντόσκονη κυκλώνει μακρινά άστρα.

Μικροσκοπικοί πολύτιμοι λίθοι ανακαλύφθηκε ότι είναι πηγές ενός συμπαντικού μικροκυματικού φωτός.

Μερικά από τα μικρότερα διαμάντια του Σύμπαντος - κομμάτια κρυσταλλικού άνθρακα εκατοντάδες χιλιάδες φορές μικρότερα από έναν κόκκο άμμου - έχουν ανιχνευθεί να στροβιλίζονται γύρω από τρία νηπιακά αστρικά συστήματα στον Γαλαξία μας. Αυτοί οι μικροσκοπικοί πολύτιμοι λίθοι δεν είναι ούτε σπάνιοι ούτε ανεκτίμητοι, είναι όμως, συναρπαστικοί για τους αστρονόμους οι οποίοι τα προσδιόρισαν ως την πηγή μιας μυστηριώδους κοσμικής μικροκυματικής "λάμψης" η οποία προέρχεται από διάφορους πρωτοπλανητικούς δίσκους στον Γαλαξία μας.

Καλλιτεχνική αναπαράσταση των μικροσκοπικών διαμαντιών (σε νανοκλίμακα) που εντοπίστηκαν γύρω από ένα νεαρό άστρο στο Γαλαξία μας. Οι πρόσφατες παρατηρήσεις από τις συστοιχίες ραδιοτηλεσκόπιων GBT και ATCA έχουν εντοπίσει το αποκαλυπτικό ραδιοσήμα της διαμαντόσκονης που υπάρχει γύρω από 3 τέτοια αστέρια, υποδεικνύοντας ότι αποτελούν πηγή της αποκαλούμενης "ανώμαλης εκπομπής μικροκυμάτων".
Εικόνα: S. Dagnello, NRAO / AUI / NSF (Κατεβάστε την εικόνα σε μεγαλύτερη ανάλυση με μέγεθος 4.5Mb)

Για δεκαετίες, οι αστρονόμοι έχουν προβληματιστεί σχετικά με την ακριβή πηγή ενός ιδιότυπου τύπου αμυδρού φωτός μικροκυμάτων, το οποίο προέρχεται από πολλές περιοχές του Γαλαξία μας. Γνωστή ως "ανώμαλη εκπομπή μικροκυμάτων (AΕM)". Το φως αυτό προέρχεται από την ενέργεια που απελευθερώνεται από τα ταχέως περιστρεφόμενα νανοσωματίδια - κομμάτια ύλης τόσο μικρά ώστε να αψηφούν την ανίχνευση τους με συνηθισμένα μικροσκόπια. (Η περίοδος σε μια μέση εκτυπωμένη σελίδα σε έκταση, είναι περίπου 500.000 νανόμετρα κατά μήκος).

"Αν και γνωρίζουμε ότι κάποιο είδος σωματιδίου είναι υπεύθυνο για αυτό το μικροκυματικό φως, η ακριβής πηγή του είναι ένα αίνιγμα από τότε που εντοπίστηκε για πρώτη φορά σχεδόν πριν από 20 χρόνια", δήλωσε η Jane Greaves, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο του Cardiff στην Ουαλία. και επικεφαλής συντάκτης της σχετικής εργασίας η οποία εκθέτει τα αποτελέσματά της στο περιοδικό και ιστότοπο Nature Astronomy.

Μέχρι τώρα, ο πιο πιθανός υπεύθυνος για αυτήν την εκπομπή μικροκυμάτων πιστεύεται ότι είναι μια κλάση οργανικών μορίων γνωστών ως " πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (polycyclic aromatic hydrocarbons PAHs or PAH)" - μόρια με βάση τον άνθρακα που βρίσκονται στο διαστρικό χώρο, και αναγνωρίζονται από το διακριτό, αλλά ελαφρύ υπέρυθρο φως (IR) το οποίο εκπέμπουν. Τα νανοδιαμάντια - ιδιαίτερα τα υδρογονωμένα νανοδιαμάντια, εκείνα που διεγείρονται με μόρια που σχετίζονται με το Υδρογόνο στις επιφάνειές τους - επίσης εκπέμπουν φυσικά στο υπέρυθρο τμήμα του φάσματος, αλλά σε διαφορετικό μήκος κύματος.

Μια σειρά από παρατηρήσεις με το ραδιοτηλεσκόπιο Green Bank Telescope (GBT)  στη Δυτική Βιρτζίνια και τη συστοιχία τηλεσκοπίων Australia Telescope Compact Array (ATCA) έχει - για πρώτη φορά ερευνήσει τις τρεις αυτές σαφείς πηγές φωτός τις AΕM όπως αναφέραμε πρωτύτερα, στους πρωτοπλανητικούς δίσκους που περιβάλλουν τα νεαρά αστέρια V892 Tαύρου, HD 97048 και MWC 297. Το ραδιοτηλεσκόπιο GBT παρατήρησε τον αστέρα V892 Tαύρου και η συστοιχία ATCA παρατήρησε τα άλλα δύο συστήματα.

"Αυτή είναι η πρώτη καθαρή και σαφής ανίχνευση των ανώμαλων μικροκυματικών εκπομπών οι οποίες προέρχονται από πρωτοπλανητικούς δίσκους", δήλωσε ο David Frayer συν-συντάκτης στην εργασία (paper), και αστρονόμος στο Παρατηρητήριο Green Bank.

Οι αστρονόμοι σημειώνουν επίσης ότι το υπέρυθρο φως που προέρχεται από αυτά τα συστήματα ταιριάζει με τη μοναδική υπογραφή των νανοδιαμαντιών αυτών. Ωστόσο, και άλλοι πρωτοπλανητικοί δίσκοι σε όλο τον Γαλαξία, αν και έχουν τη σαφή υπογραφή υπερύθρων από πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (PAH), εν τούτοις δεν δείχνουν κανένα σημάδι για το φως των AΕM.

Αυτό υποδηλώνει έντονα ότι οι PAHs δεν είναι η μυστηριώδης πηγή της ανώμαλης ακτινοβολίας μικροκυμάτων, όπως πίστευαν κάποτε οι αστρονόμοι. Αντίθετα, τα υδρογονωμένα νανοδιαμαντια, τα οποία σχηματίζονται φυσιολογικά μέσα σε πρωτοπλανητικούς δίσκους και βρίσκονται σε μετεωρίτες στη Γη, είναι η πιο πιθανή πηγή φωτός AΕM στον Γαλαξία μας.

"Με μια μέθοδο αλά... Σέρλοκ Χολμς, για την εξάλειψη όλων των άλλων αιτιών, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο καλύτερος υποψήφιος ικανός να παράγει αυτή την μικροκυματική λάμψη είναι η παρουσία νανοδιαμαντιών γύρω από αυτά τα νεαρά αστέρια", δήλωσε η Greaves. Με βάση τις παρατηρήσεις τους, οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι έως και το 1-2% του συνολικού άνθρακα σε αυτούς τους πρωτοπλανητικούς δίσκους τείνει να  σχηματίζει νανοδιαμάντια.

Τα αποδεικτικά στοιχεία για νανοδιαμάντια σε πρωτοπλανητικούς δίσκους έχουν αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτή είναι, ωστόσο, σε κάθε περίπτωση η πρώτη σαφής σχέση μεταξύ των νανοδιαμαντιών και της AΕM.

Τα στατιστικά μοντέλα επίσης υποστηρίζουν έντονα την υπόθεση ότι τα νανοδιαμάντια είναι άφθονα γύρω από τα νεογέννητα άστρα, και είναι υπεύθυνα για τις ανώμαλες εκπομπές μικροκυμάτων που βρίσκονται εκεί. "Υπάρχει μία πιθανότητα στις 10000, ή λιγότερο, αυτή η σύνδεση να οφείλεται στην τύχη", δήλωσε ο Frayer.

Για την έρευνά τους, οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν τα ραδιοτηλεσκόπια GBT και ATCA για να ερευνήσουν 14 νεαρά αστέρια σε όλο το Γαλαξία για σημάδια ανώμαλων εκπομπών μικροκυμάτων. Οι ΑΕΜ παρατηρήθηκαν με σαφήνεια σε 3 από 14 αστέρια, τα οποία είναι και τα μόνα που παρουσιάζουν τη φασματική υπογραφή υπερύθρων (IR) από υδρογονωμένα νανοδιαμαντια. "Στην πραγματικότητα, αυτά είναι πολύ σπάνια," σημειώνει η Greaves, "κανένα άλλο νεαρό αστέρι δεν έχει αυτό το επιβεβαιωμένο υπέρυθρο αποτύπωμα."

Η ανίχνευση αυτή έχει ενδιαφέρουσες συνέπειες για τη μελέτη της κοσμολογίας και την αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων ότι το Σύμπαν μας ξεκίνησε με μια περίοδο πληθωρισμού. Αν αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη το σύμπαν μας αναπτύχθηκε με ρυθμό που ξεπερνούσε κατά πολύ την ταχύτητα του φωτός, ένα ίχνος της περιόδου αυτής του πληθωρισμού θα πρέπει να παρατηρηθεί σε μια ιδιότυπη πόλωση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Αν και αυτή η υπογραφή της πόλωσης δεν έχει ακόμη εντοπιστεί, το έργο της Greaves και των συναδέλφων της προσφέρει κάποια ελπίδα ότι θα μπορούσε να γίνει εφικτός ο στόχος αυτός.

"Αυτά είναι καλά νέα για όσους μελετούν την πόλωση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, καθώς το σήμα από τα περιστρεφόμενα νανοδιαμάντια θα είναι ανεπαρκώς πολωμένο στη καλύτερη περίπτωση ", δήλωσε ο Brian Mason, αστρονόμος στο Παρατηρητήριο Εθνικής Ραδιοαστρονομίας και συν-συγγραφέας στην εργασία. "Αυτό σημαίνει ότι οι αστρονόμοι μπορούν τώρα να κάνουν καλύτερα μοντέλα του μικροκυματικού φωτός που βρίσκεται στο προσκήνιο από τον Γαλαξία μας, και το οποίο πρέπει να αφαιρεθεί για να μελετηθεί την μακρινή μετάλαμψη (afterglow) της Μεγάλης έκρηξης".

Τα νανοδιαμάντια πιθανότατα σχηματίζονται από υπερθερμασμένο ατμό ατόμων άνθρακα σε εξαιρετικά ενεργές περιοχές σχηματισμού αστέρων. Σημειώστε ότι κάτι τέτοιο δεν έρχεται σε αντίθεση με τις βιομηχανικές μεθόδους δημιουργίας νανοδιαμαντιών εδώ στη Γη.

Στην αστρονομία, τα νανοδιαμάντια είναι ξεχωριστά για το ότι η δομή τους παράγει αυτό που είναι γνωστό ως "διπολική ροπή" - μια διάταξη ατόμων που τους επιτρέπει να εκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία όταν περιστρέφονται. Επειδή τα σωματίδια αυτά είναι τόσο μικρά - μικρότερα από τα κανονικά σωματίδια σκόνης σε ένα πρωτοπλανητικό δίσκο - είναι σε θέση να περιστρέφονται εξαιρετικά γρήγορα, εκπέμποντας ακτινοβολία στην κλίμακα των μικροκυμάτων παρά στην περιοχή της μετρικής κυματομορφής, όπου η Γαλαξιακή και διαγαλαξιακή ακτινοβολία πιθανώς θα την εξαφανίσει.

"Αυτή είναι μια εκπληκτική και απρόσμενη ανάλυση στο αίνιγμα της ανώμαλης ακτινοβολίας μικροκυμάτων", κατέληξε η Greaves. "Είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον το γεγονός ότι αποκτήθηκε εξετάζοντας πρωτοπλανητικούς δίσκους, ρίχνοντας φως στα χημικά χαρακτηριστικά των πρώιμων ηλιακών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μας".

"Πρόκειται για  ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα", κατέληξε η συν-συγγραφέας της εργασίας Anna Scaife από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. "Δεν ανακαλύπτετε συχνά τον εαυτό σας να δίνει νέα λόγια σε διάσημους στίχους, αλλά το "AΕM στον ουρανό με τα διαμάντια*" φαίνεται ένας προσεκτικός τρόπος να συνοψίσουμε την έρευνά μας».

Τα μελλοντικά εκατοστομετρικά όργανα κυματομορφής, όπως οι προγραμματισμένοι δέκτες της Ζώνης 1 (Band 1) της συστοιχίας ALMA και η Πολύ Μεγάλη Συστοιχία ραδιοτηλεσκόπιων επόμενης γενιάς (Next Generation Very Large Array), θα μπορούν να μελετήσουν το φαινόμενο αυτό. Τώρα που υπάρχει ένα φυσικό μοντέλο, και για πρώτη φορά μια σαφής φασματική υπογραφή, οι αστρονόμοι αναμένουν ότι η κατανόησή μας για τα αινίγματα αυτά θα βελτιωθεί γρήγορα.

--------------------*--------------------

*Παρομοίωση με το γνωστό τραγούδι των Beatles :Lucy in the sky with Diamonds

--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 


Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Τσάντρα ανιχνεύει το κοντινότερο στη Γη αστρικό σύστημα για πιθανούς κινδύνους.

Στην αναζήτηση της ανθρωπότητας για ζωή εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ένα από τα καλύτερα μέρη που οι επιστήμονες έχουν ερευνήσει είναι το Άλφα Κενταύρου, ένα σύστημα που περιέχει τα τρία πιο κοντινά αστέρια πέρα από τον ήλιο μας.

Μια νέα μελέτη που περιλαμβάνει την παρακολούθηση του αστρικού συστήματος Άλφα Κενταύρου για περισσότερο από μια δεκαετία από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Τσάντρα της ΝΑΣΑ παρέχει στους επιστήμονες ενθαρρυντικά στοιχεία για μια βασική πτυχή της πλανητικής κατοικησιμότητας. Υποδεικνύει ότι όλοι οι πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τα δύο πιο λαμπερά αστέρια στο σύστημα Άλφα Κενταύρου (Alpha Cen) πιθανότατα δεν "σφυροκοπούνται" με μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας ακτίνων Χ από τα αστέρια τους. Οι ακτίνες Χ και οι σχετικές επιπτώσεις από τον λεγόμενο Διαστημικό καιρό είναι πολύ επιζήμιες για την απροστάτευτη και ευαίσθητη στις μεταβολές του περιβάλλοντος ζωή, η οποία δέχεται άμεσες απειλές από υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, και έμμεσες απειλές με την καταστροφή, την απομάκρυνση αν θέλετε που σημειώνεται στις ατμόσφαιρες των πλανητών (μια τέτοια περίπτωση πιστεύεται ότι υπέστη ο πλανήτης Άρης στο δικό μας ηλιακό σύστημα).


Μια νέα μελέτη που περιλαμβάνει τη μακροπρόθεσμη παρακολούθηση του Άλφα Κενταύρου από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Τσάντρα της ΝΑΣΑ, δείχνει ότι οποιοσδήποτε πλανήτης που περιστρέφεται γύρω από τα δύο πιο φωτεινότερα αστέρια του συστήματος δεν "σφυροκοπείται" από μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας ακτίνων Χ από τα μητρικά τους άστρα. Αυτό είναι σημαντικό για τη βιωσιμότητα της ζωής στο πλησιέστερο σε εμάς αστρικό σύστημα πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Στο πλαίσιο της εικόνας βλέπουμε σε ορατό φως δυο αστέρες του συστήματος με τη χρήση δεδομένων του ΔΤ Τσάντρα από τις 2 Μαΐου του 2017 και η οποία έχει ληφθεί από τη περιοχή του συστήματος Άλφα Κενταύρου και της γύρω περιοχής. Το Άλφα Κενταύρου είναι ένα τριπλό σύστημα αστέρων που βρίσκεται μόλις τέσσερα έτη φωτός, ή περίπου 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα*, από τη Γη. Ενώ αυτή είναι μια μεγάλη απόσταση σε επίγειους όρους, είναι τρεις φορές πιο κοντά από το επόμενο πλησιέστερο αστέρι που μοιάζει με τον Ήλιο μας.
Εικόνα: Optical: Zdenek Bardon; X-ray: NASA/CXC/Univ. of Colorado/T. Ayres et al

Το Άλφα Κενταύρου είναι ένα τριπλό αστρικό σύστημα που βρίσκεται μόλις τέσσερα έτη φωτός, ή περίπου 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα (25 τρισεκατομμύρια μίλια), από τη Γη. Ενώ αυτή είναι μια μεγάλη απόσταση σε επίγειους όρους, είναι πολύ πιο κοντά από το επόμενο πλησιέστερο άστρο παρόμοιο με τον δικό μας Ήλιο.

"Επειδή το σύστημα Άλφα Κενταύρου είναι σχετικά κοντά, θεωρείται από πολλούς ως ο καλύτερος υποψήφιος για να εξερευνήσετε τα σημάδια της ζωής", δήλωσε ο Tom Ayres του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόουλντερ των ΗΠΑ . "Το ερώτημα είναι: θα βρούμε πλανήτες σε ένα περιβάλλον ευνοϊκό για τη ζωή όπως τη ξέρουμε;"

Τα αστέρια στο σύστημα Άλφα Κενταύρου περιλαμβάνουν ένα ζεύγος που ονομάζεται "Α" και "Β" (AB εν συντομία) τα οποία περιστρέφονται σχετικά κοντά μεταξύ τους. Το αστέρι Άλφα Κενταύρου A είναι σχεδόν δίδυμο του Ήλιου μας, σχεδόν από κάθε άποψη, συμπεριλαμβανομένης και της ηλικίας του, ενώ το Άλφα ΚενταύρουB είναι κάπως μικρότερο και πιο αχνό, αλλά παρόλα αυτά αρκετά παρόμοιο με τον Ήλιο μας. Το τρίτο μέλος, το  Άλφα Κενταύρου Γ (επίσης γνωστό ως εγγύτατος του Κενταύρου ή Proxima Centauri), είναι ένας πολύ μικρός ερυθρός νάνος αστέρας ο οποίος κινείται γύρω από το ζεύγος ΑΒ σε μια πολύ μεγαλύτερη τροχιά που τον απομακρύνει περισσότερο από 10 χιλιάδες φορές μακρύτερα από το ζεύγος ΑΒ από την απόσταση Γης - Ηλίου δηλαδή 10000 Αστρονομικές μονάδες ! Ο εγγύτατος του Κενταύρου κατέχει σήμερα τον τίτλο του πλησιέστερου αστέρα στη Γη, ενώ το σύστημα ΑΒ, ως προς την εγγύτητά του στη Γη έρχεται δεύτερο.

Τα στοιχεία του ΔΤ Τσάντρα αποκαλύπτουν ότι οι προοπτικές να υπάρχει ζωή σε σχέση με τον τρέχοντα "βομβαρδισμό" ακτίνων Χ είναι στην πραγματικότητα καλύτερες γύρω από το Άλφα Κενταύρου A από ότι για τον Ήλιο μας , ενώ το Άλφα Κενταύρου B είναι μόνο ελαφρώς σε χειρότερη θέση. Από την άλλη πλευρά ο εγγύτατος του Κενταύρου, είναι ένας τύπος ενεργού ερυθρού νάνου αστέρα, ο οποίος όπως είναι γνωστό εκπέμπει συχνά  επικίνδυνους αστρικούς πυρσούς (αστρικές εκλάμψεις) ακτινοβολίας ακτίνων Χ, και συνεπώς είναι πιθανόν εχθρικός στην ζωή όπως την ξέρουμε.

"Αυτά είναι πολύ καλά νέα για το δίδυμο Άλφα Κενταύρου AB από την άποψη της δυνατότητας της ύπαρξης πιθανής ζωής σε οποιονδήποτε από τους πλανήτες τους, οι οποίοι θα επιβιώσουν από τις περιόδους ακτινοβολίας που δέχονται από τα μητρικά τους άστρα ", δήλωσε ο Ayres. " Το ΔΤ Τσάντρα μας δείχνει ότι η ζωή θα πρέπει να έχει πιθανότητα να δώσει μάχες για την επικράτησή της, σε πλανήτες που βρίσκονται γύρω από τα δύο αυτά αστέρια".

Ενώ ένας αξιοσημείωτος πλανήτης με μέγεθος σαν τη Γη έχει ανακαλυφθεί γύρω από τον εγγύτατο του Κενταύρου , οι αστρονόμοι συνεχίζουν να αναζητούν, χωρίς επιτυχία, εξωπλανήτες γύρω από τον Άλφα Κενταύρου A και B. Το "κυνήγι" των πλανητών γύρω από αυτά τα αστέρια πρόσφατα έχει αποδειχθεί πιο δύσκολο λόγω της τροχιάς του ζεύγους, η οποία έχει τραβήξει τα δύο αυτά φωτεινά αστέρια κοντά στον ουρανό την τελευταία δεκαετία.

Για να μπορέσουν να καθορίσουν αν τα αστέρια του συστήματος Άλφα Κενταύρου είναι ικανά να φιλοξενήσουν ζωή όπως την ξέρουμε, οι αστρονόμοι έχουν κάνει μια μακροπρόθεσμη εκστρατεία, μια καμπάνια αν προτιμάτε, στην οποία το ΔΤ Τσάντρα έχει παρατηρήσει τα δύο κύρια αστέρια του συστήματος περίπου κάθε έξι μήνες από το 2005. Το ΔΤ Τσάντρα είναι το μόνο παρατηρητήριο ακτίνων Χ ικανό να επιλύσει τα παρατηρησιακά θέματα που σχετίζονται  με το ζεύγος ΑΒ κατά τη διάρκεια την τρέχουσας στενής τροχιακής τους προσέγγισής, έτσι ώστε να καθορίσει ποιο αστέρι κάνει τι...

Αυτές οι μακροχρόνιες μετρήσεις έχουν καταγράψει τις πλήρεις διακυμάνσεις της δραστηριότητας των ακτίνων Χ στο σύστημα ΑΒ, και οι οποίες είναι ανάλογες με τον 11ετή κύκλο των ηλιακών κηλίδων που παρατηρούνται στον Ήλιο. Δείχνουν δε ότι όλοι οι πλανήτες στην λεγόμενη κατοικήσιμη ζώνη του Α θα λάβουν κατά μέσο όρο χαμηλότερη δόση ακτίνων Χ από τους πλανήτες του δικού μας ηλιακού συστήματος. Για τον συνοδό του Α τον Β η δόση ακτινοβολίας των ακτίνων Χ για τους πλανήτες που βρίσκονται στη κατοικήσιμη του ζώνη είναι υψηλότερη από ότι στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά μόνο κατά ένα συντελεστή περίπου στο πέντε.

Συγκριτικά σε πλανήτες που βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη γύρω από το εγγύτατο του Κενταύρου, λαμβάνεται μια μέση δόση ακτίνων Χ περίπου 500 φορές μεγαλύτερη από τη Γη και 50.000 φορές μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια εμφάνισης μιας μεγάλης αστρικής έκλαμψης !!!

Εκτός από την διαλεύκανση της υπόθεσης σχετικά με τη πιθανή κατοικησιμότητα των πλανητών στο σύστημα Άλφα Κενταύρου, το ιστορικό ερευνάς με ακτίνες Χ του ΔΤ Τσάντρα στο ζεύγος ΑΒ, διαδραματίζει μεγάλο ρόλο στις θεωρητικές εξερευνήσεις της κυκλικής δραστηριότητας των ακτίνων Χ του Ηλίου μας. Η κατανόηση αυτού είναι το κλειδί για τους Συμπαντικούς κινδύνους που υπάρχουν εκεί έξω, όπως ο Διαστημικός Καιρός, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει τον τεχνολογικά "φορτωμένο" πολιτισμό εδώ, στον δικό μας κόσμο.

Ο Tom Ayres παρουσίασε αυτά τα αποτελέσματα κατά την 232η συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής Κοινότητας στο Ντένβερ του Κολοράντο και μερικά από αυτά τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τον Ιανουάριο του 2018 στις Σημειώσεις Έρευνας της Αμερικανικής Αστρονομικής Κοινότητας (Research Notes of the American Astronomical Society). Το κέντρο πτήσης Marshall Space Flight της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Τσάντρα για τη Διεύθυνση Επιστημών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το παρατηρητήριο αστροφυσικής Σμιθσόνιαν στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης ελέγχει τις επιστημονικές και πτητικές λειτουργίες του Διαστημικού Τηλεσκοπίου ακτίνων Χ Τσάντρα.

--------------------*--------------------

*Ένα έτος φωτός είναι ίσον με την απόσταση που διανύει το φως σε ένα έτος και είναι ίσον με 10 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Άρα 4 έτη φωτός Χ 10 τρις χιλιόμετρα= 40 τρις χιλιόμετρα


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 

Για την ομάδα : @Aratosastronomy

Η διαστημοσυσκευή "Νέοι ορίζοντες" ξεκινά για την ιστορική της αποστολή στη ζώνη Κάιπερ

Το διαστημικό σκάφος New Horizons της NASA επιστρέφει ξανά μετά από έναν διαστημικό "λήθαργο", και προετοιμάζεται για την πιο απομακρυσμένη πλανητική συνάντηση στην ιστορία - την Πρωτοχρονιά του 2019 θα συναντήσει το αντικείμενο της ζώνης Κάιπερ που ονομάζεται Ultima Thule.

Καλλιτεχνική άποψη της διαστημοσυσκευής Νέοι Ορίζοντες, το οποίο περνά από το αντικείμενο Ultima Thule το οποίο είναι "μέλος" της ζώνης Κάιπερ με την επίσημη ονομασία :2104 MU69. Επιλέχθηκε από την ομάδα αποστολής με δημόσια εισήγηση, το ψευδώνυμο Ultima Thule είναι μια φράση από τα νορβηγικά που προφέρεται "thoo-lee".

Ταξιδεύοντας μέσα από τη ζώνη Κάιπερ περισσότερο από 3.7 δισεκατομμύρια μίλια (6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τη Γη, η διαστημοσυσκευή New Horizons βρίσκονταν σε λειτουργία εξοικονόμησης πόρων από την 21η Δεκεμβρίου. Τα ραδιοφωνικά σήματα από τη διαστημοσυσκευή επιβεβαίωσαν ότι οι Νέοι ορίζοντες είχαν εκτελέσει εντολές του ενσωματωμένου του υπολογιστή της για έξοδο από τη... "χειμερία νάρκη " της αποστολής, και τα οποία ελήφθησαν από το εργαστήριο εφαρμοσμένης φυσικής του Johns Hopkins στο Λόρελ, στο Μαίρυλαντ των ΗΠΑ, μέσω του δικτύου Βαθέως Διαστήματος (Deep Space Network) της NASA στις 09:00 π.μ. ώρα Ελλάδας (2:12 π.μ. EDT) στις 5 Ιουνίου.

Ο Διευθυντής Επιχειρήσεων της αποστολής Alice Bowman της APL ανέφερε ότι το διαστημικό σκάφος ήταν σε καλή κατάσταση και λειτουργούσε κανονικά, με όλα τα συστήματα να "επιστρέφουν" στο διαδίκτυο όπως αναμενόταν.

Τις επόμενες τρεις ημέρες, η ομάδα αποστολής θα συλλέξει δεδομένα εντοπισμού πλοήγησης (χρησιμοποιώντας σήματα από το Deep Space Network), και θα στείλει την πρώτη από τις πολλές εντολές της στους υπολογιστές του New Horizons, για να ξεκινήσει τις προετοιμασίες για την πτήση στο αντικείμενο Ultima Thule, οι οποίες θα διαρκέσουν περίπου δύο μήνες. Οι προετοιμασίες αυτές περιλαμβάνουν αναβαθμίσεις μνήμης, ανάκτηση επιστημονικών δεδομένων από την ζώνη Κάιπερ, καθώς και μια σειρά ελέγχων των υποσυστημάτων και των επιστημονικών οργάνων της διαστημοσυσκευής. Τον Αύγουστο, η ομάδα θα δώσει εντολή στους Νέους Ορίζοντες έτσι ώστε να ξεκινήσει  μακρινές παρατηρήσεις του Ultima, λαμβάνοντας εικόνες που θα βοηθήσουν την ομάδα να βελτιώσει την πορεία της διαστημοσυσκευής για να " πετάξει" προς το αντικείμενο αυτό.

"Η ομάδα μας είναι ήδη "βαθιά" στο σχεδιασμό και τις προσομοιώσεις της επερχόμενης πτήσης του Ultima Thule και ενθουσιασμένη που οι Νέοι Ορίζοντες είναι τώρα ξανά σε ενεργό κατάσταση. Η ομάδα θα ελέγξει και θα ετοιμάσει της απαραίτητες πτητικές λειτουργίες, οι οποίες θα ξεκινήσουν στα τέλη Αυγούστου", δήλωσε ο κύριος ερευνητής Alan Stern, του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Ερευνών (Southwest Research Institute) στο Μπόλντερ του Κολοράντο.

Οι Νέοι Ορίζοντες πραγματοποίησαν μια ιστορική πτήση γύρω από τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα - και το μεγαλύτερο αντικείμενο στη Ζώνη του Κάιπερκαι τα φεγγάρια του στις 14 Ιουλίου του 2015, στέλνοντας στη Γη δεδομένα που έχουν αλλάξει την άποψή μας για τους εντυπωσιακούς αυτούς κόσμους κοντά στην εσωτερική άκρη της ζώνης Κάιπερ. Από τότε, οι Νέοι Ορίζοντες, επιταχύνονται βαθύτερα σε αυτήν την μακρινή περιοχή στα σύνορα του Ηλιακού μας συστήματος, παρατηρώντας και άλλα αντικείμενα της ζώνης Κάιπερ, και μετρώντας τις ιδιότητες της Ηλιόσφαιρας, ενώ κατευθύνονται προς την πτήση στο αντικείμενο Ultima Thule - περίπου 1.600.000 χιλιόμετρα μετά τον Πλούτωνα - η οποία θα γίνει την 1η Ιανουαρίου του 2019.

Οι Νέοι Ορίζοντες είναι τώρα περίπου 262 εκατομμύρια χιλιόμετρα (λιγότερο από το διπλάσιο της απόστασης μεταξύ της Γης και του Ήλιου) από το αντικείμενο Ultima Thule, με ταχύτητα 57936 Χιλιόμετρα/ώρα (36000 μίλια την ώρα) καλύπτει απόσταση 760.200 μιλίων την ημέρα (1.223.420 χιλιόμετρα πιο κοντά κάθε ημέρα.) 

Ακολουθήστε την διαστημοσυσκευή New Horizons στο ταξίδι της στο σύνδεσμο:  http: // pluto .jhuapl.edu / Αποστολή / Where-is-New-Horizons / index.php.



Οι ελεγκτές πτήσης Graeme Keleher και Anisha Hosadurga της Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ παρακολουθούν τους Νέους Ορίζοντες αμέσως μετά την επιβεβαίωση ότι το διαστημικό σκάφος της NASA είχε βγει από τη "χειμερία νάρκη" στις 5 Ιουνίου του 2018.
 Εικόνα: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute/Mike Buckley 

Αριθμοί μεγάλων αποστάσεων

Στις 5 Ιουνίου του 2018, οι Νέοι Ορίζοντες ήταν περίπου 3,8 δισ. Μίλια περίπου 40 αστρονομικές μονάδες (6,1 δισ. Χιλιόμετρα) από τη Γη. Από εκεί - πάνω από 40 φορές την απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου - ένα ραδιοσήμα που στάλθηκε από το διαστημικό σκάφος με ταχύτητα φωτός έφτασε στη Γη 5 ώρες και 40 λεπτά αργότερα.

Η αδρανοποίηση 165 ημερών που έληξε στις 4 Ιουνίου ήταν η δεύτερη από τις δύο περιόδους "ανάπαυσης" για το διαστημικό σκάφος πριν από την πτήση του προς στο νέο του "στόχο" που είναι το αντικείμενο Ultima Thule. Το διαστημικό σκάφος θα παραμείνει ενεργό έως τα τέλη του 2020, αφού έχει μεταδώσει στη Γη όλα τα δεδομένα από τη συνάντηση του με το Ultima Thule, και έχει ολοκληρώσει και άλλες επιστημονικές παρατηρήσεις στη ζώνη Κάιπερ.


--------------------*--------------------


Ενημερωθείτε για θέματα Αστρονομίας και Επιστήμης στις ομάδες μας στο Facebook:

Πηγές υπάρχουν επίσης και στις παραπομπές του κειμένου (οι λέξεις με τα μπλε γράμματα)

Απόδοση στα Ελληνικά : Δημήτρης Γκίκας.
 Για διορθώσεις μετάφρασης ως προς το πρότυπο κείμενο, απορίες, ή συμπληρώματα, γράψτε μας: gikasd63@hotmail.com  η αφήστε μήνυμα inbox στη Σελίδα:

Επίσης εάν θέλετε να δημοσιευτεί στο μπλόγκ μας κάποια δική σας εργασία, άρθρο, ή paper σχετικά με την επιστήμη, αποστείλατε τα άρθρα αυτά συνοδευόμενα απαραίτητα από τη σχετική βιβλιογραφία, και την σχετική έντυπη άδεια σας για δημοσίευση στο μπλόγκ μας, στη διεύθυνση: gikasd63@hotmail.com  . Η δημοσίευση είναι εντελώς δωρεάν.

Εάν, κατά την άποψή σας, υπάρχουν επιστημονικά λάθη στο πρότυπο κείμενο η ομάδα μας δεν μπορεί να παρέμβει και να το αλλάξει χωρίς την συναίνεση του αρθρογράφου. Για οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή επικοινωνήστε με την πηγή του άρθρου.

 Το κείμενο υπόκειται σε επικαιροποίηση αν υπάρξουν έγκυρες διορθώσεις ή νέα στοιχεία που αφορούν το θέμα του άρθρου. 


Για την ομάδα : @Aratosastronomy